Toren van Babel: in de wolken

In deze blog breng ik niet alleen het laatste nieuws van de vorderingen maar ik keer ook even terug naar het originele werk. Er zijn namelijk weer interessante dingen te ontdekken. En in tegenstelling tot eerdere zaken waarvan ik vind dat ze veel beter te zien zijn in een zwart-witte versie is deze enkel in kleur te zien.

Wat situeren ons ergens op de 5e en de 6e vloer en komen daarmee voor zeker in de “rode baksteenzone” terecht.

Wat valt op wanneer we verder over de 5e vloer en de 6e vloer lopen van de linkse kant van de toren? Laten we eerst ’s de tekening verkennen. Op dit niveau niets nieuws wat we niet eerder hebben gezien. Kranen doen hun werk, lasten worden getild, minimensjes nemen plaats in het decor (al zijn het er merkelijk minder dan onder de 5e vloer). Toch moet u ’s kijken naar de meest linkse kraan op de 2e tekening. Daar is iets mis mee. Er zit een soort half wiel, een glijbaan,…zoiets aan. Rechts van die kraan 2 mensen. Maar wat hangt er boven die mensen hun hoofd? Dat leek mij eerst een man op een ladder maar daarvoor klopt de verhouding lang niet meer. Die mens zou wel 4 meter groot moeten zijn.

Slordigheidje? Een dipje in de aandacht? Maybe. Maar dan moest wel dit hele deel er aan geloven. Laten we overstappen naar de kleurenversie. Ik laat u eerst zelf ontdekken hoe het afloopt met die rare halve kraan en de reus op de ladder. Maar dan moet u eens doorklikken naar het detail van de 5e vloer. Blauwe vlekken over de gevel! Slordig van Bruegel of was het een restauratie? En dat is niet de enige slordigheid in deze scene. Bij de volgende (op de 6e vloer) lijken de bakstenen wel te zweven voor de vensteropeningen. Ik kan even niet meer volgen. Hoe kan een mens zoveel details schilderen, met zulke ingestudeerde precisie, om dan in bulk vliegende bakstenen te schilderen? Pieter, maat, ge gaat u moeten herpakken zenne!

 

6/365 Portret van een papa

Bewondering voor mensen kan je niet altijd uitleggen. Daarom maak ik soms al eens tekeningen van mensen die ik op de een of andere manier bewonder maar ik zelf niet kan uitleggen waarom dat precies is. Alsof dat ook zo persé moet. En dan passeert er een foto van die mens op uw levenspad en denkt ge: “dit is geen toeval”. Ik greep meteen de kans om van deze warme man een portret te maken.

4/365 Honing-appelcake

Er zijn zo van die dagen waar ik twijfel. Dat het soms niet meer gaat. De waanhoop staat geschreven op mijn gelaat.
Ik wil wel, maar het kan niet. Of toch niet helemaal. Net of ik sta te werken met een dwangbuis aan.

Ik doe dan rare dingen en mijn hoofd slaat op hol. Ik wil me losschudden van de onderdrukking. De donkere kanten zijn meer aanwezig dan ooit. Het is een strijd om de wolken te verdrijven. En dan zijn er toffe mensen, die voor mij aan de koordjes trekken. De zon weer laten schijnen en geloven in wat ik doe, in wie ik ben. Ze zijn goud waard die mensen. Je zou ze zo trakteren op een honing-appelcake.

Toren van Babel: 5e vloer

Ik had even zin in wat anders. Dus speelde ik wat met de camera. Een beetje surrealisme. Ik ben er de laatste maanden toch helemaal in verzeild, dus waarom niet een beetje psychedelisch surrealisme in de toren? Op naar de 5 vloerblok of het 10e verdiep. De schuine foto heeft ook wel iets speciaals zou ik zo zeggen. Get high! (of was u dat nog een beetje na het kerstmenu?)

 

2/365

Over 2019 ga ik proberen elke dag – behalve op de dagen waar andere blogs worden gepost – een tekening op het internet te gooien. Dit legt de lat meteen erg hoog (voor mij dan toch). Je krijgt elke dag een tekening uit mijn (rijke) archief. Soms zullen dat afgewerkte tekeningen zijn maar dat kunnen evengoed schetsen zijn die nog nooit eerder werden getoond. Dus krijg je niet alleen een overzicht van mijn werken maar ook een blik achter de schermen 🙂