Karios Castle – Kaasteel Gaasbeek

If there is a place…om thuis te komen, genieten van de ideale combinatie tussen natuur, geschiedenis en kunst dan is dat voor mij in Gaasbeek. Op een boogscheut van mijn jeugd. Bij een ontsnapping aan alle drukte ging ik al een preview houden van de laatste tentoonstelling “Karios Castle”. Ik had er dan ook lang genoeg naar uitgekeken. Met de motor door het Brabantse landschap, de verte, de ruimte die ik niet ken in ’t (veel stenen) Gentse landschap…Ik mis het niet meer elke dag maar toch wel een paar keren op een jaar.

Karios Castle neemt je mee op een tijdloze trip door kunst. Niet door de tijd of terug in de tijd maar wel weg van alle notie van tijd. Je komt in een merkwaardige tijdloosheid terecht met beelden die tijd verschroeien.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik deze tentoonstelling van een veel lager niveau vind dan alle andere voorgaanden (en ik heb er toch wel al een paar gezien aldaar). Op 1 werk na was er niets dat me mee opslorpte in gedachten en fantasie. Maar het decor blijft wel uniek natuurlijk. Heb je niets aan de tijdelijke tentoonstelling dan kan je zeker nog genieten van de vele schilderijen die er permanent hangen (waaronder de toren van Babel door Breugel).

TIP: Ga je de tentoonstelling bezoeken, kies dan voor de formule van boek met ticket. Voor een kleine meerprijs krijg je dan het boek van de tentoonstelling erbij. Een blijvende herinnering. (Wie zijn boek van Sehnsucht kwijt wil mag mij altijd contacteren)

Als je door het kasteel wandelt, let ook even op de markeringen op de muren. Die worden weldra herschilderd en men heeft onder de bovenste laag een andere laag met motieven ontdekt. De markeringen op de muren duiden op deze (onderliggende) motieven en welke dienen te worden hersteld.

Advertenties

Exhibit 03 komt eraan !

In 2015 startte kunzthuiz met een openlucht tentoonstelling in 3 tuinen te Buken.
Exhibit 01 was een mooie groepstentoonstelling van beeldend kunstenaars met
daaraan gekoppeld een literair evenement met Hubert Damen (beter gekend als Witse uit de gelijknamige TV serie) die een fantastisch spannend verhaal vertelde en de onnavolgbare Luuk Gruwez, die gedichten uit zijn laatste dichtbundel bracht.
Vorig jaar hadden we Exhibit 02 dat plaatsvond in november. Voor deze editie kozen we de lokale muziekacademie als locatie. Ook deze versie, met live muziek, was zeer geslaagd.

Voor Exhibit 03, de editie van dit jaar, kozen we opnieuw voor de muziekacademie als locatie.
Dit jaar zullen we de groepstentoonstelling plannen van 21 juli tot en met 30 juli.
Ook voor deze editie zullen we een 12 tal kunstenaars de kans geven om hun werk te tonen aan een breed publiek.
Heb je interesse om aan dit evenement mee te werken, kan je ons altijd mailen om je kandidaat te stellen en de voorwaarden tot deelname op te vragen.
Op dit moment zijn er al 4 plaatsen gereserveerd, dus snel wezen is de boodschap.
Wij van Kunzthuiz,  zullen uit de inzendingen een keuze maken. De geselecteerde kunstenaars worden voor 15 mei gecontacteerd.
Als je nog een beeld wil van exhibit 02 kan je via deze link nog op onze oude website terecht http://kunzthuiz.wixsite.com/exhibit02

Ondertussen zijn we in volle voorbereiding voor de Sehnsucht Expo van 4, 5 en 6 mei in het poortgebouw van de prachtige abdijsite Herkenrode te Hasselt.
Kom zeker een kijkje nemen tijdens dit weekend om te genieten van het werk van je collega’s en om van de gelegenheid gebruik te maken om eens nader kennis te maken.
Voor alle info kan je ook steeds terecht op de nieuwe website www.kunzthuiz.be

Technopolis 2017

Het was alweer een paar jaren geleden dat we nog ’s naar Technolopis waren geweest. De laatste herinneringen dateren al van het laatste jaar van Junior toen we, voor zijn verjaardagsfeest, met een aantal auto’s en een flinke lading jolijt naar daar reden om er een bende losgeslagen jongeren los te laten op alles wat technisch te ontdekken valt.

Nu Junior² al de gezegende leeftijd van 4 en bijna 5 heeft, vond ik het wel gepast om al een eerste introductie te geven in “hoe zit dat nu eigenlijk met…”. En van dat soort dingen heb je er wel duizend in Technopolis. Al spelende leren, dat wil toch ieder kind? In een Ketnetomgeving leren over fysica, chemie, urbanisatie, het menselijk lichaam en de kaka van de wilde dieren. Zelfs Junior kon zich nog vinden in de elektrische circuits (OK, hij overbluft mij) en de kinderwaterbaan.

De prijzen zijn nog steeds prijzig maar bon, parking is gratis en je hebt er snel toch 3uur plezier aan. Een aanrader! 🙂

Piëta 15

Dit is (vermoedelijk) de laatste blog over het centrale paneel. Het is zeker wel de laatste blog die met vertraging wordt gepubliceerd 😉 Er volgen zeker nog wel blog over de zijpanelen en vooral nog over de fronttekening. Dus blijf volgen want we zijn nog lang niet klaar 🙂

Wat is er allemaal gebeurd sinds de laatste berichten? De tekening an sich was klaar. Het behang moest wel nog worden getekend. Net zoals in het originele decor wou ik er een barok motief in tekenen maar mijn foto’s waren daarbij niet helder genoeg en ik kon het motief niet overnemen. Dus heb ik er zelf een gemaakt na wat studie van bestaande motieven. Het motief wordt in 2 kleuren getekend op de achtergrond, eentje in donkerrood en een tweede in grijs. De complexiteit was om er zo 30 dezelfde te gaan tekenen. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat dat niet gelukt is maar ik durf wel te stellen dat wie dit niet echt weet, er ook geen punt zal van maken. In basis lijken ze wel allemaal op mekaar 😉

Daarna werden nog wat kleinere zaken aangepast: de rode achtergrondkleur van het behang werd nog maar eens over gedaan om nog meer dégradé in te brengen, de kop van stoel werd geaccentueerd zodat die meer naar voor komt, een aantal lambriseringsdetails werden geaccentueerd, de schaduwen werden verder uitgewerkt, er werd ook nog wat aan de vloer getekend om “het vlak” te breken en ook het rokje van het kleine meisje werd ingekleurd.

De tekening is inmiddels binnen gebracht bij de inlijster om ze op een plank te kleven en te voorzien van een laminering. Dat kan enkel een professioneel inlijster doen. De beweging wordt immers in een immense lamineermachine gedaan onder vacuüm.

 

monsieur Magritte

Er zijn zaken die als een rode draad door mijn leven lopen. Eén van die zaken is de fel groene appel. Ik weet nog dat ik mijn eerste appels, naar “model”, tekende in het laatste humaniora (ik was toen 17) wanneer deze op de vensterbank stond. Regelmatig nam ik er een hap van en zodoende maakte ik ook verschillende tekeningen van het evoluerende stilleven.

Nu ik er zo over denk weet ik nog dat ik toen ook regelmatig op mijn jeansbroek tekende. Moeder kreeg die inkt er toch uit bij het wassen en zodoende had ik niet alleen telkens weer een propere lei, ik kon ook niet betrapt worden op het tekenen tijdens de les. Natuurlijk tekende ik ook op papier, in mijn cursussen of in mijn agenda. De tekeningen in mijn agenda heb ik nog gewist naar aanleiding van een aangekondigde inspectie waarbij de klastitularis zei dat men dan lukraak agenda’s zou opvragen “en dat ze maar best in orde zijn tegen dan”.

O ja, ik kon betrapt worden bij het tekenen en vooral, ik kon gestraft worden voor het tekenen. Zo herinner ik me dat de leraar Godsdienst mij ooit nog ‘s 2 bladzijden “straf” gaf omdat ik een ventje in een wijnton had getekend tijdens zijn les. 2 Bladzijden verplicht voltekenen. Paul Dewulf, ge hebt u mispakt. Het was misschien ongewoon maar helaas voor u, het was geen straf voor mij.

Maar de appel die bleef komen en terug komen. Regelmatig was er een gelegenheidsbezoekje. Via eigen creaties, via bestaande dingen. De centrale appelplakkers op de album van The Beatles bijvoorbeeld. Maar wie mij steeds het meeste geboeid heeft met fel groene appels is monsieur Magritte. Dat ik nog vorige week zei dat er binnen de kunst weinig werken “ceci n’est pas une pipe” overtreffen. Het is niet meer dan een realiteit. Magritte is de zoveelste bedenker van een kunstrichting waarvan velen zullen zeggen “dat kan ik ook”. Technisch gezien lijken me zijn werken niet zo complex te zijn maar wat een gedachtengang. En wie zegt “dat kan ik ook”, die kan het vooral kopiëren, na-apen maar het zelf bedenken, nooit evenaren.

En de appels die bleven komen met als summum de Lilith-reeks, helemaal in het kader van de fel groene appel die desgevallend telkens weer een andere betekenis krijgt. Een betekenis die ik de appel mee heb gegeven maar evengoed in te vullen is door de verbeelding van de kijker.

In de piëta zitten 2 appels. Het maakt dat de appels een signatuur worden voor mijn werk. En zo is die kleine bourgois, monsieur Magritte, toch weer aanwezig…

Wil je meer weten over Magritte, luister dan naar “Op wandel met monsieur Magritte” via Radioplus

Max on tour 2017

Weldra start het tweede deel van het cultuurseizoen ’16-’17 wat ik, persoonlijk, nog steeds ervaar als “het nieuwe seizoen” omdat ik het zie binnen een kalenderjaar en niet binnen een seizoen/schooljaar. Het worden weer leuke momenten met…

Elke eerste zaterdag van de maand tekendemos in Brasschaat, Bredabaan 157 (zie berichtjes en Facebookupdates)

een grootse (collectieve) expo “Sehnsucht – the dark side” op de abdijsite Erkenrode te Hasselt van 5/5 tot 7/5. Première van het centrale paneel uit de Piëta-triptiek
tekendemo te Belzele op 21/5
tekendemo Kunsteiland te De Pinte 18/6
tekendemo te Kluizen op 25/6
Exhibit03 – Cultuurberg te Kampenhout 21-30/07
tekendemo op dorpsdag Brasschaat op 3/9
expo “Sehnsucht – the intimate edition” in het landgoed De Campagne te Drongen van 28/10 tot 12/11

(lijst wordt verder aangevuld nav nieuwe events)

De laatste 4 jaar heb ik veel energie gestopt in mijn tekenwerk. Ten koste van de vrije tijd met het gezin. Ik ga zeker niet klagen over de uren maar blijf wel realistisch. Als 2017 ook de break-even niet haalt, zit er voor 2018 niets anders op dan het tekenwerk af te bouwen. Het zal samenhangen met de omzet…

met dank voor de steun

Piëta 14

We zijn er bijna. De piëta is klaar! Althans qua tekeningen. Gisteren heb ik de laatste tekeningen in het behang afgewerkt en dus zijn bij deze de laatste tekeningen gemaakt. Ik heb nog een to do-lijstje gemaakt om zeker niet te vergeten wat ik nog moet doen. Bijvoorbeeld het rokje van het meisje inkleuren, of het behang zelf nog ’s opfrissen (door het vele wrijven is het wat mat geworden) en zo hier en daar nog wat accentlijnen zetten etc. Dus toch nog een dagje of 2 werk en dan hup naar de inlijster.

Om de verrassing nog wat te bewaren plaats ik nog geen foto’s van de huidige toestand van de piëta. Wees gerust, ze volgen nog 😉 Ter compensatie plaats ik de foto’s van de laatste “toestand” van Baldr. Ook daar heb ik gisteren aan gewerkt…maar dan in Brasschaat. Gisteren dag 4 (of laat ons zeggen halve dag 4 want ik moet toch nog een uurtje op en een uurtje terug), een extra dag want de tekening was na 3 sessies duidelijk nog niet klaar. Maar het ging erg vlotjes. De kopse tekeningen van de boog en het linkse deel van de nis zijn getekend en ingekleurd. Ik denk dat ik aan Baldr toch nog 2 sessies zal tekenen maar eerst moet de piëta af…Hieronder Baldr-foto’s bij het begin en het einde van de sessie van gisteren 🙂