Een momentje van rust :)

Een beetje rust. Dat gun ik mezelf de komende weken. Misschien zelfs maanden. Althans toch tot ergens maart want dan zal het seizoen weer terug losbarsten en volgen er sowieso weer momentjes buitenhuis. Het is sowieso mijn creatief jaar. Met een beetje geluk komt dat dan tegen 2021 in een expo. Zoals het altijd al geweest is, een jaartje creëren en een jaartje toeren 😉

Ik ben te veel bezig met meerdere projecten tegelijk en omdat ik toch wel voor deze projecten tijd nodig heb om ze te ontwikkelen, hou ik het een beetje kalmer aan wat het internetnieuws betreft. Als ik tussendoor wat teken (wat wel zal gebeuren) en het zijn, naast de projecten, “losse” tekeningen, dan maak ik er wel een berichtje van. Wie weet komt er nog eens een portretje tussenfietsen.

De jacht op alvast één model is alweer open, klik hier voor meer info

En als’t niet druk is met het creatieve luik, dan is er nog altijd het aandeel werk voor de inkomsten want ik mag wel meerdere dagen per week kunstenaar zijn, als de politiek instabiel blijft, dan vertaalt zich dat direct in het gebrek aan opdrachten. Al 9 maanden…

Om ook uw tijd een beetje te doden nog een tekening die je misschien niet hebt gezien toen ze de vorige weken bij Gust stond: De Blauwe Lotus. De tekening stond aan de bar, niet tussen de reeks tegen het raam in de voorste eetplaats. Het is een spielerei van het moment 🙂

Vitrines d’amour 2020: de flierefluiter

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Wie zich openstelt voor de liefde kan wel eens eindigen als “lekker beest”. Ook die was/is van Gent. En lekker beesten die trekken jagers aan maar evengoed opportunisten. Aasgieren. Flierefluiters.

De flierefluiter is een nietsnut eerste categorie. Onder de mooiste hemel met stralend licht speelt hij een stroperige ballade op zijn fluit. Benieuwd wie hij vandaag weer aan de haak slaat…

Vitrines d’amour 2020: koeketiene

Bij Gust heb ik tekeningen gemaakt op de vitrine maar er valt binnen ook nog wel wat te beleven!

Wie gebruik maakt van deze gezellige plek om te lunchen, brunchen of een koffie te nemen, kan er nog 5 andere tekeningen zien. Speciaal gemaakt voor Vitrines en nog niet eerder op de site getoond.

De tekeningen hebben een connectie met Gust of met Amour. De Gentenaars kunnen stoere dwarsliggers zijn, maar ze kunnen ook erg lief zijn voor mekaar. Schone meiskes noemen ze in Gent dan ook al eens graag een koeketiene. Dat komt mogelijk van het Franse woord “coquette” dat met de tijd en in’t Gents begon te klinken als “koewkeitte”. Maar het kan ook – cfr wikipedia – komen van concubine en Gentenaars kennende zie’k dat snel evolueren naar “kowkubine” wat zeker niet ver klinkt van de de kowketiene.

Dus bij deze het favoriete woordje van de Gentse lovers: een koeketiene 🙂

7

Vitrines d’Amour 2020: morgen opening

Morgen, om 11u30, opent Vitrines d’amour 2020 officieel. Bij “Madonna” aan Poel 7 start het allemaal voor écht. Een moment om in contact te komen met de organisatoren, de locaties en de kunstenaars.

Ik zal er ook zijn. Aarzel niet om aan mijn mouw te trekken als je zin hebt in een babbel.

Expo bij Gust met de tekening van mevrouwtje Tram en mijnheerke Spiegel op de vitrine maar ook binnen 5 tekeningen met een knipoog naar zoete woordjes, deugnieterijen en amoureuze drugs 🙂

Vitrines d’Amour 2020: wandelroute + deelnemers

Wie graag de hele wandeling of een stuk van Vitrines d’Amour wil doen, wapent zich best met een plan. In de meeste zaken liggen de fel roze boekjes te grabbel en kan je dus van daar uit vertrekken. Heb je een boekje bij de hand, dan heb je meteen ook een voorbeeld van de stijl die je mag verwachten en de contactgegevens van de kunstenaar. MAAR de boekjes zijn gegeerd en dus niet altijd overal verkrijgbaar. Zeker naar het einde van het event toe kan het al eens voorvallen dat er geen boekjes meer zijn. Daarom help ik u bij deze uit de nood met een overzicht op 1 pagina. Deze kan je dan gewoon afprinten of met de GSM/tablet meedragen.

Veel plezier ermee en volg het witte konijn 🙂

VITRINES 2020: klik hier voor het overzicht

 

Vitrines d’Amour 2020: mijnheerke Spiegel

Elke dag staat ze voor zijn deur. Elke dag neemt ze de tram van 9u39 richting stad. Dat weet hij intussen wel. Om 9u30 zet hij zijn kop thee, die is perfect afgemeten: tussen de 93° en 100°C laat hij zijn zwarte thee 4 a 5 minuten trekken in het water. Dan gaat hij met zijn tas naar het raam en kijkt vol verlangen naar mevrouwtje Tram die aan de tramhalte wacht. Net zoals zijn thee volgt ze precies de klok. De tram daarentegen is niet altijd in het ritme. Zo nu en dan nipt hij van zijn tas en krijgt hij een heel warme gloed vanbinnen.

Mijnheerke Spiegel is stapel op mevrouwke Tram. Het is nog maar de vraag of ze van zijn bestaan weet. Ook al keek ze ooit ’s in zijn richting en keek hij haar recht in de ogen. Die dag ging bij hem de vlam branden. Daarom zorgt hij dat hij vandaag zijn pak tot in de puntjes heeft verzorgd. Vanaf het balkon verklaart hij haar zijn liefde. Ook daar heeft hij lang over gedacht. Maar hij weet hoe het hart van mevrouwke Tram te laten smelten…

Vandaag, vanaf 14u begin ik aan de tekening op de vitrine van Gust. Wie de hele setting van het verhaal van mevrouw Tram en mijnheerke Spiegel wil zien, kom ’s langs. Papegaaistraat 55. De tekening is te zien vanaf de straat. Binnen zijn nog bijkomende tekeningen met zoete woordjes vol liefde te vinden.

De Max van Ronny

Onze eerste Max Van Hemel moet ongeveer 25 jaar geleden zijn (toen nog als ART-tist). In de jaren negentig van de vorige eeuw gingen wij af en toe naar tentoonstellingen, het is op een van deze dat ik kennis maakte met dit imposante portret die gekenmerkt werd door de naam ‘Hymne’ (wat nog altijd een volkslied is, maar volgens wikipedia kan de lofzang niet alleen over een land of volk gaan maar ook over een God of Godsheid).

De uitstraling en niet geposeerde houding van het model spraken me erg aan, maar ook haar rekwisiet, namelijk een kruis. En ondanks hij door omstandigheden al enkele malen van adres is gewisseld (de Max Van Hemel 😉 ), heeft hij altijd in de woonkamer gehangen. Er hangen slechts 2 werken in onze living, dé Max Van Hemel en een van Olga (mijn echtgenote), toen ze 18 jaar was, getekend in Moskou, Rusland. Een tekening die we cadeau kregen van haar moeder. Hier laten inkaderen dezelfde stijl als onze Max.

Ik heb altijd leuke commentaren gehad, de meeste dachten dat het mijn vrouw was, zelfs onze kinderen (vroeger, als ze nog meer verbeelding hadden 😉 ). Ik volg opleiding tot fotograaf en veel is al aan bod gekomen, zo ook de geschiedenis en ik weet dat er bij momenten een zeer dunne lijn was tussen schilder/teken kunst en fotografie. Denk maar aan de stroming Picturalisme (1880-1910) die werd gekenmerkt door het gebruik van soft-trucs en andere hulpmiddelen/technieken om de fotograaf/kunstenaar zijn visie van de werkelijkheid te laten verbeelden ipv deze slechts te documenteren.

Onze Hymne van Max Van Hemel bevat nog steeds elementen die ik hanteer in de fotografie, namelijk het maken van een geënsceneerd portret die er eigenlijk geen lijkt. Geen oogcontact met de kunstenaar, onbescheiden en (on)geposeerd. Hij hangt nog altijd in zijn oorspronkelijke staat aan de muur, getekend en gedateerd op 17.02.1998, ingekaderd bij Van Beveren en kaartje met titel en prijs (toen nog in BEF). Nu denk ik eraan op zolder nog geschilderde kinderen staan heb en ook een tekening in Spanje gemaakt van mijn oudste dochter in kleur, maar deze kunnen nog altijd niet de waarde en grootte (80x100cm) van Onze Max onderdrukken. Ik ga in de toekomst zeker onze tweeling meisjes laten tekenen.

Ik had er oorspronkelijk 3, maar de 2 andere “Max’en” zijn portretten van mensen die ik aan hen zelf cadeau deed en waar ik door omstandigheden geen contact meer mee heb.