72/365: de laatste wens

Op een dag ben ik op de uitvaart van de vader van een collega in de kerk van Merelbeke. Ik ben geen goeie in kerkmomenten. Teveel afleiding, teveel kunst en een ook beetje mijn ergernis dat een pastoor na zoveel keer missen die tekst nog niet vanuit het hart kan voordragen.

Maar de mis zette me aan om eigen, hedendaagse versie te maken van de kruistocht van Christus.

Dit is de eerste uit de reeks: de laatste wens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.