Een weekje vrij

Ik heb nog geen concreet nieuws ivm de wedstrijd “Nationale Expo”. Ik stel wel vast op de website dat ik (onverwacht) nog 1 plaats ben gestegen. Waren er mensen die al gestemd hadden voor het afsluitmoment maar toch nog niet waren meegeteld om 23u59? Maybe. Het is nu nog afwachten tot de jury finaal beslist of en naar welk museum de treinbegeleider zal worden geleid.

Gaan we een klein beetje terug in de tijd, vlak voor dat spannende weekend, dan was er het gezellige demo-weekend “Buren bij Kunstenaars”. Ik werkte er aan een portret in Art 142-galerij. Die tekening is nog niet klaar (ik heb de voorbije week een beetje tekenrust genomen, nekeer buiten geweest). Ik had speciaal voor BBK nog een werk gemaakt (neen, dat doe je niet in 1-2-3, dat vroeg wel 3 weken werk) en daarvan had ik de finale versie nog niet getoond. Soms moet je toch wat inspanning doen om een tekening in het echt te zien, om ze te ontdekken, om ze in je op te nemen, te voelen.

Menina da Guia

De tekening toont op het eerste zicht niet meer dan een knappe koeketiene maar, net zoals bij het portret van de treinbegeleider, is dit een portret van een geëngageerde jeugd. Wanneer je in een goed nest bent geboren, dan is het gemakkelijk om achteruit te leunen, cool en relax je leventje gaan leiden. Why worry? Dit beeld toont een jonge vrouw, begaan met mensen die niet achteruit kunnen leunen, die steun nodig hebben. En dat verdient een beeld, dat verdient een portret, dat verdient een moment.

Tegelijk was er dus nog die week verlof en daar werd de tijd genomen om de achterstand aan huishoudelijke taken op te nemen en ook ’s met Junior² naar Bozar de expo David Hockney te gaan bekijken. Foto’s mag je er niet nemen, dus ik kan het hier alleen doen met internetbeelden. Maar ik kan deze expo wel aanraden. Het is – net als bij Raveel – een chronologische opbouw en tegelijk een technische opbouw. Verrassend waren de tekeningen en ook de digitale tekeningen. Maar dat ene David Hockney kan tekenen was voor mij een verrassing. Knap. Wij – Junior² en ik – zagen de humor in beelden. We hebben veel gebabbeld over onze visies, over onze ervaringen en tegelijk ook veel gelachen met de vele subtiele hints “hidden in plain sight”.

Bozar: Picasso & Brüsel

In deze dagen van overdaad kan er altijd nog een museumbezoekje bij. Deze keer niet in de “vaste formatie” maar goed, Brussel – of was het Brüsel? – blijft een aantrekkingspool.

Deze keer ging het richting Bozar-expo met de beelden van Picasso. De expo verzamelt, naast een beperkt aantal schilderijen, een flink aantal “sculpturen” van de meester. Het tentoonstellingsbeeld is het portret van een vrouw met een neus als een worst. En “worst” is dan ook verder het centrale thema in deze tentoonstelling. Het is frappant hoe Picasso van een lichte vervorming zijn beeld steeds meer en meer minimaliseert tot een reeks worstjes die ver van het oorspronkelijke beeld liggen en het – voor wie niet weet – helemaal onherkenbaar maken.

Naast de worstjesbeelden zijn er ook intrigerende composities met metaal of bestaande voorwerpen (zie de stierenkop gemaakt uit stuur en fietszadel).

Kanttekening: De expo kost (zonder kortingen) 18euro wat ik voor deze (kleine) tentoonstelling toch wel erg duur vind. Met de B-dagtrips is het al een stuk goedkoper/interessanter en dus wel te doen. Meer dan 10euro zou ik aan deze tentoonstelling niet geven. Zo speciaal vond ik ze dan ook weer niet. Maar je krijgt er wel een volwaardig programmaatje bij. Heb je wat meer tijd, dan kan je dit bezoek ook combineren met andere tentoonstellingen in Bozar (maar dat deed ik niet).

Tussendoor kan je ook ’s het Bozar-café/restaurant uitproberen. Dat is zeker wel een aanrader. Een zeer verfijnde keuken met speciale combinaties (voor wie dat wil) tegen betaalbare prijzen.

Natuurlijk gaan we niet naar Brussel zonder een stripwinkel binnen te stappen. Er is die interessante stripwinkel rond het Centraal station (langs de kant van de trappen naar het kunstenkwartier) maar voor ons gaat het standaard naar Brüsel, vlakbij de beurs. Je vindt er niet alleen strips maar ook exclusieve strips, posters, figuurtjes en een grote dosis filmmemorabilia.

Het was een geslaagde, maar lang niet voldoende, kerstvakantie die alweer 2 dikke kunstboeken heeft opgeleverd. Dat worden weer maanden vol inspiratie.