Paris dans mon Gand

Met dit prachtige weer moet je ofwel gestoord ofwel student (wat was ook weer dat kleine verschil?) zijn om bij dit weer binnen te blijven zitten.

Dus ikke maane vélow gepakt en met mijn, nu nog, vette pensen de stad in gereden. Ik hou wel veel van mensen maar comme d’habitude bij de eerste zonnige dagen zit het strand van Gent (de graslei) vol met would-be junkies of zatte daklozen. Hier en daar vind je iemand van een hogere stand, maar die horen dan weer beter thuis in boerendorpjes als Sint-Martens-Latem. Dus catalogeer ik ze maar bij de eerste 2 soorten, “de mensen met een klassenprobleem”, ‘fin goed, we wijken af…
Ik heb inmiddels mijn fiets keurig tegen de achtergevel van het oude postgebouw gesteld en wandel wat rond. Ik bedenk mij, een vlaag van gewoonte overvalt mij en ik begeef me naar het Sint-Baafsplein. Het plein waar ik vroeger al eens tekeningen maakte van naakte dames, al was het maar om de aandacht te trekken.
Er zal blijkbaar vanavond een voorstelling doorgaan in het NTG. Ik zet me in observatiemodus en geniet van al dat volk op het plein. Het doet me denken aan de trip naar Parijs waar ik ook al in dezelfde toestand voor een schouwburg stond. Merkwaardig is dat ginds meerdere mensen met papiertje voor de deur stonden “1 ticket” of soms “2 tickets”.
In Gent niks van da. Het plein staat vol met eenzame deernes die in blijde verwachting zijn van een gemaal in opkomst. Dus dames, ja hoor, de nieuwe man, hij bestaat! Ik zal u zelfs nog meer vertellen, hij leeft zelfs. En zoals het de kokette dames van het vorige millenium pastte, zo laat ook vandaag de nieuwe man op zich wachten. Staat deze dan ook zo lang in de badkamer?
Al goed, ‘fin, ik merk zelfs op de nieuwe vrouw ook al op jacht gaat naar haar nieuwe man. Al gelijk wij, idioten vroeger stonden te popelen en al eens achter het hoekje gingen kijken om te zien of we ze niet in de verte zagen afkomen, doet de nieuwe vrouw het niet anders.
Een brede smile versiert haar gezicht wanneer de stoere ridder het plein opgereden komt met zijn stalen ros. En ze leefden nog lang en gelukkig.

En voor Valentijn kreeg zij een boormachine en hij een strijkijzer.

One thought on “Paris dans mon Gand

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.