de schone schoentjes II

De prinses liet haar gevoelens spreken, gooide alle rationaliteit overboord en koos voor het alternatieve einde.

Ze hakte de prins z’n hoofd af, kuste de lelijkste kikker en vertrouwde de hofnar. Dat was het beste wat haar de laatste tijd was overkomen. Wat een plezier, wat een fun! Zonder het juk van de door de prins opgelegde leefregels kon iedereen zichzelf zijn en hoefden ze zich helemaal niet meer "keuriger" voor te doen dan dat ze waren.

De kok kuste de poetsvrouw omdat ze al zoveel jaren zijn gesmos op te vloer had opgepoetst. De jager werd vegetariër en sprong een gat in de lucht omdat hij eindelijk niet meer op jacht moest. De spiegel van de heks brak in wel tienduizend stukjes en al het kwaad verdween.

Eindelijk was het niet meer verboden te zeggen dat ze mekaar allemaal toffe knullen vonden en zelfs de visboer, die met iedereen wel een haat-liefde verhouding had omwille van de visgeur maar toch wel lekkere vis, kreeg complimentjes omwille van zijn bijzondere bereidingen.

In de DVD-versie zijn zelfs nog meer extra’s te vinden, met trailers naar andere leuke verhalen, spelletjes en zoektochten binnen het paleis. Je kan er op zoek gaan naar het diepste geheimen van de prinses en zelf prins worden. Een aanrader voor een gezellige avond!

Extra_dvd

Soms…

Soms heb ik gewoon zin om je bij me te hebben.
En ik weet dat voor jou, in jouw wereld, dat raar klinkt,
dat dat klinkt alsof ik vraag om een relatie voor 101 jaar.
In mijn wereld is het niet meer dan een moment bij je zijn,
je lief hebben voor wie je bent en voor zoveel ik voor je voel.

Weten dat je er bent.
Voelen dat je er bent.
Van mens tot mens bij je zijn.
Het moment van nu zonder morgen.

Je zachte huid aaien, met m’n hand op je hart je lippen kussen,
met de vingertoppen je borsten ontdekken, met m’n mond je rug verkennen,
prutsen in je navel.
Op m’n knieën naar je kijken, beide handen op je bekken.
Bijten in je tenen. Wegsmelten in je ogen en ontdeugend naar je kijken.

Soms is het niet meer dan dat. Niets meer dan dat.

Cielpense

Max moe

Ik ben moe…Maar nu eens echt moe. Is dit lentemoeheid? Gisteren om kwart na vijf al ’t bed in en dan nog een dik uurtje wakker gebleven rond 7u om toch iets te eten en daarna terug ’t bed in.

Zalig goed geslapen Ook al werd ik tussendoor prettig gestoord door één of ander beschonken vrouwelijk schoon die me alweer een natte droom bezorgde. Alweer plekken op het witgoed. Maar we kunnen er maar bevrediging aan gehad hebben niwaar?

Het was voorwaar een bijzondere nacht. Wil de betrokkene in kwestie zich nog eens een stuk in haar voeten zuipen en desgevallend aan deze eenzame mansmens denken. I love it! En by the way, kom je mij dan ook eens wakker maken?