Groen, groen, niets aan te doen…

De laatste weken word ik opgeslorpt door het verder afwerken van de eerste triptiek. De buitenpanelen en het paneel van Hel moeten klaar voor het einde van de maand. Dat is de deadline om alles keurig gelamineerd (er komt namelijk geen glas voor de tekening) en ingelijst te krijgen voor de opening van de expo Sehnsucht. Deze week tekende ik zowaar 1,5m² aan grassprieten. Dat zijn 5 kleurlagen boven mekaar: het klassieke “grasgroen”, dan het warme donkere groen om de diepte te accentueren, bruin en zwart voor de schaduwpartijen en volgeel om de zonreflecties op de toppen van de sprietjes er in te krijgen.

Terwijl ik bezig was dacht ik zo regelmatig aan de mensen die mij vragen hoe lang het duurt om zo een tekening te maken. Wel nu staat het meer dan een paal boven water, voor deze 1,5m² werden 7 potloden begonnen. 2 daarvan zijn nu zo goed als volledig opgekleurd en de andere zijn toch wel minstens een kwart van hun lengte kwijt. Voor wie wil weten hoe lang 1,5m² gras tekenen duurt: zet u aan tafel met 3 potloden en kleur ze helemaal op en ge zijt er. Weet wel dat je dan niet echt aan precisiewerk hebt gedaan. Portretten en lichamen tekenen vraagt geduld, controle, rust en jaren expertise. Maar ik bespaar u dit laatste 😉

Enfin, het gaat goed met de triptiek, we zitten perfect op schema. Met de nek en schouderspieren gaat ’t wat minder. De kleurtijd geeft me een beetje ruimte om te denken over hoe ik volgend jaar kan aanpakken. Ik weet het allemaal niet zo goed, immer die dualiteiten tussen pro’s en contra’s. We zien het nog wel. Er is nog veel tijd. Ondertussen nodig ik je uit op mijn peloeze, zet u en drinkt een glaske champagne met mij. Wa peisde?

Advertenties

Eburonenweekend

Kunst drijft een mens. Dat is op zijn minst wat ik kan zeggen na dit weekendje Tongeren. Daar loopt nog tot eind deze maand de tentoonstelling “Timeless Beauty” in het Gallo-Romeins museum. Timeless Beauty is eigenlijk een tentoonstelling met foto’s van (de betreurde) Marc Lagrange gelinkt aan schoonheid in de tijd van de Romeinse overheersing.

Alleen al voor de foto’s zou ik er naartoe gegaan zijn, maar als je die lange afstand vanuit Gent maakt, kan je maar beter ineens ook de vaste collectie van het museum er bij nemen. Naast veel schoon vrouwelijk naakt ook veel scherven, potjes, kammekes, stenen en beelden te zien dus. En prachtige wassen beelden die de mens van toen evoceren. Voor junior² was er de kinderroute waarna hij eigenlijk meer wist te vertellen over het vaste deel dan ikzelf. Ook voor de fototentoonstelling is er een kindvriendelijke audiogids.

Omdat we wisten dat we toch wel heel wat zouden gaan stappen, zijn we maar ineens ter plekke gebleven voor de nacht. Hotel Eburon leverde ons een zeer ruime zolderkamer af met veel blingbling maar goedkope afwerking en slecht geïsoleerde muren. Toch was het ontbijt wel super!

Dag 2 bracht ons naar Bokrijk. Veel uitleg hoeft dat niet, iedereen kent Bokrijk wel. Ook al ben je er niet geweest, je weet dat het een openluchtmuseum is (net als Brugge *LOL*) dat je terugbrengt naar de tijd kort voor de Eerste Wereldoorlog. Het museum is ook daar erg kindvriendelijk en er is naast het museum een enorme speeltuin. Reducties vliegen je om de oren! Ga je er naartoe, kijk dan zeker eerst eens op de website welke lidkaarten je best meeneemt.

Lilith 33

Het Lilith-verhaal is “klaar”. Het verhaal staat, het is sterk en het komt op tegen ongelijkheid. Net zoals ik het wil.

Toch is het tekenwerk daarom nog niet klaar. Op de MAGdag ontmoette ik deze jonge dame die perfect paste als tussenstap tussen de portretten Lilith 12 jaar en Lilith 18 jaar.

De tekening staat al een eindje ver en wordt gefinaliseerd op de dorpsdag van 3 september te Brasschaat.

The Beauty of the Beast

Een zondag in een extra lang weekend…effe kijken…Volgens Frank ligt er een hogedruk gebied aan te komen dat zorgt voor mooi weer op zondag en op maandag. Dinsdag (feestdag) is het alweer om zeep want de nasleep van dat hogedruk gebied voorspelt niet veel goeds. Maar het beloofde mooie weer was toch niet dat wat het moest zijn.  Dus gingen onze plannen niet richting kust maar eerder richting binnenland.

Na een voormiddagje lui en op het gemak naar de Puyenbroekse speeltuinen en daar ook lunchen in het plaatselijke restaurant. En dan waren we eigenlijk al half onderweg naar Bornem/Hingene waar de tentoonstelling “The Beauty of the Beast” loopt.

Het kasteel van Ursel (in Hingene dus en niet in Ursel) lijkt aan de buitenkant niet zo groot maar how! zoveel kamertjes dat er binnen zijn. Door de tentoonstelling erg mooi ingericht. Maar los daarvan zijn er prachtige Chinees aandoende (vaste) muurdecoraties.

De tentoonstelling is helemaal opgebouwd rond dieren. Schilderijen, foto’s, beelden, muziek, installaties, video en zelfs levende dieren vormen samen een prachtig geheel. Met een paar grote namen en heel wat veelbelovend talent. Een niet te missen event voor de kunstliefhebber.

De expo is (helaas) voor publiek enkel te bezichtigen op zondagen en feestdagen in de namiddag. Inkom is 10euro. Tijdens de rondgang krijg je een handige gids die je achteraf terug inlevert of voor een vrije bijdrage aankoopt. Ondanks het doolhof aan vele kamertjes is er een goed gestructureerd wandelpad waardoor je weinig last hebt van andere bezoekers (voor zover je er last kan van hebben natuurlijk).