de kostprijs van een kunstwerk in boerentaal

Nu de boeren betogen en de Vlaamse wegen plat leggen om meer geld voor hun melk te krijgen, vroeg ik me af hoe dat bij de kunstenaars eigenlijk loopt. Bekijk het gerust ruim, kunstenaars als in schilders, tekenaars, beeldhouwers,..maar ook schrijvers, muzikanten,…

Kunst moet je doorgaans studeren. Wil je ietwat niveau bereiken dan vraagt dat toch wel een paar jaren. Een job die we meestal niet van vader op zoon, van moeder op dochter hebben mee hebben gekregen en dus dure studies zijn. De studies vragen niet alleen inschrijvingsgeld maar kosten doorgaans nog wat extra omwille van het materiaal waarmee wordt gewerkt. We zitten niet meer in de kleuterklas en wie kwaliteit wil afleveren moet dan ook met professioneel materiaal gaan werken. Na jaren studies en vele experimenten studeer je af en…sta je nergens.

Dan begint het want je wil nu eindelijk die frisse lucht aan inspiraties door je aderen loslaten en eindelijk kan je iets gaan maken waar niemand een score over geeft. Maar…dat kost geld. We blijven investeren. We kopen materiaal, we betalen een model, we produceren iets, we herbeginnen een paar keren om tot iets afgewerkt te komen en dan willen we ons werk tonen aan de grote mensenwereld. Maar eerst nog een paar lijsten kopen om het werk mooi voor te stellen. We (s)leuren met ons talent van galerij naar galerij en proberen in tussentijd iets te bereiken door toch maar met de lokale amateurclub ten toon te stellen. Eindelijk die ene galerij die je toch wil opnemen. Oei, dat kost een forfait en een vet percent van de verkoop.  Geen garanties op verkoop.

14 dagen later ben je blij want van de 10 ingediende werken werd toch eentje verkocht en je hebt al op z’n minst je vervoerskosten terug.

En zo gaat het voort tot je op een moment tot dat hele kleine tipje van de ijsberg hoort waar enkel nog hypergrote bedrijven jouw werk gaan kopen en dat dan weer niet doen omdat ze het ook mooi vinden, gelijke zielen willen zijn, neen, ze kopen jouw werk omdat ze het hypen om er later nog meer geld uit te slaan.

Kortom, kunstenaar zijn, dat kost veel geld en de omzet (ik durf nog niet te spreken van winst) is zeker niet in verhouding tot de productie. Maar zie je er wat ongewassen en ondervoed uit, dan ben “een echte” kunstenaar. Het is ook nog steeds gebruikelijk om, als klant, aan de kunstenaar te vragen of er niet een beetje af kan.

Dus mijn lieve Vlaamse boeren, jullie hebben groot gelijk om te betogen voor meer winstmarge. Ik geef u de tip om als eerste investering een kunstwerk te kopen. Met veel graagte maak ik voor u een tekening van uw favoriete koe.

dairy-cow-cuddle

Advertenties

Gentse Feesten 2015 – dag 11

Dag 11? Ah ja, ’t is waar ze zijn al gedaan die feesten. Nadat ik dagen lang een dag vooruit heb gelopen (door een dag eerder te beginnen), heb ik nu nog een beetje het gevoel dat het nog niet allemaal gedaan is. En dan ben ik niet een van die gasten die tot 10u ’s morgens zich zit te bezatten op Sint-Jacobs om dan lallend op het middagnieuws iets te brabbelen waar de wereld geen boodschap aan heeft.

Neen, “the day after” is altijd een dag waar ik het adrenalineniveau voel zakken en dan ook meteen weet dat de komende dagen hoofdpijn en vermoeidheid betekenen. Want dat drijft de mens tijdens de Gentse Feesten: samenhorigheid en adrenaline. En ja, ook daar zie je dat je rang en stand, geloof en overtuigingen, etc er niet meer toe doen als mensen een doel hebben om voor te gaan. Een doel dat alle doelen overstijgt. Dat zijn de Gentse Feesten!

Gisteren een prospectietje gedaan voor de komende tentoonstelling waar ik wel graag een optreden zou inplannen van een trio straatmuzikanten (met Hryar Karapetyan en Valery Alexeev) die eigenlijk niet op de straat horen te staan, maar wie weet, een mens wil al ’s graag anoniem dingetjes uittesten…

WP_20150727_001

 

Gentse Feesten 2015 – dag 10

Dag 10 is altijd een beetje uitbollen geweest. Vroeger, op maandag, had je (1) al weinig andere keuze dan uitbollen maar kreeg je er op zijn minst geen schuldgevoel bij omdat het maandag was. Nu is het zondag en gelukkig regent het genoeg om mij te overtuigen dat het niet erg is dat ik niet tussen de alcoholstrijders van het laatste uur zal zitten. Dag 10 was ondanks de regen ook wel een voltreffer. Een gezellige namiddag BBQ met het hele gezin en extra genieten van de momenten met de zonen die dan straks allebei het huis uit zijn. Er was ook nog die laatste poppenvoorstelling. Al kan ik dit geen poppenvoorstelling noemen, het behoort zeker wel tot de categorie “puppetbusker” zoals we die in Gent hanteren. De krokodil en ik is een voorstelling voor de kleintjes die bang zijn in het donker. Wanneer Peggy gaat slapen denkt ze dat er een krokodil onder haar bed zit. De krokodil wordt al snel een goede vriend waarmee ze samen “de laatste ogenblikjes” van de dag beleeft. De krokodil blijkt dan ook niet echt zo’n held te zijn… Naar het boek ‘Er ligt een krokodil onder mijn bed’ van I. en D. Schubert

Het waren echt goeie Gentse Feesten met veel positivisme (wat ik voor de feesten toch wel niet zo aanvoelde) en een blij weerzien met ouwe bekenden: Isabel, Sandra, Anna, Zelie, Louis, Tessa, Bruno, Etienne, Mimi, Els, Maya, Maarten, Bert, Freddy, Veerle, Elias, Line, Herman, Hugo,…en ik zal er nog wel vergeten zijn, maar na 10 dagen Gentland vergeven ze me dat zeker wel 🙂

Gentse Feesten 2015 – dag 9

Tweede weekend van de Gentse feesten en men had ons beloofd dat dat nog ’s een volwaardige Puppetbuskersdag zou worden met vele nieuwe voorstellingen.

Om 11u de dag starten met een “lezing” door Freek Neirynck over de geschiedenis van het poppentheater. Luk De Bruycker had het eerder deze week al over de geschiedenis van Pierke, Freek leidt ons in in de algemene historie van het poppentheater. Freek weet vele feitjes te vertellen maar vertelt ook vanuit zijn ervaringen van de vele lessen die hij in het buitenland heeft mogen geven.

freek

Het blijft wel bij een lezing en dat is een beetje een gemis. Toch blijft de kwaliteit stand houden en is deze lezing alweer een interessant moment in de Gentse feesten.

Na deze uiteenzetting heb ik nog wel wat tijd om te eten. Mijn volgende programma is pas om 14u. Op ’t gemak een bio-picknick op het Laurentplein meenemen. En oh, maar ’t is niwaar, voor de 3e keer “Banana Split”. Het wordt al meer een gekende voorstelling. Omdat er nog wel wat tijd is, zet ik mij naast het bestuur van het Puppetbuskersfestival voor een vergadering onder belangrijke mensen. We plannen ineens het contract om ook volgend jaar een Puppetbuskers te houden op het Laurentplein.

EFTCbestuur

Maar het blijft regenen en het is daardoor ook kouder geworden. Op mijn weg naar het Belfort loop ik nog snel langs Jack & Jones voor een soldenpull. Om het einde van de solden te zijn is het weliswaar een echte mooie pull geworden en dat voor slechts 18euro. Ineens is het dus ook een stuk warmer en kan ik weer voort. De 2 voorstellingen in de caravannen ( Scopitone “Ze Patrecathodics” en Kiosk Theatre “Miniature”) worden aaneensluitend getoond. Door de regen staat er geen wachtrij en kunnen we van de ene keet in de andere stappen. Het zijn beide zeer verschillende voorstellingen. De ene vertelt het verhaal van Blauwbaard (je weet wel, die met die sleutel van het kleine kamertje waar je niet in mag) en de andere vertelt over iets als een gepluimde kip. Niet dat ik het niet begrepen heb, toch wel, maar ik wil het ook niet allemaal spoilen 😉

 

En toen was er weer regen en tijd voor een warme chocomelk…

En de chocomelk duwt de wolken weg, opklaringen. Daar maken kip en slager gebruik van om op the Green hun ei te komen leggen. Wanneer het ei maar niet schijnt te komen haalt de slager zijn groot bijl boven en is meteen ook het hek van de dam. Een grappige voorstelling waarin iedereen schijnt te rennen voor zijn leven. Of er nog uiteindelijk kippesoep of een ei komt, dat moet je zelf maar ’s gaan bekijken bij Figurenkombat “Huhncgens neue Welt”

Ik miste gisteren nog de Portugese versie van Punch en Judy (Red Cloud Puppet “Teatro Dom Roberto”), deze keer met een barbier en een stier. Helaas, ook dit verhaalloos gemep kon mij niet boeien. Dat ligt eerder aan mij dan aan het genre. Wie graag Punch & Judy-toestanden ziet of kleine ettertjes in huis heeft, mag dit zeker niet missen 🙂

GF15090087

En toen waren er tussen de buien nog de leuke kiekjes en vele andere zaken “te zien”…

Gentse Feesten 2015 – dag 8

Een strak gepland namiddagprogramma met junior², als dat maar goed komt…Om 15u de piratenboot op. Karel Piraat, niet Piet Piraat maar ongetwijfeld was er toch wel enig familieverband, vaart met ons door de Gentse wateren. Al meer dan 400 jaar is de man dood maar door een stommiteit wordt hij door God elk jaar voor 10 dagen terug naar de aarde gestuurd. Moet dat nu toch wel lukken dat dat telkens de 10 dagen van de Gentse feesten zijn. Stel je voor, dat is toch geen straf! 😉

GF15080001

Maar Karel Piraat heeft een plan, een snood plan. Al 400 tracht hij de schatkist die hij gevonden heeft open te krijgen. Dat schijnt maar niet te lukken. Met zijn mes niet, met zijn donderbus niet. Karel Piraat heeft deze keer een kaart bij zich. Op die kaart staan aanwijzingen naar de sleutel om de schatkist te openen. Tijdens de tocht moeten de kleine piraatjes niet alleen de aanwijzingen mee helpen, ze moeten ook de boot en de vlag verdedigen met hun waterkanonnen tegen andere schattenjagers of de waterpolitie.

Een spannende boottocht door Gent voor de kleinste feestvierders. Grotere piraten varen toch op de duizend zeeën?

Vandaar naar Red Cloud Puppet “Teatro Dom Roberto” die Artisjok vervangt. Artisjok die door persoonlijke omstandigheden de voorstellingen heeft afgezegd. Maar de voorstelling stond op ons programma om 16u en als je pas om 16u05 van de piratenboot stapt en je krijgt dan nog een ijsje in de hand, dan haal je de voorstelling niet meer. We zagen dus nog net het einde van de voorstelling. Niet erg, ze spelen vandaag nog ’s op the Green.

Wij blijven nog even plakken voor Maribondo en het bananenspektakel nog’s te bekijken.

’s Avonds iets serieuzer…alhoewel…een man die zich verkleedt in een piraat…was dat niet iets voor kinderen? De voorstelling “La terrible histoire de Barbe Noir” door Cie NiClouNiVis mag ook wel voor kinderen zijn, het publiek bestond enkel uit (bijna) volwassenen (sorry Maya). Ook Barbe Noir heeft een schatkaart gevonden en gaat die schat samen met scheepsmaat Mitraille zoeken. Maar ze moeten opletten dat de rest van de bemanning het niet door heeft of ze moeten de schat delen of er zou muiterij kunnen ontstaan. Dit zijn duidelijk gevorderde piraten, ze varen deze keer wel over de grote zeeën langs Oostende en alles…

De voorstelling Barbe Noir mocht voor mij iets meer “pit” hebben maar is technisch gezien wel erg sterk. De pop en het decor zijn fijn afgewerkt en de ton waarop gespeeld wordt zit vol gadgets.

 

Gentse Feesten 2015 – dag 7

Oei! Dag 7…nog maar 3 te gaan…zullen we er dan de komende dagen maar ’s extra dik invliegen?

Maar eerst vandaag de dag “carpe diem” nietwaar? Vandaag op ons programma 3 poppenvoorstellingen. De eerste is op het Laurent-Luisterplein. La Malette “En attendant Margot” is een  deel wandelvoorstelling, deel op een kleine locatie (kinderwagen). Carlitos was vroeger clown in een circus maar is nu de prooi van zijn onmogelijke liefde voor Margot. Een ontroerende en tegelijk ook grappige voorstelling waar zowel de kinderen als de ouderen kunnen van genieten. De animatie van de levensgrote pop is zeer realistisch omdat de speler ook deels zelf de pop is. Voor de kinderen is er dan ook geen animatie te zien, deze man bestaat echt!

Na de voorstelling nog snel een Picknick naar binnen gewerkt. “Bio”, “Gezond”…Zo staan er wel meer kraampjes op de Feesten. Toch zijn deze echt wel OK, zowel qua kwaliteit als qua prijs. Voor 6euro krijg je een dikke bioboterham met daarop beleg naar keuze (kaas, tartino,..), sla, tomaten, een sausje en een stuk fruit (kiwi of banaan), een yoghourt en een klein stukje carré-taart + een fel oranje brooddoos. Dat is toch wel z’n geld waard. Junior² en ik hadden het ook zo begrepen. Voor ons 2 picknicks. En die hebben we gezellig onder de tent opgegeten.

Dan op’t gemak naar Sint-Jacobs want we programmeerden daar een voorstelling rond 14u30. Maar hee, toen we daar kwamen was de voorstelling van 14u nog bezig: Errabundo Pelele. Ook al een wandelende act al is hier de interactie met het publiek wel belangrijker. Errabundo Pelele verkleedt binnen de kortste keren al wie rond hem staat. Je krijgt een bril, clownsneus of hoed opgezet. En dan met z’n allen op de foto! Oh ja, deze mijnheer laat ook de fotografen niet met rust.

En dan om 14u30 een oude (sorry) bekende, Maribondo zagen we al eerder op het Puppetbuskersfestival optreden en we komen ze ook gewoon als bezoekers weer regelmatig tegen. De voorstelling “Banana Split” speelde ook al in 2007. Dat is toch wel al een hele tijd geleden, zelfs junior² was toen nog niet geboren. Een goede reden om nog eens naar hun voorstelling van toen terug te gaan kijken.

De voorstelling gaat over een bananencircus of bananencabaret waar allerlei onverwachte situaties zich voor doen. Zelfs God moeit er zich mee om de zaken op orde te stellen. Een voorstelling voor liefhebbers van bananen en voor Minions (want hou dat even stiekem in gedachten en de show krijgt een nog leukere dimensie).

 

Gentse Feesten 2015 – dag 6

Vandaag geen Puppetbuskers op mijn programma maar 2 totaal andere zaken: eerst een rondleiding in het Augustijnenklooster met monnik Paul en daarna De Vieze Gasten op Sint-Jacobs.

Bij het Augustijneklooster was ik vooral geïnteresseerd in de “verboden gangen” en we werden niet ontgoocheld! De bibliotheek kreeg ik eerder deze week al te zien en die zat ook nu weer in het programma. Daarnaast ook de kapellen, de grote kerk, de slaapvertrekken en een ferme brok geschiedenis. Paul vertelde veel en uitvoerig over het perspectief van hun orde en hoe ze zich differentiëren van andere Christelijke geloofsgemeenschappen. Enfin, wat onthou ik van deze rondgang? Vooral dat ze weinig budget krijgen om de zaak te restaureren (en dat is een schande!), dat wat er nu nog staat eigenlijk slechts een kwart is van het originele terrein, dat de ingang langs de Academiestraat vroeger de tuindeur was, dat er vroeger ook een écht hospitaal verbonden was aan het klooster maar dat dat later gesloopt is, dat er een school in de muren stond, dat die school mocht gesloopt worden maar dan uiteindelijk behouden bleef, dat bij de inrichting van de WC’s een deur niet mocht worden verbreed,…Allez, ge ziet, ‘k heb toch wel veel onthouden. Maar goed, na 3uur uitleg ben ik in alle stilte weggegaan…Paul is een goede verteller met een hart 🙂

Na al die rust bij monnik Paul even langs het Sint-Jacobs om daar te gaan kijken naar De Vieze Gasten alwaar Patricia en Willem optraden. Patricia heb ik achter een T-shirt van AAGent gevonden. Willem…tjah…niet gezien. Maar er stonden dan ook massa’s veel mensen op dat podium en ik was ook wel een uur te laat…

Om dat avond gezellig af te ronden plannen we nog een improcessie. Met onze vaste vrienden op het podium kan dat niet mis gaan. Dus Domien, Domien, Ramses en Pieter een trapje hoger en MC de immergeweldige, ongelooflijke, ontembare, onmeetbare JAAAAN-BAAAART DE MUELENAAAAAAEREEEEEE *applaus*

Kan ik u verder meer vertellen over de improsessie? Niet echt. Behalve dat we deze keer in het café zelf zaten en dus niet in de voorverwarmde kamer op de verdieping. Voor de rest was het een avond om te lachen, te brullen, te gieren.

Ik laat toch nog een paar filmpjes die ik maakte. Je hebt dan wel de sfeer niet echt mee, maar het idee doet wel al veel 🙂