303/365: de engel

Theater en drama, ik heb het er al meermaals over gehad. Na meer dan 300 blogs herhaal ik mezelf. Dit is een van eerste grote theatrale tekeningen. 3 vrouwelijke modellen, 1 man. In feite is de man een engel. Als je goed kijkt zie je op de achtergrond een lichte schets voor vleugels. De tekening is nooit verder afgewerkt dan hieronder. Na 3 maanden ben ik er mee gestopt.

Iets waar ik telkens op toezie is dat elk model in alle respect wordt voorgesteld. Deze compositie zit zelfs zo in mekaar dat ze Facebookproof is 😉

302/365: cultuurverschillen

Modellen met buitenlandse roots zijn anatomische uitdagingen. Een mens is een mens en in basis is het allemaal gelijk maar in details moet je het verschil maken. Het is spijtig dat modellen met vreemde roots zo moeilijk te vinden zijn. Cultuurverschillen blijven, ondanks de vele pogingen tot integratie. Het is moeilijk om door te breken tot een andere cultuur maar evengoed is het moeilijk om er uit te breken. Modellen nemen soms ook wel ferme risico’s.

301/365: uit het gedacht

Nog meer dan modelschetsen vind ik het altijd leuk om schetsen voor poses (uit het gedacht) te tekenen. Pijltjes als variaties.

300/365: chronologie

Woohiiii 300! En fier dat ik ben dat ik het tot 300 heb geschopt. Nog 65 te gaan. Dat moet haalbaar zijn. Vandaag de eerste tekening uit de Lilith-reeks. In de presentatie/het verhaal is ze niet de eerste maar chronologisch naar volgorde van tekenen is deze het eerste appelvrouwtje. Toen lagen nog meerdere appels rond het model. Later werd dat 1 appel als centraal symbool.

Triptiek van het leven: première

Ik verschiet zelf een beetje van hoe lang geleden ik al een eerste post plaatste over deze tweede triptiek. Het is al van februari 2017. En dan heb ik er duidelijk al een hele tijd over gedacht hoe dat beeld zich zou moeten vormen. Er zijn (nog) maar 4 blogs over deze triptiek geschreven.

Na de expo wil ik terug naar dit soort blogs. Verder weg van de snelle, vluchtige Facebookberichten maar terug naar meer inhoud, wat leuk en interessant is. Bloggen over wat er in mijn hoofd zit en (voor jullie en ook voor mezelf) evoluties kunnen opvolgen adhv schrijfsels.

Volgende week gaat triptiek 2 in première en het was/is verdomd moeilijk om er over te zwijgen. Er zitten zoveel elementen in die ik graag wil tonen, zoveel kleine verhaaltjes en referenties. Maar goed, nog één weekje en dan vertel ik allemaal in levende lijve. En daarna staan er weer nieuwe projectjes op stapel + start ik aan de aanzet van triptiek 3 (want daar mag ik nu niet aan beginnen…te veel hooi op dat vork weet je wel 😉 )

299/365: exit humaniora

Back to the eighties. Theatrale gedachten, zelfonderzoek, gebroken liefdes, afscheid nemen van het humaniora (en de sterk samenhangende klasgroep),… De deur van het humaniora achter je dichtgooien is toch een beetje een stap in het duister wanneer je op een beschermende katholieke school hebt gezeten. Ik weet begot niet meer wat de reden kan geweest zijn van onderstaande tekening maar misschien ligt iets van hierboven wel aan de basis. Of anders is het niet meer dan een idee uit de klassieke verhalen 😉