expo-nieuws, op naar ’t 2e weekend!

De expo loopt en ze loopt goed. Zonder een klassieke vernissage te hebben gegeven, tellen we tot nu al meer dan 100 bezoekers. Op zich is dat niet veel, we zijn meer gewoon (bij de vorige edities sloten we zonder blozen af met minstens 700 bezoekers). Maar het was bewust de opzet om het een beetje rustiger aan te gaan doen. Niet overdreven groots, maar gezellig en knus, tijd nemend voor de bezoekers zonder ze allen als een peleton de zalen te laten bestormen.

Ik blijf fier de op de expo zoals ze er nu is. Als we zelfs de WAK-toeristen (nvdr: zijnde de mensen die het WAK-programma uitkammen) kunnen verbazen dan mogen we toch wel stellen dat dit een tentoonstelling is om U tegen te zeggen. Ik ben vereerd dat ik met deze groep vrienden-kunstenaars mag samenwerken.

U blijft welkom 🙂

Magv080429

Advertenties

Het meisje van de Carrefour

Elke ochtend kom ik haar tegen op de Bevrijdingslaan. Zij met de fiets, ik soms. Elke dag is ze goed voor een oefening nekspieren en een kleine verborgen glimlach. Want ik weet wie ze is, zij is het meisje van de Carrefour.
Op weekdagen fietst ze de longen uit haar lijf, op weg naar de Acaciaschool. Met haar bruine krullen in de wind had ze evengoed een architect kunnen zijn. Ik zal het eens aan Ellen moeten vragen.
Zij kent me niet, kijkt niet naar me om. Zaterdag zie ik haar weer. Dan vind ik haar vast weer ergens tussen de rekken.
Mijn meisje van de Carrefour.

21042008

Expo-nieuws 2008 dag x-3

Na 7 uur opstellen is zaal 2 en een stuk van zaal 1 klaar. ‘k Ben blij dat het allemaal vlot loopt. Het onthaal kon al niet meer mis: "Aaaah, Max, zijde gij hier ook nog eens!", de poetsvrouw die ik inmiddels ook al ongeveer 3 jaar niet meer heb gezien, wist mijn naam perfect op te roepen en bleek blij me weer te zien.
Ook met de kunstenaars was het een blij weerzien en tijdens het opstellen realiseerde ik me dat ook hier het aantal West-Vlamingen goed vertegenwoordigd is.
Geen foto’s van zaal ofzo bij deze blog, ik wil jullie toch enigszins in spanning houden. Maar kom zeker eens langs. Echt! ’t Is de moeite waard en (al zeg ik zelf) de lat ligt weer bijzonder hoog en je zal zeker niet alleen zijn.

Vermoeide groeten en allemaal bedankt!

Arttist_logo2008

ArtBrussels 2008

Gisteren naar ArtBrussels geweest. Lekker op uitnodiging van Klara mét rondleiding en heel erg handig boek van de expo.

Ik ben normaliter zo geen fan van "moderne" kunst. Voor mij profileren ze zich te dikwijls als burlesk, agressief of extreem sexueel. Alsof er geen andere manier is om op te vallen, om je gevoel tot expressie te laten komen. Het lijkt er soms wel op alsof het allemaal losgelaten psycho’s zijn…

Maar na gisteren moet ik mijn mening herzien en kan ik met enige blijdschap vaststellen dat hedendaagse kunst inderdaad hedendaags is en trendy. Ik ontdenkte een pak aantrekkelijke en boeiende werken. Inspirerend. Soms grappig, soms teder. Weinig shockerend. En die die het vooralsnog probeerden vielen bij het publiek duidelijk onder "deja-vu".
Het was een super gezellige avond en daar ligt niet alleen de kunst aan de basis. Ook het gezelschap van m’n 2 hofdames en de extreem knappe en met "hihi" afsluitende gidse kon ik best smaken.

Hoe zal ik dat nu weer ons Sylvia uitleggen?

Hairlesswoman01

klik ook eens hier

link naar ART Brussels

Smile

het valt me op hoeveel mensen geïnspireerd zijn door emotionele dingen. Vele blogs handelen over verloren of onbereikbare liefdes en blijkbaar is een blog een snel en effectief therapeutisch middel om je zorgen af te schrijven.
Super (zou ik zeggen)! Eindelijk is er, in deze te snelle maatschappij, een middel om de mensen toe te staan dit bij te benen. Om de mensen toe te staan heel even zichzelf te wezen en niet wat er maatschappelijk aan hen opgelegd wordt.
Maar anderzijds merk ik met spijt dat er maar weinig ook positieve blogs zijn. Blogs die je met een glimlach doen terugkeren en je laten stilstaan bij de eenvoudige maar ontroerende dingen des levens. Kyara’s flickrsite is er een prachtig voorbeeld van, maar ze blijven zeldzaam. Is het dan zo moeilijk om je te laten betoveren door de dagelijkse dingen? Door het mooie meisje dat bloemen verkoopt, de bakker die je een fijne zondag wenst, de vele kleurrijke schilderijen op de kunstmarkt, de geuren van vers gemaaid gras?

Daarom lieveling, lach heel even, het zal je leven verlichten.

Smile