Max on tour 2020

Dit jaar (nog) geen kunstmarktjes op het programma maar wel al wat activiteiten buiten huis. Heb je zin in wat beweging? Een wandel- of fietstochtje? Dan geef ik je hieronder alvast al wat ideeën. Als er meer nieuws is, dan pas ik het bericht zeker aan. laatste update 08/07/2020

Vitrines d’amour – Linkeroever – Gent (1-14 februari)

Open Air – Openluchtexpo – Eekstuk – Gent (15 juli – 30 augustus)
Zomersalon Kunsthal – Gent (17 juli – 30 augustus)
Buren bij kunstenaars – Nieuwstraat 89 – Desselgem (17-18 oktober)
Kunstsalon Drongen – De Campagne (7-11 november)

Ik ben uw wachten beu! ;)

De laatste maanden was het cultuurlandschap een beetje dood. Toch voor wat het “echte leven” betreft. Enkel virtueel kon er nog een performance vanaf.

Omdat exposeren binnen niet evident is, gooide ik letterlijk tekeningen de deur uit en toen kwamen ze op straat terecht. In mijn straat – EEKSTUK (Gent) – stel ik vanaf 15 juli tot eind augustus 15 tekeningen tentoon gewoon in open lucht. Ga je wandelen in de buurt (bvb in de Bourgoyen), wandel dan ’s door mijn straat en geniet van de tekeningen. Vandaar stap je gewoonweg door naar Rodeberg moeten waar Jan De Proost en Veerle Verbeke ook iets rond hun huis opzetten. Dan naar De Schuur (hoek Zandloperstraat-Baudetlaan), waar ook een openlucht expo is, en dan doorstappen terug de Bourgoyen in. En misschien is er weldra nog wel meer te vertellen over initiatieven uit onze buurt.

Stilaan komt ook de ruimere cultuursector terug op gang, als laatste (en ook als eerste) de sector die de gevolgen van de corona moet doorstaan. Ik start met een eerste indoor expo vanaf 17 juli. Tot eind augustus loopt in de Kunsthal (het vroeger Caermersklooster – Langesteenstraat) het Gentse Zomersalon onder het motto “BUY LOCAL”. En misschien moest u dat maar eens doen 😉 Mijn “Zwarte Toren” is er te koop. Een typische Max waarbij modern beeld wordt gecombineerd met klassieke Bruegel.

Bedankt voor uw geduld, maar het is nu genoeg geweest, kom maar eens uit uw kot 😉 *En hou vooral mijn blog in het oog voor nieuwe verhalen en kunstdingen van eigen bodem 🙂 *

Koffie met koekskes

Het succes van de cultuursector hangt samen met het applaus van het publiek (en ook wel met wat er daarbij in de hoed valt). Ik doe het voornamelijk voor het applaus omdat ik het zalig vind om kunst te delen. Omdat ik vind dat die goeie (ouderwetse?) schone kunsten te weinig mediaaandacht krijgen in vergelijking met (hippe?) moderne kunst.

Kunst moet shockeren, moet vraagtekens oproepen, moet controversieel zijn. Ik spreek dat niet tegen. Maar mag kunst ook gewoonweg even mooi zijn, de ziel tot rust brengen, een goed gevoel geven, een lach toveren op je gezicht? “ça vaut le détour”, zouden ze in de Michelin zeggen. En dat is wat ik probeer te doen met wat ik maak of waarover ik vertel. Ik hoop dat het jullie allemaal een fijn gevoel geeft.

Met een virtueel publiek zie je niet altijd hoe druk het is in de expozaal waar je bent. Ik ben bijzonder fier over hoeveel mensen mijn site blijven bezoeken. Ondanks corona en dat ik dus geen kansen heb om buitenshuis (nieuwe) mensen te verwarmen met verhalen, spreken de statistieken voor zich. Ik deel ze graag met jullie…

Dit jaar werd de site al 7.142 keer bezocht. Dat is iets minder dan het top-expo Magie-jaar 2019 maar lang niet veel minder. Elke dag wordt mijn site gemiddeld 50x bekeken.

Via Facebook krijg je een nog explosiever verhaal, maar daar is de beleving dan ook anders. Deze maand kwamen maar liefst 4.500 bezoekers over de vloer (ruwweg dus 22.000 al dit jaar). Dat waren bakken koffie met koekskes om uit delen 😉 En jullie zijn allemaal welkom!

Het is en blijft hartverwarmend om jullie enthousiasme te zien en de steun doet me goed. Wees altijd welkom en laat gerust een berichtje of een commentaartje na als je iets aanspreekt. Je doet er mij en – wie weet – nog vele anderen plezier mee 🙂

BLIJVEND ACTIEF: Max Van Hemel

Wat doen kunstenaars in quarantaine? Ik pikte de vragenlijst van Kunstpoort en geef mijn antwoorden.

K: Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? 

Omdat het tijdens deze coronaperiode niet mogelijk is samen te werken met modellen staat zo goed als alles on hold. (ik heb ooit over virtueel poseren gedacht maar het is er nooit van gekomen). Dus komen er geen tekeningen vanuit nieuwe ideeën. Gelukkig heb ik wel nog een archief waar ik kan uit putten. Dus maak ik tekeningen aan de hand daarvan. Dat is tot zo lang mijn papier en potlood-voorraad strekt natuurlijk want ook van mijn voorraad hang ik af.

Het eerste tekenresultaat heb ik toepasselijk “Lady Corona de eerste” gedoopt. Er volgt nog wel eentje ergens volgende week ofzo.

Na de 2 Bruegels kriebelt het wel om er nog een derde te maken of een Jeroen Bosch…maar dat idee zou de corona moeten overstijgen. Zo lang wil ik niemand binnen houden.

Maar de blogs en de kunstweetjes die gaan wel door. Nu juist door de crisis heb ik wat meer tijd om opzoekingen te doen, dingen te bekijken of te lezen.

K: Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?

Neen, niet echt. Een bacterie inspireert me niet zo. Ik werk meestal wel lang (een paar maanden) aan de voorbereiding van een werk.
Of misschien wel in de muziek, ik kan wel elke dag een liedje vinden waar ik de titel kan aanpassen: “Corooonaaaaa…I just met a girl named Coroonaaaaa…” 😉

K: Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?

Niet intensiever. Maar zeker ook niet minder. Ik heb altijd gesteld dat kunst maken meer is dan wat tekenen. Net zoals in de sport moet er blijvend getraind worden en “vanuit uw kot” kan je duidelijk ook vanop de rollen in de garage kunst maken 🙂 Het is absoluut wel zo dat ik mensen, interactie, nodig heb om te komen tot creëren. Soms worden dat eenvoudige portretten, soms zijn het meer verhalen. Geen mensen = geen verhalen…lang moet het dus ook weer niet gaan duren.

Wat ik wel bewust heb geminderd is Facebookgebruik. Dit tweeslachtig medium die graag gesponsorde berichten ziet maar liever geen (naakte) kunst, die laat ik nu even voor wat het is. Alleen de blogs verschijnen nog op Facebook. Dat brengt op zich al enorm veel rust.

K: Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?

Kunst maken is minstens een noodzaak. Voor mij is tekenen een verslaving. Ik zou niet kunnen zonder. Maar het is niet dat ik deze periode specifiek beter door kom omdat ik tekeningen maak. Stel je voor dat tekenen nu net dé oplossing zou zijn. “Iedereen aan de potloden!”, zou ik dan roepen.

K: Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?

Zeker. Onder andere de derde triptiek (van de liefde) staat nu on hold. Normaal zou ik daarmee na de Van Eyck-expo (MSK) in productie gaan maar aangezien nu niemand uit zijn kot mag, moet ik het noodgedwongen uitstellen. En er waren nog wel wat losse projecten die ik wou opstarten die om dezelfde reden niet van de grond komen. Nu jah, erg is dat niet. Hoe langer de wijn blijft liggen, hoe beter hij wordt. Met ideeën is dat net zo. Al komt er best wel een moment om de fles te kraken.

Er zijn ook nog wel expo’s afgelast of verplaatst. Dat is erg spijtig. Maar dat komt allemaal terug. Als we ons alleen daar maar zorgen moeten over maken, dan hebben we er weinig. Gezondheid is veel belangrijker en daar ligt nu alle prioriteit.

Karma is not a cameleon

What goes around, comes around. Bijna 6000 mensen zagen mijn oproep voor het sturen van een kaartje naar iemand die een originele Max-tekening verdient in deze coronatijden.

En dit zie je dan op Instagram verschijnen ❤ ❤

De Max van Magda

Onze Max is een Kees. Onze tekening van Max is een kopie van een werk van Kees Van Dongen (1877- 1968)

Mijn man en ik hebben het genoegen om regelmatig bij Max en zijn gezin over de vloer te komen. En daar hing ze dan al een hele tijd. Hoe meer ik haar zag hoe mooier ik haar vond. Het is een krijttekening. Over de technische kant van de tekening kan Max beter zelf vertellen.

Het zijn vooral de warme kleuren die charmeerden…

En toen we enkele jaren geleden onze woonkamer in een moderner kleedje staken hebben we alles wat aan de muur hing naar het eerste verdiep gebracht en er is maar weinig terug naar beneden gekomen. De kopie van Le Coquelicot van Kees Van Dongen paste toen helemaal in het plaatje.

Onze vloertegels werden niet vervangen bij de make-over. Het zijn rode gebakken keramiektegels. Het oranje van de hoed past er perfect bij. En onze bezoekster kijkt door de venster naar onze tuin.

Binnen enkele maanden verhuizen we naar een kleinere woning. Zal onze tekening daar nog passen? Het wordt even spannend afwachten. Voor dit originele werk van Kees Van Dongen moet je naar het Museum of Fine Arts, Houston in de V.S.. We zijn super gelukkig met de kopie aan onze eigen muur.

 

 

Vitrines d’amour 2020: koeketiene

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Wie gebruik maakt van deze gezellige plek om te lunchen, brunchen of een koffie te nemen, kan er nog 5 andere tekeningen zien. Speciaal gemaakt voor Vitrines en nog niet eerder op de site getoond.

De tekeningen hebben een connectie met Gust of met Amour. De Gentenaars kunnen stoere dwarsliggers zijn, maar ze kunnen ook erg lief zijn voor mekaar. Schone meiskes noemen ze in Gent dan ook al eens graag een koeketiene. Dat komt mogelijk van het Franse woord “coquette” dat met de tijd en in’t Gents begon te klinken als “koewkeitte”. Maar het kan ook – cfr wikipedia – komen van concubine en Gentenaars kennende zie’k dat snel evolueren naar “kowkubine” wat zeker niet ver klinkt van de de kowketiene.

Dus bij deze het favoriete woordje van de Gentse lovers: een koeketiene 🙂

7

De Max van Ronny

Onze eerste Max Van Hemel moet ongeveer 25 jaar geleden zijn (toen nog als ART-tist). In de jaren negentig van de vorige eeuw gingen wij af en toe naar tentoonstellingen, het is op een van deze dat ik kennis maakte met dit imposante portret die gekenmerkt werd door de naam ‘Hymne’ (wat nog altijd een volkslied is, maar volgens wikipedia kan de lofzang niet alleen over een land of volk gaan maar ook over een God of Godsheid).

De uitstraling en niet geposeerde houding van het model spraken me erg aan, maar ook haar rekwisiet, namelijk een kruis. En ondanks hij door omstandigheden al enkele malen van adres is gewisseld (de Max Van Hemel 😉 ), heeft hij altijd in de woonkamer gehangen. Er hangen slechts 2 werken in onze living, dé Max Van Hemel en een van Olga (mijn echtgenote), toen ze 18 jaar was, getekend in Moskou, Rusland. Een tekening die we cadeau kregen van haar moeder. Hier laten inkaderen dezelfde stijl als onze Max.

Ik heb altijd leuke commentaren gehad, de meeste dachten dat het mijn vrouw was, zelfs onze kinderen (vroeger, als ze nog meer verbeelding hadden 😉 ). Ik volg opleiding tot fotograaf en veel is al aan bod gekomen, zo ook de geschiedenis en ik weet dat er bij momenten een zeer dunne lijn was tussen schilder/teken kunst en fotografie. Denk maar aan de stroming Picturalisme (1880-1910) die werd gekenmerkt door het gebruik van soft-trucs en andere hulpmiddelen/technieken om de fotograaf/kunstenaar zijn visie van de werkelijkheid te laten verbeelden ipv deze slechts te documenteren.

Onze Hymne van Max Van Hemel bevat nog steeds elementen die ik hanteer in de fotografie, namelijk het maken van een geënsceneerd portret die er eigenlijk geen lijkt. Geen oogcontact met de kunstenaar, onbescheiden en (on)geposeerd. Hij hangt nog altijd in zijn oorspronkelijke staat aan de muur, getekend en gedateerd op 17.02.1998, ingekaderd bij Van Beveren en kaartje met titel en prijs (toen nog in BEF). Nu denk ik eraan op zolder nog geschilderde kinderen staan heb en ook een tekening in Spanje gemaakt van mijn oudste dochter in kleur, maar deze kunnen nog altijd niet de waarde en grootte (80x100cm) van Onze Max onderdrukken. Ik ga in de toekomst zeker onze tweeling meisjes laten tekenen.

Ik had er oorspronkelijk 3, maar de 2 andere “Max’en” zijn portretten van mensen die ik aan hen zelf cadeau deed en waar ik door omstandigheden geen contact meer mee heb.

Vitrines d’Amour 2020: mijnheerke Spiegel is verliefd

Vanaf 1 februari start het kijkfestival “Vitrines d’Amour” weer in Gent. Op “linkeroever” zoals ze dat stuk van Gent noemen. Linkeroever is het stuk tussen de Ajuinlei (waar de boekenmarkt is op zondag) en de ring rond Gent. De binnenring wel te verstaan, niet de R4.

Dit jaar heb ik mijn liefde aan GUST verklaard. Gust is een gezellige eetbar waar je de hele dag door kan ontbijten of lunchen.

Ik teken er op de vitrine een romantisch, surrealistische scène waar mijnheerke Spiegel zijn liefde voor mevrouwke Tram verklaart. Dat is geen eenvoudige klus. Mevrouwke Tram is namelijk nogal verlegen. Ze leeft in haar fantastische wereld. Mijnheerke Spiegel is zot van haar. Elke dag wacht hij ongeduldig op het moment dat mevrouwke Tram voor zijn deur komt staan. Nu heeft mijnheerke Spiegel al zijn moed bij mekaar geraapt, zijn mooiste kleren aangetrokken, zijn snor gekamd en vanuit zijn venster doet hij haar zijn mooiste serenade. Hoe dat zal uitdraaien blijft een beetje aan u om verder te verbeelden maar het ziet er alvast goed uit…

Gust is elke dag behalve op woensdagen open van 9u tot 15u. Meer info op de site van Gust.

De komende dagen meer over mijn tekeningen bij Gust.

20.000 bezoekers boven zee

Bezoekersaantallen maken een website, geven een status. Maar nog veel leuker voor mij is dat er mensen gewoon even tonen dat ze naar mijn tekeningen komen kijken.

Er zijn sites die uitpakken met het aantal bezochte pagina’s. Dat is leuk want het loopt snel op. Maar mij gaat ’t vooral om de personen. Niet om zoveel mogelijk te klikken. Klikken is easy. Ergens oktober, begin november zag het er naar uit dat de 20.000 bezoekers haalbaar zou zijn maar dat is statistisch gezien. In december heb je wel wat andere dingen om je hoofd dan te zitten surfen.

Maar met wat extra “gezaag” en wat extra gedeelde acties (waarvoor mijn dank aan al wie mijn pagina heeft gedeeld), haalde de site – veel vroeger dan verwacht – de kaap van de 20.000 bezoekers.

Dus van harte allemaal bedankt voor uw bezoekjes elke dag opnieuw.Ik hoop jullie in 2020 nog ’s 20.000keer te mogen ontmoeten.

Go for the Max!

Max tekent. Volg Max en blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes, verhalen en tekeningen. Laat in de kolom rechts op het scherm je mailadres na.
Je kan ALTIJD uitschrijven wanneer je dat zelf wil. De mailadressen worden voor niets anders gebruikt dan om op de hoogte te blijven van mijn blogs.

** omwille van het coronavirus zijn meerdere projecten afgelast. Wil je graag mijn werken “in het echt” zien? Stuur een mailtje en kom langs voor een privé-tentoonstelling **

Expo-toer 2020:

  • Cultuurplatform Drongen: Kunstsalon 2020: november 2020 *gewijzigde datum*

 

  • Cultuurplatform Wondelgem: Jubileumexpo 52 jaar: 2020 *verplaatst naar 2021*
  • Curieuze collectie 2020 *afgelast omwille van corona*
  • Kluizen: kunst 2020 *afgelast omwille van corona*

meer nieuws volgt naarmate de selecties uitgesproken worden

Ter nagedachtenis van mevrouw Vespucci

Dit weekend sloot ik KID (Kunst in het Dorp- te Bellingen af. Een succesvolle editie met meer dan 1000 bezoekers. Een dikke pluim voor de organisatoren. Het was een waar plezier ook hier te mogen deelnemen.

Naast het exposeren van de “Triptiek van de dood” was de opdracht “doe iets met de ruimte waarin je exposeert”. En dat heb ik met veel plezier gedaan. “Het klein salon” werd ingericht als herdenkingskamer voor mevrouw Vespucci. Naast haar urne waren haar laatste momenten en een portret ter nagedachtenis aanwezig.

Ik kijk er naar uit om toch wel wat mensen die naar KID afgezakt zijn ook in Drongen terug te zien.
Tot dan!

Max in concert

…of toch bijna.

Het cultuurplatform Wondelgem bestaat 52 jaar en dat laten we niet zomaar voorbij gaan. Er was al een kick-off tentoonstelling met de meikermis, er was al een ontmoeting onder inwoners van Wondelgem met huisnummer 52, er was een wedstrijd rond het thema “52” en vanaf deze maand is er elke maand een huiskamerconcert + kunst ergens op een leuke locatie in Wondelgem.

 

Het CPWondelgem start de reeks van 12 huiskamerconcerten in het plaatselijke – en zeker de moeite waard om te bezoeken – museum van de heemkundige kring. Een gezellige hoeve die je zo terugstuurt naar het Wondelgem van 100 jaar (of meer) geleden. Wie er nog niet is langs geweest moet dat zeker doen! Een interactief moment waar je met (klein)kinderen heel wat jeugdherinneringen kan uitwisselen.

Het eerste huiskamerconcert  gaat door op zondag 16 juni in de Heemkundige Kring (Museke), Woestijnegoedlaan 20 te Wondelgem om 11u00. Tijdens het concert van de groep Muri, kan je ook de werken bewonderen van Max Van Hemel. Zeker een bezoekje waard dus. De toegangsprijs (concert, kunst, museum) bedraagt slechts € 5 én 1 normale consumptie inbegrepen. Reserveren is wel aan te raden (vol = vol), en kan je best doen via cultuurplatformwondelgem@gmail.com of via de contactpagina op de website www.cpwondelgem.beof via facebook

De verhalenverteller

Zwijgen is goud…zegt het spreekwoord. Laat mijn merk nu nét het vertellen van verhalen zijn. Liefst met een prent/tekening erbij. Ik heb het vorige weekend meermaals mijn verhaal over de toren(s) kunnen vertellen. Een beetje afhankelijk van de persoon werd het verhaal wat op de man af aangepast. Leuk te zien hoe kinderen het verhaal van de toren van Babel ontdekken. Anderzijds hoe ik – met het verhaal – dankzij Jo nog een wistjedatje mee kon pikken. Met enige grandeur verkocht ik het smakelijk door aan de volgende toehoorders 🙂

Maar ge hebt het al door, spreken is zilver. En al ga ik in een wedstrijd graag voor goud, ik ben de 65 mensen die mijn naam op het formulier voor de publieksprijs invulden zeer erkentelijk voor die 2e plaats. Het is voor het publiek dat ik de tekeningen maak, dus als jullie ze weten te waarderen, dan maak ik er met plezier nog meer.

Voor de liefhebbers van het detail, vergeet niet een kijkje te nemen naar mijn eerste triptiek (van de dood). De volgende triptiek (van het leven) gaat in première in Drongen op 1 november.

De Curieuze Collectie 2019: Bruegel Revisited

Vrijdagavond is het zo ver! Om 19u30 openen de deuren van de kapel van Campo Santo te Sint-Amandsberg (Gent) voor de tentoonstelling met als centrale titel “Bruegel revisited”. Een selectie van werken badend in de sfeer van Breugel, in de onderwerpen van Breugel, in de thematieken van Bruegel.

Ik presenteer er in première mijn Toren(s) van Babel: de ene tekening naar Bruegel, de andere geïnspireerd door Bruegel.

De tentoonstelling is op 4 (10-13u & 15u-20u) en 5 mei (10-13u & 15u-18u) te bezichtigen in de kapel bovenop de heuvel. Campo Santo is het (wereld)bekende kerkhof met zijn prachtige graven. Een beetje pêre Lachaise van Gent. De locatie vind je via deze Google-link. Wie met de auto komt kan parkeren achter het oude gemeentehuis of langs de Antwerpse steenweg.

 

Curieus – Drongen

Dit seizoen wordt druk. “Je raast maar door”, zei iemand mij onlangs. Ik vind dat zelf de beste verwoording over hoe mijn agenda er momenteel uit ziet. De selecties voor Curieus Drongen en Sint-Amandsberg (Campo Sancto) overlappen mekaar. Om dan maar te zwijgen over de kunstmarkten die er ook nog tussen komen.

Maar de eerste expo is van start gegaan. Curieus – Gent-West organiseert samen met het Cultuurplatform Drongen deze prachtige tentoonstelling in het landgoed De Campagne (Gijzelstraat 12). Gekende gezichten zijn van de partij maar evengoed een paar interessante nieuwelingen. De organisatie deed er alles aan om een paar newbies een duwtje te geven maar ook – waar ik tot nu toe niet in geslaagd ben – Gentenaars van allochtone afkomst. Curieus doorbreekt daarmee de culturele grenzen en bouwt aan cross-overs. Ik was wel vereerd dat de bezoekers mij 2x vroegen om de uitleg over de triptiek van de dood te geven. Vele positieve reacties over het werk, verwondering over de tekentechniek.

De affiche met de openingsdagen/uren en foto’s van geselecteerde werken hieronder.

 

 

 

Curieus – Drongen: expo

Naast Curieus Gent-West heb je ook Curieus-Drongen. Zij organiseren eveneens met regelmaat tentoonstellingen in De Campagne. Ik ben ook daar geselecteerd met de eerste “triptiek van de dood”. Wie de expo Sehnsucht in 2017 heeft gemist heeft bij deze de kans om de triptiek in zijn geheel opnieuw te bekijken. Een uniek staaltje van grootschalige tekenkunst én herontdekte presentatietechniek (door Hugo Martens). Data en uren op de affiche.

image001

De Curieuze collectie: geselecteerd!

Ik heb het niet voor wedstrijden. In de regel verlopen kunstwedstrijden als volgt:

  1. een oproep wordt in het wild rondgestrooid en per toeval zie je die ergens landen (ik weet niet hoe het zit in andere steden maar in Gent, als je niet in een academie, Nucleo of dergelijke groeperingen zit, ben je een outcast)
  2. dan reageer je, brengt werk binnen voor de selectie
  3. doodgaan van de stress
  4. een paar dagen/weken later mag je het werk terug komen afhalen en ben je geselecteerd/afgewezen en meestal ook zonder uitleg

Ik begrijp dat het onmogelijk is alle werken te becommentariëren. Vooral – kunstenaars kennende – ze gaan dan graag uren in discussie over hoe fout de jury het wel heeft.

Bij De Curieuze Collectie loopt het een beetje anders. De jurering is publiek en direct. Alle aanwezige inschrijvers kunnen de werken van hun collega’s zien en horen de verdediging. Zo kan je voor jezelf al op zijn minst zien wat de anderen indienen, wat ze er bij vertellen en hoe de jury daarop reageert. De jury krijgt ineens ook een gezicht (net als de kunstenaar trouwens). Je ziet wie er rond de tafel zit. Mensen onder mekaar.

De keuzes blijven moeilijk en hard. En ik ben blij dat ik voor deze gerenommeerde wedstrijd geselecteerd werd als laureaat. Ik vind het ook mooi dat er bij het einde van de jurering (nogmaals) herhaald wordt dat een non-selectie geen afbreuk doet aan het werk. De wedstrijd heeft een thema, de samenhang van de aanstaande tentoonstelling is al even belangrijk.

De Toren(s) van Babel worden dus voor het eerst geëxposeerd in de kapel van Campo Sancto in Sint-Amandsberg op 3-4-5 mei 2019. Spannende (eerste) confrontatie met het publiek en meteen ook mijn eerste expo in deze kunstkapel.