Of hoe cultuur je kan redden uit armoede

En dan vind ik Facebook weer te vluchtig om zo een interessante boodschap zonder meer te laten voorbij gaan. Een gamma aan opties biedt zich aan: de “status” delen of…hem in een blog gieten en zodoende toch iets duurzamer maken dan die status van de dag. Met dank aan Celia Ledoux. “Ik zit aan een minimumloon. Maar in mij, diep in mij zegt er iets dat ik niet in armoede leef omdat ik mij zo, maar zò gelukkig voel. De vrijheid die ik nu heb, het genieten van voorstellingen. Ik kan dat geen armoede noemen. …Ik vind dat ook een heel vies woord trouwens, armoede”. Zeg het, man. tutti_fratelli

http://www.een.be/programmas/cafe-corsari/ik-haat-het-woord-armoede

Waar ik wil nog wil aan toevoegen dat men de quotes ook niet moet omdraaien en stellen dat door mensen in armoede te linken aan een toneelgezelschap alles opgelost is…En dat cultuur niet zomaar een overbodig onderwerp is waar men zonder gevolg kan in besparen