Cultuurmarkt

Vandaag cultuurmarkt op de Kouter bezocht en het was weliswaar een “onderonsje onder vrienden”…

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Werken bij’t stad…

Ik heb zo al een tijdje de ambitie om nekeer iets nieuws te proberen. Maar iets wat mij vooral ook interesseert (op lange termijn gezien dan) en boeit.

Iets zoals studenten bijvoorbeeld, of jonge gezinnen en hun typische problematieken.

Dus ikke bij ’t stad de vacatures in ’t oog gehouden. Stond er daar eentje te blinken in de etalage. Studentenambtenaar. Zou da ni iets zijn voor mij? Zo bezig zijn met universitairen en hooggeschoolden en ze op weg helpen voor de duur van hun studies, lange termijn visies ontwikkelen, overleggen, bemiddelen,… Awel ja si! Dus ikke mij kandidaat gesteld voor de functie. 240 kandidaten…Na ronde 1, een soort paper, blijven er nog 15 over. OK, dat klinkt serieus. De vragen waren ook van niveau en doelgericht op studenten.

Proef 2, een computertest. Niet eleminerend, beginnend met een planningstest…De test bestaat uit een klussenfirma met 5 werknemers waarbij een aantal taken moeten worden verdeeld om elke werknemer vandaag aan het werk te zetten en je moet zelf ook een aantal acties doen om de zaken vlot te laten lopen. Na een paar minuten was het al snel duidelijk dat dit soort test niet echt geschikt is voor mensen met een LANGE termijn-visie. En ehm, in de ambtenarij is het misschien wel zo dat men ’s morgens naar zijn werk vertrekt en dan taags tevoren niets heeft voorbereid van de werken maar ik vrees dat in de privé weinig zaakvoerders om 7uur op het bedrijf beginnen en zich de vraag stellen “wat zal ik mijn mensen vandaag ’s allemaal laten doen want we hebben voor de godganse dag nog geen kloten gepland”. Die zaakvoerder zal dan nog eens extra raar opkijken wanneer hij vaststelt dat hij alleen voor vandaag werk heeft, geen werk aanbied voor morgen en ook geen enkele visie heeft omtrent het uitschrijven van facturen of andere economische bezigheden…Tjah…

Het grappige aan de test is dat alle activiteiten in volle uren worden ingegeven en niets combineerbaar is. Dus als het ware, bij de ijzerhandel gaan en “en passent” een stuk opladen bij de bouwhandel neemt elk voor zich een uur in beslag. Psychologen zijn duidelijk ver weg van de realiteit.

Het tweede deel van de test, een persoonlijkheidsproef, liep al wat vlotter. Al krijg je daar zo weer van die vragen als:

“wat past het best bij jou, kies 1:

* ik maak graag mensen gelukkig

* ik heb een zonnig humeur

* ik ben lui

* ik hou van kunst en cultuur”

Kies daar maar eens tussen…

Of nog beter beantwoordt de vraag: “ik zou mij opofferen in het belang van groep”

Enfin. Gelet op het aantal medewerkers van kabinetten (het zijn zeker binnenkort verkiezingen?) en de onzekerheid dat sommige rode mensen nog in hunne stoel zullen zitten  wordt de concurrentie hard. Misschien moet ik gokken op een “vaste benoeming na langdurige loopbaanonderbreking” of een mirakuleuze promotie naar “coördinator-expert”. Er gebeuren als eens, op zijn minst, merkwaardige toestanden bij de overheid he…

Enfin, we zien nog wel en doen een kaarske branden (of de hand van Maradonna) voor het beste…

Tjiepmuile

Daar sta je dan, dinsdagochtend 8u30. Moeder gaan werken.Met een kleine in de hand.

Zondag werden de agenda’s samengelegd…”Kan jij op Jef passen komende dinsdag?”…Mijn agenda is natuurlijk o zo soepel en mijn geplande vrouw pakt het op tijd aan…En gelukkig kan vader zich dan nog schikken en lukt het zonder veel kleerscheuren om thuis te blijven.

Dat was dan nog het minste. Breng maar eens een voormiddag samen door onder mannen met een kind dat sektegewijs opgevoed is. Sektegewijs, voor de niet-kenners, zijn die mensen die helemaal opgaan in “enkel borstvoeding van de kraan, niet van de fles”, “je kan de baby maar niet genoeg troosten”, moeder aan de haard, vader houdt uw bakkes, borstvoeding tot uw 12 jaar, bakfietsen, fietskarren, hangmatten, teenslippers, kindergordijnen, geitenkaas, bio, eco, natuur, alternatief,…

En ook dat is dan nog ’t minste van de problemen. Volgens mij mag ’t kind gerust ’s zijn strot open zetten omdat hij moe is, of kan hij gerust al eens tussen de borstvoedingen door van een fles drinken. Maar niet in dit huis.En dan wordt die eerste keer bijzonder pijnlijk natuurlijk. Een kind dat niet gewoon is van op een andere manier te eten dan van de borst en nu ineens aan de fles moet gaan hangen…tjah, dat is om problemen vragen.Hopelijk is deze portie melk dan nog niet zuur zoals de eerder afgekolfde melk deze week. Een flinke portie geween voor het eten, na het eten, tussen het eten,…En dat maakt de knaap moe. En wat doe je dan als kind als je moe bent? Juist, nog meer wenen…Dus vader tussen de eetpogingen door sussen en proberen die kleine in slaap te krijgen. Want de kleine is niet gewoon om vanzelf in te slapen, hij moet lichaamswarmte voelen. Na een 10 minuten rondlopen zijn we er door. Hij slaapt. Legt ‘m in z’n bed…Wordt die weer wakker want de warmte is weg. Jup, opnieuw wenen, honger, eten, slapen. *zucht*

Ik kan nu mijn handen gaan wassen die plakken van de melk die lekte uit fles en kind. Niet dat we geen andere flessen in huis hebben behalve deze lekkende versie…Ge moet ze ook nog weten liggen!Enfin, dat dan ook nog wat melk uit de kleine zijn mond zabberde, dat nemen we er maar bij als collateral damage.

’t Is bijna middag en ik kan me nu wat gaan opfrissen. Genoeg nachtgeur rond de werktafel.

Ocharme die madam van de crèche, ocharme Jef, ocharme de kindjes van de madammen van de sekte…

Meet de fuckers!

Ik ben moe. Al een paar weken. Een beetje overtroffen, geen vakantie, geen rust genomen. Van de “vrije dagen” gebruik gemaakt om de achterstand aan werk op te vangen en dat was zeker van het goeie teveel. Maar ja, iemand moet het doen. Het gras maait zichzelf niet, de haag scheert zichzelf niet, de onderhoud regelt zichzelf niet,… De gedachte om de zaak van de hand te doen en lekker rustig in een appartementje te kruipen is nog niet weg. Misschien…Maar anderzijds haal ik me daar dan ook wel weer een hoop miserie mee op de kop. En alsof dat allemaal dan nog niet genoeg was, waren er dan nog die creeps die het nodig vonden om op die ene dag mijn rugzak te pikken en op die andere dag mijn GSMhoesje. Maar de fuckers zijn er aan voor de moeite, want mijn rugzak was leeg en mijn GSM-zakje ook!

En tussendoor draait m’n kop op volle toeren. “Ik heb snode plannen” zouden ze in de film zeggen. Expo-ideeën waarvan de aankomende eigen expo start op 27.10 en andere ideeën waarbij ik naar het buitenland loer (wie tips heeft, stuur ze maar door). Ik blijf het spijtig vinden dat er geen uitwisselingsprojecten zijn waar ik kan aan deelnemen. Het lijkt me anders wel iets…

Omdat de “appelexpo” al voor eind oktober is, heb ik beslist het wat rustiger aan te doen met tekenen maar mij vooral te concentreren op de organisatie van die expo. Ik wil volk, veel volk! (dus als ge dit leest, zorg maar dat ge komt!). En bezoekers krijg je niet zo maar daar moet je aan werken…

Maar tussendoor kriebelt het virus en laat ik mij (voor het gemak) even uitdagen door de vrienden om een bestaand schilderij te coveren. Het is “portret van een jonge vrouw” van Petrus Christus geworden. En na 4 dagen werk zit ik al zo ver…Het lijkt wel een puzzel in 5.000 stukjes, maar ’t is fun en ’t is (eindelijk) ontspanning…

Portret van een jonge vrouw (naar Petrus Christus) - tussenstap

Portret van een jonge vrouw (naar Petrus Christus) – tussenstap