Fijne kerstdag

Ik hou van reclame (‘k ben er in groot gebracht). En soms kan reclame gewoon zeggen wat je zelf wil zeggen…

Advertenties

1maand verder

Precies 4 weken na de operatie en net op het nippertje kan ik zeggen dat we nog op schema zitten.

“Tussen 2 en 4 weken met 1 kruk lopen” en dat heb ik vandaag dus gedaan.

De vorderingen zijn soms erg wisselvallig. Soms lijkt het wel alsof we een week achter zitten op schema en dan ineens op één dag is al die achterstand ingehaald. Dat valt natuurlijk wel uit te leggen onder de rubriek dat je naar dat doel moet toe werken en dat het dus wel wat tijd en vooral veel energie vraagt om tot dat doel te komen.

Enfin, ik ben blij dat ik nu met één kruk kan lopen. Ik heb nu een hand vrij om ’s iets mee te scharrelen onder de baan. Het duidt ook dat de knie steviger wordt en dat ik dus voortaan zonder veel vrees ’s tot het einde van de straat kan stappen en terug. Wel nog effe opletten bij regenweer want de rubbertjoepen onder die krukken beginnen dan vervaarlijk uit te schuiven.

Het is dus nu aftellen voor de komende 2 weken waar ik op het einde zou “alleen” moeten kunnen stappen.

Ook het fietsen kan nu worden opgebouwd. “Fietsen” als in “met de hometrainer” want een echte fiets, dat zal nog niet voor binnen de maand zijn. De herstelde pees is op zijn zwakst 2 maanden na de operatie, half januari dus en elke bruuske beweging kan er voor zorgen dat weer knakt. En ik heb nu echt geen zin in een herhaling van het scenario…Genoeg thuis gezeten, na nieuw terug aan het werk (al zal dat van thuis uit moeten).

moderne politiek

Ik wil het met deze blog niet hebben over politiek, ik wil het bij deze hebben over politiek (met dank aan Gudrun voor deze openingszin).

Na de regionale stakingsdagen stel ik mij de vraag welke weg de democratie moet op gaan. Laat ons eerlijk zijn, eerst was er de partij voor V-erandering. Een vage slagzin want iedereen wil wel een verandering, in zijn eigen voordeel. Maar in welke zin stemt die V-erandering dan overeen met de verandering die je als individu ziet? Andere partijen waarschuwden voor die V-erandering en wezen de mensen er op dat het mogelijks niet de veranderingen waren waar zij op hoopten. Een partij heeft immers niet voor niets een ideologie, een kleur. En het is maar al te gemakkelijk te stellen dat het de schuld van “de andere” is.

Nu de verkiezingen achter de rug zijn en het volk democratisch een stem heeft kunnen uitbrengen, kan men zich de vraag stellen in welke mate de campagne van de winnende partijen misleidend waren maar misschien evenzeer in welke mate de partij waarvoor de kiezer bewust heeft gestemd haar woord heeft gehouden.

Knipsel

(VTM-journaal interview met staker – klik op beeld)

Ik zie vandaag veel mensen op de straten. Wat mij betreft mogen ze gerust staken. Het recht op staken weet je wel. Al is voor mij een staking het ultieme middel, geen voorbehoedsmiddel. En die indruk krijg ik nu soms nog wel. De gesprekken zijn nog niet afgerond of er wordt al massaal gestaakt. Dan nog. Maar men belet ineens ook de werkwilligen te werken. En dat stoot mij nog meer tegen de borst. Want zijn het niet diegenen die staken die opkomen voor gelijke rechten? Dan hebben die anderen toch ook het recht om te werken? Of zijn de stakers bang dat hun actie onvoldoende effect heeft als ze geen afdwingende maatregelen nemen?

Dan nog kunnen we het hebben over de moderne politiek. Vandaag zijn we, op die ene uitzondering na, gewoon om keuze te hebben bij elke beslissing die we maken. We hebben zelfs keuze over. Wil je aardbeien in de winter eten, dan kan dat. De prijs die je daarvoor zal betalen is wat anders, maar het kan. Is een politiek systeem waarbij één keuze bindend is voor de komende 5 jaar nog realistisch? Zou het systeem niet beter werken mochten de regeerpartijen per werkpunt worden beoordeeld en ook dienen samen te werken ipv meerderheid (vooral) tegen oppositie?

Goed, ik weet ook wel dat voor elk voorstel een volksraadpleging gaan houden onbegonnen werk is, toch stel ik mij dus die ene vraag: is het politiek stelsel niet aan een andere aanpak toe? De partij van het gezond verstand?

Weet ge wat: geniet gewoon efkes mee van Triggerfinger en hun eerbetoon aan Luc De Vos. Denkt er terwijl ’s over na 🙂

Kruisband 2e week

Begrijpe wie kan, ik begrijp het ook niet echt meer. Net iets meer dan 2 weken na de operatie heb ik meer last van mijn knie/been dan de eerste week na de operatie. De pijn centraliseert zich nog steeds rond de knie maar blijft zich uitstrekken tussen de enkel tot zelfs ter hoogte van de nieren (niet dat ik last heb van de nieren maar de spierpijn “trekt” tot daar).

MMM1570-new-2-EA-3M-resusable-hot-cold-heat-therapy-ice-pack

Het is weinig bemoedigend moeten vast te stellen dat door die pijnen het herstelschema achterop loopt. Volgens het schema zou ik vanaf deze week met één kruk mogen rondlopen wat een grote opluchting is (dan kan je ook al eens iets dragen met een vrij hand). Maar het stappen met de 2 krukken lukt amper. Door de noodzakelijke extra rust neemt ook de spiermassa zienderogen af. Er zit nu al 4cm verschil op de linkerbil tov de rechter. De hometrainer kijkt verleidelijk maar het mag nog niet.

Qua soepelheid mag ik niet klagen. Voet, knie, been, alles draait en keert dan wel erg soepel. Ook het strekken (wat doorgaans het grootste probleem is) lukt prima. Ik vermoed dat de pijn dan ook een combinatie is van het herstel (er is toch wel wat getrokken en gesleurd daar vanbinnen) en de verzwakte spieren. Ik hoop dat, met enige gecontroleerde oefeningen, dat snel weer op peil geraakt.

En terwijl proberen we overdag de verloren nachtrust in te halen. Extra pijnstillers (Tradonal en Neurontin) zorgen voor een klein beetje soelaas maar nemen toch de pieken niet weg. Ijs lijkt de enige, meest efficiënte, afleiding.

We blijven aftellen. Ik kijk er naar uit om eindelijk nog ’s een tekening te kunnen maken. ‘k Had alles klaar gezet voor de operatie maar ’t lukt nog niet…

Wil je graag ’s naar zo’n kruisbandreconstructie kijken door “het oog van de camera”? Hier een Youtuubje met de hele operatie. Kan een beetje walgelijk zijn…(weet ook waar je aan toe bent als je kruisband ooit knakt, misschien wil je dat niet echt zo weten…)