212/365: Van Dongen 1

The Corn Poppy is de Engelstalige titel van dit werk van Kees Van Dongen. Kees Van Dongen was een Nederlander die het – mede dankzij dat hij BB als model had – het maakte in Parijs.

Is dit zijn versie van het meisje met de rode hoed van Vermeer? Het origineel kon ik niet bekijken, het hangt in Houston. Dat is toch iets te ver om een schilderij te bestuderen.

bekijk het origineel hier

 

Bruegel – Kermis in Hoboken: paard met kar (9)

Bekijken we het paard even wat van dichterbij. Vooreerst is het toch wel belangrijk mee te geven dat ik mijn tekening 4x zo groot maak als het origineel is (2x zo breed, 2x zo hoog). Het origineel is ongeveer een A3 groot. En dan moet je je inbeelden dat Bruegel dit paard tekent met een soort pen. “Pen” mag je nogal redelijk letterlijk nemen. Vandaag teken ik met een stift van 0.05mm en voor de donkere partijen een van 0.1mm, iets wat doorgaans architecten en ingenieurs gebruiken voor technische tekeningen. Maar we gaan helemaal terug naar 1559. Geen stiften, wel pennen, borstels ed. En dus met dat materiaal tekent Bruegel dit paard. Het lijkt een eenvoudige ruwe schets (en ik geef u gelijk) maar voor een tekening die zeer ruim gemeten 8x7cm meet (inclusief drinker) is die verdomd goed uitgewerkt. Let toch even op de manen, de hoeven, de bilspieren,…de vingers van de mannen met de kruiken, hun haren, de plooien in hun hemden, etc etc. Ik herhaal graag, Van Eyck ten spijt, maar Bruegel is een groter kunstenaar (allez, kom, er zit wel 100 jaar leeftijdsverschil tussen, maar toch)

Maar de kar dus. Op de kar zien we 3 andere figuren en een totaal andere scène. Een man zit vooraan op de kar en kijkt (bewaakt?) het koppel dat in de kar zit. Het koppeltje laat er geen misverstand rond bestaan: de hand van de man zit onder de rok van de vrouw. Links boven de kar hadden we al het vrijende boerenkoppeltje tegen de boom. Het zal dan wel zijn dat dit koppeltje enige intimiteit zoekt in de huifkar. Of is zij de hoer aan huis? Een deliverhoer? 😉 Dat zou kunnen maar gelet op de meerdere vrijscènes in de tekening kan ik dat niet garanderen. Wie ietwat van leeftijd is, weet dat op een kermis, achter de botsauto’s of op de rupsbaan, vergelijkbare scènes ontstonden.

Grappig detail; terwijl ik tekende (ik bouw de tekening op van links naar rechts) tekende ik dus eerst de linkse kar en begon toen aan de rechtse. Op een zeker moment leek het dat de kar links een reservewiel achteraan de wagen heeft hangen. Net zoals we dat kennen bij die oude auto’s uit de jaren ’60. Ik was op een moment zo in de war dat ik me afvroeg waar het wiel van de rechtse kar naartoe was. Ik had “u bent fout, mijnheer Bruegel” al klaar staan 😉

Let u ook even op de “manden” die in de karren liggen. Ik vermoed dat dat kippen/gevogelte hokken zijn. Aangezien er toch nogal wat gevogelte rond de karren loopt. De manden komen ook voor op de Sint-Joriskermis van Bruegel.

210/365: portret van An

An heb ik meermaals getekend ook al heeft ze nooit voor mij geposeerd. An is nu zelf gerenommeerd fotografe maar jaren geleden was ze zelf ook model. Op haar website waren de foto’s van haar samenwerkingen met andere fotografen te zien. Of het waren “selfies” (toen bestond die term nog niet). Ik maakte deze tekening van een van de foto’s (mijn excuses voor de credits ik weet echt niet meer van wie het originele beeld is)

 

Bruegel – Kermis in Hoboken: de drinker (8)

In vervolg van deel (7) van deze serie en de feestsfeer in het café maak ik het paard met kar verder af. 5 figuren bewegen zich binnen dit tafereel. De eenvoudigste is de man links die de ruiter een kruik aanbiedt. Of wat wij vandaag een kruik noemen. Uit het schilderij de boerenbruiloft zien we beter waarover we ’t hebben. Vooraan links vult een man (vermoedelijke bruidegom) de kruiken voor op tafel. Bekijken we de tafel van dichtbij dan zien we dat de mensen rechtstreeks drinken uit de kruik. Toch staan er niet genoeg kruiken op de tafel om iedereen een eigen kruik te geven. Was het een gebruik om een kruik te delen met meerdere mensen? Het zou kunnen…

In ieder geval hoeft onze ruiter niet veel te delen en wordt hij rijkelijk voorzien van meer gerstenat. Oh, alweer een veronderstelling. Misschien was het wel gruut-bier ipv hop. Maar wat het meest merkwaardige aan deze drinker is, is dat hij de énige drinker is over de hele tekening. En dat voor zo’n groot volksfeest!

206/365: Olé

Bij deze tekening moet je ’s goed opletten. Het was voor mij één van de vele stappen in de evolutie van mijn tekenwerk. De tekening is niet half-afgewerkt, ze is “af”. Net als Michelangelo haal ik de tekening uit de ruwe schets. Enfin, het is eerder een Rodin want in tegenstelling tot Michelangelo mag voor mij de ruwe schets het fijne werk best ondersteunen.

205/365: portret van Babs

Zomers zijn de momenten om van toevallige ontmoetingen nieuwe vriendschappen te maken. Iedereen loopt er toch altijd vrolijker bij als het vakantie is? Was het maar altijd zo, een leven zonder zorgen.

Portret van Babs is al van 2016. Babs is ook het model dat centraal in de triptiek van de dood haar moeder in de armen houdt.

Bruegel – Kermis in Hoboken: alors on dance (7)

Naast de kerk en het paard met kar is de taverne/café allicht de meest opvallende plek over de hele scène. In tegenstelling tot de serene sfeer rond de podia onder de bomen wordt hier volop gevierd. Vele mensen binnen en buiten laten zich ’s goed gaan. Op z’n Hollands komt een polonaise de deur uit. De aanvoerder heeft een lang mes bij zich. Zou hij de dorpsslager kunnen zijn? Het mes is op de latere ets niet meer te zien. Ze dansen met z’n allen op de muziek die wordt gemaakt op een draailier. Omdat de tekening daar niet erg gedetailleerd is zocht ik het instrument op. Het wordt blijkbaar nog veel gebruikt in onze contreien.

En rechts onderaan in beeld staat een man te plassen tegen de gevel. Het kan geen toeval zijn dat Bruegel die man hier plaatst. Het is bijna alsof de banier ons de weg wijst naar die wildplasser. Als het een gebruik was uit de tijd is het toch maar een raar gebruik. Of is de man zo bezopen dat hij niet meer tot een rustig hoekje of een boom kan?

De banier moet ik nog uitwerken maar daar wil ik me eerst beter over informeren. Ik vermoed dat de tekst die op de tekening staat niet dezelfde is dan die die op de ets staat. Ik probeerde de tekst van de ets te reconstrueren op de tekening maar tot nu lees ik als centraal woord “hoboken” op de tekening, op de ets is dat “gilde”.

De gevel van het café is voor ons vandaag een enig merkwaardige bouwstijl. Het bovenste verdiep steekt uit over het onderste. Dit is lijkt redelijk onlogisch aangezien een constructie doorgaans fijner wordt met de hoogte. Maar in die tijd was het gebruikelijk om de gevels van huizen getrapt te maken en breder wordend naar boven toe. Dat had namelijk het grote voordeel dat bij regen het water minder over de lager gelegen geveldelen stroomt. In Gent vind je nog zo’n huis thv het brugje aan de Rekelingenstraat. Wat mij opviel bij het tekenen is dat elke vensterpartij een andere constructie heeft. Boven zien we een dubbel raam bestaande uit 4 delen waarvan de 2 bovenste glas in lood. Rechts daarvan een kleiner raam met een luik. Op het gelijkvloers een gewoon dubbel raam en daarnaast een raamopening afgesloten met een vlechtwerk.

Het onderste gedeelte van het café is duidelijk gemetst. Of het bovenste gedeelte dat ook is, durf ik in twijfel te trekken. Gelet op de meerdere scheuren in het stukwerk en de constructie van de houten ramen (er bestaan ook modellen waarbij het raamkozijn in natuursteen is), lijkt het me dat het verdiep is getimmerd. Op dit dak vind je ook riet.

Op de gevel nog een paar opmerkelijke symbolen: 2 hoorns werden aan de gevel gemonteerd. Eentje in de top, de andere op het verdiep. Ze lijken op het oude postlogo maar ik vermoed dat het jachthorens moeten voorstellen. Boven de deur hangt een kruik met een pijl er in. De pijl is op de tekening nauwelijks te herkennen maar op de ets zie je ‘m wel goed. En naast de deur hangt nog een kruik. Er mag dus duchtig gevierd worden.

201/365: time flies

In het voorbije jaar ben ik met vele projecten gestart. Het werken aan de triptiek houdt me bezig maar kan de nieuwsgierigheid naar de zijstraten niet kalmeren. Eén van die zijstraten is het surrealisme waar ik me helemaal in terugvind. Voor mij is het, naast de renaissance, de meest inspirerende strekking.

Hieronder een van de zovele schetsen die ik dit jaar heb gemaakt.

200/365: feest!

De Gentse Feesten staan voor de deur. Jaarlijks een drukke periode voor mij. Met veel plezier en tot de vermoeidheid toeslaat maak ik reportages van wat ik zie. Deze reportages zette ik vroeger op deze blog maar sinds vorig jaar zet ik ze op “Gentse Blogjes“.

Het podium heeft altijd een aantrekkingskracht op mij gehad. Of om er zelf op te staan of om er vol bewondering voor te gaan zitten. In het 5e humaniora was het aan onze beurt om een “vrij podium” in de turnzaal van de school te organiseren. Kinderen van school mochten hun ding komen doen. En opbrengst ging naar Broederlijk delen. Als decor maakte ik deze tekening. Ze werd finaal vergroot op een vlak van witte isomo van 5 bij 7 meter. Na het optreden is ze nog thuis geraakt maar niet meer gemonteerd. De tekening ging finaal verloren.

Bruegel – Kermis in Hoboken: duivenvoedster (6)

Ik zal vermoedelijk nog wel een paar keren met de etser van mening verschillen bij de interpretatie en de uitwerking van de tekening van Bruegel. Zo ben ik het niet helemaal eens over de lijnen die de daken vormen op de achtergrond links-bovenaan. Volgens mij zitten er meer rieten daken tussen dan huizen met dakpannen. Ik denk dat in die tijd een rieten dak wel eens goedkoper zou geweest zijn dan een pannen dak. Vandaag is dat natuurlijk anders, een rieten dak is arbeidsintensief en dus een luxeproduct. In materiaal kost dat op zich veel minder. Misschien kon het dak wel (deels) gemaakt worden van het afval van de opbrengst van de oogst (ik moet dat maar eens opzoeken om uit te klaren).

Mah bon, wat valt er in dit hoekje allemaal te zien behalve huizen? 3 interessante plekjes: (1) het podium waar iemand een tekst voorleest. Dat zijn eigenlijk liedjesteksten. De man is misschien een zanger. Er staan 2 podia. De andere zanger heeft niet alleen liedjes, hij heeft ook zijn vrouw mee om de liedjesteksten te verkopen. Het tweede podium moet ik nog tekenen. Opvallend is dat het podium een backstage heeft en helemaal ondersteund wordt door vaten. Ik durf niet te stellen dat het biervaten zijn maar dat zou best wel kunnen.De man klimt op zijn podium adhv een ladder die hij backstage bewaard; (2) de duiven op het dak van de gilde (of waar de banier van de schuttersgilde uithangt) met een – door mens gemaakt – nest; (3) de dame die de vogels op de grond eten geeft.

Over die duiven nog wat merkwaardigheden: kijk ’s even in het bovenste raam van het huis van de schuttersgilde. Als je de stok van de banier volgt dan zie je in de schaduw van het raam het silhouet van een vogel. Heeft Bruegel hier een vogel getekend maar die achteraf overkleurd? Op de ets komt de vogel niet voor. Maar dat is niet alles. De etser was duidelijk geen vogelliefhebber. De vogels op de grond hebben de ets niet gehaald. Merkwaardig want de etser heeft wel het dametje laten staan. Die heeft hij aangepast tot een biddend vrouwtje die misschien naar de zangstonde hoger in beeld gaat. Ze komt dan wel vreselijk te laat. In ieder geval staat ze er nu maar truttig eenzaam te wezen al biddende in het midden van het open plein (bij de etser). Dus liet ik de vogels maar staan zoals ze op de originele tekening staan 🙂

199/365: met de trein

Met krijt kan je meer dan alleen maar klaprozen in een groene wei tekenen 😉

Omdat ik zag dat de krijtlijnen zich zeer gewillig lieten uitsmeren probeerde ik met deze beweging een dynamiek in de tekening te krijgen. Bijvoorbeeld zoals je een treinpassagier achter het venster ziet, scherp met streepkes.

198/365: Blauw

Toen ik op kot zat had ik blauwe potloden om mee te tekenen. Deze potloden waren eigenlijk nodig omdat op afdrukken van plannen blauw niet zo zichtbaar is. Daarom worden deze eerste lijnen in het blauw getekend. En dan is de verleiding groot om ook eens te proberen met dat blauw een tekening te maken…