273/365: speciaal Brasschaat

Voor de “Art of light”-galerij in Brasschaat maakte ik speciaal deze tekening. De galerij bestaat inmiddels niet meer maar de vrienden van toen zijn nog vrienden van nu 🙂

 

272/365: zijlicht

Zijlicht geeft al honderden jaren een speciaal sfeertje in tekeningen. Rembrandt, Van Gogh, Masaccio, Rubens,…ze maakten allemaal schilderijen met een sterk lichtpunt uitdeinend (voor de Nederlandse vrienden: uitdijend) naar het donkere.

270/365: afscheid

Nog eentje uit de schetsen naar levend model. Meestal zijn het maar “niemandalletjes” maar deze vind ik zelf erg geslaagd. Ze blijft daarom veilig in het archief zitten. Afscheid is zo’n moeilijk moment.

269/365: multiple choice

Modellen komen en gaan. Sinds het begin van mijn carrière en nu is er bijna zo veel tijd verstreken dat ik bijna met de kinderen van de eerste modellen kan beginnen werken. Niet dat het mij al heeft belet om tekeningen (portretjes) te maken van de kinderen van… Sommige modellen kwamen heel frequent over de vloer. Wanneer een model begrijpt waar je naar werkt, zich in de rol kan inleven en het klikt artistiek, dan is dat een logisch gevolg van een goede samenwerking. Model S heeft al meerdere tekeningen in de 365-reeks, maar ik zeg u lekker niet welke 😉

268/365: extra muros

Tekensessies naar model blijven inspireren. En soms ben ik zelf even niet meer in de sessie…

267/365: bonne nuit

Wanneer de jeugdbeweging een oproep doet voor hun tombola en ik heb er de tijd voor, dan durf ik ook wel een tekening bijdragen. Geïnspireerd op de oproeper/deler die niet altijd zo’n goede/lange nachtrust kent, maakte ik deze (surrealistische) tekening van een ingeduffelde appel met aangepaste boodschap. De tekening werd hopelijk door iemand gewonnen en misschien vindt die ze ook mooi.

Ter nagedachtenis van mevrouw Vespucci

Dit weekend sloot ik KID (Kunst in het Dorp- te Bellingen af. Een succesvolle editie met meer dan 1000 bezoekers. Een dikke pluim voor de organisatoren. Het was een waar plezier ook hier te mogen deelnemen.

Naast het exposeren van de “Triptiek van de dood” was de opdracht “doe iets met de ruimte waarin je exposeert”. En dat heb ik met veel plezier gedaan. “Het klein salon” werd ingericht als herdenkingskamer voor mevrouw Vespucci. Naast haar urne waren haar laatste momenten en een portret ter nagedachtenis aanwezig.

Ik kijk er naar uit om toch wel wat mensen die naar KID afgezakt zijn ook in Drongen terug te zien.
Tot dan!

266/365: portret

Dit portret werd op groot formaat (100x150cm) gemaakt. Een combinatie van potlood en krijt op doek. Was deel van de expo bij Galerij Martens in 2003

265/365: aanloop

Eerder toonde ik de reeks met de klare lijn. Hierbij is, net zoals bij een stripverhaal, de buitenkant van de figuur in inkt en wordt de tekening apart ingekleurd. In de aanloop naar de “klare lijn”-tekeningen maakte ik deze tekening waarbij de structuurlijnen in stift zijn, inkleuring met krijt.

 

264/365: de kust

De kust is voor velen een momentje van rust. Ook in de herfst kan het best gezellig zijn aan de kust. Met een straaltje zon en een beetje uit de wind kan je ook dan nog wegdromen.

263/365: Casa di Banos

Op een dag, meer dan 20 jaar geleden, word ik gevraagd voor een kerstmarktje ter inkleding/promotie van de leegstaande winkelpanden aan de Lange en Korte kruisstraat te Gent. De kerstmarkt vormt het verlengde van de kerstmarkt op Sint-Baafsplein. Toen was de kerstmarkt op zich ook nog niet veel meer dan dat, zonder schaatspiste en kermisattracties. Op die kunstmarkt maakte ik kennis met eigenaar van Casa di Banos. De zaak bestaat inmiddels niet meer en de connectie ging verloren. De foto is een A4scan van de tekening omdat ik toen nog geen deftig digitaal fototoestel had, vandaar dat de randen ontbreken.

Triptiek van het leven: de wiskundige benadering

Terwijl de Bruegel-blogs volgden en de 365-blogs nog steeds verschijnen werk ik hard achter de schermen. Letterlijk en figuurlijk. Niet alleen om de expo Magie tot een overweldigend einde te brengen maar zeker om mijn tweede triptiek tegen eind september klaar te krijgen. Dat lijkt een maand te vroeg maar dat is het allerminst. De inlijster moet immers nog langs, of liever de triptiek moet nog langs de inlijster. Die zal ze voorzien van een lamineerlaag (zie ook de eerste triptiek) en daarna komt er een lijst rond. Dan wordt het spannend want gelet op het gewicht is de vraag nog hoe stabiel dit werk in zijn geheel zal zijn. Aan een muur zal dat zeker geen probleem zijn maar om ze te presenteren op een schildersezel wordt dat wat anders.

Dus: naarstigheid!

Bij een Facebookoproepje een paar maanden geleden waren de meningen verdeeld over of ik ook een blogreeks zou maken over deze tweede triptiek dan wel of ik de volledige verrassing hou tot bij de opening. Ik heb tot nu toe niet veel prijs gegeven maar vandaag maak ik daar even een uitzondering op. Onderstaand tafereel is een stukje achtergrond uit het centrale paneel en meet ongeveer 25 bij 25cm. In wiskundige termen wordt dat 625cm². Dat klinkt stoer he?!

Wel, de totale triptiek meet zo’n 98.800cm² en het stukje dat je hier te zien krijgt is dus 0,6% ofte 6 duizendsten van het totaal van het tafereel. Als je dit al de moeite vindt, stel u voor dat het paneel u dus nog zeker 100keer meer kan verbazen 😉

(en dat het écht kleurpotlood is, dat zie je aan mijn hand 😀 )

262/365: first sin

Uit de Lilith-reeks deze tekening met als titel “de eerste zonde”. Het beeld spreekt voor zich denk ik dan zo…Indien niet, laat uw verbeelding maar ’s de vrije loop 🙂

261/365: Tintin & bears

Omdat mijn Kuifje-tekeningen fragiel waren op papier maakte ik voor een school een reeks op spaanderplaat. Dan wel met krijt. Dit is eentje van die reeks. Een andere, met de Janssens duikend in een fata morgana, kreeg je al bij een eerdere blog te zien. Voor mensen die mij nog aanspreken over copyright: ik heb van Moulinsart de toestemming gekregen om deze tekeningen te maken.

260/365: de aanwijzing

Modellen weten niet wat je in je hoofd hebt als eindresultaat. Dat maakt het moeilijk voor hen om te poseren. Soms kan ik het zelf uitbeelden en weten ze daardoor in grote lijn wat ik bedoel. Als ik ideeën uittest, dan probeer ik die erg ruw te schetsen zodat ook ik pro memorie een handleiding heb. Dit is zo’n stukje “handleiding”. De peilen zijn aanwijzingen voor mij en/of voor het model.

259/365: Lick it

Voor de Lilithreeks had ik een andere reeks. Ze kreeg de naam mee “Like it” omdat ik toen nog met een Engelstalige versie van Facebook werkte. Op zijn Vlaams gelezen kreeg de “laaik” een heel andere betekenis. Dit resulteerde in een reeks tekeningen die nu nog in de catalogus van mijn werken te zien zijn. Kon ik toen weten dat Facebook zijn policy zou aanpassen naar het verbannen van alles wat lichamelijk is? https://maxvanhemel.wordpress.com/projecten/

258/365: zonder titel

En ook deze is nog nooit geëxposeerd. Ik heb er zelfs geen titel voor.

257/365: faim de toi

Terwijl ik de hele dag op Herne Kunstelt zit en ook nog ’s op Kunst in Dorp lanceer ik bij deze toch één van de belangrijkste tekeningen uit mijn Lilith-reeks. Ze werd finaal het beeld voor de hele campagne en is sindsdien ook altijd mijn profielfoto op Facebook. Ze hangt nog steeds in mijn living omdat ik er moeilijk afscheid kan van nemen.

256/365: emo & amu (niet gepubliceerd)

Deze schets is nooit echt publiek gegaan. Hij maakt deel uit van de reeks “emo & amu”. De geselecteerde tekeningen werden op groot formaat op doek uitgewerkt. Deze bleef bij een tekening op papier.