Tutankhamun: kom binnen

Momenteel loopt de expo “Toutankamon” in Tour & Taxis in Brussel. Ik had de expo al eerder gezien op de Heizel ergens 2011. Er was ook al de expo in Luik. En ergens op één van de expo’s heb ik een beeld van Nefertiti gezien, zowel in kleur als in “wit” en ook die voorsteven van een boot op de Nijl, maar in welke expo dat precies weer was, dat ben ik vergeten.

Maar dat was allemaal voor de jongste in huis er zich écht van bewust kon zijn dat er zoiets als Egyptische geschiedenis bestaat. Dus wij met z’n tweetjes naar Brussel voor meer…

Bij deze expo staat de graftombe van Toetanchamon centraal. Er wordt wel gesproken over de dynastieën maar dat is niet echt de focus van het gebeuren. Voor mocht er toch nog een aardling bestaan die niet weet wie Toetanchamon is: da’s diene dooien met zijn gouden masker, valse baard en oorbellen aan. Bijna een dragqueen maar dan van 3000 jaar geleden…

De expo neemt je mee door de gedreven en soms wel wanhopige zoektocht van Howard Carter naar het graf van deze farao. Het graf dat hij bijna niet zou gevonden hebben had hij graaf van Carnarvon niet kunnen overtuigen om voor een laatste keer zijn geldbeugel te openen. En het geluk lachte Howard eindelijk toe. Met veel meer zorg (nog niet genoeg naar hedendaagse normen maar al veel meer dan alle voorgangers) werd de graftombe gedocumenteerd en geïnventariseerd.

Leuk aan deze expo zijn de vele perfect nagemaakte scènes van de eerste blikken door het gaatje in de verzegelde poort/deur/muur tot de inkijk in het ondergoed van Toetifroeti. Een gegidste reis die je eigenlijk niet mag gemist hebben, zeker niet voor wie tieners in huis heeft. De splendeur van deze (kleine) graftombe is ruim uitgestald over meerdere zalen en wordt met een audiogids op maat (volwassenen of kinderen) uitgelegd. Neem zeker je oortjes mee, dat is veel handiger voor het luisteren.

Onze fotoreportage is met massa’s spoilers maar toch nooit hetzelfde dan “the real stuff”. De expo Tutankamon loopt nog tot juli 2023 en is best te bezoeken op een werkdag of een pedagogische studiedag 😉 Meer info en tickets hier. O ja, als je met de trein er naartoe gaat, krijg je korting met een code die na je ticket per mail wordt opgestuurd. Kinderen reizen gratis met je mee. Eettip: Gare Maritime is rechtover de inkom van de expo en heeft zeker wel iets voor je bek.

Sint-Janshospitaal: verstoort

Weekendje in Brugge met de kleinsten. Dat vraagt om een museumbezoek. Allez, eerlijk gezegd, het was omgekeerd. Niet dat ik eerst naar Brugge trek en me dan afvraag wat er te zien is. Zo werkt dat niet. Eerst gaan we voor “wat is er te zien” en daarna “waar gaan we naartoe” 😉

Deze keer liet ik me leiden door Charlotte Caspers (aflevering Blauw) die op zoek ging naar kleuren in Brugge en daarbij het Sint-Janshospitaal aandeed. Prachtige schilderijen van Hans Memling en consoorten sieren het interieur van het voormalige ziekenhuis. Niet alleen religieus geïnspireerde schilderijen maar ook scènes uit het dagelijkse leven van toen zijn er te zien.

Het bezoek bestaat uit 2 delen: een deel in het oud hospitaal (wat er langs straatkant uitziet als een kerk) en deel 2 is een bezoek aan de vroegere apotheek van het hospitaal. Voor beide delen is er tekst en uitleg voorzien zodat je niet al te veel moet voorbereiden om mee te zijn in het verhaal. Tickets moet je wel kopen in het hospitaal (het kerkachtige gebouw), dus daar begint jouw bezoek 🙂

Nog tot 25 september 2022 loopt er de expo door Otobong Nkanga die de klassieke opstelling van het museum verstoo(r)t. Vele schilderijen die er anders te zien zijn werden tijdelijk verwijderd. De expo Otobong Nkanga vind ik maar niks. Het is niet de context noch de locatie waar ik dit soort kunst wil zien. Doe dat maar in een museum voor moderne kunsten ofzo. De “dialoog” (het toverwoord van de promotoren van moderne kunst) waarover men het heeft ontgaat mij helemaal maar dan is deze dame meer gewoon om met stenen te spreken…Wat is er toch mis met de liefde voor de Vlaamse kunst. Het voelt alsof we er niet meer fier mogen op zijn.

Meer info over de tentoonstellingen, openingsuren ed. vind je op de website van het Sint-Janshospitaal. Er is wel een leuk parcours/zoektocht voor de kinderen, ook nav de tijdelijke expo. Ben je – zoals ons – fan van Harry Potter, stap dan zeker ook ’s naar Wizardshop Olleke, een klein winkeltje met wel héél veel spullen voor de Potter- & Hobbitfans.

Villa Empain: Portrait of a lady

Nog tot 4 september loopt de expo “Portrait of a lady” in Villa Empain te Brussel. Omdat dit adres al een tijdje op mijn “to do” staat maakte ik gebruik van de gratis toegang op de 1e woensdag van de maand om de expo, de villa en de tuin te bezoeken.

De tentoonstelling is mijn ideale droom van een expo: oude meesters gemixt met hedendaagse kunst. En dan nog vooral figuratieve kunst waarin de mens centraal staat. Daarenboven geen (wat ik zelf noem) apathische werken die doen alsof de bezoeker niet bestaat of te min is, hé Michaël, maar wél kunst die rechtstreeks in dialoog gaat. Zalig mooie werken die mij aankijken, die vragen “hoe is’t met u?” of “zeg, wa vinde van mijn gat in deze rok?” 😉

Maar serieus; het is een mooie expo rond hoe we vrouw in de kunst percipiëren. Opgedeeld in verschillende benaderingen als portretten, erotische objecten, partners, dagelijks leven,… met interessante – down to earth – uitleg op panelen. Kortom: zeker de moeite waard om langs te gaan.

En ben je er dan toch, neem de tijd om ook ’s rond te kijken naar de architectuur van de villa, de tuin, de uitstraling die ze nu heeft en vroeger had (met sjieke salons om gasten te ontvangen ed). Tegelijk met Portrait of a lady loopt in de kelder nog tot 21/8 de expo rond architect Michel Polak. De naam zegt u niets? Hij is o.a. de architect van Villa Empain maar ook van Résidence Palace en het Plaza Hotel. De expo geeft een interessante inkijk over de architectuur en het leven in het eerste deel van de 20e eeuw. Beetje gelijk Titanic maar dan zonder Leonardo 🙂

Lintjes fietsen

Het vorige weekend was mijn agenda goed gevuld. Wanneer 3 kunstroutes tegelijk starten, is dat niet echt abnormaal 🙂

Het grootste feest kregen we (= ikzelf en Junior²) in de Poetoustraat. Daar ligt het epicentrum van de #meerkunstinmijnwijk-route Mariakerke. Maar er was tegelijk ook de officiële inhuldiging van de tekening van een onbekende man (waarvan we stiekem vermoeden dat het een zelfportret is) door Emiel Poetou zelf. De tekening is een rariteit want van het tekenwerk van Poetou blijft niet veel meer over. Junior² kreeg de eer het lintje voor de onthulling door te knippen in bijzijn van de deelnemers aan de kunstroute. De tekening is nog de hele maand mei te zien naast het huis waar Emiel Poetou heeft gewoond.

Van deze opening naar de “inhuldigingsrit” van Wondel’Art, de kunstroute in organisatie van het Cultuurplatform Wondelgem. Ook daar heel wat werken te zien maar dan wel van meerdere kunstenaars aangesloten bij het CPW. Een tocht van 15km die onder vrienden, met de nodige gezelligheid en woordjes uitleg door de kunstenaars zelf, 4uur duurde. Meer info over dit event en deze route: https://www.cpwondelgem.be/

De GPX (=voorgeprogrammeerde GPS-route) van #meerkunstinmijnwijk kan je hier downloaden of via de website http://www.meerkunstinmijnwijk.be De GPX van Wondel’ART kan je downloaden via deze link. Een GPX-lezer kan je gratis downloaden via jouw app-store.

#meerkunstinmijnwijk: hartverwarmende kunstwandeling

Zin in een andere wandelroute met leuke, hartverwarmende kunst? Dan moet je in Mariakerke de route #meerkunstinmijnwijk volgen. Wandel vrij of volg de wandelsuggesties naar 45 panelen met foto’s van Katleen Van Huffel en tekeningen van Max Van Hemel. Deze expo loopt de hele maand mei. Meer info op www.meerkunstinmijnwijk.be

Deelnemende straten: A. Claeys-Bouüaertlaan, Eekstuk, Kollekasteelstraat, Mariakerkeplein, Melkweide, Oranjebommstraat, R. Van de Puttestraat, Rodonkstraat, Emiel Poetoustraat, Vliegpleinkouter, Zandloperstraat & Zuidbroek.

Wil je daarna nog meer wandelen, nog meer kunst zien? Bezoek dan Wondel’Art of Kunstkapellen

#meerkunstinmijnwijk: nog 1 dikke week aftellen

Achter de schermen wordt hard gewerkt om de kunstroute #meerkunstinmijnwijk op poten te krijgen. Tegelijk met de kapellekesroute en de wandelroute in Wondelgem worden selecties van beelden gemaakt, drukwerk besteld, etc etc.

De helft van de route staat al in de voortuinen. We kregen nu al massa’s hartverwarmende reacties, zowel van de deelnemers als van wandelaars. Volgens planning staat zaterdagavond het hele parcours opgesteld, wil je een “avant première” dan kan je vanaf zondag de wandeling al eens aflopen. De deelnemende straten staan op de flyer en een suggestie van een wandeling vind je op de website www.meerkunstinmijnwijk.be

Met enige fierheid stellen we hierbij de promotiekaartjes voor. Ze worden gebust bij de bewoners in de buurt van de deelnemende straten en zijn ook te vinden bij bakker Ann & Philip + in de B&B Jan Van Gent. Wie ons wil helpen door ergens een stapeltje te leggen of door zelf een straat (het mogen er ook meer zijn) te bussen, geef een seintje. Je helpt er niet alleen de kunst mee maar evengoed de hele wijk 🙂

Wil je volgend jaar ook zo’n wandeling met onze panelen in jouw buurt opzetten? Laat het weten op max.vanhemel@gmail.com Na de afbouw van deze expo, gaan we er graag mee op toernee 🙂

KMKG (Brussel): de wereld rond in 10.000 jaar

Het Kunsthistorisch Museum ofte Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis (maar wie onthoudt dat nog?) bezocht. Het stond al tijdens de krokusvakantie op het programma maar reserveren kon toen niet dus deden we ’t nu maar. Verwachting was dat we zo een beetje de specifieke afdelingen die we ook in’t Louvre vinden, hier zouden terug vinden maar dan wel in ’t klein.

Dus wij met de trein vanuit Gent, de metro in en dan ben je op een uurtje aan de deur van het museum. Alweer een vleugel van het indrukwekkende Jubelpark. Alweer een stuk waar ik nog nooit eerder was geweest. Ik twijfel nog ik niet eerder in het Legermuseum was maar goed, dat doet er eigenlijk allemaal niet toe.

Omwille van Corona is er een eenrichtingsparcours uitgestippeld. Dat maakt de visite een beetje onwennig omdat Lees verder “KMKG (Brussel): de wereld rond in 10.000 jaar”

Awoe en Hoera!

Ik heb maanden gewerkt naar een nieuw expo in het landgoed De Campagne. Helaas krijg ik van Stad Gent maar geen goedkeuring krijg om een expo te organiseren in De Campagne. Dat Gent graag uitpakt dat ze veel doen voor kunstmakers in deze tijden, ik durf er over te twijfelen. Eigen musea die kunnen zonder problemen open. Initiatieven door kleinere organisaties worden “afwachtend” beoordeeld. Een positief beleid ontbreekt in Gent, in Vlaanderen, in België.

“Wij wachten verder nieuws van het overlegcomité af. Cultuur Gent volgt de aldaar genomen beslissingen op.”

Het geeft weinig vertrouwen in de diensten en duidelijk heeft men vice versa ook weinig vertrouwen in het correct organiseren door kleinere organisaties. Worden we bekeken als een hoopje kinderen in het Ter Kamerenbos? Het laat me geen keuze en de stekker gaat er uit voor 2021.


MAAR!!!

Janken dat helpt niet. Dus heb ik – in navolging van de openlucht expo van vorig jaar – een nieuwe opgesteld samen met collega Katleen Van Huffel. Dankzij de steun van vele Mariakerkenaren komt er MEER KUNST IN MIJN WIJK. En niet alleen mijn wijk maar ook hun wijk. Meer dan 45 werken zullen in Mariakerke te zien zijn. meer info op www.meerkunstinmijnwijk.be Ik ben er van overtuigd dat Mariakerke een hart heeft voor kunst en dat we hier een nieuwe frisse kunstwind kunnen laten waaien.

Tegelijk loopt er ook nog een kunstwandeling in Wondelgem waar ook nog werken van mezelf en Katleen te zien zijn. Voor wie onze Open Air 2020 gemist heeft, zeker een “must see”. En met een beetje geluk zullen er ook nog 2 openlucht expo’s in Evergem volgen. Daarover later meer.

Kortom: awoe Stad Gent en hoera cultuur!

PS: wil je graag ook zelf meer kunst in je wijk? Stuur me een mailtje en misschien komen we binnenkort onze panelen in jouw wijk exposeren.

BAM: Roy Lichtenstein

Ik hou van teamplayers, mensen die hun ervaringen delen en daarmee anderen op ideeën brengen om zodoende leuke dingen te gaan beleven. Op de Insta van Annelies Storms zag ik dat ze een uitstap had gedaan naar een expo met het werk van Roy Lichtenstein. Dat moest je mij geen 2x zeggen, Google erbij en wij daar naartoe.

Een pedagogische studiedag kwam goed uit om de afstand Gent – Bergen (Mons) af te leggen: 1u30. Dan toch maar met de auto. Parking vlakbij het museum. Handig.

Omwille van corona is ook hier verplicht tickets op voorhand te reserveren. We kregen 90 minuten om de expo te bezoeken. Een mooi modern gebouw met een fris wit interieur, dat geeft goesting om in te wandelen. Goed georganiseerd qua corona met overal wandelrichtingen en waar kruising mogelijk is (bvb bij een deur) staan duidelijke pijlen op de grond. Ook doorheen de expo bestaat er een wandelrichting wat niet alleen goed is voor corona maar evenzeer voor het verloop van de tentoonstelling.

De zalen zijn mooi, overzichtelijk en thematisch (daarom niet altijd chronologisch) opgesteld. Dit maakt dat de tentoonstelling een prachtig overzicht geeft van het werk van Lichtenstein. Ik was immers altijd van mening dat we tot vervelens toe uitvergrootte stripplaatjes zouden zien maar dat was het verre van. De expo begint met een aantal drukken van (hout)snedes die er nogal kinderlijk getekend uit zien. Verder in de expo maken we kennis met conceptueel werk, abstract, werk naar andere bekende schilders (Van Gogh, Dali, Picasso,…) en natuurlijk ook de stripverhalen. Ja, ik ben helemaal fan geworden. De fotoreeks is een beetje een spoilerreeks maar als je er niet meer zou geraken, dan heb je toch een goed overzicht van de tentoonstelling.

Bijkomend interessant is dat niet alleen het werk maar ook de toegepaste techniek wordt in beeld gebracht. Een video met “the making of” en een drukkersatelier zijn te zien. De expo Lichtenstein loopt over 2 verdiepingen. Op de kelderverdieping in hedendaagse werk te zien van o.a. Peter Klasen, Pol Mark, Bertrand Lefevre,… De expo loopt nog tot 18 april 2021 dus haast u als je ze nog wil zien.

tickets via: https://www.visitmons.nl/  gratis voor museumpashouders

 

Kina: een museum (bijna) voor ons alleen

In plaats van passief thuis te zitten gingen we vandaag nog ’s op stap. Omdat we geen zin hadden in lange afstanden, kwam de kleinsten om het idee om naar De Wereld van Kina te gaan (het huis zoals ze dat zeggen op de website). Het Kina-museum bestaat uit 2 delen: een tuin, gelegen in het Berouw, en een huis op het Sint-Pietersplein. Dat “huis” moet je met een korrel zout nemen want dat huis is een ferm appartement groot. Een hele vleugel van het Sint-Pieterscomplex huisvest het Gentse Natuurhistorisch museum.

De oudere garde zal het Kina-museum kennen als het museum Thierry. Leo Michel Thierry was een Vlaams onderwijzer en wetenschap- en natuurpopularisator. Een wetenschapsinfluencer avant la lettre dus. Alles wat hij verzamelde werd als een museum opgesteld en heet dus vandaag Kina.

Omwille van corona wordt ook hier met tijdsblokken gewerkt maar nog interessanter Lees verder “Kina: een museum (bijna) voor ons alleen”

Legermuseum: War is (not) over.

Ik liet me even inspireren door de titel van een kerstlied van John Lennon om deze blog over het eerste deel van ons bezoek aan het Legermuseum op te maken. Officieel spreken we over “Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis” en dat is een hele boterham. Bijna net zoveel boterham dan het museum op zich want wie regelmatig met honger naar kennis een museum verlaat zal hier wel voldaan naar buiten gaan.

Het museum is gelegen in de megamachtige gebouwen van het Jubelpark te Brussel (pour les flamands: de cinquantenaire). Een locatie die blijkbaar al van oudsher garnizoenen huisvest. Het Jubelpark is vrij soepel bereikbaar via de Metro, dat viel dus nog goed mee. Het herbergt 2 grote musea: Autoworld en dus ook het Legermuseum. Op wandelafstand zijn er nog heel wat andere bezienswaardigheden maar daarover een andere keer meer.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het legermuseum windt er geen doekjes om. Al meteen na de inkomzaal word je terug gekatapulteerd naar de slag van Waterloo met Lees verder “Legermuseum: War is (not) over.”

Brussel: Broodhuis, al het goud van Brussel

Ik denk dat het museum van het Broodhuis is allicht het meest bekeken maar minst bezochte museum van Brussel. Ik durf zelfs te stellen dat de gemiddelde Brusselaar geen weet heeft dat er in het Broodhuis een museum zit. Maar ik wist dat wel 😉 En gewapend met mijn museumpas is dat museum nu gratis. Dus zeker een must-see tijdens ons weekendje in Brussel.

Het Broodhuis wordt in het Frans trouwens “Maison du Roi” genoemd.  Deze dubbele benaming vindt haar oorsprong in de geschiedenis van het gebouw: Broodhuis verwijst naar zijn eerste bestemming, een broodhal in de 13e eeuw, terwijl Maison du Roi verwijst naar de titel van de eigenaar van het bouwwerk, de hertog van Brabant. In de16e eeuw was laatstgenoemde niemand minder dan Keizer Karel, “koning” van Spanje. Dat huis is dan weer niet te verwarren met het café “Le roi d’Espagne” op de hoek van de Grote Markt. Een plaats waar vroeger wel eens “illegale zaken” gebeurden, vandaar de zijdeur in de gevel langs het straatje. Een escape-room avant la lettre.

Het Broodhuis neemt je mee door de geschiedenis van Brussel. Het gaat dieper Lees verder “Brussel: Broodhuis, al het goud van Brussel”

Huis van Alijn en de mysterieuze verdwijning van Hendrik

In het (tot nu) meest kindvriendelijke museum van Gent en bij uitbreiding Vlaanderen is er iets ergs gebeurd! Hendrik Alijn, het huisspook van het museum, is verdwenen.

In het (volks-)museum dat bol staat van jeugdherinneringen ga je terug door de laatste 50 jaren. Foto’s, video’s, verpakkingen, toestellen van de jaren ’50 tot ergens jaren ’80 vullen het museum. Het is onvermijdelijk dat je aan je gezelschap (of in eigen gedachten) zegt: “hee, dat heb ik ook nog gehad”. Zeker wanneer uw moeder bij Philips heeft gewerkt kan je er niet om heen. Ergens zie je wel een broodrooster of een strijkijzer van de grootmoeder, de TV die ooit bij je ouders in de “voorkamer” stond of de walkman waarmee je zelf over de straten liep. Hier en daar zit er wel een anachronisme tussen maar laat dat zeker niet de pret bederven. Het Huis van Alijn heeft een programma voor de jeugd van 7 tot 77 jaar.

Al die voorwerpen worden onderhouden door Lees verder “Huis van Alijn en de mysterieuze verdwijning van Hendrik”

Real Bodies: een zaal vol, blote mensen

Een bezoek aan “Körperwelten” aan de Abattoir van Anderlecht is al van 2008 geleden. Een reeks opgezette dode lichamen op een zodanige manier opgezet dat het eerder esthetisch mooi oogt dan iets droog, saai wetenschappelijk. De expo van toen in het geheugen, dacht ik dat het ook wel eens tijd was om mijn kleine wetenschapper in huis mee te trekken naar een gelijkaardige tentoonstelling in een zijzaal van het Sportpaleis (Antwerpen).

Dus wij naar Antwerpen. En in tegenstelling tot onze gewoonte moest het deze keer wel met de auto want de trein van Gent naar Antwerpen, die rijdt momenteel over Brussel en (2x)1u30 treinen + 30 minuten stappen is mij nu wel iets te veel van het goede. OK, we hadden kunnen gebruik maken van het combiticket en kiezen voor een P+R en aansluitend de tram maar ook dat is (in tijd) best een lange rit. Dus toch maar met de auto tot aan de parking achter ’t Sportpaleis en dat lukte op een uurtje rijden. De parking was trouwens nog redelijk leeg (waarmee ik geen pleidooi voor de auto wil houden, het is maar een feit 😉 ).

Al goed, we komen wél voor de expo en niet voor de autorit. Effe de print van de tickets scannen en we zijn binnen. Al bij de inkom staan er duidelijke richtlijnen voor corona en er staat ook ontsmettingsgel op het wandelpad. En de supposten hoor met mekaar in verbinding staan om na te gaan hoe de flow aan bezoekers loopt. Ik krijg er een goed gevoel bij, een beetje gelijk bij het Rubenshuis. Dat wordt een aangenaam bezoek coronagewijs.

De eerste zaal vliegt er meteen in. Een ontvelde mens groet ons gedwee. We scannen de QR code en we krijgen heel wat uitleg over alles wat er te zien is. Zeer interessant. We zaten op onze (kennis)honger en krijgen genereuze porties voeding voorgeschoteld. We krijgen basis anatomie beginnend met het skelet. Daarna komen spieren, spijsverteringsstelsel, voortplantingsstelsel, zenuwen, mechanica, het prille leven, zware ziektes, de herstelkracht van ons lichaam, nieuwe technologieën ed uitgebreid aan bod. Super interessant. Ik probeer het aantal foto’s te beperken om u toch nog iets te laten ontdekken maar het is allemaal zo interessant. Leuke opstellingen zoals een spierenmens in dans met zijn eigen skelet, de zenuwbanen in de ruggengraat, spieren in het gezicht, lagen spieren over mekaar,…zalig om te bestuderen.

De expo eindigt met een grote zaal aan wassen beelden, een freakshow zoals we die kennen van op de kermis. Die deed naar mijn gevoel wel afbreuk aan de expo. Ik begrijp het didactische luik er van wel maar toch, het was wat kunstmatig bij momenten.

Helaas werd tegelijk met de vele informatie ook snel duidelijk dat geïnteresseerden meer hun tijd nemen dan de sensatiezoekers. Het looppad werd verlaten en de corona-orde is nog tijdens zaal 1 verstoord. Dat kinderen geen 1,5meter kunnen inschatten, dat kan ik begrijpen maar voor de bepaalde volwassenen is dat duidelijk ook nog steeds geen begrip. Dit is absoluut geen coronaveilige tentoonstelling.

Inhoudelijk geef ik de expo een 4/5. We liepen er ongeveer 1u30 rond, de freakshow deden we in een sneltempo. Buiten de school/puber-vakanties zouden we er misschien wel 2uur gelopen hebben. Coronagewijs geef ik deze organisatie een 0/5. Op papier zijn ze allicht helemaal in orde maar de organisatie is niet voorzien op een volledige bezetting aan bezoekers. Het loopt helemaal fout. Het is spijtig maar ik kan alleen aanraden om er weg te blijven, zeker op drukke momenten.

Tickets en info: https://realbodies.be/

STAM 2.0: Gent door de eeuwen heen

Nog vlak voor de krokusvakantie deze uitsmijter. Het kan altijd handig zijn voor wie niet weet wat te doen zonder carnaval.

Ik kan mij niet inbeelden dat ik nog niet eerder een blog over het STAM in het algemeen of een blog specifiek over een tijdelijke tentoonstelling in het STAM heb geschreven maar ik vind ‘m niet direct terug. In ieder geval doet dat er nu weinig toe want wat het STAM was, is het niet meer. En meestal zeg je dat met een vleugje nostalgie op zijn “vroeger was het beter”-toontje maar eerlijk gezegd, “de nieuwe STAM est arrivé!”.

Wat gemakkelijk saaie, nietszeggende materie kan zijn wordt opgesteld op een interessante en interactieve wijze. Het gebouw bestaat uit meerdere grote zalen en elke zaal wordt toegewezen aan een tijdperk. De eerste zaal begint – zoals weleer – met een grote foto van Gent. Deze foto is recentelijk vernieuwd, mooiere kleuren, hogere resoluties en ge kunt ineens kijken of uw auto voor de deur stond op ’t moment van de klik.

Na de foto gaan we meteen het verste terug in de tijd. Hoe komt Gent aan zijn naam? Waarom is hier een nederzetting ontstaan? Wat kwamen de Romeinen hier doen? En de Bourgondiërs? Hoe werd het koren vroeger eigenlijk gemeten toen Gent-centrum nog een zeehaven was? Bij wie moest ge uw kousen laten herstellen? Heb je al eens een gouden handdruk gekregen?… Vele vragen die allemaal een antwoord krijgen. Lees verder “STAM 2.0: Gent door de eeuwen heen”

Hallepoort (BXL): Back to Bruegel

Op net geen 500m van het Zuidstation van Brussel staat de Hallepoort. Een gebouw van pakweg jaren 1400 dat op de huidige kleine ring – de vroegere vestingmuur – staat. Prachtig gerestaureerd staat deze monumentale stadspoort voor de herinnering aan een tijd die eigenlijk nog niet zo lang geleden is. Meermaals op de lijst van “te slopen gebouwen” is het gebouw nu (eindelijk) een deel geworden van het collectief erfgoed en een prachtig museum.

Als “stadsmuseum van Brussel” kan het niet doorgaan. Daarvoor moet je zeker ’s het Broodhuis op de Grote Markt bezoeken. Maar als museum over het hoe en waarom van de stadsmuur van Brussel is het des te interessanter.

Maar waar de Hallepoort nu superinteressant voor is, is Lees verder “Hallepoort (BXL): Back to Bruegel”

Rubenshuis: wandelen in het huis van de meester

Het was alweer jaren geleden dat ik het Rubenshuis had bezocht. Dat barokke gedoe…ik ben er niet altijd voor. En hoe groot Pieter Paul Rubens ook is, sommige van zijn werken zijn iets té virtuoos geschilderd naar mijn goesting. Maar dat belet niet dat je de meester in zijn meesterschap kan waarderen. En het Rubenshuis is ook gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer dus…

Enfin, wij daar naartoe op een prachtige, frisse zondag.

Met de ervaring in het KBR, lette ik deze keer ook wat meer op de regeling ivm corona. En ja hoor, dit museum is Lees verder “Rubenshuis: wandelen in het huis van de meester”

KBR: Bourgondische boekerieën

Het is in deze tijden van laptopperie iets moeilijker te volgen maar ooit waren boeken écht waardevol. Om het dan toch te vergelijken met de laptops, wie een laptop koopt wil een goeie, een krachtige en liefst een die lang mee gaat. En eens in je bezit zie je dat anderen wel de aankoop ’s van dichtbij willen bekijken. In het Vlaanderen van de 15e eeuw dacht men er net hetzelfde over…maar dan over boeken. Hoe mooier, hoe dikker, hoe meer praal hoe meer een boek waard was. En wie één boek heeft mag daar fier op zijn, wie een hele bibliotheek heeft kan er mee uitpakken. Bourgondiërs waren niet alleen gekend voor het rijkelijk eten (of had dat er nu ’s niks mee te maken?) maar dus ook voor hun grote bibliotheken met immens dure boeken.

Wie waren de Bourgondiërs eigenlijk?

Welk soort volk ze precies waren, dat lees je hier. Ik ga er nu even niet verder op in omdat we ons eigenlijk moeten focussen op de hertogen van Bourgondië. En dan komen er wel wat bekende namen boven drijven: Jan zonder Vrees, Filips de Goede, Karel de Stoute,…en ergens zag ik ook de naam van Keizer Karel V in de expo genoteerd. Mensen die omwille van hun rijkdom in de geschiedenis zijn geraakt.

Waarom moet ik deze expo gezien hebben?

Ten eerste omdat de meesten onder ons nog nooit een voet in de Koninklijke Belgische Bibliotheek hebben gezet en het daarom een unieke gelegenheid is om eens in een gebouw te gaan waar je anders nooit zou binnen gaan.

Ten tweede is het toch wel een unieke tentoonstelling. Weliswaar over boeken en dan nog geschreven in een onleesbaar lettertype en Latijn. Maar ik garandeer u dat wat u te zien krijgt indruk maakt. Een uitleg over hoe boeken werden gemaakt (gratis audiogids), waarom het ene boek beter was dan het andere, een blik op de tijdsgeest en dan finaal de praal van de miniaturen in de boeken.

De tentoonstelling is prima te doen met kinderen (ik zou zeggen +6jaar). Er is een speciaal programma voor “speelvogels” die al gaande weg worden voorzien van leuke verhalen, puzzels en kleine doe-opdrachtjes. Voor de oudere medemens zijn er 2 rondgangen: eentje voor de museumbeginner en eentje voor de gevorderde museumbezoeker. Junior en ik liepen er net geen 3uur in, dat evenaart bijna mijn bezoek aan het KMSKB (lees mijn verslag over dit bezoek)

Bezoeken

Ga je naar deze expo, dan is het gemakkelijkst met de trein. Uitstappen in Brussel-Centraal en dan de bordjes “kunstberg” volgen. Je stapt dan bijna vlak voor de deur van het KBR uit het station. Tickets zijn best op voorhand te reserveren (online) en kies zeker een tijdsblok met niet meer dan 25 tickets. Voormiddagen zijn idealer dan namiddagen. Op “drukke” namiddaguren is er – naar mijn mening – te veel volk om het coronaveilig te houden. Ik durf daarbij ook te stellen dat het bij mijn ervaring vooral Franstalige senioren waren die weinig afstand hielden. En dat voor een corona-gevoelige groep die ook buiten de kerstvakantie in alle rust deze expo kan bezoeken. Maar goed, noteer toch gerust dat dit museum ook wel de moeite waard is.

website KBR: https://www.kbr.be/nl/ 

M-Leuven: meerdere expo’s voor de prijs van 1

Ik was – shame on me – nog niet eerder naar museum M te Leuven geweest. Dat stond op de lijst “voor ooit eens” en zoals altijd zou je die lijstjes beter hernoemen naar “het gaat er toch niet van komen” 😉 Maar dus, dankzij corona, wel.

Ik had me verwacht aan iets wat op het Groeningemuseum (Brugge) zou lijken maar dat bleek direct anders te zijn. Meer waarschijnlijk had ik naar de Sint-Pieterskerk moeten gaan om bvb Dirk Bouts en de Vlaamse Primitieven te kunnen zien. Maar we zijn hier nu toch in M, dus maken we er het beste van. M, verras me!

De openers leggen de lat meteen hoog en voldoen ook direct aan mijn verwachtingen. Een prachtig staaltje van schilderkunst gecombineerd met wat techniek in deze grote schijf-kalender. Over meerdere ringen worden dagen, maanden, horoscopen,…getoond. Allemaal voorzien van een bijhorend schilderijtje. Nooit eerder gezien. Zalig! meer info hier.

Deze cirkelvormige kalender krijgt als tegenhanger binnen de expo “Neem je tijd” actuele kunstenaars als Christoph Fink die mij (lang) weet te boeien met zijn keramieke schijven die niet alleen mooi ogen qua design maar evengoed een directe link maken met de schijf hierboven. Jep, dat smaakt naar meer, laat het maar komen!

In dezelfde zaal een beeld van Constant Meunier. Een stevig mansfiguur zoals we dat van hem gewoon zijn, krijgt alle aandacht in de zaal. Aan de wand teksten waar ik anders snel zou aan voorbij stappen of mij niet zouden vast houden. Helaas pindakaas; Lore Van Hees – curator van deze expo – kan dat wel. Ik blijf staan, blijf lezen, blijf zoeken, lachen, genieten. Bekijk de “making of” van deze expo hier.

Naadloos stap je van expo “Neem je tijd” over naar “Waanzin. Studenten in M” (ik vertaal het even, ’t is minder hip but so what 😉 ) Studenten (niet persé kunststudenten) geven hun blik, hun kijk op bestaand werk. Niet mis en soms zeer verrassend zowel in de keuze van de werken als in de reden waarom dat werk past in een expo als Waanzin. Ik vond het een tikkeltje minder boeiend maar toch interessant om zien. Er zitten echt wel heel sterke werken tussen waar ik minuten heb naar gekeken (bvb de video van het ademende kind met roos is GEWELDIG). De jeugd staat niet stil bij kunst. Met de audiogids bij de hand wordt je regelmatig gevraagd om ’s van standpunt te wisselen, dat verandert de kijk. Waanzin of niet, het is persoonlijk maar ik zou het niet laten liggen.

Bij M weten ze gelijk niet van ophouden, dus doen ze er ook nog de expo “Bewogen” bovenop. Een collectie religieuze objecten en attributen die veel praal uitstralen. De waarde van het geloof uitstralen en hoe goed het je zal vergaan wanneer je een naarstig mens bent. Goh ja…Waarom niet? De expo boeit me even veel als de uitleg door Marjan De Baene bij deze video. Met veel plezier maak ik voor u een sappig horrorverhaal van deze vleesgeworden hostie 😉 De expo is niet echt voor mij maar wie graag opgaat in kelken, kazuifels, kistjes met vingerkootjes,…moet je dit zeker gezien hebben. Volgende keer neem ik mijn schoonmoeder mee, die kan het voor mij zeker boeiender maken. Ik vond het verhaal over de tocht naar Compostella en de beelden in de donkere gang achter de expo wel interessant. De plaats in de hemel zal dus niet voor mij zijn, dat is duidelijk 🙂

Het deel met de expo Fair Game van Ericka Beckman vond ik puur tijdverlies. Het kon mij geen seconde boeien. Het is kinderlijk, weinig uitdagend, erg passief. Op geen enkel moment werd mijn verbeelding gestreeld. Om het met de woorden van Marcel Vanthilt te zeggen “charcuterie met peren”. En wie mij kent weet hoe ik denk over peren…Hopelijk hebben ze er in Leuven niet te veel geld aan besteedt.

Kortom: ik liep er in totaal ongeveer 1,5uur rond wat naar mijn normen niet erg lang is. Maar ik heb wel wat interessante dingen gezien. Fair Game doet afbreuk aan de aangename mix tussen oude en hedendaagse kunst maar voor de andere expo’s is dit een leuk dagje uit. Het museum ligt op wandelafstand van het station, dat is ook weer handig. En aangezien er niet veel mensen zijn, is het een coronaproof museum. Alle info op https://www.mleuven.be/

KMSKB: Bezoek aan Old Masters Museum

Hoera! De musea zijn terug open. Wat heb ik die conservatieve, saaie, triestige, stille zalen vol prachtige, gelukkigmakende, waardevolle, rustgevende kunst gemist. Je weet maar wat je mist tot het weg is. Regelmatig denk ik aan andere donkere perioden in onze geschiedenis en stel me voor dat het dan wel erg triestig leven moet zijn geweest. Door de hele corona word ik me meer en meer bewust hoe goed we’t hier hebben, hoeveel “overdaad” en luxe we wel hebben. Maar wat ben ik blij dat er terug een beetje kunst in mijn leven komt. De collectieve expo met de vrienden is ons geschenk aan de fans, de lezers van de blog, de trouwe volgers. Kunst maakt niet ziek, integendeel. Kunst steunt en trekt je door deze donkerste dagen van het jaar.

Het bezoek aan “the old masters” in het KMSKB was meer dan de moeite waard. Ik ging er om (nog maar eens) de Bruegelschilderijen te bestuderen. Een beetje om het komende kunstweetje voor kerst te schrijven, niet echt stilgestaan dat ik van de gelegenheid kon gebruik maken om ook al de rest nog’s van dichtbij te bekijken. Omdat ik vond dat er misschien wel nog wat extra kennis te rapen viel, nam ik bij de reservatie ook een audiogids (4 euro extra) mee. Die gids bleek meer dan de kost waard (maar neem best je zelf oortjes mee, met de corona wordt geen koptelefoon geleverd).

Ik laat de beelden wat voor zich spreken. Old masters is voornamelijk de collectie Vlaamse/Nederlandse schilders ergens tussen 1400 en 1700 met hier en daar een verdwaalde Italiaan 😉 Het geeft een prachtig beeld over de Nederlanden in die periode zowel in publieke plaatsen als in de huiskamers. De sectie met actuele kunst (de vierkantjes) kwam zeer ongelegen maar bon, ça va nog. Met hetzelfde ticket kan je bij het begin ook een video rond Bruegel meenemen. Dat moet je zeker dan doen want met de corona-maatregelen keer je niet terug (one way wandeling). Ik liep er in totaal meer dan 3uur rond maar dat doe ik u niet aan 😉 Genieten op eigen tempo is de boodschap.

Meer info op: https://www.fine-arts-museum.be/nl/tentoonstellingen/hollandse-school