de middelmatige man

De laatste weken heb ik veel gedacht, misschien iets te veel, maar ik ben dan ook een denker, niet echt een doener.

De grote conclusie van al dat denken is dat ik nu, vermoedelijk over de helft van dit aardse leven te zijn geraakt, enkele ideale zal moeten loslaten en wat meer moet genieten van wat er is.

Dat wil dus zeggen dat ik ook meer dan vermoedelijk geen “groot kunstenaar” of “bekende naam” zal worden (sorry fans). Niet dat ik dat ooit ambieerde maar ‘k had graag toch wel een trapje of 2 hoger gestaan dan waar ik nu sta. Een kleine frustratie? Kan zijn. Ik heb toch altijd gestreefd naar kwaliteitsproducten af te leveren. Maar het werk is té traditioneel en grijpt (maar al te graag) terug naar de oerdegelijke Vlaamse kunst van de latere middeleeuwen of zelfs nog de Italiaanse kunst.

Het meest originele aan mijn tekeningen vind ik vooreerst de techniek. In al die jaren dat ik teken heb ik niemand een gelijke techniek zien gebruiken. Het tekenpotlood hanteren zoals ik dat doe. Tekenpotloden hebben het voordeel dat je er enorm gedetailleerd kan mee werken maar ook het nadeel dat ze je, op een bijna demonische manier, drijven tot het verder blijven afwerken van een tekening. Dat zie ik ook bij collega’s over de hele wereld die met potloden werken. Ook al zijn dat in de regel dan “Conté-potloden” worden de tekeningen tot het maniakaalste detail afgewerkt. Dat is nu iets waar ik me niet laat toe verleiden. De essentie van de boodschap is de kern van de tekening. De rest is “garnituur” en ik hou van groenten.

Maar dus, niets “groots” in dit leven. Zelfs geen stoere oorlogsverhalen zoals die van mijn overgrootmoeder bij het vuur van de stoof. En het plezant-merkwaardige eraan is dat dat ook uit de pyschologische tests die ik (voor het werk of voor de fun) doe ook zo blijkt. Mijn geest zweeft tussen een sociaal-innovatief vlak en een rationeel-gestructureerd vlak. Bij selecties scoor ik dan ook mooi “gemiddeld”. Al weiger ik om de grijze muis te worden, dan nog liever de rood-blauwe rat met scherpe tanden!

En daarom bestempel ik me voortaan: “de middelmatige man” en “gemiddeld” wordt het nieuwe patroon. Blik op perfect, geslaagd bij gemiddeld. Zo zal het zijn 🙂

1001004007469632

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.