Eburonenweekend

Kunst drijft een mens. Dat is op zijn minst wat ik kan zeggen na dit weekendje Tongeren. Daar loopt nog tot eind deze maand de tentoonstelling “Timeless Beauty” in het Gallo-Romeins museum. Timeless Beauty is eigenlijk een tentoonstelling met foto’s van (de betreurde) Marc Lagrange gelinkt aan schoonheid in de tijd van de Romeinse overheersing.

Alleen al voor de foto’s zou ik er naartoe gegaan zijn, maar als je die lange afstand vanuit Gent maakt, kan je maar beter ineens ook de vaste collectie van het museum er bij nemen. Naast veel schoon vrouwelijk naakt ook veel scherven, potjes, kammekes, stenen en beelden te zien dus. En prachtige wassen beelden die de mens van toen evoceren. Voor junior² was er de kinderroute waarna hij eigenlijk meer wist te vertellen over het vaste deel dan ikzelf. Ook voor de fototentoonstelling is er een kindvriendelijke audiogids.

Omdat we wisten dat we toch wel heel wat zouden gaan stappen, zijn we maar ineens ter plekke gebleven voor de nacht. Hotel Eburon leverde ons een zeer ruime zolderkamer af met veel blingbling maar goedkope afwerking en slecht geïsoleerde muren. Toch was het ontbijt wel super!

Dag 2 bracht ons naar Bokrijk. Veel uitleg hoeft dat niet, iedereen kent Bokrijk wel. Ook al ben je er niet geweest, je weet dat het een openluchtmuseum is (net als Brugge *LOL*) dat je terugbrengt naar de tijd kort voor de Eerste Wereldoorlog. Het museum is ook daar erg kindvriendelijk en er is naast het museum een enorme speeltuin. Reducties vliegen je om de oren! Ga je er naartoe, kijk dan zeker eerst eens op de website welke lidkaarten je best meeneemt.

Advertenties

The Beauty of the Beast

Een zondag in een extra lang weekend…effe kijken…Volgens Frank ligt er een hogedruk gebied aan te komen dat zorgt voor mooi weer op zondag en op maandag. Dinsdag (feestdag) is het alweer om zeep want de nasleep van dat hogedruk gebied voorspelt niet veel goeds. Maar het beloofde mooie weer was toch niet dat wat het moest zijn.  Dus gingen onze plannen niet richting kust maar eerder richting binnenland.

Na een voormiddagje lui en op het gemak naar de Puyenbroekse speeltuinen en daar ook lunchen in het plaatselijke restaurant. En dan waren we eigenlijk al half onderweg naar Bornem/Hingene waar de tentoonstelling “The Beauty of the Beast” loopt.

Het kasteel van Ursel (in Hingene dus en niet in Ursel) lijkt aan de buitenkant niet zo groot maar how! zoveel kamertjes dat er binnen zijn. Door de tentoonstelling erg mooi ingericht. Maar los daarvan zijn er prachtige Chinees aandoende (vaste) muurdecoraties.

De tentoonstelling is helemaal opgebouwd rond dieren. Schilderijen, foto’s, beelden, muziek, installaties, video en zelfs levende dieren vormen samen een prachtig geheel. Met een paar grote namen en heel wat veelbelovend talent. Een niet te missen event voor de kunstliefhebber.

De expo is (helaas) voor publiek enkel te bezichtigen op zondagen en feestdagen in de namiddag. Inkom is 10euro. Tijdens de rondgang krijg je een handige gids die je achteraf terug inlevert of voor een vrije bijdrage aankoopt. Ondanks het doolhof aan vele kamertjes is er een goed gestructureerd wandelpad waardoor je weinig last hebt van andere bezoekers (voor zover je er last kan van hebben natuurlijk).

Woordbreuk

“Vandaag ga ik niet naar de Gentse Feesten”. Statement! Gisteren was de laatste dag. Het was mooi en vandaag stond trouwens een lentefeest of hoe noem je dat, bloemetjesfeest voor ene leuke jonge dame op het programma. Dus geen Gentse Feesten.

En zogezegd, zo gedaan. En tijdens het feest werd druk gepraat over kunst, over geschiedenis, over de tijd van toen, over de laatste kilometers van de koers en over..héé tiens, ’t zijn de Beatles vanavond op het Laurentplein…

Ikke: “Huh?! De Beatles? Hoe komt da kik da ni weet? Serieus? De Beatles ofwa?”
Zijle: “Awel, almost de Beatles en ’t schijnt zijn die zeer goed”
Ikke: “Om hoe laat?”
Zijle: “Om kwart na elf”
Ikke…*fuck, dat is laat…dat is ni voor den tweeën in mijnen nest* “Goh…Zijde wel zeker dat ge gaat?”
Zijle: “Ja hoor”
Die andere zijle: “Awel, ik ga ook”
Ikke: “OK, allez ’t is goe, ik kom”

En zo zit ge dan toch terug op de feesten, op het uur dat ge in uw bed moet liggen, te luisteren naar – bijna – de Beatles.
En het was nat, en het was koud maar we hebben ons voor dit laatste optreden toch goed geamuseerd. Een pluim voor de organisatie die na 3 salvo’s van “we want more” voet bij stuk bleef houden en het podium afsloot om 0u55. Ge moet ’t maar doen, respect (voor de bewoners).

Ik heb nog een laatste clipke gemaakt: https://youtu.be/qv9jjIJsWsQ

Gentse feesten 2017 – donderdag

Gentse Feesten zijn meer dan muziek, drank, feest,…Het gaat ‘m ook over vrienden ontmoeten, tolerantie, zijn wie ge zijt. Het toont een beetje hoe een maatschappij er zou kunnen uitzien mochten we ons een tikkeltje minder zorgen moeten maken om het minimumbedrag dat we nodig hebben om te leven. Niet dat er elke dag en het hele jaar door feesten moeten zijn (geen brood en spelen voor mij) maar de tolerantiegraad tijdens de feesten ligt ineens een stuk hoger (bij de meeste mensen).

Vandaag eerst een praktische klus. Junior had zijn fiets vastgemaakt aan de fietsenstalling achter ’t Designmuseum maar had de sleutel afgebroken bij het (proberen) naar huis gaan. Pech! Dus (super)vader maar ingeschakeld om het slot open te krijgen. Dat is niet mijn specialiteit maar het ging gelukkig heel erg vlot.

In de namiddag hadden we niets op de planning staan en eigenlijk kwam dat goed uit want het was toch wel goed aan het regenen. Dus samen met de jongens gekeken naar Lego-Batman-movie (zou ik daar ook nog ’s een recentie over schrijven? Misschien…) Enfin, dat dus. Maar waar ik zéér naar uitkeek was het tribute-concert George Michael door Gustaph.

OK, ik ben een fan. De discografie van GM is mij niet vreemd, zeker de laatste CD’s niet. Vooral na de Wham!-periode omdat er dan een pak meer inhoud in de teksten komen en er ook wel meer (inspirerende) uitdaging aan te pas komt. En die inspiratie komt zowel in de meer gewaagde nummers als bij de meer ingetogen nummers (bvb My mother had a brother ). En als fan wil je dat het goed is. Zo goed als “de echte” of liefst nog beter. En ik kan vergelijken…Een gewaarschuwde Gustaph is er twee waard! Maar die Gustaph deed dat goed, die deed dat schitterend, geweldig om het zowaar te zeggen en dan hou ik mij nog in. Ondersteund door 3 zangeressen leek het er op dat we de MTV-unplugged sessie zouden herbeleven. Dat alleen al zou tof zijn want dat was toch ook al zo’n memorabel moment. Maar Gustaph brengt meer nummers, andere nummers, nog persoonlijkere nummers. De artiest gaat zo op in de muziek dat hij soms zijn bindteksten moet onderbreken om zichzelf niet te verliezen. Alleen bij het einde van de show, wanneer het applaus voor de zoveelste keer uitbarst en de hele tent staat te dansen, pinkt de artiest zelf een paar tranen van ontroering weg. Zelden gezien en zo veelzeggend over deze show.

Ik engageer mij om die Gustaph zijn gegevens (als ik ze te pakken krijg) door te sturen naar Gent Jazz want zo funky, jazzy die liedjes van GM voorschotelen, dat wil ik nog wel eens zien. Voor mijn part mag dat gerust in het Reylhof zijn met zo een lekkere lunch erbij. Clips en foto’s hieronder. Wil je alle clips van het optreden? Klik hier

En ik moet dat meer doen, zo naar van die concerten gaan onder eighties-lovers. Gisteren De Bom vandaag George Michael, ja, dat bevalt me wel. Wie weet komt er wel een concertclubke van 🙂

Morgen zit ik de hele dag in Kalmthout op te stellen voor de expo Exhibit.03 waar ik mijn Lilith-reeks nog eens naar buiten mag brengen, dus geen feestenblog. Zaterdag ben ik er terug. Maar weet je echt niet wat gedaan? Dan kan je naar het Puppetbuskersfestival, naar Theater Box of naar Baudelo/Sint-Jacobs.

Gentse Feesten 2017 – dag 3

Vandaag nog wat overschotjes van het Puppetbuskerstheater. Gisteren had ik “alles” op één voorstelling na gezien. Dat “alles” kwam eerder toevallig en ik heb niet van “alles” de volledige voorstelling gezien, eerder en passant iets van gezien. Dus feitelijk had ik nog 4 voorstellingen te zien waarvan ik er 2 al in de voorbije jaren had gezien. De voorstelling van Janus neem ik later deze week nog wel ’s mee. Vandaag stond Jusco Mama met Les geometries du dialogue en het klassieke barokconcert in St-Jacobskerk op mijn programma.

Vrienden vulden het aan met het klassieke concert door De Verdammte Spielerei in de Sint-Baafskathedraal. Mijn madam die ging naar MiraMiro in de namiddag en daar hadden we afgesproken mekaar terug te zien.

Goed, maar eerst nog wat over Sint-Jacobs. Het concert was leuk. Ge moet natuurlijk wel voor klassiek zijn en ook een beetje voor barok. voor wie zich nu afvraagt wat klassiek barok dan wel is, ik geef u een paar namen mee: Vivaldi, Bach, Händel, Rachmaninov…om er maar enkele te noemen. Dat genre dus. Met Frank Agsteribbe op klavecimbel en Guido De Neve op barokviool was het een onderhoudend concert van hoge kwaliteit. Ik zag zelfs al een paar nog niet gepensioneerden in de zaal zitten, dat is ook altijd plezant.

Maar naast het concert is er ook kunst in de kerk. En daar hebben ze, voor wat mij betreft, toch zeker niet het niveau van vorig jaar gehaald. Mijn oprechte waardering om te kiezen voor de meer lokale kunstenaar maar van de foto’s kon enkel Wouter Maeckelberghe mijn aandacht trekken en vasthouden. Sommige andere foto’s vond ik zowel technisch als inhoudelijk ondermaats (maar ik laat eenieder vrij om te gaan kijken, kunst blijft iets persoonlijks). De foto’s van Frauke De Keyser spraken mij ook nog wel aan maar daar zit meer nostalgie achter dan kunst. Toch best leuk om naar te kijken.

En daarna was er het dan doorstappen naar de Sint-Baafskathedraal voor het concert van De Verdammte Spielerei…Jaaaaaaaaaaaaren geleden dat ik nog een kerk, laat staan een kathedraal, zo vol mensen heb zien staan. Alle stoelen waren bezet en achteraan stonden rijen mensen die toch nog naar het concert wouden kijken. En ze hadden groot gelijk om te blijven staan. Ook hier een erg mooi concert van een totaal ander genre dan een uurtje ervoor maar wel kwalitatief. Naast de foto’s laat ik van beide concerten ook wat filmkes. De opnamekwaliteit is niet alles, maar goed, dat is van ergens tussen het volk opgenomen.

En dan was er nog “Les géometries du dialogue” op de Kalandeberg. Een moeilijke keuze want ik moest vrienden laten kiezen tussen deze voorstelling en die van Millefeuilles. Ondanks dat Les géometries…een best goede voorstelling was met een sterke coördinatie denk ik dat ik er toch wel goed aan gedaan had hen naar Millefeuilles te sturen. Dat niveau lag, volgens mij, toch wel een beetje hoger. Maar Les géometries…was daarom geen slechte voorstelling. De 2 actrices hebben beiden een zwarte doos op hun hoofd die ze tijdens de voorstelling animeren met gezichten. Een mooi samenspel en gecoördineerde actie tot ze finaal één gezicht schijnen te worden.

Na mijn (voorlopig) laatste voorstelling op de Kalandeberg, hup naar Macharius om aldaar mijn gemalin en erfgenaam te ontmoeten samen met Antwerpse vrienden die ook ’s komen kijken naar hoe groot onze parking wel is (ah, ja, ’t staat hier vol velo’s, ’t is ni moeilijk 😉 ). De kleine daar gouw nog efkes in bad gestoken en zodoende kon die ook weer fris en gewassen naar huis.

 

 

Gentse Feesten 2017 – dag 2

Omdat ge tijdens de Gentse feesten ni meugt pleuje, ben ik al maar wat later begonnen. Dag 1 heb ik aan mij laten voorbij gaan, er stonden belangrijkere zaken op mijn agenda. Maar dag 2 was er wel eentje met een vol programma.

“Traditiegewijs” gingen we met vrienden eten voor het laatste Gent Jazz-lunchconcert in Hotel Reylhof. Een mooi concert trouwens. Rustige jazzy deuntjes waar ge op uw gemak kunt eten en nog wat praten. Meteen ook de CD gekocht van Bram Weijters en zijn compagnon.

Vandaar naar de eerste echte stop op de feesten: de caravannekes onder het Belfort (officieel is dat daar Botermarkt maar de meeste mensen vinden die plek toch niet 😉 ). La Caravanne (door Cie de Six Faux Nez) was de eerste voorstelling. Over een stoffen pop die zich eigenlijk een beetje alleen op de wereld voelt en er daarom op uit trekt op zoek naar gelijken. De beamer liet het tijdens deze voorstelling afweten, dus veel meer kan ik er niet echt over vertellen maar de vrienden die na mij gingen waren best enthousiast. Let wel het is een kleine betalende voorstelling, volwassenen betalen 1 euro, kids 0,5euro (dus daarvoor moet ge’t nu ook weer niet laten).

Daar recht tegenover staat de tarot-caravanne (Cartes sur table, Cie StultiferaNavis). Een “one man show” waar je 1 op 1 de confrontatie aangaat met een door jezelf gekozen kaart. Een wereld vol wijsheden die opengaat bij het aanhoren van het verhaal van de kaart die ik trok. Geen toekomstdingen of madame Soleil-adviezen, je neemt enkel een goed advies voor jezelf en het leven mee. Ik zou eigenlijk nog wel eens gaan om ook ’s een ander verhaal te horen (er zijn 21 kaarten maar je mag er maar eentje trekken)

En dan waren er ook nog de gekke mannen van El retrete de Dorian Grey met “Ne me quitte pas”. Eerlijk? Op basis van de foto in het programma dacht ik “allez, we zullen die ook maar meenemen, maar ’t zal wel weer de zoveelste ballonplooier-act.” En goh, zo van die gasten die ballonnekes plooien in hondjes…zeg nu eerlijk…dat hebben we toch al gehad, he! Maar!!!!! Jawel, de uitroeptekens zijn terecht, dit is een NIET TE MISSEN voorstelling. Hilarische act met inderdaad geplooide ballonnekes maar de interactie met het publiek en de acteurs zelf is goddelijk. Dus zet die morgen toch maar op uw programma (Kalandeberg). (bekijk ook: https://youtu.be/thLScS1TIsw )

Om 17u nog “L’Homme Orchestre” door Cie Le Mue/tte waarbij een man zichzelf omtovert tot een levend orkest dat hij alleen bedient aan de hand van wel honderd koorden die overal aan zijn lichaam zijn vastgeknoopt. Ondanks dat we dit soort troubadour-act al kennen van de jaren ’70 is het toch een merkwaardig iets om het in het echt te zien. En vooral hoe die man al die koordjes weet te hanteren. Ik zou er gek van worden en na 3 koorden zeker al de coördinatie verliezen maar hier niet dus. (bekijk ook: https://youtu.be/EboKwCPPZYM )

Omdat er geen avondvoorstellingen zijn binnen het poppenfestival ging het vervolg naar Macharius om aldaar een stukje te eten en wat Miramiro op het programma te zetten. Smashed door Gandini Juggling werd een wervelende jongleershow die in den beginnen toont wat ze echt kunnen maar na een tijd (opzettelijk) ontaard in georkestreerde chaos. Zalig stuk waarbij de appels over, door, achter en voor het podium vliegen. Alleen eronder was wat moeilijk maar had het gekund, ze hadden het zeker gedaan. De kinderen kunnen alvast zeker een appel mee naar huis nemen. Spectaculair goed. (bekijk ook: https://youtu.be/e71x6JaqapI )

S.O.S….Stad op Stelten!

Aan de vooravond van de Gentse Feesten 2017 zit de microbe nog niet in het lijf. En bij de medecollega’s van Gentblogt kriebelt het ook nog niet echt. Zouden we toch een beetje aan het afkicken zijn van het fenomeen? Was it a fase in our lives en zijn we er nu over, te oud voor geworden, op zoek naar wat meer rust, minder prikkels, zijn de kinderen ouder geworden,…? Het is een beetje dubbel. We willen wel maar geraken gelijk niet gemotiveerd. De affiche of liever de 6 affiches stralen het helemaal uit: dol feestgevreet waar ik geen kruimel samen-cultuur en slechts een minimum aan feestvreugde in erken.

For old times sake heb ik mijn programma opgemaakt; het poppenspel gecombineerd met een paar optredens. En op vrijdag de expo opstellen in Kalmthout (die opent vrijdagavond). Het wordt dan toch al een drukke week.

De stad zelf is inmiddels een belegerde burcht. ’t Zijn percies terug de middeleeuwen. Overal betonpoorten en veel drukte. En toch slaagde een Franse toeriste er in zich te parkeren in het midden OP de Sint-Michielsbrug (naast het beeld)…tjah…daar heb je nu lekker veel plek natuurlijk. Flikken erbij en alles…Enfin, naar ik heb gehoord zou het 300 euro kosten. Ge moet toch al redelijk veel obstakels gepasseerd zijn om niet door te hebben dat ge beter te voet gaat.

En wat ze op “the Green” aan het doen zijn, is mij nog een raadsel. Ik weet niet of je er nog gezellig met uw lief gaat kunnen in’t gras liggen…of uw roes uitslapen…Als het maar niet is om ontploffende vrachtwagens tegen te houden want dat zou er nu toch wel wat over zijn.