Max on tour 2022


Lid van organisatie Kunst in het Dorp
Curator ART-tist-expo
WZC St Felix – Herne – org. Herne Kunsttelt (jan tot…) – nu te zien 

in planning

ART-tist-expo 26 mei – 6 juni 2022 – meer info hier
Kluizenmarkt 26 juni 2022
Maldegem (in selectie) juni 2022
Kunst in het Dorp Bellingen september 2022

helaas voorbij

Kunstroute Drongen april/mei 2022 – meer info hier
Cultuurplatform Wondelgem Expo – meer info hier *EXTRA: 1 maand buitenpanelen in de straat tot eind mei*

 

Botticelli: De Venus van Max (2)

Botticelli en Simonetta Vespucci zijn voor de rest der tijden onlosmakelijk van mekaar verbonden. Simonetta komt zoveel keer voor in zijn werken dat je haast zou vergeten dat ze gehuwd was met Marco Vespucci. Deze laatste was dan weer de broer van Amerigo Vespucci die zijn naam gaf aan een klein overzees landgebiedje zo ver weg van Italië en zo 😉

Simonetta is hét topmodel van de jaren 1460-1470 en zelfs ik maakte er al een (cover)tekening van. Ik vind trouwens dat ze wel wat weg heeft van de actrice van the handmaid’s tale.

Postuum portret van Simonetta Vespucci naar Piero Di Cosimo

Botticelli is zo geïnspireerd door Simonetta dat ze op zijn Primavera zelfs meerdere keren voorkomt. Ze is zelf nogal gemakkelijk te herkennen als “de rosse” in het beeld 😉

Maar het werk dat ik voornamelijk wil bespreken is De geboorte van Venus. Het schilderij stelt de aankomst van Venus voor op het eiland van de liefde: Kythira. Ze is er door de windgod Zephyros naartoe geblazen. Een van de Horen, godinnen van de seizoenen, reikt haar een mantel om haar naakte lichaam te bedekken. Venus heeft ook de naam Aphrodite., godin van de liefde, de oesters en de chocolade. De geboorte kan je in het schilderij behoorlijk letterlijk nemen. De venusschelp staat symbool voor de vagina en met al dat water errond moeten we er geen tekeningske bij: geboorte geslaagd.

De serieuzere mensen die kennen ook zeker de Venus van Milo uit het Louvre. Voor de flauwe grapjassen zoals ik: jullie kennen vast wel de sketch van Gaston & Leo met finaal de Velo van Minus.

En zodoende raakte ik nog maar eens geïnspireerd door zowel Botticelli als door Simonetta en tegelijk ook door mijn goede vriend Brecht H. die Coffee.Beez uitbaat. De lekkerste koffie ever of voor de kids ne jumbo chocomelk met die overdreven grote toef slagroom, m&m’s, marshmellows,… (hij heeft ’t nogal voor zoet en caloriekes but who cares, ’t is megalekker).

En dat allemaal bracht me op het idee om van deze Geboorte van Venus de variant “De Geboorte van Koffie” te maken. Ik zou ik niet zijn: mijn eerste gedacht wat een tekening 1/1…172,5 × 278,5 cm…Is da ni wat groot Van Hemel? Gade daarna weer komen janken dat ’t niet in uwen auto kan…

Na wat denkwerk kwam ik tot het Belgisch compromis: Ik maak de Venus evenhoog dan het originele maar met de focus op het centrum. Dus ligt er nu een plank in mijn atelier zo hoog als’t echt alleen een beetje minder breed… Het spel kan beginnen…

Eerdere artikels die ik schreef over Simonetta Vespucci:

24/365

KW04: Simonetta Vespucci

KW08: de geboorte van Venus

Botticelli: De Venus van Max (1)

De komende expo staat helemaal in het kader van werken tussen 1350-1650 of op zijn minst werken die ik zelf maakte en evengoed uit die tijdsband zouden kunnen komen. Ik ga mezelf niet herhalen (lees gerust de vorige blogs hierover). Eén van de kunstenaars uit die periode is Botticelli. Ik introduceerde Botticelli in de laatste blog van de reis naar Firenze/Florence. Botticelli is verstokt Florentein. Geboren in 1445 (overleden op 17 mei 1510) heeft hij zo goed als nooit Florence verlaten. Dat had zo zijn voordelen. Hij was namelijk goed geconnecteerd met De’ Medici’s. Maar tegelijk had dat erg veel effect op zijn werk.

Wie de geschiedenis van Florence een beetje kent weet dat naast De’ Medici’s de naam Savonarola (neen, dat is geen zeepverkoper) blijft hangen als een minder glorieuze periode. De’ Medici’s zijn daarom niet helemaal zuiver. Ze hebben de stad groots gemaakt maar tegelijk waren ze ook alleenheersers en dat is niet altijd een goed gegeven. Dat verklaart meteen ook het succes van de extremistische tegenstand door Savonarola. En dan weer weet iedereen dat extremen nooit goed zijn. Al werd het na een tijdje voor Savonarola ook te warm onder de voeten…

Tekening van de executie van Savonarola en zijn twee medewerkers in 1498, onbekende kunstenaar.(wikipedia)

Botticelli was dus – zoals we al eens zeggen – ne kazakdraaier. Eerst zijn werkgevers ophemelen, gaan voor het complete rationalisme en het neo-platonisme om daarna over te schakelen naar werken die pasten in de leer van de zeepmaker. Men zou zelfs durven denken met enige spot naar zijn vroegere vrienden. Of was het een noodzaak om eigen leven veilig te stellen? Kan zijn…

Bij deze blog om te finaliseren enkele van de bekendste werken van Botticelli. Ik kom er bij de volgende blogs nog verder op terug.

Dag van de zorg

De zorg. **APPLAUS**

Voila. Daarmee zijn alle mensen die werken in de zorgsector weer eens goed geholpen en kunnen we nu weer gelukkig met z’n allen verder kankeren over hoe gemakkelijk ze’t wel hebben op hun sloefkes, flanerend door de gangen van één of ander centrum of praktijk. Misschien kunnen we ineens ook wat fulmineren over hoe men beter het geld zou spenderen aan andere doelen. Of over de profiteurs. Of dat ze de zorg beter zouden privatiseren.

En waarom niet. Only the rich survive, niet?

Een maand geleden postte mijn oudste zoon dit bericht op Facebook.

Op een paar uitzonderingen na (bvb voor zijn verjaardag) is dit sinds lang een bericht op Facebook. De reden ligt daarbij deels bij zijn autisme maar zeker ook bij het GEBREK aan zorg, het GEBREK aan ONDERSTEUNING naar zijn omgeving toe, het GEBREK aan (beschikbare) INFORMATIEKANALEN en onderlinge communicatie onder mensen die met gelijkaardige materie bezig zijn. En VOORAL is dat allemaal het rechtstreekse gevolg van de incapabiliteit FOD Sociale Zekerheid en Directie- Generaal Personen met een Handicap. Na “onderzoek” door een zogezegde “deskundige” FOD-arts werd geconcludeerd dat er qua autisme niets van aan is. Van enige interne kwaliteitscontrole heeft men bij de FOD meer dan waarschijnlijk nog nooit gehoord. Nietwaar mijnheer #frankvandenbroucke ?

Allicht zal wel iemand van de lezers de reactie maken “hij aast op een subsidie, een tussenkomst, geld”. Echt eerlijk: het geld is het minste van de zorgen. De erkenning hebben we nodig. Ze opent deuren naar ondersteuning, hulp, tolerantiemarges,… Om ergens te geraken in het leven is de erkenning belangrijker dan geld. Laat dat een tweede werkpunt zijn voor de zorg.

Maar – als we de media mogen geloven – is de zorgsector overbevraagd. Dat merken we snel wanneer we naar een specialist willen. Vandaag afspraak maken is over vele weken pas langs komen. Zou het niet een groot stuk ontlasten mocht er meer ingezet worden op ondersteunen en instrueren van hulp vanuit de omgeving? Wat en hoe moet de omgeving handelen? Wat zeggen ze beter wel? Wat zeggen ze beter niet? Hoe pak je een crisis aan? Werkpunt voor de overheid: richt u ook eens op de niet-professionele hulpverleners. Het gaat u inspanning kosten maar het gaat de kwaliteit opkrikken en de werkdruk op termijn zeker verlagen. En finaal blijven uw specialisten nog steeds veel werk hebben alleen zullen ze meer specialistenwerk krijgen.

Tenslotte: voor wie een idee wil hebben hoe bij ons thuis wordt gecommuniceerd: moeilijk of nauwelijks. Om sociaal aanvaard te kunnen worden bij alle mensen die onder het originele bericht reageerden dat ze best wel willen helpen, betalen we thuis een heel hoge tol. Het is alsof er een klopgeest van Vulcan in huis woont die enkel voor primaire behoeften uit zijn kamer komt. En als er dan een beetje gecommuniceerd wordt, is dat met heel veel watten en heel veel stress. In de korte tekst hierboven zitten (minstens) 9 aparte verhalen en levensfasen. Ik ga ze niet uit de doeken doen, ik wil er alleen maar mee illustreren dat jij, die dit leest, geen benul hebt van welke trauma’s er achter elke halve zin zitten. Je bent nu zelf even #contextblind als wij dat zijn. Alleen scroll jij straks verder… Dus hulp: ja, graag maar liefst met professionele ondersteuning.

Dat een leven vol trauma’s, die je door je beperking niet kan verwerken, ook maar complexer wordt. Dat het op den duur een heel zware rugzak wordt en dat er nauwelijks professionele hulp (of erg dure) ter beschikking is. Dat is de realiteit achter de dag van de zorg.

Dank u wel zorg ** APPLAUS ** En dank voor de vele afwijzingen dat is op zijn minst opbeurend. De “besparing” op lange termijn ziet u wel in uw begroting of de miseriecijfers.

Florence ofte Botticelli (4)

De reis naar Firenze moest ook ergens een einde kennen. We bezochten ook nog Pistoia en onderweg naar huis namen we ruim de tijd voor foto’s van de Alpen, Bologna, Reims,…

Maar wie Florence…excuseer Firenze, zegt, zegt eigenlijk Botticelli. De bekendste schilderijen zag je in een vorige blog maar de komende weken gaat ’t hier een beetje meer over en rond Botticelli draaien. Een nieuwe blogreeks gaat van start!

Sandro Botticelli ofte Alessandro Filipepi maakte iconische werken maar op één kleine uitzondering na bleef hij zo goed als heel zijn leven aan Florence verbonden. Dan kan het ook niet anders dan dat hij goed geconnecteerd was met de´ Medici. In de recente TV-serie is dat duidelijk maar ook uit geschriften blijkt er een goede band te zijn tussen het huis met de bollen op het schild en de schilder. Waarschijnlijk heeft Alessandro zijn artiestennaam te danken aan het beroep van zijn oudere broer. Deze was goudslager die de Florentijnen “battiloro” of “battigello” noemen. In zijn werken vind je ook ergens een man met een gouden amulet wat tegelijk kan verwijzen naar dat beroep. (wordt vervolgd)

EXPO 13: van 26.5 tem 6.6 – Drongen

Nog iets meer dan 2 weken slapen en dan mag je helemaal ontwaken in de meest zonnige lentebui ooit. Dan is er de nieuwe ART-tist expo met deze keer de bevallige naam “EXPO 13”. Eenvoudigweg omdat het de 13e expo is van deze biënnale van Drongen. Meer info op www.art-tist.be

Ook deze keer doe ik mee met veel nieuw (corona)werk en ook enkele niet eerder geëxposeerde werken. De expo zal voor mij grotendeels lopen in het kader van kunst tussen 1350 en 1650. Dat is zo wat de kunstperiode startend bij Van Eyck en de Vlaamse Primitieven en eindigend bij Frans Hals in de Gouden eeuw. Maar er zijn ook renaissancebeelden bij. En er is al een knipoog naar mijn expo in 2023!

Ik zou “de Max” niet zijn mochten er bij deze beelden niet telkens stoere of interessante of spannende verhalen bij zitten. En waarom niet een cumul van alles 😉 Het wordt een niet te missen editie waaraan niet alleen de kunstliefhebber maar tegelijk de innerlijke mens/fijnproever of de jeugd plezier zal beleven.

EXPO 13 gaat door van 26.5 tem 6.6 telkens van 10u-18u op do-vr-za-zon (weekend 1) en za-zo-ma(weekend 2). volg ART-tist via Facebook of website

KIDSTOER: kinderen kunnen een Lego-zoektocht maken. Ben jij een goede speurneus, dan mag je achteraf uit de grabbelton kiezen.

SPECIAL 1: op zondag vertellen kunstenaars uitgebreid over hun werken. Een exclusieve kijk achter de schermen & vele weetjes.

SPECIAL 2: Op zaterdag 28 en zondag 29 mei voorziet Coffee.Beez een “lekkerbekkenfestival”. Niet te missen voor wie graag geniet van speciale koffies, exclusieve theesoorten of een grote “toef” slagroom en m&m’s een must vindt op de chocolademelk. Of een exclusief MAK-bier? Dat kan ook altijd. Altijd wel iets voor alle leeftijden.

kunstenaars
Mag Vermeiren – Keramiek & brons – weblink – speeddate
Max Van Hemel – Tekeningen – weblink – speeddate
Carlos Caluwier – Keramiek, brons & PLA – weblink
Gillian Temmerman – Creatieve schrootverwerking – weblink
Hannah Hoebeke – Sculpturen – weblink
Tamara De Prest – Schilderijen & mixed media – weblink
Katleen Van Huffel – Fotografie – weblink
Sofie Jansegers – Schilderijen – weblink
Tessa Kerre – Pastels – weblink

Florence ofte Siena (3)

De omstreken van Firenze zijn rijk aan mooi en interessante steden.Sommige zijn kleine kopies van Firenze andere gingen dan weer totaal hun eigen koers en zijn daarmee soms iets landelijker, meestal iets bescheidener, dan weer totaal anders net omwille van hun ligging.

Prato, Pistoia, Lucca, Pisa, … Altijd prijs! Maar de vermoeidheid slaat toe. De reis, de vele wandeltochten en het bourgondische leven vragen bij enkele medereizigers om een dagje rust. Het is hun gegund. Maar schoonbroer en ik hebben toch nog zin in een uitstapje. Als snel volgt het besluit om naar Siena af te zakken. Dat mag redelijk letterlijk worden genomen. Siena ligt op zo’n 75km onder Firenze maar je rijdt er even lang over dan was het 100km.

Siena is zo’n “mix”stad. De kathedraal van Santa Maria Assunta is zeker een kleinere versie van een groen/wit-kerkgebouw zoals we die in Firenze hebben gezien MAAR…deze is veel verfijnder afgewerkt. Verfijnd uitgewerkte beelden en te gekke gevelornamenten overvallen je. Het bijkomende voordeel dat je hier hebt is (1) dit gebouw is kleiner en (2) je kan er wat meer afstand van nemen. Dat maakt in zijn geheel dat het meer hapbaar is. Bovendien staat er minder volk te wachten voor de deur 😉

Een tweede – en voor mij belangrijkste – must see is de Piazza del Campo. Het meest eenvoudige en toch meest indrukwekkende plein ever. Door zijn vorm in venusschelp krijgt het geheel een speciaal karakter. Iedere bezoeker zet zich effe neer om te verpozen, te genieten van de zon, de mensen, un gelato en de indrukwekkende toren. Deze toren maakt deel uit van het Palazzo Pubblico. Ook hier weer een groot maar tegelijk erg bescheiden exterieur. Het had evengoed het station van Gent Sint-Pieters kunnen zijn…of was het net omgekeerd? 😉 Deze keer wou ik van de gelegenheid gebruik maken om toch ook ’s deze toren te temmen. 400 treden. Dat viel best goed mee. Echter viel mijn bouwkundig oog op de vele onregelmatige gaten in de toren. Waarom waren die zo gedaan? Was het een esthetische zet, een technische zet, nog iets anders of een combinatie? Ik zocht het op. De gaten zijn het gevolg van de verankeringen van de “stellingen” bij de opbouw van de toren. Een beetje slordig als je’t mij vraagt, dat hadden ze achteraf wel kunnen dichten. Maar goed, ik ben hier niet de projectleider. Ik geniet van het zicht en zet straks even kort de clip uit de James Bondfilm op wanneer ik terug in de schelp zit. Heel even ben Van Hemel…Max Van Hemel…

500x dank!

Dit weekend en vorig weekend was er in Drongen de Kunstroute door het Cultuurplatform Drongen en tegelijk (enkel vorig weekend) een tentoonstelling in De Regenboog aan de Sint-Sebastiaanstraat in een organisatie van het Cultuurplatform Wondelgem.

Ik was er bij op beide evenementen en zodoende konden meer dan 500mensen van mijn tekenwerk genieten. Allemaal bedankt voor het bezoek. Ik hoop jullie weer te zien vanaf 26 mei in De Campagne met een geheel nieuwe collectie aan tekeningen.

Speciale dank aan het Cultuurplatform Drongen en Cultuurplatform Wondelgem voor al de moeite die ze hebben gedaan om er een succes van te maken. Pluim voor jullie!

Florence ofte Firenze (2)

Terwijl ik parallel bezig ben met mijn hoofd op orde te zetten naar expo’s toe, toch effe “ontsnappen” in een vervolgblogje over het mooie Firenze. Daarover gesproken, ik kan nog steeds niet begrijpen waarom de doorsnee “anderstalige” deze stad “Florence” noemt. Firenze klinkt toch zo veel vrolijker dan Florence. Niet? Bij deze mijn excuses aan alle dames/meisjes met de naam Florence. Ook al mag je een Nightingale zijn, het liefst noem ik je Firenze 😉

Voor wie het toch wil weten: Firenze werd opgericht als Romeinse vestiging door Julius Caesar zijn soldaten in 59VC. Het kreeg toen de naam “Florentia” mee omdat het de benaming was van de hoofdtaal in die streek. Het Italiaanse Firenze is één van de vele (Italiaanse) afgeleiden van Florentia.

Het logo van Firenze (Latijn, Engels, Duits, Spaans). Lekker onhandig 😉

Maar wie Firenze zegt, zegt naast De Medici ook Uffizi . Als kunstenaar-maker kan ik deze verleider niet links laten liggen en waren de kaartjes al maanden op voorhand besteld (in tegenstelling tot de Galleria dell’Academia waar ik geen kaartjes voor had en dus ook niet ben binnen geraakt).

Van mijn 265 foto’s die ik er nam, geef ik hierbij een klein overzicht. Al is het nooit hetzelfde om een kunstwerk in het echt te zien tov een schermversie hoop ik – voor wie er nog niet geweest is – je te motiveren om er toch eens een reis van te maken. Het moet niet altijd Zuid-Amerika of Costa Del Sol zijn newaar… Bij het einde nog enkele beelden van het plein voor het museum en ook nog een Italiaanse romance die ik in een zijstraat kon bewonderen 🙂

Kunstroute Drongen (tem 1 mei)

Nog tot en met 1 mei is er doorheen Drongen een kunstroute. Langs een parcours van 20km vind je in 50 kunstenaars op wel exclusieve locaties.

Zeker niet te missen.

Een kleine preview van wat je in De Campagne kan vinden 😊 Meer info op https://www.cultuurdrongen.be/kunstroute-2022/

Florence ofte Firenze (1)

Eerste dag in Firenze was al meteen hét moment om een grote wandeling door en rond de stad te maken. Gelogeerd in ’t centrum van Firenze in een prachtige voormalig administratief gebouw, was het amper een half uurtje stappen tot aan de duomo. (foto Google maps wegens werken aan de gevel)

Eigenlijk een buurt vol met van die prachtige grote huizen, bijna paleizen. Maar die grote vlakke wanden maken de straten ook wel wat onpersoonlijk. Maar goed, het was niet voor de “gewone” huizen dat we zo ver afgereisd zijn. Er stond meer op de planning: de duomo, de ponte vecchio, gebouwen gesponsord door de Medici’s, een zekere David, een prachtig zicht op de stad…

Meikermis (Wondelgem) 2022

We hebben er lang moeten op wachten maar eindelijk mag het weer. Het Cultuurplatform Wondelgem schiet weer uit de startblokken. Bij deze gelegenheid doe ik nog ’s voor 2 dagen mijn verhaal rond “de triptiek van de dood” en zijn er wel meer dan 20 tekeningen van mij te zien in de straat (nog de hele maand lang).

Met o.a. ook foto’s van Katleen Van Huffel. Meer info hier: https://www.cpwondelgem.be/

Kunstroute Drongen vanaf 23 april

Kunstroute met 50 kunstenaars doorheen het landelijke Drongen (Gent). Ik stel meerdere werken voor in De Campagne en ben er zelf aanwezig tijdens het eerste weekend.

Let op! Bij deze kunstroute stel ik andere werken tentoon dan bij de ART-tist expo 13 (vanaf eind mei). Ik vul 9meter met nieuw werk.
Meer info op https://www.cultuurdrongen.be/kunstroute-2022/

Portret van 4 (deel 3)

De afwerking doet alles en details maken het beeld “echt” en levendiger. Zo kreeg het parelsnoer een prominente plaats in het beeld. Voor wie, zoals ik, denkt dat het slotje dan op zijn minst naar achter moet, het is een “sierslot”. Het is de bedoeling dat het zichtbaar is 😉

Dan rest finaal nog de achtergrond en het “enhancen” of het verhogen van de contrasten. Ik noem het dikwijls al grappend dat ze nog moeten geschminkt worden. Het verschil spreekt voor zich denk ik…

Een werk is nooit klaar zonder dat er een mooie lijst rond komt. Zoals dat al vele jaren het geval is reken ik op mijn vaste waarde Hugo Martens om mij daarbij te voorzien van de meerwaarde. Eigenlijk zou je een kader rond de tekening kunnen vergelijken als lekker eten dat je niet uit een kartonnen maar uit een porseleinen bord eet. Het is hetzelfde eten maar het smaakt zoveel beter. En Hugo die lijst voor mij alles in met ontspiegeld glas. Een meerkost maar super de moeite waard. Na het inlijsten pakt hij het geheel in met bubbelfolie. ’t Is maar voor mocht ge u afvragen waarom dat beeld plots zo raar oogt…

Master 13

Portret van 4 (deel 2)

Intussen is er al weer wat te vertellen over de evolutie van het portret. Er kwam een kapper, een nieuwe bril aan te pas en inmiddels (tussen foto en tekening) is er ook nog een stoppelbaard bij gekomen. Esthetische ingrepen nodig in de tekening tov de oorspronkelijke foto’s. Gelukkig kreeg ik al nieuw beeldmateriaal van kapsel en bril voor de schetsen er kwamen. De stoppelbaard bij de vader improviseer ik wel bovenop de schets.

Ik ga niet elke figuur apart belichten maar vader Luc wil ik wel ’s in the picture zetten bij deze. Hij was bepalend voor de kleuren en de intensiteit van de anderen. Ook dat is een uitdaging bij een groepsportret: alle figuren krijgen best een vergelijkbare kleurtint. Op (losse) foto(s) wordt door het oog aanvaard dat het ene gezicht wat roder of blauwer is dan het andere. Onze gedachten plakken dat allemaal perfect aan mekaar. Tot je alles op één beeld plakt en dan klopt het beeld plots niet meer. L’art du metier.

Hieronder nog ter illustratie hoe de laatste figuur invloed heeft op de finale afwerking van alle andere figuren en de achtergrond.

Portret van 4 (deel 1)

Zoals ik al bij een eerdere blog had aangekondigd zal ik vanaf 2023 een stop zetten op het maken van portretten in opdracht. Omdat een einde altijd liefst van een grote knal wordt voorzien kwam deze opdracht voor een gezinsportret van 4 binnen.

Niet vanzelfsprekend want een portret van 4 houdt nogal wat risico’s in. 4 aparte portretten is een klus maar als er ééntje niet lukt, dan maak je die gewoon opnieuw. Als ze alle 4 op hetzelfde blad staan, dan is dat niet meer mogelijk. Dan moet je de hele boel opnieuw beginnen.

Het is anderzijds wel een groot voordeel wanneer de opdrachtgever de zaken goed op voorhand heeft doordacht. Een portret (vader, moeder en de 2 brave kindjes) waarbij iedereen een wit hemd draagt en de volledige focus op de gezichten komt te liggen.

Ik krijg goed fotomateriaal aangeleverd maar de opstelling vind ik niet optimaal. Het kan nog nét iets beter en daarom knip en plak ik met de computer de foto tot een nieuwe compositie.

Dat maakt het voor de opdrachtgever dan misschien abstract en om een idee te geven van hoe het er in grove lijnen zal uitzien maak ik een schets op klein formaat (zie hierboven). Finaal moet de tekening ongeveer 140x100cm groot worden. Met lijst wordt dat dan zo’n 160x120cm. Daar gaan we niet licht over…

Van gewoonte betrek ik de opdrachtgevers graag bij de opbouw en de beleving. Ik vind het voor mezelf belangrijk de personen in kwestie goed aan te voelen zodat ik die emoties ook mee in de tekening kan leggen. De eerste schets, de aanzet is een eerste stap. Of in dit geval een tweede als we de schets meerekenen.

Waar is de meester?

Hebben we een probleem? Zijn we onze originele werk kwijt? Kunnen we dit nog ’s overdoen? We gaan het toch niet moeten doen met een kopie?!? Terugspoelen en opnieuw afspelen die handel!

Pand 108: No Sinking Ships

Het exposeizoen komt van de grond. Collega-curator Annick Haesendonckx pakt meteen stevig uit en verzamelt werk van 13 vrouwelijke kunstenaars onder de stoere titel “No sinking ships”!

Ik was erg benieuwd en ging een kijkje nemen naar al dat nieuw werk. En ik was zeker niet ontgoocheld. Niet alleen was het een gezellig weerzien van (enkele) bekende (ART-tist)gezichten maar ik werd tegelijk ook wel aangenaam verrast door de nieuwe namen. Maar een groep van 13 nogal uiteenlopende kunstvormen samen tot één harmonieus geheel brengen is ook een opdracht. Ik zag een toffe opstelling, zeer evenwichtig met een mooie lijn doorheen de composities. Ja, dat was “de omtoer waard”.

Heb je nog de mogelijkheid om even te gaan kijken, zou ik zeker aanraden dat te doen. Nu de opening voorbij is, zal het ook wel een stuk rustiger zijn om de werken te bekijken. Meer op de website van Pand 108 of hun facebookpagina.

Meimaand: expomaand (sorry moeder)

De lente kondigt zich aan en zowel de bloemen als de mails met nieuwe evenementen steken de kop op. Het worden nog drukkere dagen dan ik had verwacht. Meimaand zit jokkevol.

Een kunstroute op 14 locaties doorheen Drongen over 2 weekends met mijn bijdrage in De Campagne (Gijzelstraat12, Drongen). Samen met 12 anderen voorzien we de expozalen van ons werk. Het volledige programma vind je hier. Ik ben ter plekke tijdens het eerste weekend met nieuw en recent werk.

Op 30 april & 1 mei is Meikermis in Wondelgem. Tegelijk loopt er in de basisschool De Regenboog (Sint-Sebastiaanstraat 8, Wondelgem) tussen 11u en 17u een collectieve expo. Wie mijn verhaal van de triptiek van de dood nog niet heeft gehoord of het graag nog’s hoort, kom zeker langs. Er is ook een straatexpo van mezelf en Katleen Van Huffel voorzien.

En dan is er hét evenement van het jaar! ART-tist EXPO 13 waarvan weldra alle nieuws de wereld wordt ingestuurd. Reserveer in uw agenda maar al een dagje Drongen/Gent in het weekend van 26 mei of/en (kom nekeer terug) 4 juni. Je hoort er weldra nog veel meer over via www.expo-13.be of via de facebook van ART-tist.

Storm

Storm buiten en storm in mijn hoofd. Overal draait het wild in het ronde. Mijn hoofd, of mijn vork, dat heb ik altijd aan mezelf te danken. Zo veel wat mij inspireert en waar ik meer wil van weten, wat ik ook wil kunnen, wat ik wil weten,…met zoveel keer de bedoeling om een eigen bijdrage te kunnen leveren zodat we’t allemaal beter zouden hebben… Op een dag zal ik het leren. Ooit…maar is dat niet het woord waarmee alle sprookjes beginnen? (On)Gelukkig zijn nog altijd grote boze wolven die me beletten bepaalde paden te bewandelen.

De storm die gisteren over het land raasde daar kon ik spijtiggenoeg niets aan doen. Bij ons tot nu geen schade te zien. De buren zijn wel een paar pannen kwijt en een deur heeft nu verwrongen scharnieren.

Maar een paar straten verder is een grote treurwilg op het huis gevallen. Dat is erg spijtig voor die mensen. Er is nogal wat schade aan het dak en een beetje aan de muur. Het was een enorme en prachtige boom en is allicht niet meer te redden. De boom is bijzonder voor mij want het is de boom die ik als achtergrond gebruikte voor mijn eerste triptiek. Vereeuwigd in Van Hemel 🙂

Bekijk alle triptieken via deze link.