KW08: De geboorte van Venus

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

In blog KW04 vertel ik over Simonetta Vespucci, haar werk en hoe ze al op 23-jarige leeftijd overlijdt aan tuberculose.

We horen dikwijls over Van Eyck dat hij de kannunik Van der Paele zo goed geschilderd heeft dat je kan afleiden vanuit het schilderij welke ziekte de man heeft en hoe ernstig dat wel is. Maar over Botticelli wordt dat eigenlijk nooit gezegd. Dat komt omdat zijn decors zo theatraal zijn dat er niet direct wordt op gelet hoe precies deze wel zijn geschilderd. Precies is hier te lezen als “naar waarheid”.

Eén van die schilderijen is “de geboorte van Venus” waar we een 16jarige Simonetta in volle glorie op een schelp uit de zee zien komen. Maar voor wie goed kijkt, ziet meer. Simonetta heeft op haar 16e al symptomen van polyartritis, subtype reactieve artritis.

Wanneer je bij vrienden zulke straffe uitspraak doet, dan mag je je verwachten aan een (aahjadatzultgijwelbeterweten)repliek. En dan is het uw moment om met de volle lading uit de kast te komen. Dat het kind last had van artrose zie je aan de rechterhand: ellepijpafwijking van de middelvinger, ringvinger, pink en pols. Aan de linkerhand: een worstvormige zwelling van de wijsvinger en kromme pink. Gezwollen enkels en wreef. Wedden dat uw vrienden nu toch voor even met de mond open staan over wat jij wel weet over kunst 😉

bron: “de kunstenaar en de dokter, anders kijken naar schilderijen” door Jan Dequeker.

Een momentje van rust :)

Een beetje rust. Dat gun ik mezelf de komende weken. Misschien zelfs maanden. Althans toch tot ergens maart want dan zal het seizoen weer terug losbarsten en volgen er sowieso weer momentjes buitenhuis. Het is sowieso mijn creatief jaar. Met een beetje geluk komt dat dan tegen 2021 in een expo. Zoals het altijd al geweest is, een jaartje creëren en een jaartje toeren 😉

Ik ben te veel bezig met meerdere projecten tegelijk en omdat ik toch wel voor deze projecten tijd nodig heb om ze te ontwikkelen, hou ik het een beetje kalmer aan wat het internetnieuws betreft. Als ik tussendoor wat teken (wat wel zal gebeuren) en het zijn, naast de projecten, “losse” tekeningen, dan maak ik er wel een berichtje van. Wie weet komt er nog eens een portretje tussenfietsen.

De jacht op alvast één model is alweer open, klik hier voor meer info

En als’t niet druk is met het creatieve luik, dan is er nog altijd het aandeel werk voor de inkomsten want ik mag wel meerdere dagen per week kunstenaar zijn, als de politiek instabiel blijft, dan vertaalt zich dat direct in het gebrek aan opdrachten. Al 9 maanden…

Om ook uw tijd een beetje te doden nog een tekening die je misschien niet hebt gezien toen ze de vorige weken bij Gust stond: De Blauwe Lotus. De tekening stond aan de bar, niet tussen de reeks tegen het raam in de voorste eetplaats. Het is een spielerei van het moment 🙂

KW07: Rembrandt bedankt Rubens

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Klein maar niet te onderschatten kunstweetje: Rembrandt (1606-1669) heeft al zijn bekendheid aan Rubens (15778-1640) te danken.

Een straffe uitspraak waarmee ik de Nederlandse vrienden hopelijk niet schoffeer maar bon, de bron is zelf een Nederlander, dus mag het wel een beetje. Jan Six vertelt op NPO over Rembrandt (zie link onder).

We gaan even terug naar de tijd van Rembrandt. In die tijd was Vlaanderen voor een groot deel nog samen met Nederland. Grote kunstenaars waren in competitie met mekaar om in de gunst te komen van de adel en de rijken. Kunst blijft – tegen wie zeg je’t – een luxe-product en verkocht niet aan “de gewone mens” medio 17e eeuw. Bekende kunstenaars uit die tijd bekleedden daarom ook al eens diplomatieke opdrachten (Van Eyck was ook zo’n voorbeeld). Rubens was niet alleen een goed schilder, hij was een voornaam diplomaat. Vandaag zijn die politieke activiteiten niet vergeten maar lang niet meer zo belangrijk als het schilderwerk. Misschien herinneren onze nazaten zich Mark Eyskens later ook nog wel als een bekend schilder ipv een politicus.

Maar dus in die tijd was Rubens dé top en veel bekender dan Rembrandt. En hoe is Rembrandt dan bekend geraakt?

Wel, zo rond 1830 is er iets speciaals gebeurd: België – en dus een stuk van zuid Nederland – werd onafhankelijk. Ineens waren de Nederlanders hun icoon kwijt! Rubens werkte voornamelijk in Antwerpen en dat was geen deel van Nederland meer. Dus gingen de Nederlanders op zoek naar een nieuw, evenwaardig icoon. Rembrandt kwam in de picture en met de bouw van het Rijksmuseum (opening in 1885) dat zich grotendeels concentreerde op het werk van Rembrandt werd een nieuwe ster gelanceerd.

De rijke collectie aan Rembrandts in het Rijksmuseum is een niet te missen afslag bij een uitstap naar Amsterdam. Dus finale conclusie: Rembrandt heeft zijn naam en faam te danken aan Rubens en het ontstaan van België. Al heeft hij er zelf niets van geweten en was hij misschien finaal niet berooid gestorven. Naar ’t schijnt heeft Rubens het ook nooit geweten…

bronnen: 
NPO – Jan Six
wikipedia Rembrandt en Rubens
Geschiedenis van het Rijskmuseum

Vitrines d’amour 2020: zoete woordjes

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Op Valentijnsdag geef je mekaar wat meer aandacht, een beetje liefde, een beetje vreugde voor deze wereld. En doe dat gerust voor alle mensen om je heen. Ode an die Freude! Ode an die Liebe! (hmmm…merkwaardig genoeg is er voor dat laatste geen Wikilink…)

De zoete woordjes kan je neerschrijven met de pen, dat weet elke romanticus/romantica. De punt, de pen, prik je als het ware even in de inkt…of mag het voor de gelegenheid een beetje suiker zijn?

door een crash van de harde schijf kan ik helaas enkel de schets van deze tekening uploaden. De foto van het werk is verloren maar de tekening is nog steeds te zien bij Gust.

 

KW06: de onrechtvaardige rechter

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

1498. In het stadhuis van Brugge siert een groot schilderij uit 2 delen een muur. Het is een schilderij van Gérard David en ze is op zijn minst gezegd nogal onthullend.

Op het rechtse deel wordt een man  opgehaald om levend gevild te worden. De vraag stelt zich welke zieke geest dit tafereel in een schilderij wil laten omzetten. De schilder Gérard David doet feitelijk niets anders dan wat hem werd opgedragen. Maar waarom geld spenderen aan dit soort onsmakelijkheden? De panelen – die de aanhouding en daarna de terechtstelling van de man voorstellen – grijpen terug naar een verhaal uit de antieke geschiedenis. Een rechter wordt beschuldigd van corruptie en wordt veroordeeld door Cambyses II, koning en niet op zijn minst gruwelijk van aard. De rechter betaalt zijn oneerlijk gedrag dubbel en dik. Hij heeft er (letterlijk) zijn vel mee verkocht.

De koning is duidelijk niet zachtaardig. Hij is niet tevreden met het levend villen van de rechter. Om zich er van te verzekeren dat zijn opvolgers niet hetzelfde, corrupte, gedrag gaan vertonen, laat de koning de zetel van de rechters overtrekken met de huid van de corrupte rechter. Kortom, een dergelijk schilderij laat een héél duidelijke boodschap na: magistraten van Brugge hebben er alle belang bij om zich gedeisd te houden. Zij die hun uitspraken in deze rechtszaal doen zijn gewaarschuwd: corruptie wordt niet toegestaan. Om er nog wat meer nadruk op te leggen wordt het hele verhaal in de setting van het Brugge van de 15e eeuw gekaderd. De gebouwen en de kledij laten daar geen twijfel over bestaan.

Het is zeker, met dit soort straf onder de ogen, moesten de rechters beter 2x nadenken voor ze zich lieten omkopen.

Het oordeel van Cambyses hieronder:

  1. de rechter laat zich omkopen
  2. de rechter wordt opgepakt en veroordeeld
  3. de rechter wordt gevild
  4. de huid van de rechter hangt over de stoel van zijn opvolger

Meer over dit schilderij via Wikipedia. Het schilderij is te zien in het Groeningemuseum. Bron tekst: Artips

Vitrines d’amour 2020: de flierefluiter

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Wie zich openstelt voor de liefde kan wel eens eindigen als “lekker beest”. Ook die was/is van Gent. En lekker beesten die trekken jagers aan maar evengoed opportunisten. Aasgieren. Flierefluiters.

De flierefluiter is een nietsnut eerste categorie. Onder de mooiste hemel met stralend licht speelt hij een stroperige ballade op zijn fluit. Benieuwd wie hij vandaag weer aan de haak slaat…

Vitrines d’amour 2020: koeketiene

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Wie gebruik maakt van deze gezellige plek om te lunchen, brunchen of een koffie te nemen, kan er nog 5 andere tekeningen zien. Speciaal gemaakt voor Vitrines en nog niet eerder op de site getoond.

De tekeningen hebben een connectie met Gust of met Amour. De Gentenaars kunnen stoere dwarsliggers zijn, maar ze kunnen ook erg lief zijn voor mekaar. Schone meiskes noemen ze in Gent dan ook al eens graag een koeketiene. Dat komt mogelijk van het Franse woord “coquette” dat met de tijd en in’t Gents begon te klinken als “koewkeitte”. Maar het kan ook – cfr wikipedia – komen van concubine en Gentenaars kennende zie’k dat snel evolueren naar “kowkubine” wat zeker niet ver klinkt van de de kowketiene.

Dus bij deze het favoriete woordje van de Gentse lovers: een koeketiene 🙂

7