162/365: Pygmalion

Aan dit beeld hangt een niet-getekend verhaal. Ik vertelde al eerder over de reeks rond de gevallen engelen. Ik mixte dat met het verhaal met het verhaal van Pygmalion en zodoende kwam ik tot een moment waar beeld en realiteit met mekaar vermengd geraakten. Deze tekening (potlood op doek) is uit de groep tekeningen na de gevallen engelen. Werd niet echt een publiek project.

Brueghel- ofte Bruegelwandelroute

Strategie! Dat is wat een mens nodig heeft op een vrije (feest)dag in België. Terwijl West-Vlaanderen al deze ochtend in de regen zat en de voorspellingen voor Oost-Vlaanderen tegen de middag hetzelfde lot voorspelden, verplaatsten wij ons naar Brabant. Even scrollen door het grote web leert dat er in Dilbeek, meer specifiek Itterbeek en dus Sint-Anna-Pede, meerdere Bruegelroutes zijn die absoluut de moeite waard zijn om te doen.

Al vind ik maar na wel 100 kliks een plan, toch doorgezet. Om het parcours niet te zwaar en te lang te maken voor de kleinsten, kies ik voor de wandelroute die ik blijkbaar ook met de fiets kan doen. Hup. De fiets de auto in en samen met de kleinen van Gent naar Itterbeek.

De route begint aan het kerkje van Sint-Anna-Pede waar je naast de kerk ook meteen een afdruk te zien krijgt van het schilderij “de parabel der blinden“. Het kerkje staat er mooi op de achtergrond. Dat is alvast een sterke start die de lat hoog legt. In het kerkje heel wat uitleg over de werken van Bruegel en een foto van Filip Dujardin. De foto hoort bij die andere (tijdelijke) wandeling: De Blik van Bruegel. Maar die gaan we nu niet doen. Al is het wel de moeite om even gebruik te maken van de stelling naast het info-bureau om de vallei de overzien.

De Bruegelwandelroute is ongeveer 7km lang maar vermoeid geen seconde. Ook voor de kinderen niet. Regelmatig zijn er speeltuintjes en dingetjes die je kan zoeken op de schilderijen of in de natuur. Ik las de teksten die vertellen over de schilderijen voor. Het is dan meteen ook een beetje Vlaanderen’s geschiedenis. Onderweg kregen we ook nog een andere kerk te zien en de fameuze schuur uit de Boerenbruiloft.

Ik laat je nog wat foto’s zonder veel spoilers. In het toeristisch bureau Dilbeek is er een “echte” zoektocht te koop maar helaas zijn die adresjes op feestdagen niet altijd open. Enfin, ik heb niet de moeite genomen om er langs te rijden en dat te moeten vaststellen. Het kan dus evengoed zijn dat het wel open was…De wandelroute is goed aangeduid met witte 6-hoekige bordjes, je hoeft niet echt een plan maar je start wel best aan de kerk.

Download de wandelroute hier. En is ook nog een langere fietsroute van 45km, die kan je hier downloaden

 

 

161/365: the girl nextdoor

Ik betrap mezelf er op dat, ondanks dat de 365-reeks een retrospectieve/archiefreeks is, er nog veel recent materiaal bij de tekeningen zit. In de overzichtspagina’s portretten en galerij valt het mij niet altijd zo op hoeveel tekeningen ik maak op een jaar. Blijkbaar zijn het er meer dan ik zelf denk. Deze cover van Mathieu Verstraete maakte ik omdat ik er uitgedaagd werd. Ook dat kan al eens voorvallen. Always into a good challange 😉

Max in concert

…of toch bijna.

Het cultuurplatform Wondelgem bestaat 52 jaar en dat laten we niet zomaar voorbij gaan. Er was al een kick-off tentoonstelling met de meikermis, er was al een ontmoeting onder inwoners van Wondelgem met huisnummer 52, er was een wedstrijd rond het thema “52” en vanaf deze maand is er elke maand een huiskamerconcert + kunst ergens op een leuke locatie in Wondelgem.

 

Het CPWondelgem start de reeks van 12 huiskamerconcerten in het plaatselijke – en zeker de moeite waard om te bezoeken – museum van de heemkundige kring. Een gezellige hoeve die je zo terugstuurt naar het Wondelgem van 100 jaar (of meer) geleden. Wie er nog niet is langs geweest moet dat zeker doen! Een interactief moment waar je met (klein)kinderen heel wat jeugdherinneringen kan uitwisselen.

Het eerste huiskamerconcert  gaat door op zondag 16 juni in de Heemkundige Kring (Museke), Woestijnegoedlaan 20 te Wondelgem om 11u00. Tijdens het concert van de groep Muri, kan je ook de werken bewonderen van Max Van Hemel. Zeker een bezoekje waard dus. De toegangsprijs (concert, kunst, museum) bedraagt slechts € 5 én 1 normale consumptie inbegrepen. Reserveren is wel aan te raden (vol = vol), en kan je best doen via cultuurplatformwondelgem@gmail.com of via de contactpagina op de website www.cpwondelgem.beof via facebook

156/365: De promogirl

Deze tekening (het is geen schets) is eentje uit de tienerjaren. 16, 17 moet ik zo geweest zijn. Het was een reclamefoto, ik denk ofwel voor kledij ofwel voor de muziekinstallatie in de auto. Ik vrees er voor dat ik het originele beeldmateriaal nog ergens in de archieven heb. Het was een apart boekje met foto’s in een soort blauwe schijn.

155/365: the fool on the hill

The fool on the hill. Ik kan er mij perfect mee identificeren. Sommige dingen zijn zo vanzelfsprekend dat we er niet meer bij stil staan. De meest eenvoudige dingen blijven belangrijk. Zonder zouden we ze enorm missen. Maar de haastige mens gaat er gewoon aan voorbij…Kijk maar eens omhoog Sammy 🙂

154/365: Le temps perdu

Les Madeleines…ik heb Proust nooit gelezen. Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik geen lezer ben. Maar het boeit me wel. De herinneringen die je meedraagt en de mooie tijden waar je wel eens terug naartoe wil. A la recherche du temps perdu. Zelfs Dave kan de tijd niet tegenhouden.

154/365: Chiquita appel

Dames, heren,…hoe snel draait de wereld? Zit je niet goed in je vel, dan kan je jezelf laten “herstellen” tot hoe je je echt voelt. Of in andere – extremere – culturen word je gestenigd, in een instelling gestoken,… Waarom wordt zoveel heisa gemaakt van mensen die zich fysiek niet geschikt vinden alsof ze een ziekte hebben? Wat hebben ze iemand ooit misdaan? Volgens mij zijn de haters niet meer dan zelf mensen die niet goed in hun vel zitten en zich verzetten tegen enige verandering om net hun eigen trauma te verbergen.

 

153/365: La pipe

De invloeden van Magritte, Van Eyck en recent ook Bruegel zijn niet weg te cijferen wanneer je naar mijn tekeningen kijkt. De selecties voor de Curieuswedstrijden en de selectie bij Kunst in het dorp tonen aan dat nog een hart is voor verfijnde, gedetailleerde schone/klassiekere kunsten. Ik geniet nog steeds na van de 2e plaats bij de publieksprijs in Sint-Amandsberg (waarbij de eerste prijs trouwens naar een al even mooi, gedetailleerd werk ging).

Het contrast is groot met de snelle smoskunst die we vandaag al wat minder, maar toch nog (te) veel zien. De schone kunsten zijn in het verleden vermoord door de amateurs. En dat zal de smoskunst ook voor hebben als men niet ruimer zal kijken dan louter het concept.

Maar terug naar de pijp. In tegenstelling tot Magritte teken ik geen fictieve voorwerpen. De bolhoed, de pijp, het zijn voorwerpen die ooit van mijn grootvader waren. Ik gebruik ze graag als model voor tekeningen omdat ik ze op zichzelf al gewoon iconisch vind. Ook al kijkt René toe (en hopelijk vindt hij het zelf ook een beetje goed)

152/365: old blue eyes

Er waren al eerder “ogen” uit de reeks. Je zag al de rode en de paarse.

Maar zeg, weet je waar ik het altijd lastig mee heb? Blue en bleu. Blue is het Engelse bleu (Frans). Ik onthoud het als dat ze in het Frans er soms nog een “e” achter zetten en dan is het belachelijk om bluee te schrijven. Een ezelsbruggetje dus. Kwestie van als bleu geen bluetje op te lopen LOL