Fly like an eagle…

Flyeren…kaartjes bij de mensen in de bus steken en terwijl een babbelke doen over wat er te zien is. Mocht ik er mijnen boterham mee verdienen, het ware ook nog eens de job van mijn leven. Voor de eerste flyerdag van Sehnsucht II was het alweer een leuke ervaring (voor mijn poep wat minder maar voor de geest des te meer).

Topreacties:

“Aaah jaaa..Tessa Kerre..dat is wel een bekende hé!”

“Karapetyan, dat is een waar virtuoos”

“En wie zijt gij?”

🙂

Advertenties

Pretty in the eighties

Om de zoveel jaren moet het toch nog eens. Die onschuldige tienerfilms uit de jaren ’80 passeren de revue. Daar horen afschuwelijke spin-offs bij, films die je ziet “om er bij te horen”, films die je niet ziet “om er bij te horen”, films die je eigenlijk niet wil zien maar waarvan de muziek zo goed dat je toch gaat, die rosse die eigenlijk best een babe is (op die leeftijd – en dat is wederzijds – ), om nekeer goed te lachen met uw jeugd, omdat uw kinderen nu ook ergens de “gepaste” leeftijd hebben… Of gewoon  omdat het u geen kloten kan schelen en ge goesting hebt om nog eens zo een “verstand op nul Amerikaanse high school”-film wilt zien na een dag werken.

 

Voila, dus ’t was deze week weer zover 🙂

De werkmensch

Omdat het nieuws bijna uitsluitend nog gaat over alles wat slecht en fout loopt in de wereld, vermijd ik meer en meer de journaals. Regionaal nieuws (bvb op Radio 2) beluister ik wel nog. Het hoeft voor mij niet alleen maar “peis en vree” te zijn maar nieuwsberichten mogen ook hoop, moed en enthousiasme uitstralen. Iets wat ik te weinig vind in het TV-journaal.

Gisteren ging het in het nieuws over de 508 benoemingen van Gentse ambtenaren. Van contractueel naar statutair. Een aanbod enkel geldig voor contractuelen die al minstens 12 jaar in dienst zijn van Stad Gent.

Lees verder

The Artist/Knight

OK, ik steek het niet weg, het Kasteel van Gaasbeek is een vaste stek op mijn expositie-lijst. Ik steek ook niet meer weg dat ik op een dag daar één van mijn werken graag zou zien ophangen (dus wie tips of twijoos heeft, altijd welkom).

Ik ging, samen met de kleinsten, naar de lopende tentoonstelling rond ridders, kunstenaars en alles wat zich daarrond beweegt. En we hebben ons goed geamuseerd. De tentoonstelling is erg losjes opgebouwd, niet dat ge aan alles moogt prutsen maar de opstelling oogt veel vrijer om door te bewegen dan de vorige. Ridders spreken sowieso al tot de verbeelding maar wanneer 2 jongens het kasteel betreden zijn ze ook helemaal weg in de tijd. Al van bij het eerste beeld prijs: een video met lofzang en dame te paard herinnert me aan de dagen van Ivanhoe (of zoals dat toen nog heette “Ivanoowéé”). Met het kunstwerk van Yoko Ono wordt meteen de toon gezet: dit wordt een collectie mooie beelden met iets abstracts, absurds maar wel erg stijlvol. Ook sommige video’s kregen onze aandacht (maar lang niet allemaal). De video van/met Jan Fabre deed denken aan Don Quichote en zijn imaginaire vijanden…

Wij vinden de expo zeker een aanrader ook voor een jong publiek (5 jaar en ouder) en als het weer wat mee valt is er nog een zoektocht voor de kinderen. En de kinderen worden achteraf ook rijkelijk beloond voor hun inspanningen door het onthaalpersoneel 🙂

nog tot 5 november te bekijken. Meer info hier.

Waarom koop jij kunst?

Als kunstenaar vind ik het bijna evident dat ik kunst – ook van andere kunstenaars – weet te waarderen. Het is dan ook niet vreemd dat ik mij zelf al eens waag aan het kopen van kunst.

Het kopen an sich is niet alleen leuk, de wetenschap dat het beeld met de hand werd gemaakt, authentiek is en straks misschien ergens in huis komt te hangen, vind ik wel spannend. Een beetje het gevoel van vroeger toen je wist dat Sinterklaas op bezoek was geweest en je van de trap afdaalde en vol ongeduld naar de living liep om te zien wat er werd afgeleverd.

Wat mij bij zo’n aanschaf altijd wel motiveert is “de plus” bij het beeld. Zit er een boodschap achter? Is het een ware levensgebeurtenis of is het fictie? Is het een kritisch statement? Komt de kunstenaar op voor de rechten van een bepaalde groep?

Natuurlijk is, voor mij, ook altijd het technisch-artistieke aspect een meerwaarde. Hoe werd het werk gemaakt? Welke specifieke kennis of handigheid was er voor nodig? Hoe maakt de techniek deel uit van de expressie en omgekeerd?

Maar vooral koop ik wat ik zelf mooi vind. Voor zover ik het nog kan betalen want helaas, die Magritte, die is nu echt wel buiten bereik…

Waarom kocht jij ooit een kunstwerk?

Magritte maakte het schilderij “Les Amants” in 1928. De doeken over de gezichten verwijzen naar de wijze waarop zijn verdronken moeder werd teruggevonden. Vermoedelijk sprong ze in het midden van de nacht van een brug in het water. Toen men haar lijk vond was haar slaapkleed over haar hoofd gewikkeld.