Max surft

Gisteren kreeg ik nog ’s de vraag aan hoeveel sites ik zo mee werk. Tjah, dat zijn er wel wat. Ik vind bloggen leuk. Daarom hoeft het niet altijd op deze blog te zijn. Soms past het ook niet echt op deze blog. Soms start ik pagina’s op voor anderen, soms werk ik er ook actief aan mee, sommige pagina’s onderhoud ik gewoon op mijn eentje. Ik geef u ’s een overzicht van de webplaatsen waar ik betrokken bij ben of dat ooit was:

blogs

Max Van Hemel –  cultuurplatform Mariakerke –  gentblogt

Gentin3D (ooit opgestart om Gentse 3Dfoto’s online te zetten maar gestopt. 3D foto’s zijn ook via Google te bekijken)

facebook

Max Van Hemel – Europees figurentheater (fansite)

La Guardia Flamenca (oprichter, volg ik niet meer) – Les Offs (oprichter, volg ik niet meer) Wijksite Mariakerke (oprichter, gestopt)

sites (zonder blog)

kotatgent.be

art-tist.be (de site is offline)

Faces than, Faces now

Gisteren een dagje Brussel. Toch handig die trein op, naar Brussel Centraal en zo goed als voor de deur uitstappen aan de Bozar.

Maar omdat het dan toch zo’n prachtig zonnetje was, even een ommetje langs de trappen van de kunstberg waar je een prachtig overzicht krijgt over de binnenstad.

Van de tentoonstelling Faces than, faces now mag ik geen foto’s nemen (ja hoor, ik heb dat geprobeerd 😉 ) maar op het internet kan je, via Google, bijna alle portretten die er hangen terug vinden. Voor de teksten en de mooie beelden, toch maar de (erg dure) boeken gekocht van de beide expo’s.

Na de expo het verplichte bezoek aan de Kuifje winkel. Deze keer 3 pop-upboeken en 1 leesboek voor junior² meegenomen. Verleid door mooie T-shirts, pulls en pluchen Bobby’s maar daar heb ik dan uiteindelijk wel kunnen aan weerstaan. Het was al een duur dagje tot dan…

Toch nog even een ijsje op de terugweg naar de trein samen met een optreden van deze leuke reggae-zanger

brussel

Hee daar “Moof!” waren we al helemaal vergeten, maar helaas geen tijd want de trein wacht niet. Of toch…13 minuten vertraging wegens mensen langs het spoor…

Waarom moet tentoonstellen met een sociaal doel in Gent voor de stad geld opbrengen?

bericht van 7 april – tot nu toe zonder enige reactie

Geachte schepen,

Een hele tijd geleden reserveerde ik het landgoed de Campagne voor een expo. Zoals van gewoonte om er een grote overzichtstentoonstelling te geven van ART-tistkunstenaars. ART-tist is een vrij collectief van bekende namen die (1) de jeugd mee willen steunen door telkens ook nieuwe namen op de affiche te brengen en (2) ook het goede doel steunen. Bij de laatste tentoonstelling was de confrontatie met het jeugdig talent een zeer verrijkende beleving. De jeugd heeft immers minder financiële middelen om te exposeren en kunst maken kost al snel veel geld. Wat de goede doelen betreft hebben o.a. al “Artsen zonder grenzen”, diverse schoolprojecten, “Music for life”,…onze steun genoten.

Tot mijn grote verbazing werd bij de reservatie van de Campagne nu expliciet gezegd dat bij (poging tot) verkoop er sowieso al 100euro aangerekend wordt.

Ik vind het spijtig dat wanneer we, als kleinere organisatie, zoveel moeite doen om zowel de jeugd als het goede doel te ondersteunen en we daarbij een prijskaartje onder onze werken zetten (wat nogal logisch is wanneer je wat geld wil inzamelen voor bvb de strijd tegen mucovisidose) we nog’s met 100euro minder moeten starten. Immers een tentoonstelling kost wel wat geld, niet alleen de werken, de lijsten, maar ook de openingsreceptie, promotiemateriaal. En deze bijdrage is zonder enige garantie op verkoop, want ja, er zijn al tentoonstellingen geweest zonder verkoop.

Bij deze wil ik u daarom vragen om toch een uitzonderingsregel in te voeren naar verkoop op tentoonstellingen in receptie ruimtes toe. Eén praktisch voorstel zou kunnen zijn dat de vooropgestelde 100euro, in geval van verkoop voor het goede doel, moet worden doorgestort naar dat goede doel. Overschrijvingsbewijs kan worden voorgelegd (dat moet trouwens ook met de verzekering zo). Maar misschien zijn er wel andere praktisch haalbare oplossingen om het geld voor het goede doel niet zomaar in de grote pot te laten verdwijnen.

Ik lees graag hoe u erover denkt.

Alvast bedankt voor al uw inspanningen rond cultuur. Ik mag van harte zeggen dat er wel veel positiefs is veranderd sinds u er bent.

Vriendelijke groeten,

Max

Of hoe cultuur je kan redden uit armoede

En dan vind ik Facebook weer te vluchtig om zo een interessante boodschap zonder meer te laten voorbij gaan. Een gamma aan opties biedt zich aan: de “status” delen of…hem in een blog gieten en zodoende toch iets duurzamer maken dan die status van de dag. Met dank aan Celia Ledoux. “Ik zit aan een minimumloon. Maar in mij, diep in mij zegt er iets dat ik niet in armoede leef omdat ik mij zo, maar zò gelukkig voel. De vrijheid die ik nu heb, het genieten van voorstellingen. Ik kan dat geen armoede noemen. …Ik vind dat ook een heel vies woord trouwens, armoede”. Zeg het, man. tutti_fratelli

http://www.een.be/programmas/cafe-corsari/ik-haat-het-woord-armoede

Waar ik wil nog wil aan toevoegen dat men de quotes ook niet moet omdraaien en stellen dat door mensen in armoede te linken aan een toneelgezelschap alles opgelost is…En dat cultuur niet zomaar een overbodig onderwerp is waar men zonder gevolg kan in besparen

En toen werd het stil aan de tafel

Momenten aan de tafel zijn doorgaans momenten waarop we vertellen over wat we gedaan hebben en welke plannen we nog op onze agenda staan hebben en hoe we ons zullen organiseren.

Maar zaterdag is, op normale weekdagen, ook het moment waar we de middag overbruggen met wachten op Junior die terugkeert van de Kunstacademie, de vrouw des huizes die zorgt voor het eten en ik die meestal ook wel iets van de “to do-list” opneem. Aangezien we het niet zo hebben voor de top30 op radio2, staat de radio bij ons op radio1 en het programma “Interne keuken”.

ik_foto_lach

Dat was deze middag niet anders, alleen – omwille van de vakantie-, is er geen academie en zaten we met z’n allen te luisteren naar “the best of Interne keuken”. Niets bijzonders te melden tot het laatste halve uur wordt ingezet met het verhaal van een ex-para die vertelt over zijn missies en voornamelijk over zijn leven na het leger. We luisterden met aandacht naar het eerste kwartier maar ook met niet meer aandacht dan bij andere onderwerpen.

Plots krijgt het gesprek een totaal andere wending wanneer de para vertelt over een groepssessie die moet helpen om het oorlogstrauma te verwerken. Een doodse stilte ontstaat wanneer para, slachtoffer en moordenaar met mekaar oog-in-oog komen te staan.

Luistert u zelf even naar het aangrijpend interview…En Reginald Verhofstede, ex-para, over droom en daad, gruwel en vergeving.

 

Studenten eindelijk stemrecht in Gent!

We hebben er lang moeten op wachten maar eindelijk is het zo ver.

Studenten die feitelijk al sinds jaar en dag hun hoofdverblijfplaats hebben op hun kot maar daar tot nu toe zich niet konden inschrijven (lees: domiciliëren) kunnen dat voortaan wel. Door een aanpassing van de interpretatie van het lokale reglement is stad Gent de eerste stad die alle studenten zal inschrijven op eigen vraag.

819845

De stad laat de keuze dus voortaan over aan de student zelf. Kiest de student er voor om zich in te schrijven op zijn kotadres, dan krijgt hij ook meteen inspraak en stemrecht. Zelfs de studenten uit de kunstrichtingen (waarvan men weet dat ze er al eens andere gedachten op na houden), krijgen vanaf vandaag de kans om hun stem te laten horen.

Maar dat is niet alleen goed nieuws voor de studenten. Ook de bewoners van Gent gaan er op vooruit. Immers vanaf vandaag verjongt de stad officieel en zal ook het aantal inwoners stijgen. Goed voor het beeld van de “grijze stad” en goed voor de economie 🙂

Inschrijvingen zullen echter wel tot morgen moeten wachten want vandaag staakt men bij de loketdiensten van de Stad Gent.