Kasteel van Gaasbeek: Vanity Fair

Een kunstseizoen zonder een bezoek aan het Kasteel van Gaasbeek is voor mij ondenkbaar. Er  loopt nu (nog tot 10 juni) een tentoonstelling met “vanitas” als centraal thema. Een thema dat mij aanspreekt en inspireerde voor de Lilith-reeks en de triptieken. Ijdelheid wordt verbonden met leegte, leven met dood, liefde met lust, onsterfelijkheid met de uitdovende kaars.

Bij deze tentoonstelling maakte ik kennis met Thomas Lerooy (“lerooj” volgens de ene gids, “le roy” volgens de andere) en bewonderde ik nog en nog en nog de tekeningen van de onovertroffen Félicien Rops.

Toch even meegeven dat deze tentoonstelling minder geschikt is voor kinderen. Meer info over de tentoonstelling en openingsuren vind je hier. De museumtuin is open voor bezoek, neem een combiticket en geniet extra van de pracht van de natuur.

Spinselmot

De pure natuur is de grootste kunst die er is. Uit bewondering voor de natuur en de mens zie je in de kunst ook zoveel mensen en vooral naakten voorkomen. Maar soms is de natuur niet altijd je beste partner. Elk wezen overleeft op zijn manier. De spinselmot heeft daarvoor mijn appelboom uitgekozen.

Vorig jaar zaten er ook al in de boom maar toen dacht ik dat het echt een spinnennest was. Aangezien spinnen nuttige beestjes zijn, liet ik de nesten met rust. Maar eens september, toen ik de appelen wou plukken, zag ik dat alle appels aangetast waren. Dit jaar laat ik mij niet  doen en verwijder de nesten spinselmot. Dat is niet gemakkelijk. Sproeien is niet echt eco en de hele boom kaalsnoeien brengt ook niet veel appels aan de dijk. Dus “pluk” ik de nesten uit de boom. Vandaag voor de 4e keer.

De nesten in wording zijn op zich redelijk gemakkelijk te ontdekken. De bladeren rond het nest zijn al droog, verdord en meestal hangt er een soort web aan. In dat web zitten honderden zwarte puntjes (alsof het vanillepuntjes zijn). Dat zijn de eitjes. Daar komen dan later de rupsen uit. Het is daarom nodig er op tijd bij te zijn. En regelmatig te controleren of er achterblijvers zijn.

Ondanks het plukwerk heb ik hier en daar toch moeten snoeien. Sommige takken zijn zo erg “ingepakt” dat ze niet meer te redden zijn. De rupsen zijn geel/beige maar ook zwart. Ik vraag me af of er soorten zijn. Misschien verkleuren ze met de groei. In ieder geval, ik pluk ze er allemaal uit.

Expo Hyperrealisme – Kunsthal, Rotterdam

Bezoekje van de dag. Dat het de moeite waard was! En Rotterdam ligt lang niet zo ver dan Luik. In tijd al even ver van Gent dan Namen.

Rotterdam met het fantastische Museumpark waar een mens als ik, liefhebber van schone kunsten, nog echt aan zijn trekken komt. Want ja hoor, in Nederland daar weten ze het realisme nog te waarderen. Zowel in de “oude” kunsten als in de “actuele” kunsten. Verrassend, aangenaam en dus een groot contrast met de selecties die we in Vlaanderen door de “vakjury” zien.

Ik laat u verder genieten, maar mocht u nog naar de tentoonstelling gaan, misschien niet alle foto’s bekijken…Meer info vind je hier.

 

Portret van Jos – klaar

Het portret van Jos is klaar. Alle groen is niet weg maar de overblijvende groene vlekken zijn op zich niet storend. Integendeel. Het groen accentueert/ondersteunt het warme geel/rode/ Op foto komt de groene schijn er wel feller door dan dat hij dat in het echt doet. Ik denk dat ik deze techniek nog wel eens zal toepassen en verfijnen. Misschien in de basis iets minder “vol” in het groen gaan zodat het dekken net iets beter lukt. Ik wil dit ook wel eens uittesten met een andere basiskleur. Het moet toch zijn dat voor kleurpotloden er een nog betere basiskleur is. Maar goed, dat zijn mijn perfectionistische trekjes. Ik ben zeker tevreden met het resultaat. En Jos ook 🙂

Wil je graag een ander voorbeeld zien met pastelkrijt? Klik dan hier.

Portret van Jos – wip 02

Stap 2: na het tekenen stijgen de verwachtingen over wat het wel zal geven naar contrast toe, naar dekking (krijg ik een  Hulk-variant?), kleurintensiteit,…Spannend! De eerste stappen zijn in ieder geval veelbelovend. Het groen gaat goed op in de oranje-roze-rode kleuren van het gezicht. De contrasten zijn wel helderder, dus minder kleurwerk dan normaal. We doen nog wat naarstig voort tot het einde en zien wat het zal worden…

Portret van Jos – wip 01

Op Youtube zag ik een (voor mij) nieuwe techniek. Daarbij wordt onder de tekening een grisaille van de tekening gelegd in groen. Je kan het vergelijken met de (pot)loodtekeningen die we al eens zien bij de Vlaamse Primitieven nadat ze onder de röntgen zijn gelegd. De bedoeling is om dan navenant het groene terug weg te werken door er een dekkende laag kleur over te leggen.

Handige hieraan is dat je een goed beeld krijgt van hoe de tekening (anatomisch) in mekaar zit zonder dat je er al op voorhand uren aan gespendeerd hebt. Gelukkig is mijn aandeel aan “uitval” erg laag en heb ik daar nooit echt last van. Toch wou ik de techniek zelf eens uitproberen omdat dekkend werken met kleurpotloden wel iets anders is dan dekkend werken met pastelkrijten zoals ze in de filmpjes doen…