Kunstenroute

Vandaag even onderweg geweest op “kunstjacht”. De tentoonstelling van Lee Lee Nam en Bill Viola stond al sinds vorige week op mijn programma. Ik had die expo aankondiging gezien op de Facebook van strijdmakker Mario D’Hont die een berichtje van Caroline Neels had gedeeld wat ik dan weer op Gentblogt had gezet. En zo gaat het in de kunstwereld, we maken gewoon wat promo voor mekaar. Althans…ik mag toch nog wat dromen he 😉

Gisteren zag ik dan ook nog een interessant schilderij op de Facebook van Natascha Reyns. Een tentoonstelling in het buurtcentrum Sluizeken (enkel vandaag en morgen) en dat wou ik ook nog wel ’s zien.

Dus ik op pad…

Eerste stop buurtcentrum Sluizeken. Tentoonstelling georganiseerd door de wijkregisseur met een leuke diversiteit aan werkjes. Van beginner tot al zeer gevorderde kunstenaar. Er is vanalles te vinden. Alleen geen diversiteit…noch in de kunstenaars, noch in de bezoekers, wat niet echt een beeld geeft van de buurt. Spijtig. Maar laat het de pret niet bederven, de tentoonstelling brengt op zich wel toffe werken. Een zeer mooie presentatie trouwens. De expo mag gerust wel een weekend-week-weekend duren maar het buurtcentrum schijnt zo frequent bezet te zijn dat dat niet mogelijk is. De tentoonstelling staat helaas niet aangekondigd op de website ( https://stad.gent/sluizeken-tolhuis-ham ) maar wie via Google surft vindt ze dan wel weer op een andere plek, 7 klikken diep, op de site van Stad Gent: https://stad.gent/samenleven-welzijn-gezondheid/samenleven/buurtwerk-voor-bewoners/plaatselijk-buurtwerk/buurtwerk-sluizeken-tolhuis-ham/kunstproject-t-sluizeken

Van daar naar de Sint-Jacobskerk waar ik onmiddellijk verrast werd door de flinke in-/uitstroom aan kijklustigen. Dat legt de lat dan meteen ook een stuk hoger. Maar ik werd op geen enkel moment ontgoocheld. Direct met de “piece de resistance” voor de dag komen. Het is gewaagd want dat kan de smaak uit alle andere werken halen. Het grote (en tevens enorm prachtige) beeld van de opstijgende Jezus uit de piéta van Michelangelo is een unieke ervaring. Het beeld is erg goed gemaakt en de aanvullingen zijn met heel veel aandacht voor detail opgebouwd.

Dan naar de digitale werken die door de kerk verspreid staan. Hmmhumm…ook hier kan ik mijn vingers (figuurlijk dan) aflikken. Een sterke compositie van 4 schermen die mensen in extreme omstandigheden stelt. Zeer gestileerd, rustgevende start, dan weer erg dynamisch en dramatisch. Daar hou ik wel van! Dan was er ook nog het melkmeisje van Vermeer die een interactieve en speciale geloofssymboliek meekreeg. Een dikke proficiat aan de cultuurgemeenschap Jacobus Gent. De tentoonstelling loopt nog tot 3 december. Meer info https://www.facebook.com/events/685476868269336/

En terwijl u daar dan toch bent, steekt u het pleintje vol geparkeerde auto’s of rommelmarkt even over om een kijkje te nemen naar de renovatiewerken in de oude stadsbibliotheek, ziet er ook wel een heel werk uit.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.