Fly like an eagle…

Flyeren…kaartjes bij de mensen in de bus steken en terwijl een babbelke doen over wat er te zien is. Mocht ik er mijnen boterham mee verdienen, het ware ook nog eens de job van mijn leven. Voor de eerste flyerdag van Sehnsucht II was het alweer een leuke ervaring (voor mijn poep wat minder maar voor de geest des te meer).

Topreacties:

“Aaah jaaa..Tessa Kerre..dat is wel een bekende hé!”

“Karapetyan, dat is een waar virtuoos”

“En wie zijt gij?”

🙂

Advertenties

200 jaar UGent: wat een weekend!

Een druk maar interessant weekend is het geweest. Op de eerste zaterdag van de maand staat standaard een dagje tekenen bij Vepad te Brasschaat op de planning. Maar ik had mij bij de dorpsdag ook nog laten uitdagen door Dirk. Dirk schildert graag en wil een zelfportret maken. Hij heeft al verschillende keren geprobeerd maar slaagt er niet in de schets op papier te krijgen. Bij de dorpsdag kwam hij bij mij wat raad vragen en zei zo tussen het gesprek door “moest gij zo een schets van mij kunnen maken, dan zou ik daar verder op werken om te schilderen.” Ik kon aan de uitdaging niet weerstaan en zette een schets op voor Dirk.

Maar natuurlijk had ik daarmee nog niets om te tekenen voor mezelf. Omdat over de laatste weken de volle aandacht naar de triptiek ging, had ik nog niets klaargezet. Dus ook dat moest nog gebeuren. Al een geluk dat ik eerder deze week al voor model en dergelijke had gezorgd zodat het enkel nog op tekenen neerkwam.

En dan met de motor naar Brasschaat. Dat is tegenwoordig de meest handige manier om rond Antwerpen te bollen. Ze mogen daar wel denken dat “de rest” parking is maar aan de stilstand op de ring te zien twijfel ik er toch sterk aan of de parking niet in Antwerpen zelf ligt.

Enfin, niet gezaagd of geklaagd, maar wel gezellig getekend aldaar in Brasschaat. Met de gebruikelijke taart van Agnes en de koffiebabbels van Luc is dat altijd een geslaagde namiddag. Deze keer kon ik niet blijven plakken, volk vanavond! Spaghettibuffet a la casa del cielo waar de madam voor gezorgd had (samen met de andere madam en de mijnheer) gevolgd door een…smeuïge ijstaart voor de jarige 😉 Dat het alweer een leuk avondje “onder ons” is geweest met steeds weer een grote diversiteit aan onderwerpen.

Zondag mocht het “iets” rustiger. Na de updates van de digitale media en de opkuis van de avond ervoor heel erg op ’t gemak de stad in om 200 jaar UGent te vieren. Met zo’n massa aan activiteiten was het sowieso al kiezen want alles doen dat zou het plezier en het genot ondermijnen. We kozen voor het Pand achter de Sint-Michielskerk. De uiteenzetting rond Immuno T door Tessa Kerre en het debat van de topdokters UGent kon mij wel bekoren. Het is aanstekelijk te zien hoe gedreven deze mensen zijn en hoe ze enorm complexe materie waar jaren studie op gebeurt op zo een bevattelijke manier kunnen uitleggen. Maar naast de gesprekken was er gewoon nog veel te doen en te zien. Ook voor de allerkleinsten was er de afdeling knuffelziekten, kleurplaten,…en de “enhanced motion” app rond Immuno T, de stereo-microscoop voor het bekijken van fossielen, de tentoonstelling over de geschiedenis van de geneeskunde,… Na 4 uur waren we verzadigd met kennis en gingen we terug huiswaarts wat crashen in de zetel. Of toch…nog even de planning opmaken voor de flyer-bedeling… Wat een weekend!

Monet by Maya

Het valt al eens voor dat ik een workshop geef. “Vast klant” daarbij is Maya. Ze is helemaal weg van tekenen en omdat ik zin had haar eens uit te dagen, gingen we vandaag voluit voor pastelkrijt en een Monet. voor Maya was dit de eerste keer werken met pastelstiften (soft pastels) en pastelpotloden. Ondanks dat het ook tekenen is, is het toch weer helemaal anders dan het tekenen met kleurpotloden. En de Disneyfiguren hebben we bij deze ook even in de kast laten liggen… Maya is 11 jaar…

PART: milieuvriendelijk de fiets opladen onderweg!

Het mobiliteitsplan is nog niet van kracht en de eerste slimme commerçanten steken al de kop op. Iedereen weet dat Gent voortaan voorbehouden blijft aan de fietsers en voetgangers (bij wijze van uitzondering mag een bus, tram of taxi dan wel eens een passant van de baan maaien, maar goed, laten we ons niet focussen op extremen).

In de laatste jaren zagen we trend al aankomen; fietswinkels en fietsherstelplaatsen boomden in de regio. Vooral in de rand van de zone 9000. Want jah, wie nog naar de stad wil (voor zover je dat nog zou willen), is gedoemd om zich te verplaatsen op dunne banden. MAAR…ook elektrische fietsen komen meer en meer de kop opsteken. En net nu daar heeft de nieuwe firma PART zich in gespecialiseerd. Ik vond dit artikel vorig weekend in De Gentenaar en wou dat toch even delen. Lees verder

Renatelier

Ik ben een verbouwer. Altijd al geweest. Feitelijk komt dat door mijn constant streven naar verbetering. Ik heb continu ideeën over hoe iets beter kan lopen. Soms valt dat tegen maar meestal loopt het ook wel beter. Het gaat ‘m soms ook over meer halen uit wat iets kan. Zo kan ik op één ingang van de stereo wel 3 toestellen aansluiten zonder maar één kabel te moeten wisselen door betere combinaties te maken op aangesloten toestellen. Ik moet er wel bij zeggen dat het systeem soms danig complex wordt dat ik het ook niet meer uitgelegd krijg aan iemand die gewoon is om enkel met een druk op de knop iets te bereiken. Ach… Dus dat om maar te zeggen dat het (voor mij) nodig was om de zolder/tekenkamer en ook wel een beetje modellenruimte te gaan ombouwen.

Nieuwe (extra) lichten aangebracht links en rechts van de tekentafel waarmee ik nog beter en constanter licht heb. De andere hoek van de kamer wordt een speel-/leesruimte. Het blijft wel het walhalla voor al mijn (kunst en strip-)boeken en mijn Kuifje-postuurkes 🙂

Was het nu 70 of 90?

Ik doe geen enkele uitspraak over voor of tegen maar wil graag deze feitelijke vaststellingen meegeven rond de discussie of op N-wegen nu 70 of 90 mag gereden worden…

2 weken geleden reed ik van Gent naar Parijs en de dag daarna terug. Bij de heenweg was het helder weer en kon ik tot 130km/u rijden. Gemiddeld verbruik (diesel) rond de 7L/100km. Duurtijd volgens GPS 3u05, 299km, reële rijtijd (inclusief files, rode lichten, péage,…) 3u09. Goed gereden dus.
’s Anderendaags terug naar Gent…in de dikke mist. Maximumsnelheid 110. Ik stelde de snelheidbeperker in en reed dus geen moment sneller. Gereden tijd: 3u30, gemiddeld verbruik 5.5L/100.

Ander gegeven: ik rij regelmatig de baan Wetteren-Zottegem N42 af. Vanaf de E-40 tot het grote kruispunt in Zottegem (dus geen kleine baantjes): 9,2km.
Volgens Google rij je daar 10 minuten over. Google houdt rekening met variabele snelheidsbeperkingen.Ik bereken het louter wiskundig (dus geen snelheidsbeperkingen, geen rode lichten): aan 90km/u rij je over de 9.2km: 6,13minuten. Aan 70km/u wordt dat 7,89minuten, laat ons zeggen 2 minuten langer.

In het algemeen kan ik voor iedereen die een nieuwe auto koopt zeker zo’n snelheidbegrenzer aanraden. Het laat je toe om je meer op de baan te focussen zonder je zorgen te moeten maken over hoe snel je wel aan het rijden bent. Dat is niet alleen veiliger, het is ook economischer want je verbruik blijft veel stabieler. Je krijgt ook nooit nog boetes 🙂

washetnu70of90

George Michael forever

Allez jup…Nieuws van de dag George Michael legt het bijltje neer…2016 is geen goed muziekjaar geweest.

Het is op zich niet mijn gewoonte om te bloggen over bekende overledenen. Dood gaan is part of life. En op zich, ondanks de muziek, ken ik die mensen toch niet. Er kan een enorme delta zitten tussen het publieke-artistieke leven en het persoonlijke leven. Media leggen graag verbanden die er niet zijn. Bij muziek is dat niet anders dan in de beeldende kunst. Achteraf gezien denkt men alles te kunnen laten refereren naar het persoonlijk leven. Soms staat dat er mijlen ver vanaf. Soms ligt het er erg dichtbij. Maar wat wel is en wat niet, wat eerder toevallig is of met opzet, dat weet uiteindelijk maar één mens.

En als je dan nog eens in de spotlights staat, dan kan ik me goed inbeelden dat je je soms niet meer voelt dan opgejaagd wild omgeven door massa’s ogen. En ook al zijn we daar allemaal tegen, toch vinden we het nodig om dat privéleven uit te pluizen. Tjah…

George Michael was voor mij een geweldig zanger. Een van de beste pop-artiesten die ik ken. Voor mij staat hij naast een John Lennon en Mozart. Veel gevoel, veel expressie, veel durf. Ik heb alle CD’s, enkele DVD’s en zelfs de volledige MTV-unplugged ergens op een stick. Ik zal zijn (nieuwe) muziek zeker missen of dat concert dat ik graag nog had willen zien. Spijtig dat het laatste (Symphonica) te duur was. Gelukkig rest nog de muziek…

p01bql2g