Alle kientjes blaai!

Juf: “Oh, JuniorÂČ zegt me dat zijn papa kunstenaar is…”
Max: “Soms 🙂 ”
Juf: “Ik vroeg me af of het mogelijk is om nog een tekening te maken voor in de klas. Dat zou geweldig zijn…”

en het werd (bijna) zomer….Langhors, papier op hout, kleurpotlood, 180x65cm maar vooral heel veel blije gezichten!

Advertenties

De PréComputer-historie

Ik vertelde al eerder dat ik een cursus “kwaliteit” (ISO9001) volg. Deze week kwam het onderwerp “mijn eerste computer” op de tafel. Merkwaardig dat de meeste cursisten hun eerste thuiscomputer situeren begin jaren ’90. Het bracht me naar Memory-lane…De eerste Ă©chte PC die ik kreeg was een IBM met nog zo van die grote zwarte 5.25inch schijven. Een waar (groot) beest met een groen scherm. Fascinerend ding waarbij de F-toetsen op de zijkant van het toetsenbord stonden. Maar je kon er wel WP (Wordprocessor) en DBASE (de voorganger van XL) op draaien. Dat moet zo ergens 1986 geweest zijn. Veel kon ik er niet mee. Als tiener heb je andere verwachtingen voor zo een machine. Het beste wat ik vond dat je er kon uithalen waren zo van die tekeningen gemaakt uit letters (want foto’s kon je met die PC nog niet verwerken) en gedrukt op 37 vellen kettingpapier…

 

Lees verder

Over den bruy en den bras

Het is vrijdag en op vrijdag geven we er graag voor een paar dagen de brui aan. Maar wat is dat die brui nu precies? Ik zocht het voor u uit…

Waar komt ergens de brui aan geven vandaan en wat betekent het?
Ergens de brui aan geven betekent ‘ergens uit ongenoegen mee ophouden, genoeg van iets hebben’. Ook dingen (zoals apparaten en machines) kunnen er de brui aan geven: ‘De stofzuiger gaf er de brui aan’ betekent dat de stofzuiger het ineens niet meer deed.

Hoe deze uitdrukking precies is ontstaan, is niet helemaal zeker, maar er is mogelijk een verband met een (verouderd) woord brui in de betekenis ‘rommel’. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft het volgende citaat uit 1569: “Smijt den bruy en den bras al te bersten” (‘smijt die rommel en rotzooi kapot’). Een citaat uit 1642 luidt: “ick heb den bruy van … ” (‘ik vertik het verder om’), en daarin is de huidige uitdrukking al te herkennen. De brui hebben/geven van iets betekende misschien aanvankelijk iets als ‘het hele zooitje opgeven, van zich afschuiven’. Later werd dit ergens de brui aan geven.

Brui in de betekenis ‘rommel’ is mogelijk afgeleid van bruyd/bruid, een oud woord dat ‘spoeling, drek’ betekende. Maar het is ook mogelijk dat brui verwant is met bru (‘brouwsel, soep, brij’).

bron:https://onzetaal.nl/taaladvies/er-de-brui-aan-geven/

Vrijwilligers zoek het zelf uit

Deze week kreeg ik deze oproep van de Stad Gent binnen + bijlage:

Geachte,

Op 12 oktober 2017 organiseerde de Stad de eerste editie van ‘Mariakerke Verenigt’; het verslag hiervan vindt u terug als bijlage bij deze mail.
20171012_VE_verslag Mariakerke Verenigt
Graag nodigen wij u uit voor de tweede editie op dinsdag 24 april om 19u00 in de cafetaria van woonzorgcentrum Zuiderlicht, Zuidbroek 8. Als vertegenwoordiger van een Mariakerkse vereniging of organisatie heeft u immers een grote buurtbetrokkenheid en bent u de aangewezen persoon om mee ervaringen en kennis over de wijk vanuit verschillende hoeken te laten stromen en kruisbestuiven. Het doel van de avond is om verder te werken rond de signalen uit de eerste editie.

PROGRAMMA
–         19u00: onthaal
–         19u15: schuif mee aan 1 van de 3 brainstormtafels rond de volgende thema’s:
o   tafel 1: uitwerken van een gezamenlijke activiteit voor en door de Mariakerkse verenigingen
o   tafel 2: communicatie in de wijk
o   tafel 3: onthaal nieuwe inwoners
–         20u30: afsluitend netwerkmoment
Meer info en bevestiging aanwezigheid Lees verder

Receptieve ruimten wint trofee voor ambtenarij

Ik reserveer al vele jaren (bijna 20 jaar) het landgoed De Campagne voor mijn expo’s. Dit zijn telkens expo’s met een “plus”. Al van bij het begin begreep ik dat een gewone, klassieke, traditionele tentoonstelling waarbij je de deuren open zet en de avond voor de opening een drankfeest geeft, nog weinig indruk maakt. Deze formule vertrekt vanuit de kunstenaar die – een beetje wanhopig – zijn werk wil laten zien aan een potentiĂ«le bezoeker, liefst daarbij ook iets verkopen om uit zijn kosten te geraken en dit allemaal wat tracht te versoepelen door het te overspoelen met alcohol.

Maar we leven vandaag in een beeldcultuur. Mensen hoeven niet langer naar een tentoonstelling te gaan om een tekening, schilderij, foto,…te zien. Daarvoor hebben we internet vanuit de sofa. Wie vandaag naar kunst of cultuurzaken gaat wil “beLEVEN”. En dan leg ik graag de nadruk op LEVEN. Het is het sociale gebeuren, het ontmoeten, de sfeer van het evenement dat het verschil maakt. Sjieke, dure woorden als biĂ«nnale (wat eigenlijk niet meer wil zeggen dan tweejaarlijkse tentoonstelling) zijn passĂ©. Om werken te zien in een dode, kille turnzaal komt een mens zijn zetel niet uit.

Met ART-tist heb ik altijd getracht dit patroon te doorbreken en te groeien. Zo kwamen we van tentoonstellingen met een originele inrichting, over voordrachten, a capella muziek, tot een volwaardig klassiek concert en laatst, dankzij de samenwerking met Kunzthuiz, kwam daar een popconcertje bovenop. Of een natuurwandeling, gezinsnamiddag met taart en koffie, kinderanimatie,… Ik meen te mogen stellen dat niet veel expo’s de combinatie pop/rock, klassiek en kunst combineren. Kortom: we blijven vernieuwen! Dat is ook de doelstelling van Stad Gent. Blijvend innoveren en mensen verrassen (we zouden ze ook kunnen verassen voor de verrassing maar het schijnt dat dat de mondelinge reclame ondermijnt).

Toch blog ik dit even van het hart. De dienst “receptieve ruimten”, onderdeel “zalenverhuur” van het grote Circa, is bij die innovatie een permanente dwarsligger. Gisteren kreeg ik alweer een nieuwe regel voorgeschoteld. Het bericht dat ik voortaan, per evenement per dag een nieuwe aanvraag moet indienen om de zalen van het landgoed te reserveren. Dit is pure kafka! En ook al kan kafka soms kunstzinnig overkomen, erover praten helpt niet. “Ik moet mij ook houden aan het reglement”, zegt de vriendelijke administratieve stem aan de andere kant van de lijn. Het heilige reglement. Mijn eerdere mail/blog waar ik schepen Stroms al bij uitnodigde tot een gesprek, leidde tot niets. Receptieve ruimten lijkt een ivoren toren waar niemand zich mee te moeien heeft. Waar is de dialoog met de klant/burger?

Het lijkt een beetje Babel…Of is het een teken dat ook deze formules “passĂ©” zijn?

 

Schrijf het op de muur

Deze week was het Valentijn. Iets waar we in de Casa Del Cielo aan voorbij gaan. Houden van kan je van de commercie niet leren. We houden het meer op gezellig samen zijn en die koude voeten bij het haardvuur, ook op andere dagen.

Als “romantisch nummer” van 2018 krijgt deze van Sam Smith de gouden palm. Het is het themalied uit James Bond’s Spectre maar pas recent luisterde ik echt naar de tekst en was meteen verkocht. Misschien kan dat bij deze ook even doen 🙂