Legermuseum: War is (not) over.

Ik liet me even inspireren door de titel van een kerstlied van John Lennon om deze blog over het eerste deel van ons bezoek aan het Legermuseum op te maken. Officieel spreken we over “Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis” en dat is een hele boterham. Bijna net zoveel boterham dan het museum op zich want wie regelmatig met honger naar kennis een museum verlaat zal hier wel voldaan naar buiten gaan.

Het museum is gelegen in de megamachtige gebouwen van het Jubelpark te Brussel (pour les flamands: de cinquantenaire). Een locatie die blijkbaar al van oudsher garnizoenen huisvest. Het Jubelpark is vrij soepel bereikbaar via de Metro, dat viel dus nog goed mee. Het herbergt 2 grote musea: Autoworld en dus ook het Legermuseum. Op wandelafstand zijn er nog heel wat andere bezienswaardigheden maar daarover een andere keer meer.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het legermuseum windt er geen doekjes om. Al meteen na de inkomzaal word je terug gekatapulteerd naar de slag van Waterloo met kostuums van de Franse kant en de Britse kant, (overdreven) veel materiaal die alle legerrangen aankleedt en voorziet van de nodige bewapening, herkenningstekens, kanonnen, verzorgingen, postbedeling, etc etc. De zaal is indrukwekkend (architecturaal en inhoudelijk). Maar tegelijk met het willen geven van veel informatie gaat de structuur en het overzicht wat verloren. Wie het graag oppervlakkig houdt mist “highlights” of moet zich goed voorbereiden 😉

En de andere zalen zijn op zich vergelijkbaar qua opbouw en inhoudt. Al klinkt het hierboven misschien wat negatief er is echt veel te zien in het museum: een zaal tussen Napoleon en 1914 (waaronder dus ook het ontstaan van België), onvermijdelijk een zaal over ’14-’18, de megazaal met vele vliegtuigen en een kleine SABENA-expo, gevolgd door nog een zaal 1940 en daarna.

Ik moet toegeven dat na 2uur in het museum we (1) al klaar waren voor een hapje en (2) we zo veel input hadden gekregen dat we de periode van de 2e wereldoorlog en daarna hebben uitgesteld voor een volgend bezoek.

Mijn conclusie: het museum is zeker de moeite waard maar mist overzicht en een interactieve, actuele look zoals we die bvb kennen in de andere historische musea. Plan je een bezoek neem ook de tijd om je te informeren over de geschiedenis van het Jubelpark en deze grootse architectuur te bekijken. Ik geef het een 3/5.

Omdat er maar weinig interesse is voor dit soort musea, is er ook weinig volk (ik telde ongeveer 20 mensen over het hele parcours). De supposten zien er op toe dat iedereen zich keurig cfr coronaregels gedraagt, een maskertje enkel over de mond levert al snel een opmerking op. Dat is dus best OK, een 5/5.

Meer informatie over het museum, tickets ed vind je via deze link: https://www.klm-mra.be/D7t/nl O ja, ik ga er niet flauw over doen, het Franstalige personeel spreekt geen woord Vlaams. Een collega (enige Vlaamstalige die ik zag) moest inspringen om uitleg te geven over hoe het inkompoortje werkt. Ik blijf het grappig vinden hoe kennis van (meer) taal meer mogelijkheden biedt.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.