Genste feesten 2017: De tweede zaterdag

Na Kampenhout gisteren vandaag terug met de hele vriendenbende de feestenzone in gedoken. Het concert in de Sint-Jacobskerk lukt mij echt niet, ondanks alle goeie wil maar ’t is te vroeg. 13u eerste stop aan het Luisterplein met Pelele, een Frans gezelschap, en hun voorstelling “Au bout du fil”. Een circusverhaal met poppen als artiesten. Ook de speler zijn hier “part of the show”. Gezellig. Met enorm fijn afgewerkte poppen komt het spektakel tot leven; de clown, ruziënde Kozakken tijdens de paardenshow, trapezen,…we hebben het allemaal gezien. En dan heb ik niet gezegd dat het een passieve opvoering is van circustypetjes. De interactie met de spelers en het publiek maakt het nog leuker.

Pelele is morgen nog te zien op “de Green” om 15u45

Na Pelele en terwijl ook een broodjesmaaltijd in de tent naar de Botermarkt. Daar stonden vandaag nog 2 caravannekes waarvan enkel “Le monde d’Uhura” morgen nog blijft. De voorstelling van Mr. Baraki duurt 12 minuten. Als poppenspeler kom je heel wat mensen en situaties tegen. Deze compagnie kwam op zijn lange tochten langs de speelpleinen een waar spook tegen! In deze caravanne komt de geest van Mr. Baraki opnieuw tot leven en wat er dan gebeurt…Dat kan enkel God nog voorspellen.

Na deze voorstelling gingen we naar de Kalandeberg voor de vorostelling “3 Petits Cochons” door Théatre Magnetic. Dat het poppentheater Puppetbuskers niet alleen voor kinderen is, wordt snel duidelijk bij deze versie van “De drie biggetjes”. Sex, drugs en net geen rock-en-roll. De varkens vliegen er in het rond, de slimme boze wolf lijkt meer op een Bijzonder grappige voorstelling die je niet mag missen! Morgen nog zien om 13u op het Luisterplein en om 16u30 Kalandeberg.
Meer Puppetbuskers op http://www.puppetbuskersfestival.eu/

Omdat het er dan naar uit zag dat het zou gaan regenen, stapten we binnen bij Rosario voor een koffie of een chocomelk-de luxe. Mamamaya en ikzelf gingen daarna nog ’s tot aan de basis van de vlaggenmast van Sint-Baafs en genoten van het uitzicht over de stad en heel ver daar voorbij.

Gentse feesten 2017 – donderdag

Gentse Feesten zijn meer dan muziek, drank, feest,…Het gaat ‘m ook over vrienden ontmoeten, tolerantie, zijn wie ge zijt. Het toont een beetje hoe een maatschappij er zou kunnen uitzien mochten we ons een tikkeltje minder zorgen moeten maken om het minimumbedrag dat we nodig hebben om te leven. Niet dat er elke dag en het hele jaar door feesten moeten zijn (geen brood en spelen voor mij) maar de tolerantiegraad tijdens de feesten ligt ineens een stuk hoger (bij de meeste mensen).

Vandaag eerst een praktische klus. Junior had zijn fiets vastgemaakt aan de fietsenstalling achter ’t Designmuseum maar had de sleutel afgebroken bij het (proberen) naar huis gaan. Pech! Dus (super)vader maar ingeschakeld om het slot open te krijgen. Dat is niet mijn specialiteit maar het ging gelukkig heel erg vlot.

In de namiddag hadden we niets op de planning staan en eigenlijk kwam dat goed uit want het was toch wel goed aan het regenen. Dus samen met de jongens gekeken naar Lego-Batman-movie (zou ik daar ook nog ’s een recentie over schrijven? Misschien…) Enfin, dat dus. Maar waar ik zéér naar uitkeek was het tribute-concert George Michael door Gustaph.

OK, ik ben een fan. De discografie van GM is mij niet vreemd, zeker de laatste CD’s niet. Vooral na de Wham!-periode omdat er dan een pak meer inhoud in de teksten komen en er ook wel meer (inspirerende) uitdaging aan te pas komt. En die inspiratie komt zowel in de meer gewaagde nummers als bij de meer ingetogen nummers (bvb My mother had a brother ). En als fan wil je dat het goed is. Zo goed als “de echte” of liefst nog beter. En ik kan vergelijken…Een gewaarschuwde Gustaph is er twee waard! Maar die Gustaph deed dat goed, die deed dat schitterend, geweldig om het zowaar te zeggen en dan hou ik mij nog in. Ondersteund door 3 zangeressen leek het er op dat we de MTV-unplugged sessie zouden herbeleven. Dat alleen al zou tof zijn want dat was toch ook al zo’n memorabel moment. Maar Gustaph brengt meer nummers, andere nummers, nog persoonlijkere nummers. De artiest gaat zo op in de muziek dat hij soms zijn bindteksten moet onderbreken om zichzelf niet te verliezen. Alleen bij het einde van de show, wanneer het applaus voor de zoveelste keer uitbarst en de hele tent staat te dansen, pinkt de artiest zelf een paar tranen van ontroering weg. Zelden gezien en zo veelzeggend over deze show.

Ik engageer mij om die Gustaph zijn gegevens (als ik ze te pakken krijg) door te sturen naar Gent Jazz want zo funky, jazzy die liedjes van GM voorschotelen, dat wil ik nog wel eens zien. Voor mijn part mag dat gerust in het Reylhof zijn met zo een lekkere lunch erbij. Clips en foto’s hieronder. Wil je alle clips van het optreden? Klik hier

En ik moet dat meer doen, zo naar van die concerten gaan onder eighties-lovers. Gisteren De Bom vandaag George Michael, ja, dat bevalt me wel. Wie weet komt er wel een concertclubke van 🙂

Morgen zit ik de hele dag in Kalmthout op te stellen voor de expo Exhibit.03 waar ik mijn Lilith-reeks nog eens naar buiten mag brengen, dus geen feestenblog. Zaterdag ben ik er terug. Maar weet je echt niet wat gedaan? Dan kan je naar het Puppetbuskersfestival, naar Theater Box of naar Baudelo/Sint-Jacobs.

Gentse feesten 2017: den dinsdag en de woensdag

Hoe verder we vorderen hoe meer het begint te pikken natuurlijk. Blogs moeten plaats maken voor bed en zodoende moet een mens al eens 2 dagen in één blog verwerken. Heb ik daarom veel gezien? Booaaaaah…dat kan altijd beter…Maar er moesten ook nog een paar andere dingen gebeuren. De dingen des levens weetjewel, zoals naar ’t containerpark gaan, of nekeer naar de Mediamarkt, voor de grote en kleine kinderen zorgen en de facturen betalen en zo van dingen des levens…

Maar FOCUS! Dinsdag was het eenvoudig: circus als avondvoorstelling. Collectif Malunés speelt Forever, Happily…En omdat ik geen goesting had om tijdens die voorstelling foto’s te nemen, pik ik ze wel van her en der. Dus wat hieronder van foto’s/video te zien is, is niet van mij. Er werd wel veel gemediaat over deze voorstelling: origineel, gedurfd, het nieuwe circus,…Dat legt mijn lat meteen weer een stuk hoger en dito de verwachtingen. Goed weet ge, ik vond het een toffe avond, een mooie circusvoorstelling met grappige flarden van klassieke sprookjes. Die circusmensen die doen dingen met een souplesse en een evidentie waar mijn bek van open valt. Moest ik zo zwieren voor één avond (in de veronderstelling dat ik dat al zou kunnen) dan moet ik eerst 5 maanden revalideren. Het was een fijne, onderhoudende voorstelling. Voor mij mocht er best nog meer “sprookje” in zitten, ik bleef daar een beetje op mijn honger zitten. Anderzijds was het wel erg inspirerend en dat maakt het dan ook weer goed om in het laatste kwart van de Gausscurve te eindigen wanneer ik een lijstje maak van de topcircusvoorstellingen.

Om dan zo te komen op vandaag, woensdag. Een iets gevulder programma maar het blijft wel light. Omdat het Gentse feesten zijn, zijn de musea voor Gentenaars gratis. Wegens een drukfout is het MSK voor iedereen gratis. Funny! Dus wou ik er maar eens naartoe. Oei! Wat zie ik daar in een aantal zalen…rare dingen…ingewikkelde voorwerpen met draad, een projectieruimte waar niets te zien was (ik vermoed dat er iets fout liep met de projectie), bananendozen,..Enfin, niet direct zo iets wat ik verwacht in het MSK. In’t SMAK tot daar, maar niet in ’t MSK. Een beetje foei. Maar weet ge wat wél weer spectaculair wordt? De restauratie van het Lam Gods-retabel. Het centrale paneel is nu aan de beurt en het is nu wel écht een topmoment om er eens naar te kijken. Delen zijn reeds ontdaan van de oude (gele) vernis en oude verflagen en het is ongelooflijk prachtig! Alleen al in de hemel zie je de Heilige Geest gesplitst, rechts “opgekuist” en links nog de “gekende versie”.  ’t Is ongelooflijk. Bijvoorbeeld ook rechts onderaan, daar heb je een man met een boek in de hand. Zijn kledij is deels opgekuist. Zo fel, zo helder van kleur. Een groot contrast met de vlekken die nog authentiek zijn.

Goed, dus van het MSK naar de Kalandeberg om daar om 15u naar S.A. Marionetas te gaan kijken. De voorstelling “etc” is een bundel van een aantal kleine voorstellingen die ook wel weer aan mekaar gelinkt zijn. een vijfluik als het ware. Een romance, een speelse kat, een hobby,…Het deed mij soms ’s denken aan Simon’s Cat. Simpele, voor de hand liggende grappige situatietjes waar je jezelf al eens in herkent en ook zelf grappig gaat vinden (en zeker als ze bij iemand anders voorvallen LOL)

Van de Kalandeberg naar Baudolhof om een beetje Circusplaneet mee te pikken. Altijd tof om die mensen bezig te zien. Maar eerst onderweg even dag zeggen op de Jeugddienst waar grote broer aan’t werken is en ook nog efkes langs de expo DacArt in de Baudelokapel.

En daarna klaarmaken voor het avondprogramma “De Bom” op de Korenmarkt. Een Doe Maar-covergroep. Ik heb Doe Maar nooit live bezig gezien (behalve dan op Youtube) en het kon mij wel bekoren. De mannen wisten er zeker ambiance in te brengen maar goed, ’t zijn dan ook mega-klassiekers waar je staat op te dansen. De clip zegt het allemaal (mijn excuses voor het mindere geluid). Veel ambiance, veel zang en veel dans.

Meer blogs lezen? klik hier: http://mamamayapost.opendevelopment.be/ en hier: https://www.facebook.com/Gentblogt/

Gentse Feesten 2017 – dag 4 (maandag)

Om toch maar zeker te zijn dat het over “maandag” gaat want het verliezen van de pedalen dreigt er aan te komen. Gisteren de eerste echte “light”-dag. Nu het eerste deel van de puppetbuskers achter de rug is, parkeerden we ons de namiddag op Miramiro.

Als eerste voorstelling Les Achilles, groupe Tango Sumo. Een rare titel maar niet gelogen. Op een merkwaardig artistieke manier weet dit trio een (tango)dans op te zetten. Geen spectaculaire acrobatieën maar wel veel kracht, synchronisatie, aantrekken en afstoten. Volgens het boekje wordt dat: “In de eindeloze beweging van de dans ontstaat een dialoog tussen 3 mannen. Hun voeten slijten de aarde, hun gewicht gooien ze met kracht, hun dans weeft zich als een draad tussen hun lichamen. Les Achilles is een martial dans voor niet-gewelddadige mannen.” En ik vind dat zeker een volledige omschrijving van deze voorstelling.

Van daar naar “3D” met Cie H.M.G. Een ander soort combinatie van dans/beweging en muziek. Hier 2 mannen op het podium: een techneut en een danser. Terwijl de danser over de vloer beweegt neemt de techneut allerhande geluiden op en maakt daarmee muziek met aanstekelijke beats. De 3D wordt volledig wanneer hun boog in het spel komt. Een soort mega-Gaffofoon (wie niet weet wat een Gaffofoon is, klik hier ). De boog is dan een soort harp en dan weer toestel voor evenwichtsoefeningen. Een leuke onderhoudende voorstelling met blik op de toekomst.

En daarna was er tijd voor een lekkere (vers fruit) frisco van de bar en wat echt fruit (niet van de bar) enzo. Om dan even naar huis te gaan en later terug de stad in te gaan voor een improvoorstelling. Onderweg nog efkes oude bekenden tegen gekomen en nog wat “niet te missen”-tips uitgewisseld 😉

De avondvoorstelling ging door in Theater Box. Een improvoorstelling door Trickle, maar niet zo eentje met korte hilarische spelletjes maar wel improviseren op een (serieus) thema. Er werden 2 spellen gespeeld. Het eerste was grappig, serieus en zo. Over een koning die zijn favoriete dochter als troonopvolger wil en een bastaardzoon. Genoeg voer om een melodramatische humorvoorstelling met kleenexen op te zetten (wat kan je eigenlijk vertellen over impro?). En het tweede…wel dat begon allemaal met een reeks poezieboeken waar men uit het publiek één boek mocht uitkiezen (door een nummer te roepen) en dan tijdens het bladeren “stop” te roepen. Dat gedicht zou dan dienen als basis voor het volgende spel. En die zoektocht verliep niet meteen vlekkeloos…(zie clip, de clip over het gay-schermduel kan je hier zien)

Gentse Feesten 2017 – dag 3

Vandaag nog wat overschotjes van het Puppetbuskerstheater. Gisteren had ik “alles” op één voorstelling na gezien. Dat “alles” kwam eerder toevallig en ik heb niet van “alles” de volledige voorstelling gezien, eerder en passant iets van gezien. Dus feitelijk had ik nog 4 voorstellingen te zien waarvan ik er 2 al in de voorbije jaren had gezien. De voorstelling van Janus neem ik later deze week nog wel ’s mee. Vandaag stond Jusco Mama met Les geometries du dialogue en het klassieke barokconcert in St-Jacobskerk op mijn programma.

Vrienden vulden het aan met het klassieke concert door De Verdammte Spielerei in de Sint-Baafskathedraal. Mijn madam die ging naar MiraMiro in de namiddag en daar hadden we afgesproken mekaar terug te zien.

Goed, maar eerst nog wat over Sint-Jacobs. Het concert was leuk. Ge moet natuurlijk wel voor klassiek zijn en ook een beetje voor barok. voor wie zich nu afvraagt wat klassiek barok dan wel is, ik geef u een paar namen mee: Vivaldi, Bach, Händel, Rachmaninov…om er maar enkele te noemen. Dat genre dus. Met Frank Agsteribbe op klavecimbel en Guido De Neve op barokviool was het een onderhoudend concert van hoge kwaliteit. Ik zag zelfs al een paar nog niet gepensioneerden in de zaal zitten, dat is ook altijd plezant.

Maar naast het concert is er ook kunst in de kerk. En daar hebben ze, voor wat mij betreft, toch zeker niet het niveau van vorig jaar gehaald. Mijn oprechte waardering om te kiezen voor de meer lokale kunstenaar maar van de foto’s kon enkel Wouter Maeckelberghe mijn aandacht trekken en vasthouden. Sommige andere foto’s vond ik zowel technisch als inhoudelijk ondermaats (maar ik laat eenieder vrij om te gaan kijken, kunst blijft iets persoonlijks). De foto’s van Frauke De Keyser spraken mij ook nog wel aan maar daar zit meer nostalgie achter dan kunst. Toch best leuk om naar te kijken.

En daarna was er het dan doorstappen naar de Sint-Baafskathedraal voor het concert van De Verdammte Spielerei…Jaaaaaaaaaaaaren geleden dat ik nog een kerk, laat staan een kathedraal, zo vol mensen heb zien staan. Alle stoelen waren bezet en achteraan stonden rijen mensen die toch nog naar het concert wouden kijken. En ze hadden groot gelijk om te blijven staan. Ook hier een erg mooi concert van een totaal ander genre dan een uurtje ervoor maar wel kwalitatief. Naast de foto’s laat ik van beide concerten ook wat filmkes. De opnamekwaliteit is niet alles, maar goed, dat is van ergens tussen het volk opgenomen.

En dan was er nog “Les géometries du dialogue” op de Kalandeberg. Een moeilijke keuze want ik moest vrienden laten kiezen tussen deze voorstelling en die van Millefeuilles. Ondanks dat Les géometries…een best goede voorstelling was met een sterke coördinatie denk ik dat ik er toch wel goed aan gedaan had hen naar Millefeuilles te sturen. Dat niveau lag, volgens mij, toch wel een beetje hoger. Maar Les géometries…was daarom geen slechte voorstelling. De 2 actrices hebben beiden een zwarte doos op hun hoofd die ze tijdens de voorstelling animeren met gezichten. Een mooi samenspel en gecoördineerde actie tot ze finaal één gezicht schijnen te worden.

Na mijn (voorlopig) laatste voorstelling op de Kalandeberg, hup naar Macharius om aldaar mijn gemalin en erfgenaam te ontmoeten samen met Antwerpse vrienden die ook ’s komen kijken naar hoe groot onze parking wel is (ah, ja, ’t staat hier vol velo’s, ’t is ni moeilijk 😉 ). De kleine daar gouw nog efkes in bad gestoken en zodoende kon die ook weer fris en gewassen naar huis.

 

 

Gentse Feesten 2017 – dag 2

Omdat ge tijdens de Gentse feesten ni meugt pleuje, ben ik al maar wat later begonnen. Dag 1 heb ik aan mij laten voorbij gaan, er stonden belangrijkere zaken op mijn agenda. Maar dag 2 was er wel eentje met een vol programma.

“Traditiegewijs” gingen we met vrienden eten voor het laatste Gent Jazz-lunchconcert in Hotel Reylhof. Een mooi concert trouwens. Rustige jazzy deuntjes waar ge op uw gemak kunt eten en nog wat praten. Meteen ook de CD gekocht van Bram Weijters en zijn compagnon.

Vandaar naar de eerste echte stop op de feesten: de caravannekes onder het Belfort (officieel is dat daar Botermarkt maar de meeste mensen vinden die plek toch niet 😉 ). La Caravanne (door Cie de Six Faux Nez) was de eerste voorstelling. Over een stoffen pop die zich eigenlijk een beetje alleen op de wereld voelt en er daarom op uit trekt op zoek naar gelijken. De beamer liet het tijdens deze voorstelling afweten, dus veel meer kan ik er niet echt over vertellen maar de vrienden die na mij gingen waren best enthousiast. Let wel het is een kleine betalende voorstelling, volwassenen betalen 1 euro, kids 0,5euro (dus daarvoor moet ge’t nu ook weer niet laten).

Daar recht tegenover staat de tarot-caravanne (Cartes sur table, Cie StultiferaNavis). Een “one man show” waar je 1 op 1 de confrontatie aangaat met een door jezelf gekozen kaart. Een wereld vol wijsheden die opengaat bij het aanhoren van het verhaal van de kaart die ik trok. Geen toekomstdingen of madame Soleil-adviezen, je neemt enkel een goed advies voor jezelf en het leven mee. Ik zou eigenlijk nog wel eens gaan om ook ’s een ander verhaal te horen (er zijn 21 kaarten maar je mag er maar eentje trekken)

En dan waren er ook nog de gekke mannen van El retrete de Dorian Grey met “Ne me quitte pas”. Eerlijk? Op basis van de foto in het programma dacht ik “allez, we zullen die ook maar meenemen, maar ’t zal wel weer de zoveelste ballonplooier-act.” En goh, zo van die gasten die ballonnekes plooien in hondjes…zeg nu eerlijk…dat hebben we toch al gehad, he! Maar!!!!! Jawel, de uitroeptekens zijn terecht, dit is een NIET TE MISSEN voorstelling. Hilarische act met inderdaad geplooide ballonnekes maar de interactie met het publiek en de acteurs zelf is goddelijk. Dus zet die morgen toch maar op uw programma (Kalandeberg). (bekijk ook: https://youtu.be/thLScS1TIsw )

Om 17u nog “L’Homme Orchestre” door Cie Le Mue/tte waarbij een man zichzelf omtovert tot een levend orkest dat hij alleen bedient aan de hand van wel honderd koorden die overal aan zijn lichaam zijn vastgeknoopt. Ondanks dat we dit soort troubadour-act al kennen van de jaren ’70 is het toch een merkwaardig iets om het in het echt te zien. En vooral hoe die man al die koordjes weet te hanteren. Ik zou er gek van worden en na 3 koorden zeker al de coördinatie verliezen maar hier niet dus. (bekijk ook: https://youtu.be/EboKwCPPZYM )

Omdat er geen avondvoorstellingen zijn binnen het poppenfestival ging het vervolg naar Macharius om aldaar een stukje te eten en wat Miramiro op het programma te zetten. Smashed door Gandini Juggling werd een wervelende jongleershow die in den beginnen toont wat ze echt kunnen maar na een tijd (opzettelijk) ontaard in georkestreerde chaos. Zalig stuk waarbij de appels over, door, achter en voor het podium vliegen. Alleen eronder was wat moeilijk maar had het gekund, ze hadden het zeker gedaan. De kinderen kunnen alvast zeker een appel mee naar huis nemen. Spectaculair goed. (bekijk ook: https://youtu.be/e71x6JaqapI )

S.O.S….Stad op Stelten!

Aan de vooravond van de Gentse Feesten 2017 zit de microbe nog niet in het lijf. En bij de medecollega’s van Gentblogt kriebelt het ook nog niet echt. Zouden we toch een beetje aan het afkicken zijn van het fenomeen? Was it a fase in our lives en zijn we er nu over, te oud voor geworden, op zoek naar wat meer rust, minder prikkels, zijn de kinderen ouder geworden,…? Het is een beetje dubbel. We willen wel maar geraken gelijk niet gemotiveerd. De affiche of liever de 6 affiches stralen het helemaal uit: dol feestgevreet waar ik geen kruimel samen-cultuur en slechts een minimum aan feestvreugde in erken.

For old times sake heb ik mijn programma opgemaakt; het poppenspel gecombineerd met een paar optredens. En op vrijdag de expo opstellen in Kalmthout (die opent vrijdagavond). Het wordt dan toch al een drukke week.

De stad zelf is inmiddels een belegerde burcht. ’t Zijn percies terug de middeleeuwen. Overal betonpoorten en veel drukte. En toch slaagde een Franse toeriste er in zich te parkeren in het midden OP de Sint-Michielsbrug (naast het beeld)…tjah…daar heb je nu lekker veel plek natuurlijk. Flikken erbij en alles…Enfin, naar ik heb gehoord zou het 300 euro kosten. Ge moet toch al redelijk veel obstakels gepasseerd zijn om niet door te hebben dat ge beter te voet gaat.

En wat ze op “the Green” aan het doen zijn, is mij nog een raadsel. Ik weet niet of je er nog gezellig met uw lief gaat kunnen in’t gras liggen…of uw roes uitslapen…Als het maar niet is om ontploffende vrachtwagens tegen te houden want dat zou er nu toch wel wat over zijn.