Museum Boijmans – Van Beuningen

Omdat ik – naar mijn normen- teveel kleurverschil zie op de foto’s die ik ter beschikking heb om de toren te tekenen (de foto is veel geler op de tablet dan op de laptop) ben ik maar naar het museum Boijmans – Van Beuningen getrokken om zelf naar het originele schilderij te kunnen kijken.

Natuurlijk rij je dan niet zo ver om enkel naar dat ene schilderij te gaan kijken. Alhoewel…Toen ik voor de 2e keer naar het kasteel van Chantilly ging was dat duidelijk om het portret van Simonette Vespucci te bestuderen. Toch neem ik bij zo’n bezoeken altijd wel de tijd om ook naar de rest van collectie te kijken. Museum Boijmans heeft een verrassend ruime collectie. Voor elk wat wils! MBVB lijkt wel de som van het SMAK, MSK en desingmuseum samen. En dan moet je nog weten er bijna recht tegenover het instituut voor actuele kunst zelf staat. En mocht deze blog je aanzetten om er ook naartoe te gaan, bezoek dan ook het Sonneveldhuis.

Het museum an sich is een erg boeiend gegeven. Je ziet er echt kunst van alle tijden en van alle soorten. Voor mij in een ongewone opstelling maar dat belet niet dat het een interessante collectie blijft. En met een beetje chauvinisme ben ik wel blij dat er heel wat Belgen tussen die werken zitten. En je kan er tussendoor wat kletsen met Nederlanders rond de wasmachine of gewoon naast de Toren van Babel šŸ˜‰

 

 

Advertenties

Change the system

Succes is een combinatie van passie, gedrevenheid, kennis en doorzettingsvermogen. De Bruegel-toren zit nu in een fase waar ik zeker moet zijn van de kleuren die worden gekozen. Voor een schaduwkant valt dat nog mee. De meeste kleurschakeringen verdwijnen in grijs-bruine tinten. Dat is helemaal anders wanneer de zon de toren treft. Dan moet ik wel zeker zijn dat het palet goed zit. De laptop en de tablet geven al een andere kleurtint. Er zit dus niets anders op dan naar het origineel te gaan kijken. En dat doe ik morgen. Nog even gebruik makend van de schoolvakantie hoop ik niet al te veel problemen op te baan te ondervinden. Hopelijk is er geen fritvet of siliconen of een ander glijmiddel op de ring rond Antwerpen te bespeuren en zijn er dus ook geen of weinig files. We zien het wel. Google weet alles šŸ™‚

Museum Boijmans – Van Beuningen – Rotterdam.

Klaar om uit te varen

Tijd voor kerst. Tijd voor eindejaar. Tijd voor flashbacks en vooruitblikken.

2017 was een druk en succesvol jaar. De verkoop bleef uit maar ik heb er mij over gezet. Er zijn belangrijkere dingen in het leven.
2017 was het jaar van de trips naar Brasschaat, de vriendschappen, expo’s Sehnsucht en de samenwerking met Carlo en Christine,…De vereniging ter promotie van de tekeningen van Max Van Hemel werd een feit. Het was kunstlevel+

Het was een jaar vol uitdagingen: de triptiek werd gerealiseerd, de vele kleinere tekeningen (om te proberen) en op de valreep De Toren (is nog niet af maar goed, de uitdaging was er wel). Het was een jaar vol waardering! Meer dan tevoren werd mijn website bekeken, gevolgd, gedeeld,…En dat koppel ik toch wel met enige fierheid aan mijn tekeningen Ć©n aan u. Van mijn teksten moet de blog het niet echt hebben. Uit de reacties onthou ik vooral dat ik mij minder en minder moet aantrekken van trends, van commerciĆ«le formaten, van hippe dingen. Dat ik voortaan vooral ga voor wat ik graag zelf wil gaan doen. En het ziet er naar uit dat dat vooral gedetailleerde, complexe, theatrale werken zullen worden waar het formaat van ondergeschikt belang is geworden aan het resultaat. Ik besef dat ik daarmee veel verkoop over de haag gooi but I don’t care. Ik ga voor passie, voor vuur, voor kunst. Voor kunst+

Ik hoop dat ik al wie mijn tekeningen mooi vindt daarmee nog steeds zal kunnen verwonderen, verbazen, vertellen. Want het wordt allicht ook een druk 2018. De haven ligt vol boten klaar om te kiezen voor het volle sop! Ga je mee? Dan gaan we samen voor 2018!

The Art of noise

Bij het tekenen luister ik meestal naar klassieke muziek, filmmuziek of naar The Beatles afgewisseld met George Michael. Alle James Bond-soundtracks staan inmiddels op het netwerk. De nieuwe technologieƫn maken dat allemaal mogelijk. En blij dat ik daarmee ben! Een ideale vermenging tussen klassiek, film en rock-en-roll. Het geeft pit, het swingt, het motiveert. Vandaag deze mix geplukt uit the Proms 2011.

Kunstpuzzle

In winterdagen bij de haard of op zomerdagen in de veranda is puzzelen de ideale bezigheid. Rustig, op eigen tempo met een glaasje wijn en wat gezellige muziek of de top…Alleen of met z’n tweetjes. Zo dacht ik er ook over. En daarom maakte ik deze puzzle met het centrale beeld van de nieuwste triptiek. Je kan voortaan elk detail van deze tekening zelf ontdekken in grote of kleine stukken.

De puzzle kan al vanaf 100stuks maar de Ć©chte puzzlemens gaat natuurlijk voor de 2000stukjes. Hoe meer stukjes je kiest, hoe groter het formaat en dus ook hoe dichter je komt bij de ware tekening.

Liever een andere tekening op de puzzle? Dat kan! Laat me weten welke tekening je graag wil hebben en ik regel het.

Prijzen tussen 20euro (100st), 30euro (500st M), 30euro (1000st L) en 45euro (2000st XL). Bestellen kan je via mail op max.vanhemel@gmail.com. Levertijd ongeveer 4 werkdagen.

De magie van kunst

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a16/

Wie op bovenstaande link klikt komt op de uitzending “winteruur” van Wim Helsen met Koen Fillet terecht. Ik geef toe dat ik eigenlijk nooit naar het programma kijk, ik weet niet precies waarom maar het kruist mijn TV-pad niet.

Koen Fillet daarentegen wel. Die volg ik al jaren. Van in de tijd van “Jongens en Wetenschap”. Superprogramma dat na 2 seizoenen al moest stoppen (en wat mij betreft erg vatbaar is voor heruitzending). Het weekendprogramma Interne Keuken van zijn collega Sven herinnert mij nog regelmatig aan die tijd. Ik moet trouwens nog wel ergens dat tweede boek hebben. voor het eerste was is te laat om het aan te kopen. Spijtig.

Maar waarom ik dit stukje TV deel (te bekijken tot 21 april 2018) is omdat Koen er perfect in uitlegt waarom ik niet altijd graag uitleg geef over wat ik maak als tekeningen en hoe ik die maak. Kunst (mag ik het even daar klasseren) is magie, het is ontsnappen, het is wegdromen, vervoering, emotie, verbeelding, fantasie,…Ik vertel graag een verhaal aan wie dat wil horen maar magie dat is iets…magisch.

Water en lucht

Gisteren ging ik met Junior wat promoborden voor de Sehnsucht-expo uitzetten in de buurt (ja hoor, ik haal ze daarna weer keurig weg. De locaties zijn genoteerd). Na het tweede bord realiseerde ik me dat ik een paar uur eerder de motorkap had losgemaakt. Ik had dat gedaan omdat er water in de ruitenspoeiers moest. Ik was terwijl aan de telefoon met mijn moeder en dan kon ik niet zomaar ook die motorkap open gooien en met water beginnen. Maar de hendel, die aan de binnenkant van de auto zit, die trok ik al over (ik was via de draadloze verbinding aan het bellen). Natuurlijk – met mijn immer verwarde geest – daarna vergeten en dus met een niet gesloten motorkap rondgereden. Nu ja, die gaan niet zomaar open maar toch…

Dus onderweg zie ik dat en ik leg aan Junior uit dat er nog water in de auto moet.
“Water?” krijg ik al spontane reactie…
“Jep, voor de ruitenwissers”.

Waarop ik vraag of hij dat niet hoort te weten nav zijn theoretisch rijbewijs. “Neen, maar de bandenspanning ken ik wel”. “Ah?”. “Je moet die om de 2 maanden zelf controleren”. “Maar daar heb ik toch een verklikker voor op mijn dashboard? Waarom zou ik dat nu zelf gaan doen? En wat moet de garagist dan nog doen?”

Ik vraag mij af hoeveel mensen spontaan om de 2 maanden de bandenspanning van hun wagen controleren…Dat lijkt me redelijk absurd. Al kan ik wel begrijpen, in mijn tijd moest ik niet weten hoe een autoband op te blazen voor het examen. Tiens…zouden ze dat nu wĆ©l vragen? Want iedereen die al eens bandenspanning heeft gecontroleerd weet dat daarna de band meestal platter staat dan tevoren. Zouden ze al zo slim zijn bij de overheid?