Unity

Bijna weer zover. Laat de spanning maar al stijgen!
#WK2018 #spilliaert #rodeduivels
Advertenties

Alle kientjes blaai!

Juf: “Oh, Junior² zegt me dat zijn papa kunstenaar is…”
Max: “Soms 🙂 ”
Juf: “Ik vroeg me af of het mogelijk is om nog een tekening te maken voor in de klas. Dat zou geweldig zijn…”

en het werd (bijna) zomer….Langhors, papier op hout, kleurpotlood, 180x65cm maar vooral heel veel blije gezichten!

Lichtfestival 2018

Op de openingsdag van het Lichtfestival 2018 dan toch maar de kou getrotseerd om een deel van de rondgang aan te doen. Ik vond dat ik Junior² dit spektakel niet kon weigeren, ook al is het wat later dan zijn normaal slaapuur op schooldagen.

We deden de nummers 26 tot 12 aan (of toch bijna), dus ongeveer de helft van het parcours. En het was mooi. En het was druk. Maar echt onder de indruk ben ik niet.  Groots is het zeker en vast. Amaai nog niet. Schermen onder de schaapstal, projecties door de straten, gebouwen in…lichterlaaie. De projectie van de Zuid in brand is best spectaculair. En de draak aan het Laurentplein ook. Het Sint-Pietersplein was mij te abstract. Maar er is meer dan de grote pleinen. Op de route kom je kleinere installaties tegen die soms best inspirerend of/en onderhoudend zijn. Het pleintje met de paraplu’s, de indrukwekkende maan op de Kalandeberg of de penalty-voetballers kon ik wel hebben. En omdat de meeste mensen aan de vlinders in de Sint-Pietersnieuwstraat voorbij gingen, krijgt die van mij toch nog de nodige aandacht 😉

Lichtfestival loopt nog tot zondagnacht (voor wie dat al als nacht aanziet). Let op, de video’s kunnen spoilers bevatten

 

Sehnsucht Drongen

Wat doet een mens in de komkommertijd? Ge kunt naar de heruitzending van het laatavondjournaal kijken, ge kunt nog eens naar het laatste radionieuws luisteren,…OF ge pakt uwen agenda en noteert:

“ik ga naar Sehnsucht Intimate”

In het Landgoed De Campagne – Gijzelstraat 12 – 9031 Drongen (dat is vlak naast de kinderboerderij)
Van 28/10-12/11/2017 (weekends en feestdagen).

Met op zondag 29/10  vanaf 11u een aperitiefconcert met klassieke muziek, hapjes en drank. Voorwoord door Stephanie D’Hose, als vertegenwoordiger van de Minister van Cultuur Sven Gatz.

En op zondag 05/11 vanaf 11u een aperitiefconcert met akoestische popmuziek, hapjes en drank. Voorwoord door prof.dr. Tessa Kerre, topdokter UZ Gent die Sehnsucht en 200jaar UGent verbindt op haar eigen afdeling van het UZ.

Voor de concerten zijn reservaties niet verplicht maar wel sterk aangeraden. Eens alle stoelen bezet, kan er niemand meer bij.

Ik stel er mijn eerste (volledige) triptiek voor. Niet te missen!

Een evenement in samenwerking met Kunzthuiz, Stad Gent, Barlufin en speciale dank aan Vepad.

Woordbreuk

“Vandaag ga ik niet naar de Gentse Feesten”. Statement! Gisteren was de laatste dag. Het was mooi en vandaag stond trouwens een lentefeest of hoe noem je dat, bloemetjesfeest voor ene leuke jonge dame op het programma. Dus geen Gentse Feesten.

En zogezegd, zo gedaan. En tijdens het feest werd druk gepraat over kunst, over geschiedenis, over de tijd van toen, over de laatste kilometers van de koers en over..héé tiens, ’t zijn de Beatles vanavond op het Laurentplein…

Ikke: “Huh?! De Beatles? Hoe komt da kik da ni weet? Serieus? De Beatles ofwa?”
Zijle: “Awel, almost de Beatles en ’t schijnt zijn die zeer goed”
Ikke: “Om hoe laat?”
Zijle: “Om kwart na elf”
Ikke…*fuck, dat is laat…dat is ni voor den tweeën in mijnen nest* “Goh…Zijde wel zeker dat ge gaat?”
Zijle: “Ja hoor”
Die andere zijle: “Awel, ik ga ook”
Ikke: “OK, allez ’t is goe, ik kom”

En zo zit ge dan toch terug op de feesten, op het uur dat ge in uw bed moet liggen, te luisteren naar – bijna – de Beatles.
En het was nat, en het was koud maar we hebben ons voor dit laatste optreden toch goed geamuseerd. Een pluim voor de organisatie die na 3 salvo’s van “we want more” voet bij stuk bleef houden en het podium afsloot om 0u55. Ge moet ’t maar doen, respect (voor de bewoners).

Ik heb nog een laatste clipke gemaakt: https://youtu.be/qv9jjIJsWsQ

Genste feesten 2017: De tweede zaterdag

Na Kampenhout gisteren vandaag terug met de hele vriendenbende de feestenzone in gedoken. Het concert in de Sint-Jacobskerk lukt mij echt niet, ondanks alle goeie wil maar ’t is te vroeg. 13u eerste stop aan het Luisterplein met Pelele, een Frans gezelschap, en hun voorstelling “Au bout du fil”. Een circusverhaal met poppen als artiesten. Ook de speler zijn hier “part of the show”. Gezellig. Met enorm fijn afgewerkte poppen komt het spektakel tot leven; de clown, ruziënde Kozakken tijdens de paardenshow, trapezen,…we hebben het allemaal gezien. En dan heb ik niet gezegd dat het een passieve opvoering is van circustypetjes. De interactie met de spelers en het publiek maakt het nog leuker.

Pelele is morgen nog te zien op “de Green” om 15u45

Na Pelele en terwijl ook een broodjesmaaltijd in de tent naar de Botermarkt. Daar stonden vandaag nog 2 caravannekes waarvan enkel “Le monde d’Uhura” morgen nog blijft. De voorstelling van Mr. Baraki duurt 12 minuten. Als poppenspeler kom je heel wat mensen en situaties tegen. Deze compagnie kwam op zijn lange tochten langs de speelpleinen een waar spook tegen! In deze caravanne komt de geest van Mr. Baraki opnieuw tot leven en wat er dan gebeurt…Dat kan enkel God nog voorspellen.

Na deze voorstelling gingen we naar de Kalandeberg voor de vorostelling “3 Petits Cochons” door Théatre Magnetic. Dat het poppentheater Puppetbuskers niet alleen voor kinderen is, wordt snel duidelijk bij deze versie van “De drie biggetjes”. Sex, drugs en net geen rock-en-roll. De varkens vliegen er in het rond, de slimme boze wolf lijkt meer op een Bijzonder grappige voorstelling die je niet mag missen! Morgen nog zien om 13u op het Luisterplein en om 16u30 Kalandeberg.
Meer Puppetbuskers op http://www.puppetbuskersfestival.eu/

Omdat het er dan naar uit zag dat het zou gaan regenen, stapten we binnen bij Rosario voor een koffie of een chocomelk-de luxe. Mamamaya en ikzelf gingen daarna nog ’s tot aan de basis van de vlaggenmast van Sint-Baafs en genoten van het uitzicht over de stad en heel ver daar voorbij.

Gentse feesten 2017 – donderdag

Gentse Feesten zijn meer dan muziek, drank, feest,…Het gaat ‘m ook over vrienden ontmoeten, tolerantie, zijn wie ge zijt. Het toont een beetje hoe een maatschappij er zou kunnen uitzien mochten we ons een tikkeltje minder zorgen moeten maken om het minimumbedrag dat we nodig hebben om te leven. Niet dat er elke dag en het hele jaar door feesten moeten zijn (geen brood en spelen voor mij) maar de tolerantiegraad tijdens de feesten ligt ineens een stuk hoger (bij de meeste mensen).

Vandaag eerst een praktische klus. Junior had zijn fiets vastgemaakt aan de fietsenstalling achter ’t Designmuseum maar had de sleutel afgebroken bij het (proberen) naar huis gaan. Pech! Dus (super)vader maar ingeschakeld om het slot open te krijgen. Dat is niet mijn specialiteit maar het ging gelukkig heel erg vlot.

In de namiddag hadden we niets op de planning staan en eigenlijk kwam dat goed uit want het was toch wel goed aan het regenen. Dus samen met de jongens gekeken naar Lego-Batman-movie (zou ik daar ook nog ’s een recentie over schrijven? Misschien…) Enfin, dat dus. Maar waar ik zéér naar uitkeek was het tribute-concert George Michael door Gustaph.

OK, ik ben een fan. De discografie van GM is mij niet vreemd, zeker de laatste CD’s niet. Vooral na de Wham!-periode omdat er dan een pak meer inhoud in de teksten komen en er ook wel meer (inspirerende) uitdaging aan te pas komt. En die inspiratie komt zowel in de meer gewaagde nummers als bij de meer ingetogen nummers (bvb My mother had a brother ). En als fan wil je dat het goed is. Zo goed als “de echte” of liefst nog beter. En ik kan vergelijken…Een gewaarschuwde Gustaph is er twee waard! Maar die Gustaph deed dat goed, die deed dat schitterend, geweldig om het zowaar te zeggen en dan hou ik mij nog in. Ondersteund door 3 zangeressen leek het er op dat we de MTV-unplugged sessie zouden herbeleven. Dat alleen al zou tof zijn want dat was toch ook al zo’n memorabel moment. Maar Gustaph brengt meer nummers, andere nummers, nog persoonlijkere nummers. De artiest gaat zo op in de muziek dat hij soms zijn bindteksten moet onderbreken om zichzelf niet te verliezen. Alleen bij het einde van de show, wanneer het applaus voor de zoveelste keer uitbarst en de hele tent staat te dansen, pinkt de artiest zelf een paar tranen van ontroering weg. Zelden gezien en zo veelzeggend over deze show.

Ik engageer mij om die Gustaph zijn gegevens (als ik ze te pakken krijg) door te sturen naar Gent Jazz want zo funky, jazzy die liedjes van GM voorschotelen, dat wil ik nog wel eens zien. Voor mijn part mag dat gerust in het Reylhof zijn met zo een lekkere lunch erbij. Clips en foto’s hieronder. Wil je alle clips van het optreden? Klik hier

En ik moet dat meer doen, zo naar van die concerten gaan onder eighties-lovers. Gisteren De Bom vandaag George Michael, ja, dat bevalt me wel. Wie weet komt er wel een concertclubke van 🙂

Morgen zit ik de hele dag in Kalmthout op te stellen voor de expo Exhibit.03 waar ik mijn Lilith-reeks nog eens naar buiten mag brengen, dus geen feestenblog. Zaterdag ben ik er terug. Maar weet je echt niet wat gedaan? Dan kan je naar het Puppetbuskersfestival, naar Theater Box of naar Baudelo/Sint-Jacobs.