Het meisje van de Carrefour

Elke ochtend kom ik haar tegen op de Bevrijdingslaan. Zij met de fiets, ik soms. Elke dag is ze goed voor een oefening nekspieren en een kleine verborgen glimlach. Want ik weet wie ze is, zij is het meisje van de Carrefour.
Op weekdagen fietst ze de longen uit haar lijf, op weg naar de Acaciaschool. Met haar bruine krullen in de wind had ze evengoed een architect kunnen zijn. Ik zal het eens aan Ellen moeten vragen.
Zij kent me niet, kijkt niet naar me om. Zaterdag zie ik haar weer. Dan vind ik haar vast weer ergens tussen de rekken.
Mijn meisje van de Carrefour.

21042008

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.