334/365: gewoon lollig

Kunst hoeft niet voortdurend serieus te zijn. Soms mag kunst gewoon lollig, frivool of inhoudsloos onderhoudend zijn. Een blij gezicht, het genot van het moment, wat maakt het. Als we er zelf een goed gevoel bij krijgen zijn we helemaal klaar voor Expo Magie deel 2 😉

333/365: de dood van Judas

Als puber was ik al bezig met milieu. Ik zag de natuur ingewisseld worden voor meer en meer grote gebouwen. Het waren ook de jaren waar er geen tijd te verliezen was en de Rainbow Warrior het aan de stok kreeg met de Franse geheime dienst. In deze tekening zien we de man die de natuur verkocht hangen aan een boom. De 30 microchips die hij kreeg voor de handel vallen stuk voor stuk uit zijn hand naarmate het leven verdwijnt. De boom waaraan hij hangt is een van de laatste overblijfsels en straalt op zich ook niet meer al te veel leven uit.

 

332/365: de bewaker van de deugd

Bij het einde van het Lilith-verhaal plaatste ik 3 bewakers aan de hemelpoorten. Zij hebben als taak ons te testen op onze aardse verlangens.

Tussen de werelden van het Aards paradijs en onze dagelijkse wereld heerst een strenge scheiding. De werelden onderscheiden mekaar door de kennis van goed en kwaad. De grens wordt bewaakt door de sleutelbewaarster. Als wezen met kennis geeft ze zich, in zwakke momenten, over tot vleselijk genot. Het is niet de eerste keer dat een geduldige overloper daar gebruik van maakt. Maar wees niet overmoedig. De sleutelbewaarster is onverbiddelijk. Wie wordt betrapt wordt verstoten naar de wereld van eeuwige pijn en marteling.

331/365: de zoet-zure minnaar

Tijdens de opbouw van een project geef ik ideeën, impulsen mee aan het model. Zij moeten dan – vanuit eigen verbeelding – een beeld maken. Deze techniek laat me toe om telkens nieuwe poses te maken. Ik geloof niet dat een kunstenaar zichzelf continu kan blijven uitvinden. Wie niet in interactie gaat met andere mensen vervalt in het (commerciële?) cliché en doet aan bandwerk.

Bij de eerste Lilith-tekeningen was de appel meer een zoet-zure minnaar die allerhande verleidelijke woordjes in je oor fluistert. De 2e in rij van de Lilith-tekeningen…

330/365: het masker

Nog zo eentje die je als beginneling of als puber regelmatig wel eens ziet opduiken: het gebroken masker, bij voorkeur met een bloedtraan 😉 Vandaag is de variant: een beeld dat zijn gezicht afneemt of nog meer te zien: een zwart gesmeerd gezicht. Ik begrijp zeker de symboliek achter het beeld, we dragen allemaal een masker en achter het masker zit de ware gedachte en emotie. Maar ’t beeld is een beetje “passé” vind ik. Of misschien anders gezegd, het is uitgemolken en niet meer vernieuwend. Johannes Van Hesp zou het nog leuk vinden die “Oude Vlaamsche Kunst” maar ik maak toch liever iets nieuws (ook al is dat gebaseerd op iets ouds 🙂 )

Zelfs Magritte heeft een vergelijkbaar beeld gemaakt. Het is te zien in het Magrittemuseum in Brussel. Zou ik het onbewust al ergens gezien hebben en zodoende mijn eigen versie hebben gemaakt?

Of meer recent werk van Mark Manders…al evenzeer hetzelfde thema dan wat ik zo’n 25jaar geleden maakte…

329/365: mystique

Probeersel met sjaals en andere mystieke stofjes. Dat was althans het doel van dit idee. De combinatie van zacht erotische beelden met (doorzichtige) stofjes bleek, achteraf gezien, al zoveel te zijn gedaan dat ik het idee niet verder heb uitgewerkt.

328/365: de blik van het model

Kadrage-test. In dit beeld kijkt het model uit het beeld maar waar naartoe? Of is het louter mijmeren op een zonnige ochtend, even weg in gedachten? Ik laat het de kijker zelf invullen door slechts een kwart van het blad te gebruiken. De rest blijft wit.