miss wet T-shirt

Ze zag er een beetje uit als die andere,
die keer toen ik haar ontmoette aan de bushalte,
alleen was ze anders.
De wind die speelde door haar halflang bruine haar
kwam duidelijk uit de ventilator van de parking.
Ik had er wel zin in en stapte recht op haar af.
Het was een hele uitdaging want onderweg waren er werken aan de gang
en een oude dame waarschuwde me nog voor de sluitingsdag van de bakker,
maar ik trok er mij niets van aan. Mijn broodje was gebakken.
Zij was mijn doel geworden.
Dus nam ik mijn voetbal en trapte zo hard ik kon.

Ze had me in de mot.
Je kon het duidelijk zien aan haar kleren.
Het was allicht ooit een wit kleed met rode bolletjes geweest,
maar nu was het niet meer dan de tourtrui van Lucien Van Impe.

"Geweldige knal", zei ze.
"Thanks", pinkte ik terug.
Gelukkig had iemand inmiddels toch de tijd gevonden om de ziekenwagen te bellen, de wegenwerker was toch behoorlijk aan het doodbloeden.
"Maar ken ik jou van niet ergens?"
Ik dacht diep na maar kon mij niet herinneren er ooit te zijn geweest.
Ergens, waar lag dat trouwens ook al weer?
Had ik dat gisteren niet gezocht toen ik mijn sleutels van de achterdeur niet vond?
Maar ik liet me niet afleiden, de oranje borden hadden geen zin en trouwens, ik heb geen achterdeur.
Kon ik maar beter iets origineels verzinnen.
"Smerige Swa steelt slipvrije sandalen", stompelde ik spontaan.
"Ik wist ‘t", zei ze geschokt,"daarom dat ik alleen nog maar strings kan dragen!"
Het was niet handig om zo een conversatie op te bouwen,dus stopte ik maar met schudden.

"Dank je wel! Dat moet vast niet gemakkelijk geweest zijn met m’n 258 kilo.Ik voel me ineens een stuk lichter."
Het was inderdaad al donker geworden en daardoor kon je duidelijk zien dat de vonken waren overgeslaan. De geur van gerookt vlees begon door te dringen.
Ze was ook wat afgevallen. Je kon er de sporen nog van op de grond zien liggen.
"Snel weg van hier", zei ik, "straks komt er een tram. Het lijkt me te gevaarlijk om op dit spoor te blijven."
Ze keek me zoet aan met haar groene ogen en ik kon niet meer weigeren.
"Koffie voor twee, graag, zonder suiker, het is hier al zoet genoeg."

De parking ging dicht en haar haar speelde geen spelletjes meer.
Nu kon ik haar gezicht niet meer zien en praatte enkel nog tegen haar borsten.
Ze deed me denken aan miss wet-T-shirt. Een knappe brunette die ik tijdens mijn studies rechten had ontmoet.
Maar deze had meer stijl, meer klasse, dat kon je zien aan de details. Alleen al het kinky enkelbandje maakte me wild.
"Ik moet nu echt wel naar huis", zei ze.
De uitdagende blik gooide ze netjes in de PMD-zak. Spijtig van het enkelbandje, ik ben niet in voyeurisme. Constant onder toezicht, het is mijn ding niet.
Misschien moeten we volgende keer maar eens naar de film.
Ik zal vragen of ze hem tegen dan nog spelen want zij praat niet tegen vreemden en het is een onbekende film.

Kortrijk001

2 thoughts on “miss wet T-shirt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.