Vitrines d’Amour 2020: mijnheerke Spiegel is verliefd

Vanaf 1 februari start het kijkfestival “Vitrines d’Amour” weer in Gent. Op “linkeroever” zoals ze dat stuk van Gent noemen. Linkeroever is het stuk tussen de Ajuinlei (waar de boekenmarkt is op zondag) en de ring rond Gent. De binnenring wel te verstaan, niet de R4.

Dit jaar heb ik mijn liefde aan GUST verklaard. Gust is een gezellige eetbar waar je de hele dag door kan ontbijten of lunchen.

Ik teken er op de vitrine een romantisch, surrealistische scène waar mijnheerke Spiegel zijn liefde voor mevrouwke Tram verklaart. Dat is geen eenvoudige klus. Mevrouwke Tram is namelijk nogal verlegen. Ze leeft in haar fantastische wereld. Mijnheerke Spiegel is zot van haar. Elke dag wacht hij ongeduldig op het moment dat mevrouwke Tram voor zijn deur komt staan. Nu heeft mijnheerke Spiegel al zijn moed bij mekaar geraapt, zijn mooiste kleren aangetrokken, zijn snor gekamd en vanuit zijn venster doet hij haar zijn mooiste serenade. Hoe dat zal uitdraaien blijft een beetje aan u om verder te verbeelden maar het ziet er alvast goed uit…

Gust is elke dag behalve op woensdagen open van 9u tot 15u. Meer info op de site van Gust.

De komende dagen meer over mijn tekeningen bij Gust.

Immunotekening

Omdat het niet altijd mijn goesting (of mijn merk) moet zijn, teken ik bij uitzondering eens iets “buiten de lijntjes” 😉

Zo vroeg vriendin Tessa Kerre mij onlangs om, zonder opzoekwerk, een kankercel te tekenen zoals ik denk dat die er uit ziet. Nadat ik de tekening had overgemaakt, kreeg ik meer uitleg over hoe een kankercel werkt en mocht ik een tweede tekening maken. Nog steeds zonder verder op het internet opzoekingen te doen.

Ik maakte deze 2 tekeningen. Veel variatie zit er niet in maar de tweede (de groep) heeft kernen en de “haren” zijn zowaar poten geworden.

Kanker blijft een moeilijk onderwerp. Het confronteert ons rechtstreeks met onszelf, onze geliefden en met heel wat zware beslissingen. Dat kon ik niet verwerken in de tekeningen. Of toch een beetje. Door de cel enkel in zwart/wit te maken kom ik toch een beetje in de buurt. Tessa Kerre werkt aan het boek rond immunotherapie, het ligt weldra in de winkels. Meer info hier.

KW02: Mag het een beetje minder?

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Het valt mij voor dat omwille van formaten er hier en daar wel eens een streepje tekening wordt afgeknipt bij het inlijsten. De tekening is te groot, de uitlijning is finaal net niet perfect genoeg,…en er wordt een stukje afgeknipt. Dat is “erg” maar het komt de compositie finaal wel ten goede. Behalve die ene keer toen iemand me oprecht bekende dat ze de tekening helemaal had verscheurd, maar daar had ik dan weer niets mee te maken. En daar gaat dit weetje om: kunstwerken die een kopje kleiner werden gemaakt om de eigenaar ervan te pleasen.

In kunstweetje 1 (KW01) had ik het al over De Nachtwacht van Rembrandt. Dat is één van die slachtoffers. Om te kunnen passen op de plek, in het stadhuis van Amsterdam, waar ze toen moest hangen werd het schilderij ergens rond 1715 een flink stuk kleiner gemaakt. De afgesneden stukken zijn verloren gegaan maar omdat er kopies van het schilderij (of verwijzingen) werden gemaakt, weten we dat het groter is geweest en hoe het er uit zag. De aanzet, zeker links, wijst nu nog meer in de richting van de scene.

Maar er zijn nog heel wat andere schilderijen ingekort, afgerond ed omwille van de plek, familieruzies, ed. Eén ander feitje dat ik nu al wil vernoemen is het fameuze Laatste Avondmaal van Da Vinci. Daar vond men het in 1652 nodig om net onder het schilderij een deur in de muur te maken. Tjah…dat werd kiezen: of een erg kleine deur of Jezus zijn voeten eraf. Men koos voor de laatste optie. Dat maakt dat kopies die o.a. te zien zijn bvb in Wenen of Tongerlo unieke zichten geven op de tenen van Christus. Uitstaptip: Het volledige beeld is hier te zien.

De Max van Muriel

Wat als ik de eigenaars van één (of meerdere) tekeningen aan het woord zou laten? Wat weten zij te zeggen over hun persoonlijke Max?

Ik heb mijn ‘Max Van Hemel’ zo’n 6 of 7 jaar geleden in huis gehaald maar het kan ook al iets langer geleden zijn. Max veilde een aantal tekeningen voor Music For Life via FB. Ik was meteen ‘weg’ van één van die tekeningen en besloot dan ook meteen een bod te doen. Het was een vrij hoog bood dus ik verschoot wel even maar heb er tot op vandaag nog geen seconde spijt van. Max bracht de tekening mee naar het werk (we waren in die tijd nog collega’s op dezelfde werkvloer) maar ik had geen rekening gehouden met mijn Fiat 500. Het scheelde letterlijk 1 mm om de tekening mee naar huis te nemen.

KW01: Nachtwacht van Rembrandt

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Vorig jaar was Vlaanderen in de ban van Bruegel maar Nederland daarentegen was helemaal weg van Rembrandt. Rembrandt van Rijn stierf op 4 oktober 1669, zo’n 350 jaar geleden en dat hebben ze daar uitbundig gevierd.

Rembrandt is wereldwijd voornamelijk bekend om zijn zelfportretten en dit grote schilderij dat we allemaal kennen als “De Nachtwacht”.

Maar (feitje) “De Nachtwacht” is helemaal geen nachtelijk gebeuren. Het was een tafereel dat zich overdag afspeelde. Stel je voor dat de nachtelijke wacht/politie met zulk kabaal door onze straten zou patrouilleren. Het was het vernis dat over het schilderij werd aangebracht dat met de tijd verdonkerde en er zodoende de donkere, nachtelijke indruk aan gaf. Echter tijdens een restauratie in de jaren ’40 van vorige eeuw werd het vernis verwijderd maar de naam van het schilderij was zo ingeburgerd dat we het vandaag nog steeds kennen als “De Nachtwacht”.

De ware titel van het schilderij is: De compagnie van kapitein Frans Banninck Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh maakt zich gereed om uit te marcheren.

bron: wikipedia 

 

Tussen creatie en tekenen

Er is zo altijd een fase bij het maken van een tekening. De fases zijn op zich telkens verschillend. Terwijl ik eerder dacht dat de fases een eigen visie was op het creëren blijkt dat in realiteit niet zo te zijn. Het is omdat ik met meerdere projecten tegelijk bezig ben dat ik de indruk heb dat er geen fases zijn en dat alles gewoon zijn gangetje gaat. Op natuurlijke wijze. Alsof je ’s morgens uit bed stapt en tegen de middag is de tekening klaar.

De werkelijkheid ligt ver van dit idyllische, romantische beeld dat we voornamelijk kennen uit de films, boekskes en wat “kunstkenners” ons graag doen geloven. Kunstkenners zijn in weze niet meer dan vlotte praatjesverkopers, vertegenwoordigers. Ze zien zichzelf een werk te verkopen en dan is de volgende logische stap dat ze het werk gaan klasseren als “ware kunst”. Om dat te onderstrepen met “het genie van de kunstenaar” tonen ze graag hoe snel die kunstenaar tot een kunstwerk komt. Dat toont dat die kunstenaar bezeten is van zijn werk, van zijn thematiek. Hij of zij schudt de ideeën uit de mouw alsof het witte konijnen zijn.

In mijn geloof is niets minder waar. O ja, ik kan ook van die niemendalletjes uit mijn mouw schudden. Het “genie” etaleren. Maar het niemendalletje is meestal niet meer dan een variant op een eerder werk of het is iets dat ligt te broeden en nog niet is getoond. Want dat maakt “het”. Picasso, Dali, Magritte, Bruegel, Van Eyck, Delvaux, Broodthaers,… Ze deden niets anders. En daarom stel ik dat er fases zijn in het maken van een kunstwerk. Voor mij zijn er voornamelijk 3 fases: die van de studie, die van de ontwerpen en die van de productie.

Ik zit al een tijdje in een fase van concepten en ideeën schetsen en proberen uitbouwen tot wat een volwaardige tekening moet worden. Eén van die ideeën waar ik al een tijdje op zit is triptiek 3. Maar er zijn er nog. Een welgekomen afwisseling is Vitrines d’Amour waar ik ook in 2020 zal aan deelnemen. Deze keer maak ik iets op maat voor de vitrines van eetgelegenheid GUST. En een schets van wat er voorlopig in mijn hoofd zit, zie je hieronder.

Wat mag je verwachten over 2020?

2020 zal minder blogs hebben dan 2019. Dat is ook niet moeilijk hé 😉 En nog eens bedankt voor de 20.736 bezoekjes aan de website en dat over 6.646 unieke bezoekers (allez, kom, IP-nummers dus). Dat was goed voor – hou u vast – 101.144 bekeken pagina’s. En dat allemaal op 1 jaar. Dank u, dank u, dank u!

Wat ik allemaal van plan ben over 2020 is moeilijk op voorhand te zeggen. Sommige plannen liggen jaren op voorhand vast (zoals triptiek 3 die er nog aankomt), sommige plannen worden dan weer erg onvoorspelbaar in de agenda gepropt. De expo’s, teken en marktplannen die komen zeker op de blog of op de Facebook. Soms een beetje Instagram maar ik ben daar niet erg actief.

Wat je wel mag verwachten dit jaar zijn blogjes met kunstweetjes om mee te stoefen wanneer je met vrienden naar een kunstwerk kijkt. En ik wil ook mijn fans, mijn apostelen, aan het woord laten. Zij die één of meerdere Maxen in huis hebben en daarover willen vertellen.

Kortom het worden weer vele grappige en/of emotionele blogs en alweer goede redenen “to stay tuned after the break” 😉

Als aperitiefje voor wat komt laat ik jullie het (tweede) ontwerp van de nieuwjaarstekening. Met nog enige belangrijke wijzigingen tov de definitieve versie: dit is een liggende verhouding, onderaan is de kaars vervangen door een straatlicht (een echt uit Parijs), de piramiden zijn weg en de 3 figuren links onder zijn ook weg. De bergen en de appel staan en blijven staan. Het model heeft wel een andere pose maar dat was redelijk te verwachten.