KW49: Een boontje voor de pub

Ik bespreek in mijn blogs meestal kunst met een finesse. Kunst met zin voor realiteit. Oog voor schoonheid…”la beauté”. Maar ook telkens met een dieper onderliggende boodschap. Zelden zijn het portretten om het portret (om mee te stoefen zoals we zeggen). En meestal situeert het repertoire waar ik het over heb ergens tussen de jaren -500 – 500, 1450 – 1650 om dan een sprongske te maken naar figuratieve kunst uit de jaren vanaf 1850.

Bij deze blog wil ik het eens hebben over een recent werk dat met enige finesse is gemaakt, zeker ook voor realiteit kent en absoluut een onderliggende boodschap mee geeft. En toch is het totaal anders dan wat ik “standaard” zou bespreken op mijn blog.

Een café zonder bier: The Beanery. Een installatie te zien in het Stedelijk museum van Amsterdam (SMA). Het SMA is zo wat het SMAK van Amsterdam met een vergelijkbare attitude. In alle bescheidenheid kan je de website van het SMA vinden onder de link https://www.stedelijk.nl/

Maar dus The Beanery als onderdeel van het SMA. Toch wel iets wat je moet gezien hebben. Verhaal: op een dag Lees verder

HRDA

“Ik wil wel nog ’s naar het Rijksmuseum”, zei Junior een hele tijd geleden. “Ik wil wel nog ’s naar het Mauritshuis”, zei ik toen, “ik wil er graag nog wel wat deftige foto’s nemen van een aantal schilderijen”. (eerder blog over Rotterdam hier)

Soms zijn dingen niet moeilijker dan dat om een bal te laten rollen. Dan vertel je dat zo even terloops op het werk en komt een collega met een interessante tip: “Je zou ’s naar Kasteel De Haar moeten, echt de moeite waard”.

Dus ging de madam ’s de Flairbonnen in het oog houden, ik stippelde wat routes uit en Junior die stippelde alle uitstapjes, etentjes, bezoekjes,…ter plekke uit. De timing was snel vastgelegd: na de Gentse Feesten, kwestie van wat te bekomen en dan zijn de madam en Junior² toch op kamp, dus heel ’t huishouden de deur uit, weliswaar in 2 delen.

Dus Junior en ik hop onderweg naar Rotterdam als uitvalsbasis voor Haarzuilens, Rotterdam, Amsterdam en Den Haag. Dankzij de madam (en ook een beetje dankzij Flair) logeerden we in het poepsjieke Inntel Rotterdam Centre hotel, in het centrum van Rotterdam met zicht op de Erasmusbrug.

En we zagen onze ogen uit, aten in de meest hipster-local-eetzaken, lachten met onszelf en de mensen rondom ons en keken ’s avonds Veronica-TV (wat de zoon een geweldige zender vond…tjah…de oudere medemens weet het nog “je bent jong en je wilt wat” zegden wij vroeger 😉 ) Meer moet ik er eigenlijk niet over zeggen, daarvoor maken we foto’s he 😉 Tekst en uitleg bij de foto’s…