De ezel

Alleen een ezel geeft nooit toe dat hij verkeerd was. En ook al heb ik vele trekken van dit edele lastdier, toch moet ik toegeven dat ik er soms iets te kort, te snel, te droog, te koppig of te hard over ga.

En zo moet ik wat rechtzetten.

Na een eerste week werken, kon ik zo goed als bijna onmiddellijk zonder veel zorgen terug mijn werk oppakken. Niet zoals ik het had achter gelaten maar wel zoals het was voortgezet. De collega’s hadden de vele issue’s (en dat zijn er echt wel veel) opgepakt en verder aan gewerkt.

Maar ook het onthaal was warm. Vragen, interesses rond wat er allemaal is gebeurd en hoe dat is verlopen. En een desk voor complimentjes, kaartjes, chocolade én een heuse collectorbox van Neuhaus. Scoren noem ik dat!

Een gepaste reactie vraagt een beetje tijd. Dit weekend heb ik, tussen het rusten door, mijn albums ’s doorgenomen en jep, dit is het beeld geworden. De soms grappige, goedhartige maar soms ook lastige, knorrende, brullende Haddock weet me helemaal te verwoorden…Want het is toch wel geruststellend om op die manier thuis ziek te kunnen zijn.

140209_haddock

One thought on “De ezel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.