Kasteel van Gaasbeek: Vanity Fair

Een kunstseizoen zonder een bezoek aan het Kasteel van Gaasbeek is voor mij ondenkbaar. Er  loopt nu (nog tot 10 juni) een tentoonstelling met “vanitas” als centraal thema. Een thema dat mij aanspreekt en inspireerde voor de Lilith-reeks en de triptieken. Ijdelheid wordt verbonden met leegte, leven met dood, liefde met lust, onsterfelijkheid met de uitdovende kaars.

Bij deze tentoonstelling maakte ik kennis met Thomas Lerooy (“lerooj” volgens de ene gids, “le roy” volgens de andere) en bewonderde ik nog en nog en nog de tekeningen van de onovertroffen Félicien Rops.

Toch even meegeven dat deze tentoonstelling minder geschikt is voor kinderen. Meer info over de tentoonstelling en openingsuren vind je hier. De museumtuin is open voor bezoek, neem een combiticket en geniet extra van de pracht van de natuur.

Advertenties

Spinselmot

De pure natuur is de grootste kunst die er is. Uit bewondering voor de natuur en de mens zie je in de kunst ook zoveel mensen en vooral naakten voorkomen. Maar soms is de natuur niet altijd je beste partner. Elk wezen overleeft op zijn manier. De spinselmot heeft daarvoor mijn appelboom uitgekozen.

Vorig jaar zaten er ook al in de boom maar toen dacht ik dat het echt een spinnennest was. Aangezien spinnen nuttige beestjes zijn, liet ik de nesten met rust. Maar eens september, toen ik de appelen wou plukken, zag ik dat alle appels aangetast waren. Dit jaar laat ik mij niet  doen en verwijder de nesten spinselmot. Dat is niet gemakkelijk. Sproeien is niet echt eco en de hele boom kaalsnoeien brengt ook niet veel appels aan de dijk. Dus “pluk” ik de nesten uit de boom. Vandaag voor de 4e keer.

De nesten in wording zijn op zich redelijk gemakkelijk te ontdekken. De bladeren rond het nest zijn al droog, verdord en meestal hangt er een soort web aan. In dat web zitten honderden zwarte puntjes (alsof het vanillepuntjes zijn). Dat zijn de eitjes. Daar komen dan later de rupsen uit. Het is daarom nodig er op tijd bij te zijn. En regelmatig te controleren of er achterblijvers zijn.

Ondanks het plukwerk heb ik hier en daar toch moeten snoeien. Sommige takken zijn zo erg “ingepakt” dat ze niet meer te redden zijn. De rupsen zijn geel/beige maar ook zwart. Ik vraag me af of er soorten zijn. Misschien verkleuren ze met de groei. In ieder geval, ik pluk ze er allemaal uit.

77 bekende Mariakerkenaren: opening tentoonstelling

Mariakerke koos gisteren enthousiast voor Erfgoed. De tentoonstelling 77 bekende Mariakerkenaren opende gisterenavond de deuren. Heel wat bekende en welkome Mariakerkenaren waren van de partij. Het was een interessante kennismaking met “de buren” en heel wat verhalen die werden uitgewisseld. Een fotoverslag. De tentoonstelling loopt nog dit weekend (10u-18u) + maandag (14u-18u). Elk uur een rondleiding met gids en vele sappige wist-je-datjes.  Niet te missen!

De Max…Fietsambassade

Shit! 16u15 en ik sta naast mijn fiets die plat op de grond ligt naast het stadhuis. De fiets is omvergewaaid. Geen probleem. Ik zet ‘m even terug recht en vertrek naar huis…Nog niet onder de schaapstal voel ik dat mijn achterband plat staat. (nog eens) Shit!

Effe nadenken…wat nu? Ahaaa! Ik rij naar Biker. Mijn huisfietsenmaker Tange is te ver weg om met een platte band naartoe te rijden maar Biker is aan Sint-Jacobs. Dat moet lukken.

Ik parkeer voor de deur, stap binnen en een vriendelijke man komt op me af. Ik leg de situatie uit. “Helaas mijnheer, dat is geen merk van ons. Dat kunnen we niet herstellen.” “Maar het is een simpele achterband, niks speciaals aan.” “Jup, maar we hebben al zo veel werk, dat kan er niet meer bij. Enkel eigen merken. Maar je kan nog naar Maxmobiel gaan.” “Aan het Sint-Pietersstation?” (mijn non-verbale slaat direct over “you must be kiddin’) “Neen, aan de Dampoort…of onder de stadshal.” “Hmm..ah ja…OK. Dan probeer ik dat maar.”

Toch een beetje ontgoocheld rij ik terug naar de schaapstal. Dat ik er niet eerder aan dacht om daar onder te gaan kijken. Ik stond er vlak bij. Dus terug met mijn platte band terug richting stadhuis.

Ik kom terug aan rond 16u25 bij de Fietsambassade. Dat is de nieuwe naam van Max Mobiel. En die hebben nu ook een extra ruimte binnen. Gelukkig maar want ik zou het niet leuk vinden om in die tocht daar buiten te staan. Even wachten want een dame voor mij wordt geholpen.

“Platte band, achter” zeg ik tegen de man, wijzend naar mijn fiets. “OK, help me even om die op mijn standaard te klemmen en dat fix ik zo.” Direct, instant wordt de band vervangen. Ik sta paf. Ik kom er binnen zonder afspraak en wordt meteen geholpen. 16u40 ben ik weer buiten voor een keurige 16euro, werk en band inclusief. Kan ik klagen? Ik dacht het niet zo 😉

https://fietsambassade.gent.be/nl