Vitrines d’Amour 2020: morgen opening

Morgen, om 11u30, opent Vitrines d’amour 2020 officieel. Bij “Madonna” aan Poel 7 start het allemaal voor écht. Een moment om in contact te komen met de organisatoren, de locaties en de kunstenaars.

Ik zal er ook zijn. Aarzel niet om aan mijn mouw te trekken als je zin hebt in een babbel.

Expo bij Gust met de tekening van mevrouwtje Tram en mijnheerke Spiegel op de vitrine maar ook binnen 5 tekeningen met een knipoog naar zoete woordjes, deugnieterijen en amoureuze drugs 🙂

Een gewone woensdag

Op woensdagen moet er vanalles gedaan worden. Naast het tekenwerk, soms modellenwerk, zorg ik voor de blogs. En wat huishoudelijke dingen: lunch voorzien, de fiets onderhouden, beetje kuisen,… Of gewoon wat gaan wandelen in de Bourgoyen. Ik moet nog altijd wennen aan het zicht zonder het naaldbomenbos. Ook al keren we terug naar de oorspronkelijke natuur, ik weet lang niet of alle fauna en flora hier happy mee zijn…(open vraag, geen kritiek).

Voordeel van de winter en al die verdwenen bomen: je kan van ver de bekende Gentse torens herkennen en ook de toren van de abdij van Drongen.

 

KW04: Simonetta Vespucci

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Bij mijn verhaal rond de triptiek van de dood verwijs ik naar de onfortuinlijke Simonetta Vespucci. Bij het einde van de voorstelling kunnen de toehoorders meer uitleg vragen over het verhaal en “meer uitleg over Simonetta” is daar een optie.

Wat velen niet weten is dat ze meestal wel al Simonetta naakt hebben gezien maar haar naam niet kennen. Simonetta is namelijk topmodel in de tweede helft van de 15e eeuw. De Italiaanse schone werd geboren rond 1453 in het midden van het midden van Italië. Als tiener viel ze snel in de smaak van vele (rijke) mannen en ook één, niet onbekende, kunstenaar: Sandro Botticelli. En Botticelli, die kennen we van schilderijen als “de geboorte van Venus”, “La primavera” en nog een bende andere schilderijen over maagdelijke verschijningen. Maar Sandro heeft het voor Simonetta. Hij heeft het zo zitten dat hij haar meermaals schildert. En meermaals kan je zelfs interpreteren als “meerdere keren” maar evengoed “meerdere keren op hetzelfde schilderij”.

Maar helaas duurt de samenwerking niet lang. Simonetta sterft al in 1476 op 23-jarige leeftijd aan turberculose. Maar wat een bekend leven heeft ze gehad. Later meer over haar, haar modellenwerk en haar gezondheid. Ondertussen laat ik u een overzichtje van haar bekendste figuraties.

 

Vitrines d’Amour 2020: wandelroute + deelnemers

Wie graag de hele wandeling of een stuk van Vitrines d’Amour wil doen, wapent zich best met een plan. In de meeste zaken liggen de fel roze boekjes te grabbel en kan je dus van daar uit vertrekken. Heb je een boekje bij de hand, dan heb je meteen ook een voorbeeld van de stijl die je mag verwachten en de contactgegevens van de kunstenaar. MAAR de boekjes zijn gegeerd en dus niet altijd overal verkrijgbaar. Zeker naar het einde van het event toe kan het al eens voorvallen dat er geen boekjes meer zijn. Daarom help ik u bij deze uit de nood met een overzicht op 1 pagina. Deze kan je dan gewoon afprinten of met de GSM/tablet meedragen.

Veel plezier ermee en volg het witte konijn 🙂

VITRINES 2020: klik hier voor het overzicht

 

Vitrines d’Amour 2020: mijnheerke Spiegel

Elke dag staat ze voor zijn deur. Elke dag neemt ze de tram van 9u39 richting stad. Dat weet hij intussen wel. Om 9u30 zet hij zijn kop thee, die is perfect afgemeten: tussen de 93° en 100°C laat hij zijn zwarte thee 4 a 5 minuten trekken in het water. Dan gaat hij met zijn tas naar het raam en kijkt vol verlangen naar mevrouwtje Tram die aan de tramhalte wacht. Net zoals zijn thee volgt ze precies de klok. De tram daarentegen is niet altijd in het ritme. Zo nu en dan nipt hij van zijn tas en krijgt hij een heel warme gloed vanbinnen.

Mijnheerke Spiegel is stapel op mevrouwke Tram. Het is nog maar de vraag of ze van zijn bestaan weet. Ook al keek ze ooit ’s in zijn richting en keek hij haar recht in de ogen. Die dag ging bij hem de vlam branden. Daarom zorgt hij dat hij vandaag zijn pak tot in de puntjes heeft verzorgd. Vanaf het balkon verklaart hij haar zijn liefde. Ook daar heeft hij lang over gedacht. Maar hij weet hoe het hart van mevrouwke Tram te laten smelten…

Vandaag, vanaf 14u begin ik aan de tekening op de vitrine van Gust. Wie de hele setting van het verhaal van mevrouw Tram en mijnheerke Spiegel wil zien, kom ’s langs. Papegaaistraat 55. De tekening is te zien vanaf de straat. Binnen zijn nog bijkomende tekeningen met zoete woordjes vol liefde te vinden.

De Max van Ronny

Onze eerste Max Van Hemel moet ongeveer 25 jaar geleden zijn (toen nog als ART-tist). In de jaren negentig van de vorige eeuw gingen wij af en toe naar tentoonstellingen, het is op een van deze dat ik kennis maakte met dit imposante portret die gekenmerkt werd door de naam ‘Hymne’ (wat nog altijd een volkslied is, maar volgens wikipedia kan de lofzang niet alleen over een land of volk gaan maar ook over een God of Godsheid).

De uitstraling en niet geposeerde houding van het model spraken me erg aan, maar ook haar rekwisiet, namelijk een kruis. En ondanks hij door omstandigheden al enkele malen van adres is gewisseld (de Max Van Hemel 😉 ), heeft hij altijd in de woonkamer gehangen. Er hangen slechts 2 werken in onze living, dé Max Van Hemel en een van Olga (mijn echtgenote), toen ze 18 jaar was, getekend in Moskou, Rusland. Een tekening die we cadeau kregen van haar moeder. Hier laten inkaderen dezelfde stijl als onze Max.

Ik heb altijd leuke commentaren gehad, de meeste dachten dat het mijn vrouw was, zelfs onze kinderen (vroeger, als ze nog meer verbeelding hadden 😉 ). Ik volg opleiding tot fotograaf en veel is al aan bod gekomen, zo ook de geschiedenis en ik weet dat er bij momenten een zeer dunne lijn was tussen schilder/teken kunst en fotografie. Denk maar aan de stroming Picturalisme (1880-1910) die werd gekenmerkt door het gebruik van soft-trucs en andere hulpmiddelen/technieken om de fotograaf/kunstenaar zijn visie van de werkelijkheid te laten verbeelden ipv deze slechts te documenteren.

Onze Hymne van Max Van Hemel bevat nog steeds elementen die ik hanteer in de fotografie, namelijk het maken van een geënsceneerd portret die er eigenlijk geen lijkt. Geen oogcontact met de kunstenaar, onbescheiden en (on)geposeerd. Hij hangt nog altijd in zijn oorspronkelijke staat aan de muur, getekend en gedateerd op 17.02.1998, ingekaderd bij Van Beveren en kaartje met titel en prijs (toen nog in BEF). Nu denk ik eraan op zolder nog geschilderde kinderen staan heb en ook een tekening in Spanje gemaakt van mijn oudste dochter in kleur, maar deze kunnen nog altijd niet de waarde en grootte (80x100cm) van Onze Max onderdrukken. Ik ga in de toekomst zeker onze tweeling meisjes laten tekenen.

Ik had er oorspronkelijk 3, maar de 2 andere “Max’en” zijn portretten van mensen die ik aan hen zelf cadeau deed en waar ik door omstandigheden geen contact meer mee heb.

Vitrines d’Amour 2020: mevrouwke Tram

Mevrouwke Tram is een schoon madammeke. Maar ze is een beetje verlegen. Daardoor durft ze nauwelijks iemand aankijken wanneer ze over de straat loopt. Meestal kijkt ze naar de grond. Dat is veilig. Al heeft ze daar al eens een wit konijn gezien en wolken en vliegende tassen. Dat vond ze wel leuk. Ze gaf het konijn een stukje koek dat ze in haar handtas had gestopt. Als 10uurtje.

Elke dag neemt mevrouwke Tram tram 2 naar de stad. Ze koopt dan bloemen…of een brood…of gaat naar het Gravensteen. Dat doet ze meestal op zondagochtend. Dan is het gratis. Mevrouwke Tram vindt dat alle musea altijd gratis zouden moeten zijn. Dat zou veel leuker zijn voor iedereen. Want van musea word je blij.

Mevrouwke Tram heeft al veel bloemen. Ze droogt ze en bewaart ze dan in doosjes zodat er geen stof op komt. Zo heeft ze een kamer vol doosjes met gedroogde bloemen. Het ruikt er altijd een beetje naar thee in die kamer. Ze heeft ook nog wat vruchten in een doos…uit een vroegere verzameling.

Maar wat mevrouwke Tram altijd belangrijk vind is dat, wanneer ze naar buiten gaat, steeds haar vork meeneemt. Ze kan niet zonder. Het staat netjes tussen de bestekmensen om een vork mee te hebben. Het moet dan wel netjes blinken.

Mevrouwke Tram is te zien op de vitrine van Gust vanaf 28 januari en dit voor het event Vitrines d’Amour. Kom zien hoe mevrouwke Tram er mijnheerke Spiegel ontmoet…