Gentse feesten 2017 – donderdag

Gentse Feesten zijn meer dan muziek, drank, feest,…Het gaat ‘m ook over vrienden ontmoeten, tolerantie, zijn wie ge zijt. Het toont een beetje hoe een maatschappij er zou kunnen uitzien mochten we ons een tikkeltje minder zorgen moeten maken om het minimumbedrag dat we nodig hebben om te leven. Niet dat er elke dag en het hele jaar door feesten moeten zijn (geen brood en spelen voor mij) maar de tolerantiegraad tijdens de feesten ligt ineens een stuk hoger (bij de meeste mensen).

Vandaag eerst een praktische klus. Junior had zijn fiets vastgemaakt aan de fietsenstalling achter ’t Designmuseum maar had de sleutel afgebroken bij het (proberen) naar huis gaan. Pech! Dus (super)vader maar ingeschakeld om het slot open te krijgen. Dat is niet mijn specialiteit maar het ging gelukkig heel erg vlot.

In de namiddag hadden we niets op de planning staan en eigenlijk kwam dat goed uit want het was toch wel goed aan het regenen. Dus samen met de jongens gekeken naar Lego-Batman-movie (zou ik daar ook nog ’s een recentie over schrijven? Misschien…) Enfin, dat dus. Maar waar ik zéér naar uitkeek was het tribute-concert George Michael door Gustaph.

OK, ik ben een fan. De discografie van GM is mij niet vreemd, zeker de laatste CD’s niet. Vooral na de Wham!-periode omdat er dan een pak meer inhoud in de teksten komen en er ook wel meer (inspirerende) uitdaging aan te pas komt. En die inspiratie komt zowel in de meer gewaagde nummers als bij de meer ingetogen nummers (bvb My mother had a brother ). En als fan wil je dat het goed is. Zo goed als “de echte” of liefst nog beter. En ik kan vergelijken…Een gewaarschuwde Gustaph is er twee waard! Maar die Gustaph deed dat goed, die deed dat schitterend, geweldig om het zowaar te zeggen en dan hou ik mij nog in. Ondersteund door 3 zangeressen leek het er op dat we de MTV-unplugged sessie zouden herbeleven. Dat alleen al zou tof zijn want dat was toch ook al zo’n memorabel moment. Maar Gustaph brengt meer nummers, andere nummers, nog persoonlijkere nummers. De artiest gaat zo op in de muziek dat hij soms zijn bindteksten moet onderbreken om zichzelf niet te verliezen. Alleen bij het einde van de show, wanneer het applaus voor de zoveelste keer uitbarst en de hele tent staat te dansen, pinkt de artiest zelf een paar tranen van ontroering weg. Zelden gezien en zo veelzeggend over deze show.

Ik engageer mij om die Gustaph zijn gegevens (als ik ze te pakken krijg) door te sturen naar Gent Jazz want zo funky, jazzy die liedjes van GM voorschotelen, dat wil ik nog wel eens zien. Voor mijn part mag dat gerust in het Reylhof zijn met zo een lekkere lunch erbij. Clips en foto’s hieronder. Wil je alle clips van het optreden? Klik hier

En ik moet dat meer doen, zo naar van die concerten gaan onder eighties-lovers. Gisteren De Bom vandaag George Michael, ja, dat bevalt me wel. Wie weet komt er wel een concertclubke van 🙂

Morgen zit ik de hele dag in Kalmthout op te stellen voor de expo Exhibit.03 waar ik mijn Lilith-reeks nog eens naar buiten mag brengen, dus geen feestenblog. Zaterdag ben ik er terug. Maar weet je echt niet wat gedaan? Dan kan je naar het Puppetbuskersfestival, naar Theater Box of naar Baudelo/Sint-Jacobs.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.