Karios Castle – Kaasteel Gaasbeek

If there is a place…om thuis te komen, genieten van de ideale combinatie tussen natuur, geschiedenis en kunst dan is dat voor mij in Gaasbeek. Op een boogscheut van mijn jeugd. Bij een ontsnapping aan alle drukte ging ik al een preview houden van de laatste tentoonstelling “Karios Castle”. Ik had er dan ook lang genoeg naar uitgekeken. Met de motor door het Brabantse landschap, de verte, de ruimte die ik niet ken in ’t (veel stenen) Gentse landschap…Ik mis het niet meer elke dag maar toch wel een paar keren op een jaar.

Karios Castle neemt je mee op een tijdloze trip door kunst. Niet door de tijd of terug in de tijd maar wel weg van alle notie van tijd. Je komt in een merkwaardige tijdloosheid terecht met beelden die tijd verschroeien.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik deze tentoonstelling van een veel lager niveau vind dan alle andere voorgaanden (en ik heb er toch wel al een paar gezien aldaar). Op 1 werk na was er niets dat me mee opslorpte in gedachten en fantasie. Maar het decor blijft wel uniek natuurlijk. Heb je niets aan de tijdelijke tentoonstelling dan kan je zeker nog genieten van de vele schilderijen die er permanent hangen (waaronder de toren van Babel door Breugel).

TIP: Ga je de tentoonstelling bezoeken, kies dan voor de formule van boek met ticket. Voor een kleine meerprijs krijg je dan het boek van de tentoonstelling erbij. Een blijvende herinnering. (Wie zijn boek van Sehnsucht kwijt wil mag mij altijd contacteren)

Als je door het kasteel wandelt, let ook even op de markeringen op de muren. Die worden weldra herschilderd en men heeft onder de bovenste laag een andere laag met motieven ontdekt. De markeringen op de muren duiden op deze (onderliggende) motieven en welke dienen te worden hersteld.

Technopolis 2017

Het was alweer een paar jaren geleden dat we nog ’s naar Technolopis waren geweest. De laatste herinneringen dateren al van het laatste jaar van Junior toen we, voor zijn verjaardagsfeest, met een aantal auto’s en een flinke lading jolijt naar daar reden om er een bende losgeslagen jongeren los te laten op alles wat technisch te ontdekken valt.

Nu Junior² al de gezegende leeftijd van 4 en bijna 5 heeft, vond ik het wel gepast om al een eerste introductie te geven in “hoe zit dat nu eigenlijk met…”. En van dat soort dingen heb je er wel duizend in Technopolis. Al spelende leren, dat wil toch ieder kind? In een Ketnetomgeving leren over fysica, chemie, urbanisatie, het menselijk lichaam en de kaka van de wilde dieren. Zelfs Junior kon zich nog vinden in de elektrische circuits (OK, hij overbluft mij) en de kinderwaterbaan.

De prijzen zijn nog steeds prijzig maar bon, parking is gratis en je hebt er snel toch 3uur plezier aan. Een aanrader! 🙂

BRT speelt De Minnaar

Hoe actueel kan een toneelstuk van 1960 zijn? Niet dat ik me heb bezig gehouden met de tekst rond de inhoud en de historiek van dit toneelstuk op voorhand te lezen (daar heb ik mijn madam voor) maar het was een interessant “wist je datje” dat ze mij na de voorstelling meegaf.

In een reeks van 11 voorstellingen, waarvan meerdere uitverkocht zijn, spelen Katrijn Govaert en Geert Willems een soort merkwaardig georkestreerd koppel dat geconsumeerd is door traditionele waarden. Hij is de “big business”-man die voornamelijk oog heeft voor geld, statistieken en status, zij is de getemde huisvrouw die ten onder gaat aan gebrek aan emotie, liefde, aandacht. De minnaar bindt en verdeelt beide personages.

Een complexe situatie overgoten met een soort tango-saus geprojecteerd op 2017. Klinkt in het begin wat “stijf” (zie ook trailer) maar na een paar minuten heb je wel door dat dat helemaal hoort bij deze tango…Alsof een tango dan weer zo soepel swingt 😉 Mag zeker opgenomen worden in het Belgisch Repertoire Theater.

Nog snel kaartjes bestellen? Ga dan naar de pagina van Theater Box

1 minute and 30 seconds with…

Some people are/were on my bucketlist to meet them…Unfortunatly some of them already passed the edge of time.

It has always been in my nature to treat famous/know people just as ordinary people, so I never intend to start talking to them or stand in the front row on an event just to shake hands. I’m more into a nice chat with coffee and cake. So maybe one day I hope to meet Michael Caine or Roger Moore. But alas…I am just a mortal man 😉 Lucky me I have the movies or…this incredibly beautiful music by John Barry (who died 6 years ago on this day)

Paris sera toujours Paris

Nog snel voor we 2016 afsluiten de jaarlijkse traditie van een bezoekje aan (de buurt van) Parijs inlassen.

Paris sera toujours Paris en geleid door een Flairbon kwamen we deze keer in het hotel Paris Neuilly terecht. Geen Accor-keten dus maar een onafhankelijk hotel met 4 sterren. Met de bon zeer betaalbaar en prima gelegen hotel. In een keurige, rustige buurt met parking en Metro heel dichtbij. Dat is voor mij altijd zeer belangrijk. Met de auto de stad in lijkt me gekkenwerk en de auto laat ik liever niet zomaar op straat staan. Een vlotte verbinding met de stad is dan ook een handige plus en Parijs heeft zo’n knap metronetwerk dat je in een wip overal naartoe kan.

Het was ook alweer een paar jaren geleden dat we in de kerstdrukte Parijs bezochten. Maar ik weet nu ook weer waarom we dit hebben vermeden. Parijs is niet echt de kerststad, integendeel. Het is er druk, drukkend en ongezellig in de grote galeries. Maar des te rustiger is het buiten die straten en in de musea. Dus deden we een paar musea (en ik apart de tentoonstelling Hergé in le Grand Palais) zoals het museum van Gustave Moreau en kuierden nog ’s door de kunstzinnige straatjes van Saint Germain. En voor de eetgelegenheden lieten we ons leiden door de 100%-gids.

Voila, en daarmee is 2016 mooi afgesloten. Het was een mooi jaar, het was alsof ik het voelde aankomen eind 2015 met mijn blog rond “het jaar van herstel“. De integratie in het nieuwe team verliep erg vlot en ook de nieuwe inhoud was een welkome uitdaging. Ik kreeg heel wat erkenning en al heb ik geen sleutelrol, het ondersteunende karakter van de job ligt me meer. Gelukkig zijn de tofste oud-collega’s mij niet vergeten en komen we nog regelmatig samen voor een etentje.

En ook het tekenwerk vlot goed. Ik heb terug genoeg energie om creatief bezig te zijn. Ook dat netwerk is sterk gegroeid dit jaar. Nieuwe, soms onverwachte, connecties. De ene hoor ik (letterlijk) al wat meer dan de andere maar dat is niet erg. Ik vond samenwerking met 2 kunstliefhebbers waardoor ik een vast expostek in Brasschaat en Tienen kreeg. Maar daarnaast heb ik veel aan alle Facebook-contacten. Ze inspireren, ze motiveren en bovenal ze helpen mij in mijn zoektocht naar allerhande zaken die ik nodig heb om mijn tekeningen te kunnen maken. Dankzij Carlo (Kunzthuiz) kan ik voor 2017 ook al expo’s in Hasselt en Drongen aankondigen, dankzij Luc een een kunstplein in Brasschaat…

Dus 2016 was een superjaar voor mij. Daar mogen nu gerust nog 6 vette jaren volgen.

Star Wars: Rogue One (review)

Kerstdag is altijd wat bekomen van de eerste vreetbui der laatste jaarsdagen. Omdat meter Sophie zo vriendelijk was om junior² te komen oppikken voor een nachtje dachten we zo aan iets te doen onder “grote mensen” (ik moet nu wel opletten wat ik zeg want junior1 is al groter dan ik). Voor de grap zei ik dan zo “we kunnen naar de nieuwe Star Wars gaan kijken”.
En van de slag was mijn madam ’t akkoord. Zelfs toen ik er aan toevoegde dat dat enkel in de IMAX in Brussel kon. Want, voor wie het nog niet wist, in Brussel is de IMAX terug open (na meer dan een decennium gesloten te zijn).

Deze Star Wars situeert zich ergens vlak voor deel IV ofte de allereerste Star Wars. Een spannend tussen-hoofdstuk waar we niet voor de zoveelste keer hetzelfde verhaal herkauwen (want laat ons toegeven, de eerste 3 films zijn dezelfde dan de volgende 3 en het ziet er sterk naar uit dat de volgende 3 niet anders zullen zijn). We maken in dit hoofdstuk kennis met de architect achter de Death Star en hoe the rebellion aan de plannen van de Death Star geraakt. Die plannen worden dan, cfr deel IV, door prinses Leia in R2D2 gestopt samen met haar smeekbede om hulp.

Maar…hoe maak je een logische prequel op een film uit 1977? Want wie er al met zijn volle verstand bij was, weet hoeveel verschillen er al niet waren tussen de “analoge” versie van die filmtrilogie en de digitaal geremasterde versie. Ik vond zelfs dat de delen 1-3 te “modern” leken tov de delen 4-6 (die dus in de chronologische verhaallijn later komen). Lijkt me daar nog een film tussen wringen nog gevoeliger. Maar dat is héél erg goed gelukt. En nog veel meer, door de hedendaagse technieken komen oude – zelfs overleden- acteurs helemaal terug tot leven.
Een mooie spektakelfilm waar eindelijk eens iets nieuws in zat que verhaallijn, prachtige panorama’s, niet-storende en zelfse verrassende CGI’s en voor wie de moeite doet om naar Brussel te gaan: extra scherp beeld op supergroot scherm met super geluid.

En ga je dan toch naar Brussel, vertrekt wat vroeger en stapt de kerstmarkt eens af. ’t Is toch wel een plezantere markt dan Gent.