BLIJVEND ACTIEF: Max Van Hemel

Wat doen kunstenaars in quarantaine? Ik pikte de vragenlijst van Kunstpoort en geef mijn antwoorden.

K: Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? 

Omdat het tijdens deze coronaperiode niet mogelijk is samen te werken met modellen staat zo goed als alles on hold. (ik heb ooit over virtueel poseren gedacht maar het is er nooit van gekomen). Dus komen er geen tekeningen vanuit nieuwe ideeën. Gelukkig heb ik wel nog een archief waar ik kan uit putten. Dus maak ik tekeningen aan de hand daarvan. Dat is tot zo lang mijn papier en potlood-voorraad strekt natuurlijk want ook van mijn voorraad hang ik af.

Het eerste tekenresultaat heb ik toepasselijk “Lady Corona de eerste” gedoopt. Er volgt nog wel eentje ergens volgende week ofzo.

Na de 2 Bruegels kriebelt het wel om er nog een derde te maken of een Jeroen Bosch…maar dat idee zou de corona moeten overstijgen. Zo lang wil ik niemand binnen houden.

Maar de blogs en de kunstweetjes die gaan wel door. Nu juist door de crisis heb ik wat meer tijd om opzoekingen te doen, dingen te bekijken of te lezen.

K: Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?

Neen, niet echt. Een bacterie inspireert me niet zo. Ik werk meestal wel lang (een paar maanden) aan de voorbereiding van een werk.
Of misschien wel in de muziek, ik kan wel elke dag een liedje vinden waar ik de titel kan aanpassen: “Corooonaaaaa…I just met a girl named Coroonaaaaa…” 😉

K: Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?

Niet intensiever. Maar zeker ook niet minder. Ik heb altijd gesteld dat kunst maken meer is dan wat tekenen. Net zoals in de sport moet er blijvend getraind worden en “vanuit uw kot” kan je duidelijk ook vanop de rollen in de garage kunst maken 🙂 Het is absoluut wel zo dat ik mensen, interactie, nodig heb om te komen tot creëren. Soms worden dat eenvoudige portretten, soms zijn het meer verhalen. Geen mensen = geen verhalen…lang moet het dus ook weer niet gaan duren.

Wat ik wel bewust heb geminderd is Facebookgebruik. Dit tweeslachtig medium die graag gesponsorde berichten ziet maar liever geen (naakte) kunst, die laat ik nu even voor wat het is. Alleen de blogs verschijnen nog op Facebook. Dat brengt op zich al enorm veel rust.

K: Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?

Kunst maken is minstens een noodzaak. Voor mij is tekenen een verslaving. Ik zou niet kunnen zonder. Maar het is niet dat ik deze periode specifiek beter door kom omdat ik tekeningen maak. Stel je voor dat tekenen nu net dé oplossing zou zijn. “Iedereen aan de potloden!”, zou ik dan roepen.

K: Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?

Zeker. Onder andere de derde triptiek (van de liefde) staat nu on hold. Normaal zou ik daarmee na de Van Eyck-expo (MSK) in productie gaan maar aangezien nu niemand uit zijn kot mag, moet ik het noodgedwongen uitstellen. En er waren nog wel wat losse projecten die ik wou opstarten die om dezelfde reden niet van de grond komen. Nu jah, erg is dat niet. Hoe langer de wijn blijft liggen, hoe beter hij wordt. Met ideeën is dat net zo. Al komt er best wel een moment om de fles te kraken.

Er zijn ook nog wel expo’s afgelast of verplaatst. Dat is erg spijtig. Maar dat komt allemaal terug. Als we ons alleen daar maar zorgen moeten over maken, dan hebben we er weinig. Gezondheid is veel belangrijker en daar ligt nu alle prioriteit.

De magie van kunst

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a16/

Wie op bovenstaande link klikt komt op de uitzending “winteruur” van Wim Helsen met Koen Fillet terecht. Ik geef toe dat ik eigenlijk nooit naar het programma kijk, ik weet niet precies waarom maar het kruist mijn TV-pad niet.

Koen Fillet daarentegen wel. Die volg ik al jaren. Van in de tijd van “Jongens en Wetenschap”. Superprogramma dat na 2 seizoenen al moest stoppen (en wat mij betreft erg vatbaar is voor heruitzending). Het weekendprogramma Interne Keuken van zijn collega Sven herinnert mij nog regelmatig aan die tijd. Ik moet trouwens nog wel ergens dat tweede boek hebben. voor het eerste was is te laat om het aan te kopen. Spijtig.

Maar waarom ik dit stukje TV deel (te bekijken tot 21 april 2018) is omdat Koen er perfect in uitlegt waarom ik niet altijd graag uitleg geef over wat ik maak als tekeningen en hoe ik die maak. Kunst (mag ik het even daar klasseren) is magie, het is ontsnappen, het is wegdromen, vervoering, emotie, verbeelding, fantasie,…Ik vertel graag een verhaal aan wie dat wil horen maar magie dat is iets…magisch.

Drie ongemakkelijke waarheden voor wie het fileprobleem wil oplossen

bron Knack 04/12/2017

Mijn opinie: Er valt nog veel geld te verdienen op de ring rond Antwerpen en Brussel. Niet alleen door de densiteit van het aantal wagens slibben de wegen dicht maar evengoed door het niet respecteren van de snelheidsbeperkingen.  Wie 130 rijdt waar 100 wordt gevraagd, bouwt mee aan de file die verder zal komen. Maar misschien past dat wel perfect in het plaatje van “individueel belang” tov het belang van de maatschappij.

'Drie ongemakkelijke waarheden voor wie het fileprobleem wil oplossen'

© ID Photo Agency

Lees verder

Kunst voor iedereen

Vandaag las ik dit artikel van Jurgen Bockstaele (en een beetje van Rudy Coddens)

https://www.s-p-a.be/artikel/cultuurbeleving-is-een-belevingsrecht-voor-iederee/

Ik vind het mooi dat ze openlijk hun bezorgdheid uiten rond cultuurbeleving in Gent. Dat er bakken geld gaat naar de cultuurhuizen en dat, ondanks de UIT-pas, cultuur nog niet voor iedereen toegankelijk is. En terecht.

In mijn eerdere blogs had ik het al over mijn verbazing hoe, wanneer in gekleurde wijken, maar weinig interesse is in cultuur/kunst. En dat is net waar het om gaat. Cultuur werkt niet alleen door prijzen laag te houden door (grote) cultuurhuizen te gaan (over)subsidiëren. We moeten eerlijk zijn, cultuur – en dan heb ik het voornamelijk over kunsten – is iets voor wie het interesseert. Net als macramé, om maar iets te noemen. Of voetbal. Dat laatste interesseert mij geen moer en dus mag je mij nog gratis tickets geven voor een match, ik ga er niet naartoe. En hetzelfde doet zich voor met kunst. Wie geen interesse heeft in het bezoeken van een tentoonstelling zal daar ook niet naartoe gaan.

m1280x1024

Maar het gaat verder. Cultuur is ook cultuurgebonden en kunst is dat zeker. Daarom zal je in mono-cultuurwijken scoren met bepaalde kunst en in andere wijken niet. Laat ’t mij bij naam noemen, in een moslimwijk scoor je niet met klassieke naakten. Een kunstvorm die wij, in onze cultuur, al sinds de Grieken en de Romeinen weten te waarderen. Net zoals je mij zelden in De Centrale zal zien.

Wat spijtig is bij dit soort stellingen, is dat men het dikwijls heeft over de grote cultuurtempels (Vooruit, NTGent-groep,…) en daarmee op zijn minst de indruk geeft dat kleinschalige initiatieven hetzelfde lot ondergaan. Vanuit mijn ervaringen durf ik te stellen dat kleinere initiatieven dikwijls veel laagdrempeliger zijn dan het aanbod in de grote cultuurhuizen. Ik licht even toe: vooreerst zijn de prijzen dikwijls pakken lager (in een wijklokaal/Bij de vieze gasten betaal je geen 20euro voor een toneelticket), er is doorgaans geen dresscode, buurtbewoners worden betrokken (organisatoren zijn mensen die ze kennen of ze kennen mensen die optreden of ze gaan mee met vrienden of..), lokale initiatieven zorgen dikwijls ook voor een lokale bekendmaking (affiches bij de bakker, flyer in de bus,…)… Maar, en daar geloof ik nog het meeste in, dit soort initiatieven vragen weinig moeite van de buurtbewoners. Ze moeten er hun wagen niet voor nemen en er komen geen parkeerkosten bij. Zodoende gaan ze liever eens snel naar die voorstelling 3 straten verder dan (alweer) een avond te zitten zappen voor TV.

En daarom is het goed (meer) subsidies te voorzien voor deze kleinschalige initiatieven!

En mag ik dan dit kleine momentje aangrijpen om ook de stad aan te porren tot verbetering van het beleid? Wist je dat je als organisator van een tentoonstelling geen beroep kan doen op “feestneus zoekt artiest”? Een gemiste kans om bij een tentoonstelling een lokale muzikant te promoten voor een breed publiek. En nog iets; wie een “receptieve ruimte” afhuurt met het oog op het organiseren van een tentoonstelling tvv een goed doel…die moet daarvoor 100euro aan de stad betalen. Het reglement laat immers niet toe om kosteloos een evenement te organiseren met verkoop. Een gemiste kans om een bijdrage te leveren aan “kom op tegen kanker” of “onderzoek tegen muco”. Kortom: stadsbestuur, betrek uw (kleine) lokale – niet 9000 – organisatoren eens bij het uitstippelen van de reglementen. Het zal zoveel meer deuren open zetten naar cultuur.

Het verstand van God

Binnen mijn project rond de Lilith-figuur blijf ik evoluties in het creatie-verhaal opvolgen. Ze zijn altijd boeiend om te lezen of te horen, of ze nu traditioneel zijn of helemaal nieuw verzonnen.

Op Artips vond ik deze analyse van het bekendste deel uit de beschilderingen in de Sixtijnse kapel door Michelangelo. Het is moment waarop God Adam het leven schenkt door een lichte tik met de vinger.

Ondanks de slappe houding van Adam, leeft hij toch al genoeg om zelf zijn vinger te richten naar die van God als antwoord. Dus feitelijk kan je niet zeggen dat God Adam het leven schenkt want…Adam leeft eigenlijk al…

Ene heer Meshbergher bekeek dit tafereel met een ander oog en herkende in de combinatie van God met alle randfiguren een hersenpan. Zelfs het been van de figuur onderaan kan worden aanzien als een aanzet naar de hersenstam of de connectie met door een belangrijke hoofdader. Zodoende zou men kunnen stellen dat God Adam niet het leven doch wel kennis geeft.

godenverstand

Blijft dan nog de vraag waarom Adam en Eva uit het paradijs werden gezet nadat ze een vrucht aten van de boom van kennis…Werd Eva misschien te slim naar de zin van God? Foei God!

Wordt dus zeker nog vervolgd…

Was het nu 70 of 90?

Ik doe geen enkele uitspraak over voor of tegen maar wil graag deze feitelijke vaststellingen meegeven rond de discussie of op N-wegen nu 70 of 90 mag gereden worden…

2 weken geleden reed ik van Gent naar Parijs en de dag daarna terug. Bij de heenweg was het helder weer en kon ik tot 130km/u rijden. Gemiddeld verbruik (diesel) rond de 7L/100km. Duurtijd volgens GPS 3u05, 299km, reële rijtijd (inclusief files, rode lichten, péage,…) 3u09. Goed gereden dus.
’s Anderendaags terug naar Gent…in de dikke mist. Maximumsnelheid 110. Ik stelde de snelheidbeperker in en reed dus geen moment sneller. Gereden tijd: 3u30, gemiddeld verbruik 5.5L/100.

Ander gegeven: ik rij regelmatig de baan Wetteren-Zottegem N42 af. Vanaf de E-40 tot het grote kruispunt in Zottegem (dus geen kleine baantjes): 9,2km.
Volgens Google rij je daar 10 minuten over. Google houdt rekening met variabele snelheidsbeperkingen.Ik bereken het louter wiskundig (dus geen snelheidsbeperkingen, geen rode lichten): aan 90km/u rij je over de 9.2km: 6,13minuten. Aan 70km/u wordt dat 7,89minuten, laat ons zeggen 2 minuten langer.

In het algemeen kan ik voor iedereen die een nieuwe auto koopt zeker zo’n snelheidbegrenzer aanraden. Het laat je toe om je meer op de baan te focussen zonder je zorgen te moeten maken over hoe snel je wel aan het rijden bent. Dat is niet alleen veiliger, het is ook economischer want je verbruik blijft veel stabieler. Je krijgt ook nooit nog boetes 🙂

washetnu70of90

Music for life 2016

Eén maand voor de kick-off van het event is de radioreclame rond Music for Life weer van start gegaan.
Een event dat eigenlijk teert op het succes dat Vlaamse verenigingen (1) niet genoeg denken aan samenwerking met andere initiatieven dan de hunne en (2) het egocentrisme bij de mens kunstmatig moet door mekaar geschud worden om tot enig altruïsme te komen. Dit laatste dan ook weer beperkt aangezien de meeste initiatieven zich richting naar de Vlaamse bodem. Maar daar wil ik geen punt van maken want de kleine sociale-vrijwilligersorganisaties worden maar al te dikwijls vergeten tot zelfs van tafel geveegd door de (gemakzuchtige) ambtenaar die niet kan/wil differentiëren tussen efficiëntieverhoging en een platte besparing.

Wat mij op zich telkens weer tegen de borst stoot is dat de Vlaming zijn portemonnee pas echt gaat openen wanneer zijn maag wordt aangesproken. De meeste geldinzamelingen draaien dan ook rond verkoop van eten: wafels, pannekoeken, appelsienen, snoep, taarten,… noem het maar, het verkoop vlotjes. Veel minder zijn de activiteiten waar niets fysieks wordt verkocht doch wel “een ongewone inspanning” wordt geleverd tvv het goede doel: ruiten kuisen, bladeren vegen, autowassen,…en waarom niet sneeuw ruimen. Ook al is het waarschijnlijk ook dit jaar weer te warm om de sneeuw te laten liggen.
Dus neem ik mij voor om dit jaar, net als de 2 vorige jaren, niet deel nemen aan acties die louter gaan voor verkoop en zeker niet voor verkoop van “voedsel”.

Initiatieven die zich buiten deze sfeer bevinden mogen altijd aan mijn deur komen en zullen daar vermoedelijk ook voor beloond worden.
the-fat-man

En dan nog even dit; de Vlaming lijkt in deze komende dagen zich ineens te bekeren tot een gul en sociaal wezen terwijl de verkiezingsuitslagen dat toch wel ferm tegenspreken. Deze open vraag komt daarom in mij op: waarom is de Vlaming doelgericht sociaal en zou die Vlaming ook een multicultureel project steunen binnen de context van het goede doel? Ik weet ’t niet, u mag het mij altijd laten weten. Ik ben nogal nieuwsgierig ziet u 🙂