De Max van Magda

Onze Max is een Kees. Onze tekening van Max is een kopie van een werk van Kees Van Dongen (1877- 1968)

Mijn man en ik hebben het genoegen om regelmatig bij Max en zijn gezin over de vloer te komen. En daar hing ze dan al een hele tijd. Hoe meer ik haar zag hoe mooier ik haar vond. Het is een krijttekening. Over de technische kant van de tekening kan Max beter zelf vertellen.

Het zijn vooral de warme kleuren die charmeerden…

En toen we enkele jaren geleden onze woonkamer in een moderner kleedje staken hebben we alles wat aan de muur hing naar het eerste verdiep gebracht en er is maar weinig terug naar beneden gekomen. De kopie van Le Coquelicot van Kees Van Dongen paste toen helemaal in het plaatje.

Onze vloertegels werden niet vervangen bij de make-over. Het zijn rode gebakken keramiektegels. Het oranje van de hoed past er perfect bij. En onze bezoekster kijkt door de venster naar onze tuin.

Binnen enkele maanden verhuizen we naar een kleinere woning. Zal onze tekening daar nog passen? Het wordt even spannend afwachten. Voor dit originele werk van Kees Van Dongen moet je naar het Museum of Fine Arts, Houston in de V.S.. We zijn super gelukkig met de kopie aan onze eigen muur.

 

 

Vitrines d’amour 2020: koeketiene

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Wie gebruik maakt van deze gezellige plek om te lunchen, brunchen of een koffie te nemen, kan er nog 5 andere tekeningen zien. Speciaal gemaakt voor Vitrines en nog niet eerder op de site getoond.

De tekeningen hebben een connectie met Gust of met Amour. De Gentenaars kunnen stoere dwarsliggers zijn, maar ze kunnen ook erg lief zijn voor mekaar. Schone meiskes noemen ze in Gent dan ook al eens graag een koeketiene. Dat komt mogelijk van het Franse woord “coquette” dat met de tijd en in’t Gents begon te klinken als “koewkeitte”. Maar het kan ook – cfr wikipedia – komen van concubine en Gentenaars kennende zie’k dat snel evolueren naar “kowkubine” wat zeker niet ver klinkt van de de kowketiene.

Dus bij deze het favoriete woordje van de Gentse lovers: een koeketiene 🙂

7

De Max van Ronny

Onze eerste Max Van Hemel moet ongeveer 25 jaar geleden zijn (toen nog als ART-tist). In de jaren negentig van de vorige eeuw gingen wij af en toe naar tentoonstellingen, het is op een van deze dat ik kennis maakte met dit imposante portret die gekenmerkt werd door de naam ‘Hymne’ (wat nog altijd een volkslied is, maar volgens wikipedia kan de lofzang niet alleen over een land of volk gaan maar ook over een God of Godsheid).

De uitstraling en niet geposeerde houding van het model spraken me erg aan, maar ook haar rekwisiet, namelijk een kruis. En ondanks hij door omstandigheden al enkele malen van adres is gewisseld (de Max Van Hemel 😉 ), heeft hij altijd in de woonkamer gehangen. Er hangen slechts 2 werken in onze living, dé Max Van Hemel en een van Olga (mijn echtgenote), toen ze 18 jaar was, getekend in Moskou, Rusland. Een tekening die we cadeau kregen van haar moeder. Hier laten inkaderen dezelfde stijl als onze Max.

Ik heb altijd leuke commentaren gehad, de meeste dachten dat het mijn vrouw was, zelfs onze kinderen (vroeger, als ze nog meer verbeelding hadden 😉 ). Ik volg opleiding tot fotograaf en veel is al aan bod gekomen, zo ook de geschiedenis en ik weet dat er bij momenten een zeer dunne lijn was tussen schilder/teken kunst en fotografie. Denk maar aan de stroming Picturalisme (1880-1910) die werd gekenmerkt door het gebruik van soft-trucs en andere hulpmiddelen/technieken om de fotograaf/kunstenaar zijn visie van de werkelijkheid te laten verbeelden ipv deze slechts te documenteren.

Onze Hymne van Max Van Hemel bevat nog steeds elementen die ik hanteer in de fotografie, namelijk het maken van een geënsceneerd portret die er eigenlijk geen lijkt. Geen oogcontact met de kunstenaar, onbescheiden en (on)geposeerd. Hij hangt nog altijd in zijn oorspronkelijke staat aan de muur, getekend en gedateerd op 17.02.1998, ingekaderd bij Van Beveren en kaartje met titel en prijs (toen nog in BEF). Nu denk ik eraan op zolder nog geschilderde kinderen staan heb en ook een tekening in Spanje gemaakt van mijn oudste dochter in kleur, maar deze kunnen nog altijd niet de waarde en grootte (80x100cm) van Onze Max onderdrukken. Ik ga in de toekomst zeker onze tweeling meisjes laten tekenen.

Ik had er oorspronkelijk 3, maar de 2 andere “Max’en” zijn portretten van mensen die ik aan hen zelf cadeau deed en waar ik door omstandigheden geen contact meer mee heb.

Vitrines d’Amour 2020: mijnheerke Spiegel is verliefd

Vanaf 1 februari start het kijkfestival “Vitrines d’Amour” weer in Gent. Op “linkeroever” zoals ze dat stuk van Gent noemen. Linkeroever is het stuk tussen de Ajuinlei (waar de boekenmarkt is op zondag) en de ring rond Gent. De binnenring wel te verstaan, niet de R4.

Dit jaar heb ik mijn liefde aan GUST verklaard. Gust is een gezellige eetbar waar je de hele dag door kan ontbijten of lunchen.

Ik teken er op de vitrine een romantisch, surrealistische scène waar mijnheerke Spiegel zijn liefde voor mevrouwke Tram verklaart. Dat is geen eenvoudige klus. Mevrouwke Tram is namelijk nogal verlegen. Ze leeft in haar fantastische wereld. Mijnheerke Spiegel is zot van haar. Elke dag wacht hij ongeduldig op het moment dat mevrouwke Tram voor zijn deur komt staan. Nu heeft mijnheerke Spiegel al zijn moed bij mekaar geraapt, zijn mooiste kleren aangetrokken, zijn snor gekamd en vanuit zijn venster doet hij haar zijn mooiste serenade. Hoe dat zal uitdraaien blijft een beetje aan u om verder te verbeelden maar het ziet er alvast goed uit…

Gust is elke dag behalve op woensdagen open van 9u tot 15u. Meer info op de site van Gust.

De komende dagen meer over mijn tekeningen bij Gust.

20.000 bezoekers boven zee

Bezoekersaantallen maken een website, geven een status. Maar nog veel leuker voor mij is dat er mensen gewoon even tonen dat ze naar mijn tekeningen komen kijken.

Er zijn sites die uitpakken met het aantal bezochte pagina’s. Dat is leuk want het loopt snel op. Maar mij gaat ’t vooral om de personen. Niet om zoveel mogelijk te klikken. Klikken is easy. Ergens oktober, begin november zag het er naar uit dat de 20.000 bezoekers haalbaar zou zijn maar dat is statistisch gezien. In december heb je wel wat andere dingen om je hoofd dan te zitten surfen.

Maar met wat extra “gezaag” en wat extra gedeelde acties (waarvoor mijn dank aan al wie mijn pagina heeft gedeeld), haalde de site – veel vroeger dan verwacht – de kaap van de 20.000 bezoekers.

Dus van harte allemaal bedankt voor uw bezoekjes elke dag opnieuw.Ik hoop jullie in 2020 nog ’s 20.000keer te mogen ontmoeten.