Review: Start Trek: Beyond & Eye in the sky

En ik had ook nog 2 filmreviews mee te geven…

Deze week komt de nieuwe STAR TREK: BEYOND uit. Junior en ik zagen die al in Rotterdam op Imax 3 weken geleden. Een heel unieke ervaring. Imax blijft toch het ultieme beeld, hoge framerate en een joekel van een scherm. Dat allemaal in 3D met uitmuntende geluidskwaliteit. Bij ons lijkt me de Dolby Atmos-zaal een goede benadering en de speciale bioskoopervaring (met 3 schermen) in Antwerpen moet toch ook wel iets geven wat je niet overal ziet. Al lijkt me de laatste ervaring waarbij “slechts” voor 100′ die 3 schermen ingeschakeld worden een beetje onwennig wanneer de schermen dan weer uitgaan.

Maar goed, Star Trek: Beyond. Ik ben een Trekkie. Eigenlijk meer dan Star Wars hou ik van Star Trek. De oude reeksen zijn voor mij cult en zelfs vandaag nog niet saai of ongeloofwaardig (nu ja, ge moet u ook een beetje laten meeslepen). Star Trek is ook een reeks die is blijven evolueren met spin-off’s en nieuwe verhalen, nieuwe visuele effecten,…Galactica vond ik lang ook nog een evenwaardige serie maar had toch niet die diversiteit. Beyond neemt je terug mee in de reeks van de prequels op de serie. We vinden er de jonge crew van de Enterprise terug op een reddingsmissie binnen een zeer merkwaardige stenenwolk. Een rutschbaan aan avontuur met SUBLIEME 3D effecten waar je deze keer geen hoofdpijn van krijgt. De ongelooflijke panorama’s van de sterrenschepen en de toegangspoorten zijn ongelooflijk goed uitgetekend. Eigenlijk ook daar veel beter dan de Star Wars-panorama’s. Star Trek: Beyond, de moeite waard voor alle liefhebbers van hemelverhalen en fictie. Met een knipoog naar de recent overleden échte mister Spock, Leonard Nimoy.

EYE IN THE SKY is een totaal andere film. We bevinden ons meteen in de setting van een aanval op een terroristennest ergens in de hoorn van Afrika. De top van de terreurlijst verzamelt in een huis om komende aanslagen te plannen. Wat op zich een eenvoudige operatie lijkt “bomb the house”, wordt een complexe ingreep met politieke, militaire, menselijke invalshoeken. In tegenstelling tot Star Trek is deze film zeer realistisch opgebouwd en houdt je de hele tijd aan je zetel gekluisterd. Emotionele en rationele beslissingen wisselen mekaar af. De vraag blijft waar en wanneer gaan we toeslaan. Deze laatste film van Alan Rickman mag niemand missen, al was het maar om het grote talent van deze acteur nog ’s te kunnen bewonderen. Niet voor gevoelige zielen…