Paris ne sera jamais Paris

ofte Parijs is altijd een beetje anders. Jaarlijks ga ik naar Parijs. Dat is al vele jaren zo. En telkens ik naar Parijs ga, ontdek ik weer een andere kant, een ander leven, andere kunst, andere sfeer.

Deze keer ging de trip helemaal naar ’t zuiden van Parijs. Het 14e en 15e arrondissement. En hoe groot Parijs ook is, er zijn enorm veel parallellen met Gent. Gent mag fier zijn dat deze wereldstad een beetje een spiegel is voor dit grote dorp.

Maar na een 3daagse vol plezier en genot, zei ze me op de Thalis richting Brussel: “eigenlijk zouden we vanavond naar een Franse film moeten kijken”. Ik zocht en ik vond. En eigenlijk mag u deze film ook niet missen. Daarom laat ik hieronder een link waar u hem helemaal gratis kan bekijken. Maar begin misschien eerst met de trialer over dit waargebeurde verhaal van Edmond waarvan iedereen de afloop kent maar niemand het begin…

 

Op visite bij Bruegel

De laatste weken waren (alweer) Bruegel-weken. Niet met eigen creaties maar wel met het bezoeken van Bruegel-evenementen te Brussel.

Eerst ging ik met junior² naar Bruegel de Bruegel Immersive in het Dynastiepaleis aan de voet van de kunstberg. Een interessante projectie-expo waar je Bruegels werk op zeer groot formaat kan bekijken en uitleg krijgt over de details in het werk. De wandeltocht door het Dynastiepaleis eindigt in een projectiezaal met Bruegelschilderijen langs alle kanten (bonven, onder, links, rechts) en een interessante verhaallijn. Bezoek duurt in totaal ongeveer 1 uur.

Hier meer info

Later ging het met vriend Jan naar het KSMKB voor “Bruegel Unseen”. Bruegelschilderijen in gigapixel geprojecteerd in het KMSKB. Ik had begrepen dat het met zo’n VR-bril zou zijn en we in het schilderij zouden stappen maar dat was eerlijk gezegd veel minder. Net zoals hierboven maar op veel kleiner formaat worden schilderijen geprojecteerd. Beetje ontgoochelend daar het ook maar over 3 schilderijen gaat. In ruil kan je met je ticket ook wel binnen in de vaste collectie van het KMSKB.

Enfin, de algemene regel geldt ook hier: hoe meer blabla er rond gemaakt wordt, hoe minder de prestatie.

De video’s van het KMSKB zijn ook te vinden via Google:

het bezoek van Johannes de Doper

uitleg rond het leven van Bruegel

 

 

Niet te missen: Bellingen, Kunst in het dorp

(Vlaams-)Brabant…Ik kan er uren lyrisch over zijn. Waarom? Daarom:

Ruimte! Gent is een geweldige stad maar de muren, de hoogtes, kunnen soms zo verstikkend zijn. Dezelfde gedachte – niet gevoel – krijg ik wanneer ik aan zee vanop het strand landinwaards kijk. Hoe komt een mens er toe zo’n (aan zee zeker) hoge muren te bouwen en het landschap zo te verprutsen dat alle zin voor ruimte verdwijnt. Wel, Brabant heeft ruimte. Een beetje mee geholpen door het heuvellandschap is het bij elke helling genieten van het kilometers wijde zicht. Het is goud waard.

Ik hoor nu al een paar mensen denken: “maar dat hebben we in Gent ook”. Dat zal wel. Ik kan vanuit Mariakerke de toren van Sint-Pieterskerk zien…In de winter…Wanneer ik door de bomen kan kijken. Om het toch even te situeren zet ik de 2 satellietbeelden even naast mekaar. De bruine blokken links zijn geen gebouwen maar velden…

En waarom was ik deze keer in Bellingen? Voor “Kunst in het dorp“. O ja, Bellingen dat ligt op een boogscheut van Halle, op ongeveer 15km van Ninove. Kwestie van het een beetje te situeren dus. Maar “Kunst in het dorp” is een jaarlijks kunstevent en loopt nu voor de 17e keer. Waarom ik hier niet eerder van hoorde is mij een mysterie maar wat ik u nu zeker al kan meegeven is dat het een NIET TE MISSEN event is. Van dorpjes als Bellingen verwacht je geen hoogstandje. Maar Bellingen kijkt over de grenzen. Deze organisatie weet van aanpakken. En dat in een verrassend kader! Een oud kasteel, oud klooster dat er van buiten eerder uit ziet als een dorpsschooltje heeft achter de gevel ongelooflijk knappe ruimten. Met de juiste belichting en een perfecte omkadering (Geuze om te drinken, klassieke & jazz-concerten) wordt het een event dat je eigenlijk in de grootsteden verwacht.

Meer dan 38 kunstenaars (want er zitten ook collectieven bij) maken er een prachtig moment van. Ik deed de toer 2x en dat wil wel wat zeggen. In mijn programmaboekje kruiste ik Annie Postelmans, Christien Dutoit, Willy Ronsmans, Patrick Dewit, Philip Van Hoeck, Geert Van Rysseghem en Pedro Piet aan. Persoonlijk was het weerzien met mijn leerkracht technisch tekenen/esthetica Piet Deryckere zeer warm.

Ik noteer het event als “hier wil ik zeker nog eens aan deelnemen!” (Bart, noteer het maar al)

klik op de poster voor meer info rond Kunst in het dorp 2018

Magritte for kids

Musea…Beurk! Saai! Boring! Zo ni cool maat! Edde niks anders?

Ik vind kunst en cultuur als onderdeel van (een rijke) opvoeding erg belangrijk. Goede schoolresultaten zijn prima maar het echte leven begint pas wanneer die (basis)kennis verrijkt wordt met inspiratie, creativiteit, wereldkennis,…Een van de onderdelen die we vandaag op vergaderingen regelmatig horen is “out of the box”. En waar haal je dan inspiratie?..Juist…Neen, fout! Eerlijk? Het was gewoon een pedagogische studiedag en ik was op zoek naar iets leuk. Zo kwam ik op de site van het museum Magritte terecht waar ik nu de audiogids voor kinderen ontdekte. De clip voor de audiogids (6-12) deed het helemaal. Goed opgebouwd, boeiend verteld, frivool en herkenbaar voor de kinderen. Wij daar naartoe. Voor 14euro (10euro voor mij+4euro voor de audiogids) hebben we entertainment voor 2uur. Reken er de trein (met een railpass) bij en voor 35euro in totaal zijt ge er vanaf. Hoe meer kinderen onder de 19 je mee brengt hoe goedkoper het wordt.

Er is ook nog een aparte gids voor 12 tot 18 jarigen. Maar luister gerust mee met uwe kleinen, ge steekt er zeker zelf nog wat van op. En het museum krijgt ge er bijna voor u alleen bij (als ge tijdens de week gaat toch)

En ondertussen laat ik u genieten van wat ik allemaal gezien hen. O ja, een aantal schilderijen zijn op reis naar andere tentoonstellingen. De open ruimtes zijn ingevuld door Nicolas Party. Een interessante aanvulling die niet vloekt met de vast collectie. Zelfs na mijn 3e bezoek aan dit museum blijf ik enthousiast.

Meer info over het museum vind je hier: https://www.musee-magritte-museum.be/nl  Een B-dagtrip heb ik niet gevonden.

Expo: No Match

De titel doet deze tentoonstelling geen eer aan want als er nu 3 kunstenaressen zijn die nu ’s wél samen gaan dan vind je ze zeker op deze tentoonstelling. Pia Cabuy, Isabel De Rijcke en Wendy Vandeputte tonen een selectie uit hun werk in Het Achterhuis, Diksmuidestraat 41, Gent.

Een knappe tentoonstelling die rust brengt. Ze sleept je mee naar wat ik “een tussenwereld” zou noemen. Een wereld die ergens ligt tussen het abstracte en het reële. In de werken herken je gezichten, voorwerpen, plaatsen maar je kan ze niet altijd plaatsen in een context. Verbeeldingstrelend dus. Laat gerust je gedachten en fantasie de vrije loop wanneer je deze werken ziet want ze slepen je mee naar een plek tussen waar zij zijn en waar jij bent. Een aanrader om langs te gaan dus!

Vandaag nog van 14u tot 18u. Meer info hier.

Brugge: Groeningemuseum

Heb je al gehoord van museum M? MSK Gent? Rubenshuis? Allicht wel. Al gehoord van het Groeningemuseum? Dat is dat museum waar je – buiten Brugge -nauwelijks iets van hoort en ergens verscholen ligt in het oud Sint-Janshospitaal.

Het moderne interieur herbergt schatten van schilderijen die perfect passen in dit openluchtmuseum. Van Vlaamse Primitieven – het blijft een onterechte naam – tot Belgische expressionisten en surrealisten.

Ondanks dat het voornamelijk Vlaamse kunst is mogen we onderstreept FIER zijn op dit museum en zou iedereen er ’s naartoe moeten.

Breng je kinderen mee of wil je graag een handige gids mee voor onderweg? Vraag dan naar de route van de groene parkiet.

Zalig interessant en achteraf neem je er gewoon het ijsje of de wafel in een gezellig café er bij.

meer info over het Groeningemuseum vind je hier.

Opstand: 2 opera-intermezzi met een pauze

Opera. Het is voor mij een onbewandeld pad. En al zou ik er al eens over gelopen hebben, het zal dan inmiddels wel al flink begroeid zijn met onkruid.

Een paar weken geleden zag ik de oproep van Liza Dedapper om naar de try-out van de opera “Opstand” (Kolegemkerk Mariakerke) te komen. Een voorstelling bestaande uit 2 opera-intermezzi: La serva padrona  en L’artigiano gentiluomo. Opera-intermezzi zijn “korte” operastukken destijds speciaal geschreven om te spelen tijdens de pauze van een “grote” opera.

In beide stukken wordt de rijke heer in het spel bedot door de knappe vrouw die in zijn huis leeft. De stukken zijn soms grappig, soms spottend. Tijdens het spel wordt de ongelijkheid (vooral in stand en klasse) aangekaart. De rijke maar niet zo snuggere Uberto geniet van zijn luie leven dat voornamelijk bestaat uit lang uitslapen, eten, feesten en dan lang uitslapen, eten,…Serpina, zijn dienstmeid, heeft feitelijk de touwtjes in handen en beslist op een dag haar “meester” een lesje te leren.

Beide stukken (waarvan ik u het tweede plot zelf laat ontdekken) worden voorzien van boventitels. Altijd handig voor wie zijn Berlitz-boekje met Italiaanse woorden thuis vergeten is. Verfrissend eens wat meer jeugd in de zaal te zien. Dat mag wel meer 🙂

De voorstelling speelt nog in CC De Plomblom en toert daarna verder door naar Aalst en Lierde. Meer info hier.

Live muziek onder leiding van Linde Demuynck. Toneelopbouw staat op naam van Mien Bogaert. Kostuums: Elena Werner

Het zang en acteerwerk wordt verzorgd door Liza Dedapper, Erwin Muller en Roan Windels

 

Kunst in Knokke

Zwoele zomeravond. Verschrikkelijk cliché. Ze keek naar mij en vroeg me: “ga je met me mee?”. En we hadden een date!

Wie voor het komende weekend nog geen plannen heeft kan deze tip zeker goed gebruiken. Nog tot 15/8 loopt in Knokke de 25e editie van de openlucht tentoonstelling “Sculpture link“. Vanaf het station volg je de Meerlaan en wandel je zo langs vele prachtige beelden opgesteld langs de baan. Ben je aan de Zeedijk gekomen, dan kan je ook die afwandelen. Langs de zeedijk vind je niet alleen de beelden van Sculpture link maar zie je veel moois in de galerijen langs de dijk. Wil je nog meer zien, dan is er ook nog de “beelden”-route van Beaufort. Die laatste moet je niet al te letterlijk nemen want het zijn verre van sculpturen: een artistieke tuinaanleg, een speciale redderstoel/trap/toren, een soort gestolde visser…Het is zo wat minder mijn ding (voor wat Knokke betreft toch).

Dat Knokke kunststad aan zee is kan je zien aan het overzicht van alle beelden in de gemeente. Die zijn verzameld op deze site: https://www.myknokke-heist.be/nl/beelden-de-stad

Eettip: restaurant Rigoletto aan de Lippenslaan. Lekker, gezellig, casual en betaalbaar.

Klaar om uit te varen

Tijd voor kerst. Tijd voor eindejaar. Tijd voor flashbacks en vooruitblikken.

2017 was een druk en succesvol jaar. De verkoop bleef uit maar ik heb er mij over gezet. Er zijn belangrijkere dingen in het leven.
2017 was het jaar van de trips naar Brasschaat, de vriendschappen, expo’s Sehnsucht en de samenwerking met Carlo en Christine,…De vereniging ter promotie van de tekeningen van Max Van Hemel werd een feit. Het was kunstlevel+

Het was een jaar vol uitdagingen: de triptiek werd gerealiseerd, de vele kleinere tekeningen (om te proberen) en op de valreep De Toren (is nog niet af maar goed, de uitdaging was er wel). Het was een jaar vol waardering! Meer dan tevoren werd mijn website bekeken, gevolgd, gedeeld,…En dat koppel ik toch wel met enige fierheid aan mijn tekeningen én aan u. Van mijn teksten moet de blog het niet echt hebben. Uit de reacties onthou ik vooral dat ik mij minder en minder moet aantrekken van trends, van commerciële formaten, van hippe dingen. Dat ik voortaan vooral ga voor wat ik graag zelf wil gaan doen. En het ziet er naar uit dat dat vooral gedetailleerde, complexe, theatrale werken zullen worden waar het formaat van ondergeschikt belang is geworden aan het resultaat. Ik besef dat ik daarmee veel verkoop over de haag gooi but I don’t care. Ik ga voor passie, voor vuur, voor kunst. Voor kunst+

Ik hoop dat ik al wie mijn tekeningen mooi vindt daarmee nog steeds zal kunnen verwonderen, verbazen, vertellen. Want het wordt allicht ook een druk 2018. De haven ligt vol boten klaar om te kiezen voor het volle sop! Ga je mee? Dan gaan we samen voor 2018!

Star Wars VIII

En toen was er als eerste dag van de kerstvakantie: Star Wars VIII (8 dus): The last Jedi.

In deze nieuwste aflevering van de saga volgen we Rey weer in haar zoektocht naar een training om The Force onder controle te krijgen. Ze vindt daarvoor finaal ergens nergens Luke Skywalker en hoopt hem te overtuigen haar tips & tricks mee te geven. Parallel zien we Ben Solo ofte Kylo Ren afglijden naar de donkerdere kant dankzij de hulp van Snoke.

Goed, in’t kort gezegd: deze film duurt ongeveer 2u30 en ge verveelt er u geen seconde mee. Hij zit jokvol special effects, technische snufjes, humor, spectaculaire actiescenes en vooral veel geweld. Maar finaal gezien blijft het wel hetzelfde (christus)verhaal dan wat we al gezien hebben in delen 1,2,3 en 4,5,6. Tot mijn verbazing heeft deze film toch nog een soort einde. Ik had mij verwacht aan een brutale knip zoals we die kennen tussen delen 5 en 6 of vanuit The Lord of the rings-delen. Niet dus. Al is het einde nog ver buiten zicht, ga je met een goed gevoel naar huis. Het is nu verder aftellen naar deel 9. Om de tussentijdse honger wat te stillen volgt er eerst nog een aflevering rond Han Solo zelve. En dan mogen er van mij wel wat meer interessante en vernieuwde plots komen.

Aanrader is wel om deze film te bekijken in Imax 3D (omwille van het grote scherm en de verhoogde beeldkwaliteit) of in 4D (dan krijg je er een gratis douche en trillende stoelen bij).

Voor wie niet meer helemaal mee is, er is een “korte” Wikipedia-pagina.

The Art of noise

Bij het tekenen luister ik meestal naar klassieke muziek, filmmuziek of naar The Beatles afgewisseld met George Michael. Alle James Bond-soundtracks staan inmiddels op het netwerk. De nieuwe technologieën maken dat allemaal mogelijk. En blij dat ik daarmee ben! Een ideale vermenging tussen klassiek, film en rock-en-roll. Het geeft pit, het swingt, het motiveert. Vandaag deze mix geplukt uit the Proms 2011.

The Culture Club

Dit weekend was er weer eentje vol cultuur. Ik had thuis nochtans gezegd dat het een rustig weekend moest worden, zo eentje om gezellig bij de haard te liggen lui wezen in de zetel. Maar niets van dus…Vrijdag nog een paar uren getekend en zaterdag naar Brugge om er de tentoonstelling Dark Rooms (PAK) te gaan bekijken. Eerlijk gezegd was ik, na de vorige top-tentoonstelling, wel ontgoocheld. Het is een donkere (dark dus) tentoonstelling en maar een paar werken konden mijn aandacht vasthouden. Enfin, elk zijn meug. Dan maar wat wandelen door de onbekende straten van Brugge waar ergens in de verte Push demon op een brug de pers stond aan te spreken. Aan de voet van een andere Brugge vond ik toevallig het atelier/galerij van David De Graef. Knap, kwaliteit, schone kunst! Toch liever daar rondgelopen dan bij PAK (sorry voor PAK).

Zondag naar STAM voor de expo rond 200 jaar UGent. De hele geschiedenis van (en een beetje van voor) de universiteit in Gent ontstond. Leuk om de oude gebouwen te herkennen en hoe het studentenleven er vroeger uitzag. Lijkt me vooral leuk voor al wie aan de UGent heeft gestudeerd en een beetje terug in de tijd wil gaan.

Eburonenweekend

Kunst drijft een mens. Dat is op zijn minst wat ik kan zeggen na dit weekendje Tongeren. Daar loopt nog tot eind deze maand de tentoonstelling “Timeless Beauty” in het Gallo-Romeins museum. Timeless Beauty is eigenlijk een tentoonstelling met foto’s van (de betreurde) Marc Lagrange gelinkt aan schoonheid in de tijd van de Romeinse overheersing.

Alleen al voor de foto’s zou ik er naartoe gegaan zijn, maar als je die lange afstand vanuit Gent maakt, kan je maar beter ineens ook de vaste collectie van het museum er bij nemen. Naast veel schoon vrouwelijk naakt ook veel scherven, potjes, kammekes, stenen en beelden te zien dus. En prachtige wassen beelden die de mens van toen evoceren. Voor junior² was er de kinderroute waarna hij eigenlijk meer wist te vertellen over het vaste deel dan ikzelf. Ook voor de fototentoonstelling is er een kindvriendelijke audiogids.

Omdat we wisten dat we toch wel heel wat zouden gaan stappen, zijn we maar ineens ter plekke gebleven voor de nacht. Hotel Eburon leverde ons een zeer ruime zolderkamer af met veel blingbling maar goedkope afwerking en slecht geïsoleerde muren. Toch was het ontbijt wel super!

Dag 2 bracht ons naar Bokrijk. Veel uitleg hoeft dat niet, iedereen kent Bokrijk wel. Ook al ben je er niet geweest, je weet dat het een openluchtmuseum is (net als Brugge *LOL*) dat je terugbrengt naar de tijd kort voor de Eerste Wereldoorlog. Het museum is ook daar erg kindvriendelijk en er is naast het museum een enorme speeltuin. Reducties vliegen je om de oren! Ga je er naartoe, kijk dan zeker eerst eens op de website welke lidkaarten je best meeneemt.

The Beauty of the Beast

Een zondag in een extra lang weekend…effe kijken…Volgens Frank ligt er een hogedruk gebied aan te komen dat zorgt voor mooi weer op zondag en op maandag. Dinsdag (feestdag) is het alweer om zeep want de nasleep van dat hogedruk gebied voorspelt niet veel goeds. Maar het beloofde mooie weer was toch niet dat wat het moest zijn.  Dus gingen onze plannen niet richting kust maar eerder richting binnenland.

Na een voormiddagje lui en op het gemak naar de Puyenbroekse speeltuinen en daar ook lunchen in het plaatselijke restaurant. En dan waren we eigenlijk al half onderweg naar Bornem/Hingene waar de tentoonstelling “The Beauty of the Beast” loopt.

Het kasteel van Ursel (in Hingene dus en niet in Ursel) lijkt aan de buitenkant niet zo groot maar how! zoveel kamertjes dat er binnen zijn. Door de tentoonstelling erg mooi ingericht. Maar los daarvan zijn er prachtige Chinees aandoende (vaste) muurdecoraties.

De tentoonstelling is helemaal opgebouwd rond dieren. Schilderijen, foto’s, beelden, muziek, installaties, video en zelfs levende dieren vormen samen een prachtig geheel. Met een paar grote namen en heel wat veelbelovend talent. Een niet te missen event voor de kunstliefhebber.

De expo is (helaas) voor publiek enkel te bezichtigen op zondagen en feestdagen in de namiddag. Inkom is 10euro. Tijdens de rondgang krijg je een handige gids die je achteraf terug inlevert of voor een vrije bijdrage aankoopt. Ondanks het doolhof aan vele kamertjes is er een goed gestructureerd wandelpad waardoor je weinig last hebt van andere bezoekers (voor zover je er last kan van hebben natuurlijk).

The Artist/Knight

OK, ik steek het niet weg, het Kasteel van Gaasbeek is een vaste stek op mijn expositie-lijst. Ik steek ook niet meer weg dat ik op een dag daar één van mijn werken graag zou zien ophangen (dus wie tips of twijoos heeft, altijd welkom).

Ik ging, samen met de kleinsten, naar de lopende tentoonstelling rond ridders, kunstenaars en alles wat zich daarrond beweegt. En we hebben ons goed geamuseerd. De tentoonstelling is erg losjes opgebouwd, niet dat ge aan alles moogt prutsen maar de opstelling oogt veel vrijer om door te bewegen dan de vorige. Ridders spreken sowieso al tot de verbeelding maar wanneer 2 jongens het kasteel betreden zijn ze ook helemaal weg in de tijd. Al van bij het eerste beeld prijs: een video met lofzang en dame te paard herinnert me aan de dagen van Ivanhoe (of zoals dat toen nog heette “Ivanoowéé”). Met het kunstwerk van Yoko Ono wordt meteen de toon gezet: dit wordt een collectie mooie beelden met iets abstracts, absurds maar wel erg stijlvol. Ook sommige video’s kregen onze aandacht (maar lang niet allemaal). De video van/met Jan Fabre deed denken aan Don Quichote en zijn imaginaire vijanden…

Wij vinden de expo zeker een aanrader ook voor een jong publiek (5 jaar en ouder) en als het weer wat mee valt is er nog een zoektocht voor de kinderen. En de kinderen worden achteraf ook rijkelijk beloond voor hun inspanningen door het onthaalpersoneel 🙂

nog tot 5 november te bekijken. Meer info hier.

Karios Castle – Kaasteel Gaasbeek

If there is a place…om thuis te komen, genieten van de ideale combinatie tussen natuur, geschiedenis en kunst dan is dat voor mij in Gaasbeek. Op een boogscheut van mijn jeugd. Bij een ontsnapping aan alle drukte ging ik al een preview houden van de laatste tentoonstelling “Karios Castle”. Ik had er dan ook lang genoeg naar uitgekeken. Met de motor door het Brabantse landschap, de verte, de ruimte die ik niet ken in ’t (veel stenen) Gentse landschap…Ik mis het niet meer elke dag maar toch wel een paar keren op een jaar.

Karios Castle neemt je mee op een tijdloze trip door kunst. Niet door de tijd of terug in de tijd maar wel weg van alle notie van tijd. Je komt in een merkwaardige tijdloosheid terecht met beelden die tijd verschroeien.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik deze tentoonstelling van een veel lager niveau vind dan alle andere voorgaanden (en ik heb er toch wel al een paar gezien aldaar). Op 1 werk na was er niets dat me mee opslorpte in gedachten en fantasie. Maar het decor blijft wel uniek natuurlijk. Heb je niets aan de tijdelijke tentoonstelling dan kan je zeker nog genieten van de vele schilderijen die er permanent hangen (waaronder de toren van Babel door Breugel).

TIP: Ga je de tentoonstelling bezoeken, kies dan voor de formule van boek met ticket. Voor een kleine meerprijs krijg je dan het boek van de tentoonstelling erbij. Een blijvende herinnering. (Wie zijn boek van Sehnsucht kwijt wil mag mij altijd contacteren)

Als je door het kasteel wandelt, let ook even op de markeringen op de muren. Die worden weldra herschilderd en men heeft onder de bovenste laag een andere laag met motieven ontdekt. De markeringen op de muren duiden op deze (onderliggende) motieven en welke dienen te worden hersteld.

Technopolis 2017

Het was alweer een paar jaren geleden dat we nog ’s naar Technolopis waren geweest. De laatste herinneringen dateren al van het laatste jaar van Junior toen we, voor zijn verjaardagsfeest, met een aantal auto’s en een flinke lading jolijt naar daar reden om er een bende losgeslagen jongeren los te laten op alles wat technisch te ontdekken valt.

Nu Junior² al de gezegende leeftijd van 4 en bijna 5 heeft, vond ik het wel gepast om al een eerste introductie te geven in “hoe zit dat nu eigenlijk met…”. En van dat soort dingen heb je er wel duizend in Technopolis. Al spelende leren, dat wil toch ieder kind? In een Ketnetomgeving leren over fysica, chemie, urbanisatie, het menselijk lichaam en de kaka van de wilde dieren. Zelfs Junior kon zich nog vinden in de elektrische circuits (OK, hij overbluft mij) en de kinderwaterbaan.

De prijzen zijn nog steeds prijzig maar bon, parking is gratis en je hebt er snel toch 3uur plezier aan. Een aanrader! 🙂

BRT speelt De Minnaar

Hoe actueel kan een toneelstuk van 1960 zijn? Niet dat ik me heb bezig gehouden met de tekst rond de inhoud en de historiek van dit toneelstuk op voorhand te lezen (daar heb ik mijn madam voor) maar het was een interessant “wist je datje” dat ze mij na de voorstelling meegaf.

In een reeks van 11 voorstellingen, waarvan meerdere uitverkocht zijn, spelen Katrijn Govaert en Geert Willems een soort merkwaardig georkestreerd koppel dat geconsumeerd is door traditionele waarden. Hij is de “big business”-man die voornamelijk oog heeft voor geld, statistieken en status, zij is de getemde huisvrouw die ten onder gaat aan gebrek aan emotie, liefde, aandacht. De minnaar bindt en verdeelt beide personages.

Een complexe situatie overgoten met een soort tango-saus geprojecteerd op 2017. Klinkt in het begin wat “stijf” (zie ook trailer) maar na een paar minuten heb je wel door dat dat helemaal hoort bij deze tango…Alsof een tango dan weer zo soepel swingt 😉 Mag zeker opgenomen worden in het Belgisch Repertoire Theater.

Nog snel kaartjes bestellen? Ga dan naar de pagina van Theater Box

1 minute and 30 seconds with…

Some people are/were on my bucketlist to meet them…Unfortunatly some of them already passed the edge of time.

It has always been in my nature to treat famous/know people just as ordinary people, so I never intend to start talking to them or stand in the front row on an event just to shake hands. I’m more into a nice chat with coffee and cake. So maybe one day I hope to meet Michael Caine or Roger Moore. But alas…I am just a mortal man 😉 Lucky me I have the movies or…this incredibly beautiful music by John Barry (who died 6 years ago on this day)