De negatieve evaluatie

Na lang piekeren heb ik beslist en als ik beslis dan moet ik principieel ook mijn besluit consequent volgen anders ben ik niet consequent, heeft het derhalve ook geen enkel nut om een besluit te nemen en kan je eindeloos door blijven tollen.

Enkele jaren geleden nam ik het besluit om alles wat kunst betreft en geen opbrengst had voor een jaar af te stoten. Als dat het jaar daarna nog steeds geen opbrengst had, dan was de breuk definitief.

Ik kan niet anders dan vaststellen dat het niet goed gaat in de kunstbusiness. Sommigen steken het op Crombé zijn gedoe die de modellenwereld heeft op zijn kop gezet, anderen steken het op de modellen zelf, op de Belgische crisis,…Mij maakt het niet uit wie er aan de basis ligt. Ik stel alleen maar vast dat er van alle kanten geld wordt gevraagd aan de kunstenaar maar er nergens een compensatie komt. Dus (en nu komt het consequente deel van het verhaal), ik geef ’t nog één jaar de kans, tijd om de lopende projecten af te werken. Is er tegen dan geen verbetering in omzet, dan vrees ik dat ik mij een jobke in de McDonalds zal moeten aanschaffen.

Kom over een jaar niet zeggen dat dat ge’t niet wist he 😉

Happymeal

de excistentiële bug

Tegen de nacht komt de vrouw van vele mannen met weinig liefde hem vergezellen in zijn eenzaamheid en delen ze met mekaar wat ze van niemand anders krijgen. Verheffen ze mekaar tot in de hemelen en bejubelen zichzelf met de glamour en de glitter die ze verdienen. Passie en verlangen.
Hij aanbidt haar omdat ze hem inspireert, streelt, rond hem kronkelt en bevredigd. Zij is begeesterd door zijn bezetenheid, ze geniet van zijn onmetelijke zoektocht naar antwoorden op de vragen door zijn hoofd.
Geest en lichaam worden één tot een gelogen extase waar ze beiden zichzelf verliezen en mekaar weervinden.

Tegen de ochtend zijn ze beschonken en slapen tot het midden van de dag waar ze weer wakker worden in de roes van de realiteit tot de nacht komt…

Prostitue001