Piëta 15

Dit is (vermoedelijk) de laatste blog over het centrale paneel. Het is zeker wel de laatste blog die met vertraging wordt gepubliceerd 😉 Er volgen zeker nog wel blog over de zijpanelen en vooral nog over de fronttekening. Dus blijf volgen want we zijn nog lang niet klaar 🙂

Wat is er allemaal gebeurd sinds de laatste berichten? De tekening an sich was klaar. Het behang moest wel nog worden getekend. Net zoals in het originele decor wou ik er een barok motief in tekenen maar mijn foto’s waren daarbij niet helder genoeg en ik kon het motief niet overnemen. Dus heb ik er zelf een gemaakt na wat studie van bestaande motieven. Het motief wordt in 2 kleuren getekend op de achtergrond, eentje in donkerrood en een tweede in grijs. De complexiteit was om er zo 30 dezelfde te gaan tekenen. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat dat niet gelukt is maar ik durf wel te stellen dat wie dit niet echt weet, er ook geen punt zal van maken. In basis lijken ze wel allemaal op mekaar 😉

Daarna werden nog wat kleinere zaken aangepast: de rode achtergrondkleur van het behang werd nog maar eens over gedaan om nog meer dégradé in te brengen, de kop van stoel werd geaccentueerd zodat die meer naar voor komt, een aantal lambriseringsdetails werden geaccentueerd, de schaduwen werden verder uitgewerkt, er werd ook nog wat aan de vloer getekend om “het vlak” te breken en ook het rokje van het kleine meisje werd ingekleurd.

De tekening is inmiddels binnen gebracht bij de inlijster om ze op een plank te kleven en te voorzien van een laminering. Dat kan enkel een professioneel inlijster doen. De beweging wordt immers in een immense lamineermachine gedaan onder vacuüm.

 

Advertenties

Ik ruik een nieuwe job

Deze week deel 2 van de nazorg van de FESS-operatie.  Er zaten nog 4 wieken ergens diep in de luchttunels verborgen en die mochten er uit. De eerste 2 kleine wieken (een pinkkootje groot) waren geen probleem. De andere 2 wieken (weer zo’n grote van 6 cm) waren al een stuk minder plezant. Natuurlijk zaten deze ook vol bloed getrokken en waren ze op sommige plaatsen in de korsten vastgeklit. Het moet niet meer worden gezegd dan dat het uittrekken van die laatste 2 wieken verre van aangenaam was. Het leek wel een epileerbeurt aan de binnenkant van de neus…

Maar, als dank, heb ik nu weer geur en smaak! Eindelijk terug verschil tussen koffie, thee, Oxo of gewoon warm water. Het is ongelooflijk hoe je, al na een week, zonder smaak of geur geen zin meer hebt in bepaalde zaken. Vooral die waar je je aan verlekkert. Zoals chocolade bijvoorbeeld. Want waarom zou je jezelf nog tergen met de gedachte aan chocolade wanneer je er niets van proeft. Dus nu is de hele neus vrij van wieken en komt alle opgestapelde smeurie die achter de wieken geblokkeerd zat naar buiten. Mondjesmaat.

“Ah ja”, daar komt de onvermijdelijke wijze raad van dr. NKO, “wilt ge nog altijd goed kijken om uw voeten, rug en hoofd warm te houden? Geen haardvuur, geen tocht in de neus. Liefst zo zuiver mogelijke lucht want nu is alle bescherming er uit.”

“Dat komt goed uit, ik ging net de gang schilderen”

(de mens valt bijna van stoel) “Nee, nee, nee! Al die toxische gassen, dat kan echt niet!”

“Was maar een graptjen hee Pol, ik schilder niet, ik teken, dat verdampt niets”

De komende week nog de draadjes van het tussenschot eruit. Iets zegt me dat dat het meest pijnlijke zal worden maar eens die eruit zijn we er helemaal door.

WP_20160217_001

Lees verder