Meester Max

De laatste weken werd de basisschool Visitatie – Mariakerke ondergedompeld in een bad van techniek.

Iek iek iek, ik leer over techniek
Sleutels, buizen, vijzen,
draaien aan een moer,
dat is stoer!
Zeker niet vergeten,
gebruik magneten!

schoolfeest00003

Gisteren was het schoolfeest. Niet echt een gekende “opendeurdag” zoals ik die ken van die andere grote school aan het station.

Een ander concept zonder getimede showtjes waar ouders en grootouders komen en gaan enkel om hun eigen kleine spruit te zien.

Neen, deze school deed de deuren open voor het hele gezin maar ook met activiteiten voor de kinderen en de ouders. Zo was een heuse zoektocht naar bekende Gentse gebouwen, een robotzaal (met robots die zelf tekeningen maakten), computerklas met 3D-printer, een soort productieklas, een legoklas,…De turnzaal stond open om toch even het kunnen aan te tonen en dan was er ook nog dat uurtje demo tekentechnieken.

Meester Max gaf er aan een klas van 23 kinderen (4-5-6e leerjaar), 1 oma en 2 mama’s een korte introductie in de grootste geheimen van de technieken van de kunst. “Iedereen doet het maar niemand spreekt er over”. Tekenen is immers niet anders dan een projectie van wat je ziet op een drager. Een terugblik ook voor mezelf naar de tijd van toen ik zelf vergrotingen maakte van mijn favoriete stripfiguren (Kuifje, Spiderman, Batman, Guust Flater,…)  met de “kotjestechniek” (tot op A0 formaten).

Het was een leuke les met veel variatie en vooral veel ambiance maar ook zeer geïnteresseerde kinderen. Toch moet ik bij deze ook mijn hoedje afzetten voor de leerkrachten die met een engelengeduld vele uren per dag onze kinderen voorzien van nieuwe leerstof. Een uurtje was enorm leuk en voor herhaling vatbaar maar een hele dag? Neen, dank u. Daarvoor was het mij iets te druk. Les geven aan volwassen is nét iets meer voor meester Max.

Tekentechnieken door de eeuwen heen

Tekstappel

Als alles goed loopt, zal op de komende tentoonstelling ook een boek met alle tekeningen van deel II en daarbij horende teksten.

Teksten

Als in de zin “ik maak tekeningskes omdat want anders was ik wel schrijver geworden” dus. Het is niet dat ik niet weet ik wat ik wil zeggen…Na al die jaren heb ik een uitgebreide lijst aan links met verhalen, verzinsels, spin-offs en spoilers gevonden over het Edense verhaal. Ook randverhaallijnen rond Griekse mythologieën, de Joodse Bijbel of de versie van Jehova’s getuigen werden doorgenomen. Neen, niet de hele schriften. Enkel de delen met referentie naar het Adam en Eva-verhaal en de appel enzo.

Er zit dus bakken informatie in mijn favorieten, op mijn laptop en een hele verhaallijn in mijn hoofd. Het wordt een hele klus om dat ook allemaal op een verstaanbare manier neer te schrijen…eh…schrijven. Enfin, als het maar niet al te veel schreien wordt 😉

Een leuk verhaal dat ik je alvast al wil meegeven is het verhaal van de gouden appel. Haat, intrige, jaloezie, list,…Met een paar lijnen heb het allemaal gehad. Maar spannend blijft het wel… http://nl.wikipedia.org/wiki/Twistappel

gouden appel

 

Restaurant Patyntje

Op zoek naar een snelle hap dichtbij huis, is de keuze al wat beperkter. Maar wanneer dit dan ook nog op een dinsdag voorvalt, is de keuze al helemaal gereduceerd tot het niveau “het eerste wat open is, is goed”.

Vanuit Mariakerke is resto Intrôvert (aan de Watersportbaan) al niet zo ver. Goed geïnstalleerd komt de dienster naar onze tafel en wij vragen “de kaart”. Met een verontschuldigende blik weet zij ons te vertellen dat helaas, de kok ziek is. Ze stuurt ons met veel plezier door naar Fou d’O, niet veel verder (enfin, toch binnen de beperkingen van de afstand gecombineerd met de dag).

Wij dus terug in de auto. Maar onderweg rijden we langs restaurant Patyntje en eigenlijk willen we die ook nog wel uittesten. Dus stoppen we iets vroeger dan gepland en stappen Patyntje binnen. Oei, niet gereserveerd…Blijkbaar wordt het dan moeilijk maar goed, toch krijgen we een mooie plek. Het mooie decor bevalt ons wel. Het straalt een en al rust uit. Ook van het personeel uit loopt alles vlot en rustig. Zonder enige druk is de ober tevreden met onze bescheiden bestelling van fruitsappen en water. Dat was nog een eenvoudige keuze. De moeilijkheden beginnen wanneer we onze blikken op de menukaart laten vallen.

Header_picture_01

Na een paar minuten heen-en-weer scannen geef ik het op. Ik pas mijn “ik kan ni kiezen”-strategie toe. Wanneer de ober onze bestelling komt opnemen, vraag ik vriendelijk “wat raad u mij aan?”

De man antwoord zonder twijfelen: “onze vol-au-vent…men komt er van heinde en de verre voor naar hier.” Dat was dus snel beslist. De tafelgenoten kiezen kalfswezerikken en het slaatje geitenkaas.

Het duurt wel nog even voor het eten op onze tafel komt maar eens de borden daar zijn valt een grote stilte. Na een paar minuutjes volgt het ene compliment na het andere. Superlatieven leiden tot uitwisselingsprojectjes.  Ook de rekening viel nog wel best mee, al hadden we ons nogal beperkt bij de drank. Best reken je op een budget rond de 30 a 45euro pp.

Wij noteren alvast op onze “to do”-lijst: restaurant Patyntje herbezoeken. Want na mijn bord vol-au-vent wil ik duidelijk nog wel terug om er het stoofvlees te proeven.

Meer over Patyntje? Hier klikken