Niet te missen: Bellingen, Kunst in het dorp

(Vlaams-)Brabant…Ik kan er uren lyrisch over zijn. Waarom? Daarom:

Ruimte! Gent is een geweldige stad maar de muren, de hoogtes, kunnen soms zo verstikkend zijn. Dezelfde gedachte – niet gevoel – krijg ik wanneer ik aan zee vanop het strand landinwaards kijk. Hoe komt een mens er toe zo’n (aan zee zeker) hoge muren te bouwen en het landschap zo te verprutsen dat alle zin voor ruimte verdwijnt. Wel, Brabant heeft ruimte. Een beetje mee geholpen door het heuvellandschap is het bij elke helling genieten van het kilometers wijde zicht. Het is goud waard.

Ik hoor nu al een paar mensen denken: “maar dat hebben we in Gent ook”. Dat zal wel. Ik kan vanuit Mariakerke de toren van Sint-Pieterskerk zien…In de winter…Wanneer ik door de bomen kan kijken. Om het toch even te situeren zet ik de 2 satellietbeelden even naast mekaar. De bruine blokken links zijn geen gebouwen maar velden…

En waarom was ik deze keer in Bellingen? Voor “Kunst in het dorp“. O ja, Bellingen dat ligt op een boogscheut van Halle, op ongeveer 15km van Ninove. Kwestie van het een beetje te situeren dus. Maar “Kunst in het dorp” is een jaarlijks kunstevent en loopt nu voor de 17e keer. Waarom ik hier niet eerder van hoorde is mij een mysterie maar wat ik u nu zeker al kan meegeven is dat het een NIET TE MISSEN event is. Van dorpjes als Bellingen verwacht je geen hoogstandje. Maar Bellingen kijkt over de grenzen. Deze organisatie weet van aanpakken. En dat in een verrassend kader! Een oud kasteel, oud klooster dat er van buiten eerder uit ziet als een dorpsschooltje heeft achter de gevel ongelooflijk knappe ruimten. Met de juiste belichting en een perfecte omkadering (Geuze om te drinken, klassieke & jazz-concerten) wordt het een event dat je eigenlijk in de grootsteden verwacht.

Meer dan 38 kunstenaars (want er zitten ook collectieven bij) maken er een prachtig moment van. Ik deed de toer 2x en dat wil wel wat zeggen. In mijn programmaboekje kruiste ik Annie Postelmans, Christien Dutoit, Willy Ronsmans, Patrick Dewit, Philip Van Hoeck, Geert Van Rysseghem en Pedro Piet aan. Persoonlijk was het weerzien met mijn leerkracht technisch tekenen/esthetica Piet Deryckere zeer warm.

Ik noteer het event als “hier wil ik zeker nog eens aan deelnemen!” (Bart, noteer het maar al)

klik op de poster voor meer info rond Kunst in het dorp 2018

Magritte for kids

Musea…Beurk! Saai! Boring! Zo ni cool maat! Edde niks anders?

Ik vind kunst en cultuur als onderdeel van (een rijke) opvoeding erg belangrijk. Goede schoolresultaten zijn prima maar het echte leven begint pas wanneer die (basis)kennis verrijkt wordt met inspiratie, creativiteit, wereldkennis,…Een van de onderdelen die we vandaag op vergaderingen regelmatig horen is “out of the box”. En waar haal je dan inspiratie?..Juist…Neen, fout! Eerlijk? Het was gewoon een pedagogische studiedag en ik was op zoek naar iets leuk. Zo kwam ik op de site van het museum Magritte terecht waar ik nu de audiogids voor kinderen ontdekte. De clip voor de audiogids (6-12) deed het helemaal. Goed opgebouwd, boeiend verteld, frivool en herkenbaar voor de kinderen. Wij daar naartoe. Voor 14euro (10euro voor mij+4euro voor de audiogids) hebben we entertainment voor 2uur. Reken er de trein (met een railpass) bij en voor 35euro in totaal zijt ge er vanaf. Hoe meer kinderen onder de 19 je mee brengt hoe goedkoper het wordt.

Er is ook nog een aparte gids voor 12 tot 18 jarigen. Maar luister gerust mee met uwe kleinen, ge steekt er zeker zelf nog wat van op. En het museum krijgt ge er bijna voor u alleen bij (als ge tijdens de week gaat toch)

En ondertussen laat ik u genieten van wat ik allemaal gezien hen. O ja, een aantal schilderijen zijn op reis naar andere tentoonstellingen. De open ruimtes zijn ingevuld door Nicolas Party. Een interessante aanvulling die niet vloekt met de vast collectie. Zelfs na mijn 3e bezoek aan dit museum blijf ik enthousiast.

Meer info over het museum vind je hier: https://www.musee-magritte-museum.be/nl  Een B-dagtrip heb ik niet gevonden.

Expo: No Match

De titel doet deze tentoonstelling geen eer aan want als er nu 3 kunstenaressen zijn die nu ’s wél samen gaan dan vind je ze zeker op deze tentoonstelling. Pia Cabuy, Isabel De Rijcke en Wendy Vandeputte tonen een selectie uit hun werk in Het Achterhuis, Diksmuidestraat 41, Gent.

Een knappe tentoonstelling die rust brengt. Ze sleept je mee naar wat ik “een tussenwereld” zou noemen. Een wereld die ergens ligt tussen het abstracte en het reële. In de werken herken je gezichten, voorwerpen, plaatsen maar je kan ze niet altijd plaatsen in een context. Verbeeldingstrelend dus. Laat gerust je gedachten en fantasie de vrije loop wanneer je deze werken ziet want ze slepen je mee naar een plek tussen waar zij zijn en waar jij bent. Een aanrader om langs te gaan dus!

Vandaag nog van 14u tot 18u. Meer info hier.

Brugge: Groeningemuseum

Heb je al gehoord van museum M? MSK Gent? Rubenshuis? Allicht wel. Al gehoord van het Groeningemuseum? Dat is dat museum waar je – buiten Brugge -nauwelijks iets van hoort en ergens verscholen ligt in het oud Sint-Janshospitaal.

Het moderne interieur herbergt schatten van schilderijen die perfect passen in dit openluchtmuseum. Van Vlaamse Primitieven – het blijft een onterechte naam – tot Belgische expressionisten en surrealisten.

Ondanks dat het voornamelijk Vlaamse kunst is mogen we onderstreept FIER zijn op dit museum en zou iedereen er ’s naartoe moeten.

Breng je kinderen mee of wil je graag een handige gids mee voor onderweg? Vraag dan naar de route van de groene parkiet.

Zalig interessant en achteraf neem je er gewoon het ijsje of de wafel in een gezellig café er bij.

meer info over het Groeningemuseum vind je hier.

Opstand: 2 opera-intermezzi met een pauze

Opera. Het is voor mij een onbewandeld pad. En al zou ik er al eens over gelopen hebben, het zal dan inmiddels wel al flink begroeid zijn met onkruid.

Een paar weken geleden zag ik de oproep van Liza Dedapper om naar de try-out van de opera “Opstand” (Kolegemkerk Mariakerke) te komen. Een voorstelling bestaande uit 2 opera-intermezzi: La serva padrona  en L’artigiano gentiluomo. Opera-intermezzi zijn “korte” operastukken destijds speciaal geschreven om te spelen tijdens de pauze van een “grote” opera.

In beide stukken wordt de rijke heer in het spel bedot door de knappe vrouw die in zijn huis leeft. De stukken zijn soms grappig, soms spottend. Tijdens het spel wordt de ongelijkheid (vooral in stand en klasse) aangekaart. De rijke maar niet zo snuggere Uberto geniet van zijn luie leven dat voornamelijk bestaat uit lang uitslapen, eten, feesten en dan lang uitslapen, eten,…Serpina, zijn dienstmeid, heeft feitelijk de touwtjes in handen en beslist op een dag haar “meester” een lesje te leren.

Beide stukken (waarvan ik u het tweede plot zelf laat ontdekken) worden voorzien van boventitels. Altijd handig voor wie zijn Berlitz-boekje met Italiaanse woorden thuis vergeten is. Verfrissend eens wat meer jeugd in de zaal te zien. Dat mag wel meer 🙂

De voorstelling speelt nog in CC De Plomblom en toert daarna verder door naar Aalst en Lierde. Meer info hier.

Live muziek onder leiding van Linde Demuynck. Toneelopbouw staat op naam van Mien Bogaert. Kostuums: Elena Werner

Het zang en acteerwerk wordt verzorgd door Liza Dedapper, Erwin Muller en Roan Windels

 

Kunst in Knokke

Zwoele zomeravond. Verschrikkelijk cliché. Ze keek naar mij en vroeg me: “ga je met me mee?”. En we hadden een date!

Wie voor het komende weekend nog geen plannen heeft kan deze tip zeker goed gebruiken. Nog tot 15/8 loopt in Knokke de 25e editie van de openlucht tentoonstelling “Sculpture link“. Vanaf het station volg je de Meerlaan en wandel je zo langs vele prachtige beelden opgesteld langs de baan. Ben je aan de Zeedijk gekomen, dan kan je ook die afwandelen. Langs de zeedijk vind je niet alleen de beelden van Sculpture link maar zie je veel moois in de galerijen langs de dijk. Wil je nog meer zien, dan is er ook nog de “beelden”-route van Beaufort. Die laatste moet je niet al te letterlijk nemen want het zijn verre van sculpturen: een artistieke tuinaanleg, een speciale redderstoel/trap/toren, een soort gestolde visser…Het is zo wat minder mijn ding (voor wat Knokke betreft toch).

Dat Knokke kunststad aan zee is kan je zien aan het overzicht van alle beelden in de gemeente. Die zijn verzameld op deze site: https://www.myknokke-heist.be/nl/beelden-de-stad

Eettip: restaurant Rigoletto aan de Lippenslaan. Lekker, gezellig, casual en betaalbaar.