Eburonenweekend

Kunst drijft een mens. Dat is op zijn minst wat ik kan zeggen na dit weekendje Tongeren. Daar loopt nog tot eind deze maand de tentoonstelling “Timeless Beauty” in het Gallo-Romeins museum. Timeless Beauty is eigenlijk een tentoonstelling met foto’s van (de betreurde) Marc Lagrange gelinkt aan schoonheid in de tijd van de Romeinse overheersing.

Alleen al voor de foto’s zou ik er naartoe gegaan zijn, maar als je die lange afstand vanuit Gent maakt, kan je maar beter ineens ook de vaste collectie van het museum er bij nemen. Naast veel schoon vrouwelijk naakt ook veel scherven, potjes, kammekes, stenen en beelden te zien dus. En prachtige wassen beelden die de mens van toen evoceren. Voor junior² was er de kinderroute waarna hij eigenlijk meer wist te vertellen over het vaste deel dan ikzelf. Ook voor de fototentoonstelling is er een kindvriendelijke audiogids.

Omdat we wisten dat we toch wel heel wat zouden gaan stappen, zijn we maar ineens ter plekke gebleven voor de nacht. Hotel Eburon leverde ons een zeer ruime zolderkamer af met veel blingbling maar goedkope afwerking en slecht geïsoleerde muren. Toch was het ontbijt wel super!

Dag 2 bracht ons naar Bokrijk. Veel uitleg hoeft dat niet, iedereen kent Bokrijk wel. Ook al ben je er niet geweest, je weet dat het een openluchtmuseum is (net als Brugge *LOL*) dat je terugbrengt naar de tijd kort voor de Eerste Wereldoorlog. Het museum is ook daar erg kindvriendelijk en er is naast het museum een enorme speeltuin. Reducties vliegen je om de oren! Ga je er naartoe, kijk dan zeker eerst eens op de website welke lidkaarten je best meeneemt.

Advertenties

The Beauty of the Beast

Een zondag in een extra lang weekend…effe kijken…Volgens Frank ligt er een hogedruk gebied aan te komen dat zorgt voor mooi weer op zondag en op maandag. Dinsdag (feestdag) is het alweer om zeep want de nasleep van dat hogedruk gebied voorspelt niet veel goeds. Maar het beloofde mooie weer was toch niet dat wat het moest zijn.  Dus gingen onze plannen niet richting kust maar eerder richting binnenland.

Na een voormiddagje lui en op het gemak naar de Puyenbroekse speeltuinen en daar ook lunchen in het plaatselijke restaurant. En dan waren we eigenlijk al half onderweg naar Bornem/Hingene waar de tentoonstelling “The Beauty of the Beast” loopt.

Het kasteel van Ursel (in Hingene dus en niet in Ursel) lijkt aan de buitenkant niet zo groot maar how! zoveel kamertjes dat er binnen zijn. Door de tentoonstelling erg mooi ingericht. Maar los daarvan zijn er prachtige Chinees aandoende (vaste) muurdecoraties.

De tentoonstelling is helemaal opgebouwd rond dieren. Schilderijen, foto’s, beelden, muziek, installaties, video en zelfs levende dieren vormen samen een prachtig geheel. Met een paar grote namen en heel wat veelbelovend talent. Een niet te missen event voor de kunstliefhebber.

De expo is (helaas) voor publiek enkel te bezichtigen op zondagen en feestdagen in de namiddag. Inkom is 10euro. Tijdens de rondgang krijg je een handige gids die je achteraf terug inlevert of voor een vrije bijdrage aankoopt. Ondanks het doolhof aan vele kamertjes is er een goed gestructureerd wandelpad waardoor je weinig last hebt van andere bezoekers (voor zover je er last kan van hebben natuurlijk).

The Artist/Knight

OK, ik steek het niet weg, het Kasteel van Gaasbeek is een vaste stek op mijn expositie-lijst. Ik steek ook niet meer weg dat ik op een dag daar één van mijn werken graag zou zien ophangen (dus wie tips of twijoos heeft, altijd welkom).

Ik ging, samen met de kleinsten, naar de lopende tentoonstelling rond ridders, kunstenaars en alles wat zich daarrond beweegt. En we hebben ons goed geamuseerd. De tentoonstelling is erg losjes opgebouwd, niet dat ge aan alles moogt prutsen maar de opstelling oogt veel vrijer om door te bewegen dan de vorige. Ridders spreken sowieso al tot de verbeelding maar wanneer 2 jongens het kasteel betreden zijn ze ook helemaal weg in de tijd. Al van bij het eerste beeld prijs: een video met lofzang en dame te paard herinnert me aan de dagen van Ivanhoe (of zoals dat toen nog heette “Ivanoowéé”). Met het kunstwerk van Yoko Ono wordt meteen de toon gezet: dit wordt een collectie mooie beelden met iets abstracts, absurds maar wel erg stijlvol. Ook sommige video’s kregen onze aandacht (maar lang niet allemaal). De video van/met Jan Fabre deed denken aan Don Quichote en zijn imaginaire vijanden…

Wij vinden de expo zeker een aanrader ook voor een jong publiek (5 jaar en ouder) en als het weer wat mee valt is er nog een zoektocht voor de kinderen. En de kinderen worden achteraf ook rijkelijk beloond voor hun inspanningen door het onthaalpersoneel 🙂

nog tot 5 november te bekijken. Meer info hier.

Karios Castle – Kaasteel Gaasbeek

If there is a place…om thuis te komen, genieten van de ideale combinatie tussen natuur, geschiedenis en kunst dan is dat voor mij in Gaasbeek. Op een boogscheut van mijn jeugd. Bij een ontsnapping aan alle drukte ging ik al een preview houden van de laatste tentoonstelling “Karios Castle”. Ik had er dan ook lang genoeg naar uitgekeken. Met de motor door het Brabantse landschap, de verte, de ruimte die ik niet ken in ’t (veel stenen) Gentse landschap…Ik mis het niet meer elke dag maar toch wel een paar keren op een jaar.

Karios Castle neemt je mee op een tijdloze trip door kunst. Niet door de tijd of terug in de tijd maar wel weg van alle notie van tijd. Je komt in een merkwaardige tijdloosheid terecht met beelden die tijd verschroeien.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik deze tentoonstelling van een veel lager niveau vind dan alle andere voorgaanden (en ik heb er toch wel al een paar gezien aldaar). Op 1 werk na was er niets dat me mee opslorpte in gedachten en fantasie. Maar het decor blijft wel uniek natuurlijk. Heb je niets aan de tijdelijke tentoonstelling dan kan je zeker nog genieten van de vele schilderijen die er permanent hangen (waaronder de toren van Babel door Breugel).

TIP: Ga je de tentoonstelling bezoeken, kies dan voor de formule van boek met ticket. Voor een kleine meerprijs krijg je dan het boek van de tentoonstelling erbij. Een blijvende herinnering. (Wie zijn boek van Sehnsucht kwijt wil mag mij altijd contacteren)

Als je door het kasteel wandelt, let ook even op de markeringen op de muren. Die worden weldra herschilderd en men heeft onder de bovenste laag een andere laag met motieven ontdekt. De markeringen op de muren duiden op deze (onderliggende) motieven en welke dienen te worden hersteld.

Technopolis 2017

Het was alweer een paar jaren geleden dat we nog ’s naar Technolopis waren geweest. De laatste herinneringen dateren al van het laatste jaar van Junior toen we, voor zijn verjaardagsfeest, met een aantal auto’s en een flinke lading jolijt naar daar reden om er een bende losgeslagen jongeren los te laten op alles wat technisch te ontdekken valt.

Nu Junior² al de gezegende leeftijd van 4 en bijna 5 heeft, vond ik het wel gepast om al een eerste introductie te geven in “hoe zit dat nu eigenlijk met…”. En van dat soort dingen heb je er wel duizend in Technopolis. Al spelende leren, dat wil toch ieder kind? In een Ketnetomgeving leren over fysica, chemie, urbanisatie, het menselijk lichaam en de kaka van de wilde dieren. Zelfs Junior kon zich nog vinden in de elektrische circuits (OK, hij overbluft mij) en de kinderwaterbaan.

De prijzen zijn nog steeds prijzig maar bon, parking is gratis en je hebt er snel toch 3uur plezier aan. Een aanrader! 🙂

BRT speelt De Minnaar

Hoe actueel kan een toneelstuk van 1960 zijn? Niet dat ik me heb bezig gehouden met de tekst rond de inhoud en de historiek van dit toneelstuk op voorhand te lezen (daar heb ik mijn madam voor) maar het was een interessant “wist je datje” dat ze mij na de voorstelling meegaf.

In een reeks van 11 voorstellingen, waarvan meerdere uitverkocht zijn, spelen Katrijn Govaert en Geert Willems een soort merkwaardig georkestreerd koppel dat geconsumeerd is door traditionele waarden. Hij is de “big business”-man die voornamelijk oog heeft voor geld, statistieken en status, zij is de getemde huisvrouw die ten onder gaat aan gebrek aan emotie, liefde, aandacht. De minnaar bindt en verdeelt beide personages.

Een complexe situatie overgoten met een soort tango-saus geprojecteerd op 2017. Klinkt in het begin wat “stijf” (zie ook trailer) maar na een paar minuten heb je wel door dat dat helemaal hoort bij deze tango…Alsof een tango dan weer zo soepel swingt 😉 Mag zeker opgenomen worden in het Belgisch Repertoire Theater.

Nog snel kaartjes bestellen? Ga dan naar de pagina van Theater Box

1 minute and 30 seconds with…

Some people are/were on my bucketlist to meet them…Unfortunatly some of them already passed the edge of time.

It has always been in my nature to treat famous/know people just as ordinary people, so I never intend to start talking to them or stand in the front row on an event just to shake hands. I’m more into a nice chat with coffee and cake. So maybe one day I hope to meet Michael Caine or Roger Moore. But alas…I am just a mortal man 😉 Lucky me I have the movies or…this incredibly beautiful music by John Barry (who died 6 years ago on this day)