De laatste week

Was me er eentje. Het begon allemaal met die schone die komt uit, wat we destijds nog een ver land noemden, vol wimpels en witte paarden. Ik nam haar mee voor een gezellige wandeling naar het strand en werd er totaal onverwacht langs vanachteren aangevallen door een uitgehongerde kamikaze meeuw. Nog niet echt goed bekomen, werd deze scout gevolgd door een bende storm troopers die dan op hun beurt de plaats moesten ruimen voor een trillende massagemat die totaal uit het niets kwam opgedoken. Stomverbaasd zagen we letterlijk de zee zakken in de zon en probeerden dit fenomeen op een gegrond wetenschappelijke manier te verantwoorden.
Ook al leek het erop dat de dagen die erop volgende normaal zouden verlopen, bleken de nachten toch wel heel erg koud en vochtig te zijn. Men verwacht toch wel wat anders op deze tijd van het jaar. Maar dit weer heeft ook zo zijn voordelen. Zo kan je dan tijdens het weekend onkruidverdelger strooien en rabarber planten. Samen met z’n tweetjes, achteraan in de tuin. De onkruidvrije zone.
En ook al was dat best wel een gezellig plekje, toch ging de trouw door in het Brusselse. De witte chocoladetaart was al even lekker als zij zelf. Ze zagen er ook enorm gelijkend uit. Beeldig en appetijtelijk. Al verborg ze haar portret veilig in de slaapkamer terwijl het zijne hing te pronken in de living. Junior zou er terwijl al eens een bal op de grond laten vallen, maar een gespierde man maakt daar natuurlijk geen sport van. Tussen de taart door sprak ze engels tegen me, terwijl ze met die andere nog frans sprak. Nederlands begreep ze wel, maar ze durfde niet. Ze illustreert slipjes. Het liefst in Japan. Dat was al een stuk verder dan die andere. Maar deze zie ik allicht niet meer terug ook al lijkt ze me een boeiend personnage.
Zondag was er dat mooie kippetje na de markt en de vleesetende planten. We zagen haar lopen richting Coupure. Wat een knappe lijn. Ze had de affiche van de Gentse feesten wel kunnen versieren. Het huis plakte er vol biefjes.
We kruisten haar nog 2 keer en toen ging ze voor goed. Althans voor nu.
Niemand weet wat de toekomst mag brengen.

surftip: http://www.gabriellabianca.com/

Gabrielle 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.