Elk nadeel…

‘eb se voordeel, dus laten we gaan voor dat voordeel ipv te focussen op het nadeel 😉

Er zijn al expo’s die bedreigd zijn en ik zie ook een paar voorstellingen (o.a. van Theater Box en Piet Kusters) de mist in gaan. Maar wist je dat ik, naast een warm persoonlijk contact bij een tentoonstelling, ook een virtuele werkwijze heb? Portretten worden namelijk al eens als verrassing besteld en soms van redelijk ver (meer dan 100km van Gent). Het is dus niet altijd mogelijk om naar de klant op “in real life” terug te koppelen. Dat doe ik dan met een persoonlijke webpagina waar ik foto’s van de vorderingen op post. De tekening kan achteraf per post worden opgestuurd in een stevige buis. Om begrijpelijke redenen worden liever geen lijsten (met glas) opgestuurd met de post.

Dus wil je graag toch die bestelling plaatsen voor de communicant, trouwfeest,…omdat ge uw lief zo graag ziet of omdat al uw geld niet altijd naar Bol of Coolblue moet gaan 😉 Stuur me dat zeker een mailtje via max.vanhemel@gmail.com Meer informatie op deze pagina.

En er was nog iets wat ik wou zeggen; In deze tijden van corona zitten vele mensen thuis opgesloten en missen ze het wekelijkse bezoekje van de familie. Of ken je nét één van die mensen die zich voor de job inzet voor mensen met een (mogelijke) besmetting.

Voor die mensen wil ik iets doen! Ik stuur 10 postkaartjes met een ORIGINELE tekening (geen afdruk) van mijn hand op. Ken je iemand die zo’n kaartje verdient? Stuur dan naam, adres en reden (in maximum 2 regeltjes, veel moet dat niet zijn) naar max.vanhemel@gmail.com Bij het einde van de week, trekt de onschuldige kinderhand in huis 10 adressen uit de pot en de kaartjes vallen volgende week in de bus. (beperking: aanbod enkel geldig voor mensen die de blog volgen, je kan je altijd inschrijven)

 

KW10: origineel of kopie?

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Dat de diefstal van de 2 panelen “De rechtvaardige rechters” en “Johannes de doper” stoutmoedig was, weet iedereen. Of wist je niet dat die panelen ooit gestolen werden? klik dan hier. Een politieonderzoek om schaamtelijk diep in de grond van te zakken (er stond zoveel volk rond het retabel omdat het nieuws van de diefstal zich snel verspreidde dat de politie eerst ging kijken naar de diefstal van een geit om pas later in de namiddag terug te komen naar de Sint-Baafskathedraal. Tot zover het sporenonderzoek natuurlijk…). Maar evengoed was de eigenzinnige wijze van onderhandelen van de katholieke zuil weinig hoopvol. Om niet te zeggen belachelijk.

Maar de conclusie van de zaak is dat enkel het paneel van Johannes de doper door de dief werd terugbezorgd (niet dat het werd gevonden) en dat dus het meest waardevolle paneel niet werd teruggegeven of gevonden. Dat laatste is dan wel een merkwaardig statement want er is, zeker tijdens en na de 2e wereldoorlog, al flink naar gezocht.

Maar over die 2 panelen valt nog wel wat te vertellen waarmee je stoer kan uitpakken wanneer je met vrienden nog naar de expo Van Eyck gaat of wanneer je nakaart over een bezoek aan het retabel.

Eerste weetje: de panelen werden gestolen op 11 april 1934. Hoe kan het dan zijn dat men later een kleurenkopie kon maken? Dat is een combinatie van goed onderzoek en toevallig vernuft. De panelen waren eerder gefotografeerd (rond 1878? in het Louvre na restauratie?), stuk per stuk. Dus een kopie maken was op zich al minder een zorg (OK, ge moet het wel nog doen, maar er is op zijn minst een vertrekpunt). Maar in die tijd bestond kleurenfotografie nog niet. Dus dat was een ander paar mouwen! Maar…niet lang nadat het origineel retabel afgewerkt was (ongeveer 1430) maakte Michiel Coxcie een 1/1 kopie. Er waren dan wel een paar gezichten aangepast in de kopie maar dat maakte de fotografie wel goed. De kleuren die waren belangrijker.

Tweede weetje: wat vele mensen vergeten is dat het om panelen gaat, niet om doeken. Maar nog straffer dan dat, is dat is geweten dat vroeger voorkant en achterkant 1 paneel waren. Wie opdrachten maakt/schildert, weet welk risico je dan als kunstenaar loopt. Het moet “boenk erop” zijn voor beide kanten van het paneel. Maar goed, wat je moet weten is dat het paneel veel later (ergens jaren 1900) in de DIKTE (!!!) doormidden werd gezaagd om zodoende alle panelen, los van mekaar, zichtbaar te kunnen maken zonder telkens dat retabel open en dicht te moeten doen. Kunt u voorstellen hoe gek het idee vandaag zou zijn om zo’n kostbaar paneel van een paar centimeters dik te gaan doorzagen met alle risico’s van dien.

Ik stel u gerust, vandaag zijn de panelen versterkt met een extra rug met hout in verschillende richtingen om het “trekken” tegen te gaan.

Derde weetje: wanneer we weetje 1 en weetje 2 combineren, dat weet je nu waarom kunstkenners zeker zijn dat de huidige versie van De rechtvaardige rechters een kopie is. De tekening van het hout stemt niet overeen. En zo zullen ze ook (hopelijk ooit) het echt van een kopie kunnen onderscheiden.

bron: eigen speurwerk door de jaren heen, meerder bronnen maar begin bij “het dossier Lam Gods” van Kerckhaert en Mortier

2 panelen vermist: een oproep met het origineel paneel van Van Eyck

rechtvaardige rechters: origineel ingekleurd

rechtvaardige rechters: kopie van Jef Van der Veken.

Het verschil is gemakkelijk zichtbaar aan de man in het midden (heeft geen hoed meer voor het gezicht). Het gezicht dat u vrij is gekomen zou koning Leopold III voorstellen. De achterkant van dit paneel is voorzien van een kwatrijn en heeft duidelijk een andere houtstructuur dan die van Johannes de doper. Het gezicht van de eerste volledige ruiter zou Hubert Van Eyck moeten voorstellen (het verschilt een klein beetje met het origineel). De man met de zwarte hoed is Jan Van Eyck geworden.

Rechtvaardige rechters: kopie van Michiel Coxcie

kenmerken hier zijn eveneens het volledige gezicht, de plooi in de bil van het paard is veel zachter. Bij de Coxcie-versie hebben enkele ridders (het paneel naast dit) een andere gezicht gekregen.

 

 

 

KW06: de onrechtvaardige rechter

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

1498. In het stadhuis van Brugge siert een groot schilderij uit 2 delen een muur. Het is een schilderij van Gérard David en ze is op zijn minst gezegd nogal onthullend.

Op het rechtse deel wordt een man  opgehaald om levend gevild te worden. De vraag stelt zich welke zieke geest dit tafereel in een schilderij wil laten omzetten. De schilder Gérard David doet feitelijk niets anders dan wat hem werd opgedragen. Maar waarom geld spenderen aan dit soort onsmakelijkheden? De panelen – die de aanhouding en daarna de terechtstelling van de man voorstellen – grijpen terug naar een verhaal uit de antieke geschiedenis. Een rechter wordt beschuldigd van corruptie en wordt veroordeeld door Cambyses II, koning en niet op zijn minst gruwelijk van aard. De rechter betaalt zijn oneerlijk gedrag dubbel en dik. Hij heeft er (letterlijk) zijn vel mee verkocht.

De koning is duidelijk niet zachtaardig. Hij is niet tevreden met het levend villen van de rechter. Om zich er van te verzekeren dat zijn opvolgers niet hetzelfde, corrupte, gedrag gaan vertonen, laat de koning de zetel van de rechters overtrekken met de huid van de corrupte rechter. Kortom, een dergelijk schilderij laat een héél duidelijke boodschap na: magistraten van Brugge hebben er alle belang bij om zich gedeisd te houden. Zij die hun uitspraken in deze rechtszaal doen zijn gewaarschuwd: corruptie wordt niet toegestaan. Om er nog wat meer nadruk op te leggen wordt het hele verhaal in de setting van het Brugge van de 15e eeuw gekaderd. De gebouwen en de kledij laten daar geen twijfel over bestaan.

Het is zeker, met dit soort straf onder de ogen, moesten de rechters beter 2x nadenken voor ze zich lieten omkopen.

Het oordeel van Cambyses hieronder:

  1. de rechter laat zich omkopen
  2. de rechter wordt opgepakt en veroordeeld
  3. de rechter wordt gevild
  4. de huid van de rechter hangt over de stoel van zijn opvolger

Meer over dit schilderij via Wikipedia. Het schilderij is te zien in het Groeningemuseum. Bron tekst: Artips

Tussen creatie en tekenen

Er is zo altijd een fase bij het maken van een tekening. De fases zijn op zich telkens verschillend. Terwijl ik eerder dacht dat de fases een eigen visie was op het creëren blijkt dat in realiteit niet zo te zijn. Het is omdat ik met meerdere projecten tegelijk bezig ben dat ik de indruk heb dat er geen fases zijn en dat alles gewoon zijn gangetje gaat. Op natuurlijke wijze. Alsof je ’s morgens uit bed stapt en tegen de middag is de tekening klaar.

De werkelijkheid ligt ver van dit idyllische, romantische beeld dat we voornamelijk kennen uit de films, boekskes en wat “kunstkenners” ons graag doen geloven. Kunstkenners zijn in weze niet meer dan vlotte praatjesverkopers, vertegenwoordigers. Ze zien zichzelf een werk te verkopen en dan is de volgende logische stap dat ze het werk gaan klasseren als “ware kunst”. Om dat te onderstrepen met “het genie van de kunstenaar” tonen ze graag hoe snel die kunstenaar tot een kunstwerk komt. Dat toont dat die kunstenaar bezeten is van zijn werk, van zijn thematiek. Hij of zij schudt de ideeën uit de mouw alsof het witte konijnen zijn.

In mijn geloof is niets minder waar. O ja, ik kan ook van die niemendalletjes uit mijn mouw schudden. Het “genie” etaleren. Maar het niemendalletje is meestal niet meer dan een variant op een eerder werk of het is iets dat ligt te broeden en nog niet is getoond. Want dat maakt “het”. Picasso, Dali, Magritte, Bruegel, Van Eyck, Delvaux, Broodthaers,… Ze deden niets anders. En daarom stel ik dat er fases zijn in het maken van een kunstwerk. Voor mij zijn er voornamelijk 3 fases: die van de studie, die van de ontwerpen en die van de productie.

Ik zit al een tijdje in een fase van concepten en ideeën schetsen en proberen uitbouwen tot wat een volwaardige tekening moet worden. Eén van die ideeën waar ik al een tijdje op zit is triptiek 3. Maar er zijn er nog. Een welgekomen afwisseling is Vitrines d’Amour waar ik ook in 2020 zal aan deelnemen. Deze keer maak ik iets op maat voor de vitrines van eetgelegenheid GUST. En een schets van wat er voorlopig in mijn hoofd zit, zie je hieronder.

Wat mag je verwachten over 2020?

2020 zal minder blogs hebben dan 2019. Dat is ook niet moeilijk hé 😉 En nog eens bedankt voor de 20.736 bezoekjes aan de website en dat over 6.646 unieke bezoekers (allez, kom, IP-nummers dus). Dat was goed voor – hou u vast – 101.144 bekeken pagina’s. En dat allemaal op 1 jaar. Dank u, dank u, dank u!

Wat ik allemaal van plan ben over 2020 is moeilijk op voorhand te zeggen. Sommige plannen liggen jaren op voorhand vast (zoals triptiek 3 die er nog aankomt), sommige plannen worden dan weer erg onvoorspelbaar in de agenda gepropt. De expo’s, teken en marktplannen die komen zeker op de blog of op de Facebook. Soms een beetje Instagram maar ik ben daar niet erg actief.

Wat je wel mag verwachten dit jaar zijn blogjes met kunstweetjes om mee te stoefen wanneer je met vrienden naar een kunstwerk kijkt. En ik wil ook mijn fans, mijn apostelen, aan het woord laten. Zij die één of meerdere Maxen in huis hebben en daarover willen vertellen.

Kortom het worden weer vele grappige en/of emotionele blogs en alweer goede redenen “to stay tuned after the break” 😉

Als aperitiefje voor wat komt laat ik jullie het (tweede) ontwerp van de nieuwjaarstekening. Met nog enige belangrijke wijzigingen tov de definitieve versie: dit is een liggende verhouding, onderaan is de kaars vervangen door een straatlicht (een echt uit Parijs), de piramiden zijn weg en de 3 figuren links onder zijn ook weg. De bergen en de appel staan en blijven staan. Het model heeft wel een andere pose maar dat was redelijk te verwachten.

 

Go for the Max!

Max tekent. Volg Max en blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes, verhalen en tekeningen. Laat in de kolom rechts op het scherm je mailadres na.
Je kan ALTIJD uitschrijven wanneer je dat zelf wil. De mailadressen worden voor niets anders gebruikt dan om op de hoogte te blijven van mijn blogs.

** omwille van het coronavirus zijn meerdere projecten afgelast. Wil je graag mijn werken “in het echt” zien? Stuur een mailtje en kom langs voor een privé-tentoonstelling **

Expo-toer 2020:

  • Cultuurplatform Wondelgem: Jubileumexpo 52 jaar: 1-3 mei 2020
  • Cultuurplatform Drongen: Kunstsalon 2020 (ovb): 20-24 mei 2020
  • *afgelast omwille van corona* Curieuze collectie 2020
  • Kluizen: kunst: 28 juni 2020
  • meer nieuws volgt naarmate de selecties uitgesproken worden