KID’21: say hello, wave goodbye

De editie van Kunst in het Dorp 2021 heeft gisteren de deuren gesloten. Het was een succes! Het was groter, grootser, beter, steviger dan alle vorige edities. De lat werd al voor de start hoog gelegd en het publiek wist dat duidelijk te waarderen. Meer dan 1500 bezoekers over 2 weekends. Nocturnes gaven de kunstwerken een andere invalshoek dan overdag. Dat maakte dat sommige liefhebbers zelfs 2 keer langs kwamen.

Ik laat vandaag mijn stem even rusten. Het verhaal van Thomas van Bellingen moet ik wel 200 keer verteld hebben. Ik kon het niet bijhouden. En daarnaast kon ik mij ook niet houden om zo nu en dan ook nog ’s het verhaal rond Lilith te vertellen (nav. het naburig werk van Annick Haesendonckx). Was er dan toch even een moment zonder verhaal (wie durfde het belletje niet laten gaan? 😉 ), dan vulden gezellige babbels met Carlos Caluwier en zijn madam of/en met Janneke en Johan de stilte. En dan waren ook nog babbels met Charlotte, Jan, de kapitein, Isabella en zo vele anderen. Wat een sfeer, wat een toffe bende!

Tussendoor heb ik toch nog snel wat foto’s genomen. Veel zijn het er niet (geen tijd, the show goes on 🙂 ) maar ’t is toch al dat hé 🙂 Na een paar dagen rust kan ik me volop concentreren op de volgende expo te Desselgem in galerij Art142 op 23 en 24 oktober, binnen de organisatie Buren bij Kunstenaars. Zie ik je daar terug?

Gentse Feesten 2021: light 03

Alweer Puppetbuskers op het programma maar toch ook een beetje stad verkennen. Eens rondkijken naar de terrasjes, de Koren- & Graslei en een ijsje bij de Nonno. Gent kent zo enkele van die geweldige ijsjesbars. Damas is er nog zo eentje. Vers gedraaide ijs, lekker smeuïg. En er zijn ook lactosevrije of yogurt ijsbars als Moochie. De meer commerciëlere als Oyya, Australian,… Misschien ken je er zelf nog wel eentje, zet ‘m maar in de commentaren onderaan de blog.

Morgen – zondag 25/7 – spelen nog 2 animatietheaters: Punk & Judy met Balance (zie blog 01) en Pistache met “opgeraapt”. Naast dat laatste heb ik ook nog iets te vertellen over de voorstelling “De walvis is verdwaald” door Puurlain. Ook het voormalige Caermersklooster waar het Gentse Zomerkunstsalon loopt kan je nog bezoeken. Je kan er binnen zonder reserveren.

Acteur Jan van het gezelschap Pistache begint al voor de voorstelling met het oprapen van achtergelaten voorwerpen. Het snelst gevonden is een sigarettenpeuk. Tjah…rokers…Jan zoekt verder en vindt een oude laars. Helaas geen tweede laars. De Kringwinkel zal niet lukken. Maar wat blijkt; de laars heeft zo ook haar gedacht. Verder onderweg krijgt de laars meer en meer vorm en wil ze finaal naar het circus. Of dat lukt en wat er onderweg nog zal gebeuren, dat kan je morgen nog ’s bekijken in het Augustijnenklooster (vlak naast het Vredeshuis, achter het Gravensteen).

Een voorstelling die je niet meer zal kunnen zien is “De Walvis is verdwaald” door Puurlain. Gelukkig heb je nog mijn foto’s 😉 Een romantisch verhaal met een vette knipoog om goed te zorgen voor de natuur. De manier van spelen is naar Japanse traditie kamishibai. En inderdaad het is wel helemaal anders dan we gewoon zijn. Het verhaal wordt verteld, niet “gesproken” vanuit de figuurtjes. Daarnaast bestaat de voorstelling uit wel 10 (als het er geen 20 zijn) decors. Bij elke stap in het verhaal volgt een nieuw decor. Alles is opgebouwd uit stoffen, dat moet een hels werk geweest zijn.

Walvis is verdwaald en belandt in de stad. Poes probeert met hem de weg naar de zee te vinden en hem tegelijk te voorzien van water. Een race tegen de klok en tegelijk een race tegen de bouwpromotor die op het terrein waar Walvis is beland al zijn werfkeet heeft neergezet…Op de rug van Walvis. “No time to waste” dus.

Gentse Feesten 2021: light 02

Met het mooie weer toch nog ’s naar ’t stadscentrum afgezakt. Op het programma: 1 puppetbusker (er was er ook maar 1 vandaag) en wat geocachen.

Over geocachen kan ik heel enthousiast vertellen omdat het mij al op vele mooie plekken heeft gebracht. En tegelijk is het iets leuks om te doen (#zoektocht). We gingen er eentje zoeken aan de rode dame en eentje aan het (nieuwe) sas aan Portus Ganda.

Maar we gingen ook naar een poppenspel. Op de nieuwe locatie van het Luisterplein, niet op het Laurentplein maar wel in het Sint-Lievenscollege. Ingang aan de Volmolenstraat (dus niet de Zilverenberg). Dit jaar zijn alle poppenspellen Belgisch en ook die sector zit al meer dan een jaar op droog brood en (regen)water. Cultuur kan steun gebruiken en zeker als u gratis naar de voorstelling komt kijken 😉

Cie Les Petites Délices (Be) “Maritime” had al eens gespeeld in 2013. En merkwaardig genoeg herinnerde ik me die voorstelling nog goed. Misschien door het gezelschap in het publiek of was het door die jonge man die uit het publiek werd gepikt?

In 2013 zaten we nog gezellig in de Trommelstraat en daar deed het decor van het Sint-Lievenscollege me wel aan denken. Een ideale plek

Lees verder

Gentse Feesten 2021: light 01

Er waren geen Gentse Feesten. Er was dan op de knip “Zo ne zomer” (geeft mij een beetje het gevoel van een zwemband voor een verdronken schaap). De Gentse Feesten zijn dood, dus LANG LEVE DE GENTSE FEESTEN!

Gentenaars hebben “ni pleuje, ni neute” als lijfspreuk. Voor wie geen Gents verstaat, vertaal ik dit vrij als “niet plooien, niet zeuren, blijven gaan”. De Gentse Feesten duren doorgaans 10 dagen. Een overload aan cultuur en daar val je al eens al staande bij in slaap. Ik kan er van mee spreken. Na een paar dagen zit je totaal in een Gentlag. Geen idee meer welke dag het is, beetje licht in het hoofd,…

Vorig jaar waren er geen Gentse Feesten maar dit jaar zetten de kleine organisatoren er weer hun schouders onder. Miramiro (ok, dat is gene kleine), Theater Box, enkele terraskes,…én én én het Puppetbuskersfestival!!

Op hun website http://www.puppetbuskersfestival.eu/ kan je…

Lees verder

Meimaand: kunst-uit-je-kot-maand

Het is druk in kunstland deze maand: de kunstroute in Wondelgem, de kappelkesroute in Evergem, mijn eigen kunstroute samen met Katleen Van Huffel in Mariakerke,…En er zijn ook nog collega’s die de moed hebben genomen om in deze onzekere tijden toch tentoonstellingen op te zetten.

Ik ging in dit (enige) vrije weekend in mei op bezoek bij collega Rudi Snauwaert en bij de galerijen van Frank Vanhooren. Rudi volg ik al een paar jaren. Ik ken Rudi al langer, ergens vanuit een smal Gents straatje (maar daar nu ook weer niet te veel bij fantaseren 😉 ). Rudi schildert en maakt collages. Zijn schilderijen zijn abstract maar dan toch net niet genoeg om er “niets” in te zien. Ik zou hem ergens plaatsen op het kruispunt tussen Picasso, Hamilton, Lichtenstein,…maar gelet op het niet zo figuratieve zou ik zijn schilderijen onder “frivole abstracte pop-art” zetten. Rudi beschildert zo wat vanalles: doeken, vazen, zagen,…tot zelfs wedstrijdbakjes voor vinkenzetters. Daarmee gaat hij meteen een stap verder. In de kooien worden kleine installaties opgezet. De schilderijen worden opgesteld naast zijn collages. Die gaan nog een stap verder in het humoristische van de kunst. Kortom dit is een tentoonstelling waar je echt vrolijk van wordt. Omwille van het openluchtcafé kan je best parkeren op de parking van het voetbalveld achter de dorpskern.

Van daar naar de galerijen van Frank Vanhooren in Desselgem is een half uurtje rijden. Op 89ART is er een binnententoonstelling met 4 kunstenaars waarvan de glaskunst van Liliane Van der Elst en fotografie van Renaat Verleye mij het meeste smaakten. Op 149ART is er de tuinexpo met massa’s veel beelden (met o.a. Mag Vermeiren, Theo Lefebvre,…) in een prachtige tuin. Zalig om door te wandelen, te verpozen, genieten van de stilte achter de gevels van deze drukke straat.

Expo Rudi Snauwaert: nog tot 23.5, Machelendorp 7, Machelen-aan-de-Leie (Deinze)

Expo 89ART: nog tot 30.5, Nieuwstraat 89A, Desselgem

Expo 149ART: nog tot 16.5, Liebaardstraat 412, Desselgem (daarna nieuwe expo’s)

Opiniestuk: Culture, not culture

Opvallend bericht vandaag in de media (Radio2, VRT,…)

Terwijl er een massa aan tentoonstellingsruimten in Gent niet meer wordt toegewezen aan (kleinere) organisatoren, blijken de musea tijdens de paasvakantie (logischerwijs en bij gebrek aan mooi weer) overbevraagd. Tegelijk loopt nog steeds het nieuws dat men in Brussel de kunst van de 19e eeuw boven de Vlaamse meesters stelt.

Ik vraag me af wat de beweegreden is achter het feit dat grote musea mogen open gaan en de kleinere – doch erg ruime – tentoonstellingszalen onder dezelfde voorwaarden dan de musea NIET mogen open gaan. Waarom mag een museum openen?

  • ze houden rekening met het aantal bezoekers per m² en verluchten de ruimte
  • ze voorzien regelmatig ontsmettingsgels
  • er wordt bezocht op reservatie zodat dat aantal bezoekers per m² onder controle is
  • de reservatie = traceerbaarheid
  • verluchten loopt via de aircosystemen (het is niet dat men in een museum de venster even open zet)
  • mensen kruisen mekaar niet via een éénrichtingsparcours (mag ik vanuit ervaring hierbij toch kuchen?)
  • bezoekers dragen een mondmasker, sommigen onder de neus en mogen het afzetten als G4S niet kijkt of wanneer ze iets willen zeggen aan mekaar.

Wat kan je doen in een tijdelijke tentoonstellingsruimte?

  • je houdt rekening met het aantal bezoekers per m² en verlucht de ruimte
  • je voorziet regelmatig ontsmettingsgels
  • je zorgt ervoor dat er wordt bezocht op reservatie zodat dat aantal bezoekers per m² onder controle is
  • de reservatie = traceerbaarheid
  • verluchten loopt via meerdere open vensters, dan is er zeker voldoende luchtverversing
  • je zorgt ervoor dat mensen mekaar niet kruisen via een éénrichtingsparcours
  • omdat je je eigen werk/expo toch in het oog houdt, zie je dat iedereen altijd een mondmasker correct draagt en dat de afstand onder bubbels gerespecteerd blijft
  • de expozaal heeft 2 deuren die wat uit mekaar liggen? Prima: er is geen kruispunt

Ik zie het verschil niet. In tegendeel: ik zie een miniatuur bloei van de lokale cultuursector (die meer is dan cafés en podia), mensen die eens op een andere manier buiten mogen, veel meer controle op de coronamaatregelen dan bij de klassieke musea (die het ook niet slecht doen, laat me daar toch wel héél duidelijk in zijn).

Gents beleid? Waar blijven jullie? Achter? Hoe lang nog?

Monsieur Papa

Het was (alweer) een geslaagde Vaderdag vandaag 🙂

Dat is het eigenlijk altijd al geweest maar sinds 3 jaar krijgt Vaderdag bij ons extra gewicht. Niet alleen mijn kleinste beer is er altijd maar ook grote Junior woont voltijds bij ons in. Dat was een lang traject maar nu zijn we beiden bevrijd van de onderdrukking en bouwen we met ons viertjes verder een gezellig leven op. En de erkenning, de waardering die ik daarvoor krijg is gewoon niet onder woorden te brengen.

Het is zalig om jezelf te mogen zijn in het leven. Het is zalig fiere vader te mogen zijn. En aan de tekeningen die ik de laatste jaren mocht tekenen, is het leuk te zien dat kinderen dat evenzeer een zaligheid vinden een vader te hebben als de hunne 🙂

bst

BLIJVEND ACTIEF: Max Van Hemel

Wat doen kunstenaars in quarantaine? Ik pikte de vragenlijst van Kunstpoort en geef mijn antwoorden.

K: Welke creatie staat er voor het ogenblik op stapel? 

Omdat het tijdens deze coronaperiode niet mogelijk is samen te werken met modellen staat zo goed als alles on hold. (ik heb ooit over virtueel poseren gedacht maar het is er nooit van gekomen). Dus komen er geen tekeningen vanuit nieuwe ideeën. Gelukkig heb ik wel nog een archief waar ik kan uit putten. Dus maak ik tekeningen aan de hand daarvan. Dat is tot zo lang mijn papier en potlood-voorraad strekt natuurlijk want ook van mijn voorraad hang ik af.

Het eerste tekenresultaat heb ik toepasselijk “Lady Corona de eerste” gedoopt. Er volgt nog wel eentje ergens volgende week ofzo.

Na de 2 Bruegels kriebelt het wel om er nog een derde te maken of een Jeroen Bosch…maar dat idee zou de corona moeten overstijgen. Zo lang wil ik niemand binnen houden.

Maar de blogs en de kunstweetjes die gaan wel door. Nu juist door de crisis heb ik wat meer tijd om opzoekingen te doen, dingen te bekijken of te lezen.

K: Is je nieuw werk gerelateerd aan de Corona crisis?

Neen, niet echt. Een bacterie inspireert me niet zo. Ik werk meestal wel lang (een paar maanden) aan de voorbereiding van een werk.
Of misschien wel in de muziek, ik kan wel elke dag een liedje vinden waar ik de titel kan aanpassen: “Corooonaaaaa…I just met a girl named Coroonaaaaa…” 😉

K: Ben je intensiever met kunst bezig dan voor covid-19?

Niet intensiever. Maar zeker ook niet minder. Ik heb altijd gesteld dat kunst maken meer is dan wat tekenen. Net zoals in de sport moet er blijvend getraind worden en “vanuit uw kot” kan je duidelijk ook vanop de rollen in de garage kunst maken 🙂 Het is absoluut wel zo dat ik mensen, interactie, nodig heb om te komen tot creëren. Soms worden dat eenvoudige portretten, soms zijn het meer verhalen. Geen mensen = geen verhalen…lang moet het dus ook weer niet gaan duren.

Wat ik wel bewust heb geminderd is Facebookgebruik. Dit tweeslachtig medium die graag gesponsorde berichten ziet maar liever geen (naakte) kunst, die laat ik nu even voor wat het is. Alleen de blogs verschijnen nog op Facebook. Dat brengt op zich al enorm veel rust.

K: Is het maken van kunst een noodzaak, een manier om deze periode te verwerken?

Kunst maken is minstens een noodzaak. Voor mij is tekenen een verslaving. Ik zou niet kunnen zonder. Maar het is niet dat ik deze periode specifiek beter door kom omdat ik tekeningen maak. Stel je voor dat tekenen nu net dé oplossing zou zijn. “Iedereen aan de potloden!”, zou ik dan roepen.

K: Heb je toekomstplannen of staan die nu on hold?

Zeker. Onder andere de derde triptiek (van de liefde) staat nu on hold. Normaal zou ik daarmee na de Van Eyck-expo (MSK) in productie gaan maar aangezien nu niemand uit zijn kot mag, moet ik het noodgedwongen uitstellen. En er waren nog wel wat losse projecten die ik wou opstarten die om dezelfde reden niet van de grond komen. Nu jah, erg is dat niet. Hoe langer de wijn blijft liggen, hoe beter hij wordt. Met ideeën is dat net zo. Al komt er best wel een moment om de fles te kraken.

Er zijn ook nog wel expo’s afgelast of verplaatst. Dat is erg spijtig. Maar dat komt allemaal terug. Als we ons alleen daar maar zorgen moeten over maken, dan hebben we er weinig. Gezondheid is veel belangrijker en daar ligt nu alle prioriteit.

Altijd maar Beethoven

Ik heb zo voor elk werksoort een eigen muzieksoort. Als het gaat om administratie, dan moet ik er de concentratie bij houden en dan selecteer ik het liefst van die Youtube-concentratiemuziek. Het trekt op niks en ik zou er nerveus van worden mocht ik niet aan het werk zijn maar als ik werk en ik zet dat op, dan lukt het gewoonweg veel beter. Ben ik dat Youtubekanaal even beu, dan wordt het Klara Continuo of – nu we toch allemaal thuis zitten – de CD-collectie van Beethoven.

Maar als ik teken dan kan dat wel vanalles zijn. Maar liefst iets dat beweegt. Dat The Beatles regelmatig de revue passeren, dat steek ik niet weg. Ook danshits van de jaren ’80 (bij voorkeur de lange 12″versies) mogen er ook door. Dat kleurt beter. Hoe meer “swing” hoe meer beweging in de potloodtrekken. Voor het opzetten van een tekening is dat nog specialer: dat vraagt concentratie maar ik hou ook graag de dynamiek er in. Dan kan zelfs een Charlotte De Witte er door. Dus vandaag een beetje boemboemboem in huis 😉

(PS: om te kuisen blijft Queen – u weet wel waarom – de favoriet)

Wat mag je verwachten over 2020?

2020 zal minder blogs hebben dan 2019. Dat is ook niet moeilijk hé 😉 En nog eens bedankt voor de 20.736 bezoekjes aan de website en dat over 6.646 unieke bezoekers (allez, kom, IP-nummers dus). Dat was goed voor – hou u vast – 101.144 bekeken pagina’s. En dat allemaal op 1 jaar. Dank u, dank u, dank u!

Wat ik allemaal van plan ben over 2020 is moeilijk op voorhand te zeggen. Sommige plannen liggen jaren op voorhand vast (zoals triptiek 3 die er nog aankomt), sommige plannen worden dan weer erg onvoorspelbaar in de agenda gepropt. De expo’s, teken en marktplannen die komen zeker op de blog of op de Facebook. Soms een beetje Instagram maar ik ben daar niet erg actief.

Wat je wel mag verwachten dit jaar zijn blogjes met kunstweetjes om mee te stoefen wanneer je met vrienden naar een kunstwerk kijkt. En ik wil ook mijn fans, mijn apostelen, aan het woord laten. Zij die één of meerdere Maxen in huis hebben en daarover willen vertellen.

Kortom het worden weer vele grappige en/of emotionele blogs en alweer goede redenen “to stay tuned after the break” 😉

Als aperitiefje voor wat komt laat ik jullie het (tweede) ontwerp van de nieuwjaarstekening. Met nog enige belangrijke wijzigingen tov de definitieve versie: dit is een liggende verhouding, onderaan is de kaars vervangen door een straatlicht (een echt uit Parijs), de piramiden zijn weg en de 3 figuren links onder zijn ook weg. De bergen en de appel staan en blijven staan. Het model heeft wel een andere pose maar dat was redelijk te verwachten.

 

Gelukkig nieuwjaar!

Het was kantje-boordje dat ik klaar geraakte met de nieuwjaarstekening. Geveld door een hardnekkige sinusite was het mij onmogelijk om over de tekening te buigen. De snelheid van werken heeft dan ook een beetje zijn effect op de kwaliteit van de tekening. Maar desalniettemin, bij deze een gelukkig nieuwjaar.

Hopelijk wordt dit jaar een jaar met veel meer begrip voor visieverschillen onder de mensen. Het baart me zorgen hoe snel en hoe hard de ene mens vandaag de andere uitscheldt wanneer die een andere gedachte heeft. Hoe het respect voor mekaars woord en argumenten verwatert. Hoe normen vervagen.

Voor mij zet ik daarom 2020 (en de jaren erna) helemaal in het kader van positiviteit in mijn kunst. Want ook in de kunst ervaar ik apathische beelden die weinig warmte kennen en het gevoel van samenhorigheid niet echt stimuleren. Met mijn expo’s hoop ik alvast aan te tonen dat “samen” een grotere meerwaarde is dan het ego of het persoonlijke gelijk. Weet dat nu juist in die verschillen onze sterktes liggen. Hoe saai zou het niet zijn mochten we allemaal gelijk zijn, allemaal ’t zelfde denken?

Dus lieve mensen viert 2020, viert het goed, amuseert ulder en vooral viert het samen. Kijk mee en geniet van de natuur, van het licht, van de schoonheid van de mens en alles wat we nog kunnen doen om dit een gezellige plaats om te leven van te maken.

 

20.000 bezoekers boven zee

Bezoekersaantallen maken een website, geven een status. Maar nog veel leuker voor mij is dat er mensen gewoon even tonen dat ze naar mijn tekeningen komen kijken.

Er zijn sites die uitpakken met het aantal bezochte pagina’s. Dat is leuk want het loopt snel op. Maar mij gaat ’t vooral om de personen. Niet om zoveel mogelijk te klikken. Klikken is easy. Ergens oktober, begin november zag het er naar uit dat de 20.000 bezoekers haalbaar zou zijn maar dat is statistisch gezien. In december heb je wel wat andere dingen om je hoofd dan te zitten surfen.

Maar met wat extra “gezaag” en wat extra gedeelde acties (waarvoor mijn dank aan al wie mijn pagina heeft gedeeld), haalde de site – veel vroeger dan verwacht – de kaap van de 20.000 bezoekers.

Dus van harte allemaal bedankt voor uw bezoekjes elke dag opnieuw.Ik hoop jullie in 2020 nog ’s 20.000keer te mogen ontmoeten.

11 jaar Facebook

Facebook laat me weten dat ik vandaag – toevallig 14 juli – 11 jaar geleden ben toegetreden tot Facebook. Ik heb lang getwijfeld om de stap te maken. Op zich was ik zeer tevreden met mijn blogplatform van toen. Maar Facebook kwam op en om deel te nemen aan “de wereld” moest je op Facebook zitten. De sfeer zat goed en het was ook meteen handig leuk om met Gentblogt de zaken via Facebook te volgen. Ik droomde er van om – als in Gent gestrande – jeugdvrienden terug te vinden en wat tijd in te halen.

11 jaar later heb ik een heel andere kijk op Facebook. De mondige burger spuwt er graag onberedeneerd zijn mening. Spuwen. Kritiek mag van mij altijd maar zonder oplossing is dat een beetje nutteloos. Het is ook altijd “de andere”. Meer en meer maak ik vandaag gebruik van de optie “blokkeren” om negativisten te mijden. Meer en meer kom ik tot een besluit dat we…ik…niet ver af ben van het einde van Facebook. Facebook weerspiegelt, motiveert te veel de verdeeldheid, bewerkstelligt geen eenheid en hun visie op kunst ligt verder en verder van mijn visie. Ik ben gelukkig grotendeels gespaard van censuur en blokkeringen al is het toch ook al een paar keer voorgevallen. Vele fotografen die ik ken houden er daarom 2 profielen op na. De discussies met Facebook over het feit dat het schilderij “ceci n’est pas une pipe” het roken niet promoot maken het alleen maar moeilijker om het platform te waarderen. De invloed van de Amerikaanse president zal daar allicht niet vreemd aan zijn.

Dus geniet en blijf de blog alvast maar volgen, WordPress heeft een iets meer open geest en houdt van kunst 😉

 

Max in concert

…of toch bijna.

Het cultuurplatform Wondelgem bestaat 52 jaar en dat laten we niet zomaar voorbij gaan. Er was al een kick-off tentoonstelling met de meikermis, er was al een ontmoeting onder inwoners van Wondelgem met huisnummer 52, er was een wedstrijd rond het thema “52” en vanaf deze maand is er elke maand een huiskamerconcert + kunst ergens op een leuke locatie in Wondelgem.

 

Het CPWondelgem start de reeks van 12 huiskamerconcerten in het plaatselijke – en zeker de moeite waard om te bezoeken – museum van de heemkundige kring. Een gezellige hoeve die je zo terugstuurt naar het Wondelgem van 100 jaar (of meer) geleden. Wie er nog niet is langs geweest moet dat zeker doen! Een interactief moment waar je met (klein)kinderen heel wat jeugdherinneringen kan uitwisselen.

Het eerste huiskamerconcert  gaat door op zondag 16 juni in de Heemkundige Kring (Museke), Woestijnegoedlaan 20 te Wondelgem om 11u00. Tijdens het concert van de groep Muri, kan je ook de werken bewonderen van Max Van Hemel. Zeker een bezoekje waard dus. De toegangsprijs (concert, kunst, museum) bedraagt slechts € 5 én 1 normale consumptie inbegrepen. Reserveren is wel aan te raden (vol = vol), en kan je best doen via cultuurplatformwondelgem@gmail.com of via de contactpagina op de website www.cpwondelgem.beof via facebook

This is not a white album – Veiling

Vanaf vandaag tot zaterdag loopt de veiling van mijn “this is not a white album” van The Beatles.

Ik maakte, naar analogie, een eigen versie van de LP-hoes. Ze wordt geveild voor Music for Life tvv Tanderuis. Je kan zelf bieden door je aan te melden bij Catawiki en dan kan je de veiling volgen en bieden voor het bedrag dat je zelf maar wil. De hoes is voorzien van meerdere tekeningen in de sfeer van de plaat en The Beatles. De vertrouwde Max-elementen zijn eveneens herkenbaar aanwezig. Binnenin is de hoes gesigneerd.

De set is voorzien van 2 LP’s, foto’s van the fab four en een poster. Voor de volledigheid wordt ook de verpakking met inhoudsticker meegeleverd.

De hoes is iets matter door het fixeren van de tekeningen maar dat belet de pret zeker niet. Elk bod is voor het goede doel, DOE MEE! De winnaar mag de plaat zelf kiezen 😉

Ga naar de veiling via deze link: https://veiling.catawiki.nl/kavels/22601391-max-van-hemel-this-is-not-a-white-album

De kortste keten

Op deze nationale feestdag kies je toch voor regionale producten aan te kopen? Kies voor uw kunst voor een kunstenaar dicht bij huis. U haalt er niet zomaar een kunstwerk mee in huis maar ook een leuke babbel, jaren expertise in de materie en veel tips voor en na de aankoop. En wie weet houdt u er een toffe kennis of een goede frisse pint aan over *want ook dat is Belgisch* 🙂