Brueghel- ofte Bruegelwandelroute

Strategie! Dat is wat een mens nodig heeft op een vrije (feest)dag in België. Terwijl West-Vlaanderen al deze ochtend in de regen zat en de voorspellingen voor Oost-Vlaanderen tegen de middag hetzelfde lot voorspelden, verplaatsten wij ons naar Brabant. Even scrollen door het grote web leert dat er in Dilbeek, meer specifiek Itterbeek en dus Sint-Anna-Pede, meerdere Bruegelroutes zijn die absoluut de moeite waard zijn om te doen.

Al vind ik maar na wel 100 kliks een plan, toch doorgezet. Om het parcours niet te zwaar en te lang te maken voor de kleinsten, kies ik voor de wandelroute die ik blijkbaar ook met de fiets kan doen. Hup. De fiets de auto in en samen met de kleinen van Gent naar Itterbeek.

De route begint aan het kerkje van Sint-Anna-Pede waar je naast de kerk ook meteen een afdruk te zien krijgt van het schilderij “de parabel der blinden“. Het kerkje staat er mooi op de achtergrond. Dat is alvast een sterke start die de lat hoog legt. In het kerkje heel wat uitleg over de werken van Bruegel en een foto van Filip Dujardin. De foto hoort bij die andere (tijdelijke) wandeling: De Blik van Bruegel. Maar die gaan we nu niet doen. Al is het wel de moeite om even gebruik te maken van de stelling naast het info-bureau om de vallei de overzien.

De Bruegelwandelroute is ongeveer 7km lang maar vermoeid geen seconde. Ook voor de kinderen niet. Regelmatig zijn er speeltuintjes en dingetjes die je kan zoeken op de schilderijen of in de natuur. Ik las de teksten die vertellen over de schilderijen voor. Het is dan meteen ook een beetje Vlaanderen’s geschiedenis. Onderweg kregen we ook nog een andere kerk te zien en de fameuze schuur uit de Boerenbruiloft.

Ik laat je nog wat foto’s zonder veel spoilers. In het toeristisch bureau Dilbeek is er een “echte” zoektocht te koop maar helaas zijn die adresjes op feestdagen niet altijd open. Enfin, ik heb niet de moeite genomen om er langs te rijden en dat te moeten vaststellen. Het kan dus evengoed zijn dat het wel open was…De wandelroute is goed aangeduid met witte 6-hoekige bordjes, je hoeft niet echt een plan maar je start wel best aan de kerk.

Download de wandelroute hier. En is ook nog een langere fietsroute van 45km, die kan je hier downloaden

 

 

De verhalenverteller

Zwijgen is goud…zegt het spreekwoord. Laat mijn merk nu nét het vertellen van verhalen zijn. Liefst met een prent/tekening erbij. Ik heb het vorige weekend meermaals mijn verhaal over de toren(s) kunnen vertellen. Een beetje afhankelijk van de persoon werd het verhaal wat op de man af aangepast. Leuk te zien hoe kinderen het verhaal van de toren van Babel ontdekken. Anderzijds hoe ik – met het verhaal – dankzij Jo nog een wistjedatje mee kon pikken. Met enige grandeur verkocht ik het smakelijk door aan de volgende toehoorders 🙂

Maar ge hebt het al door, spreken is zilver. En al ga ik in een wedstrijd graag voor goud, ik ben de 65 mensen die mijn naam op het formulier voor de publieksprijs invulden zeer erkentelijk voor die 2e plaats. Het is voor het publiek dat ik de tekeningen maak, dus als jullie ze weten te waarderen, dan maak ik er met plezier nog meer.

Voor de liefhebbers van het detail, vergeet niet een kijkje te nemen naar mijn eerste triptiek (van de dood). De volgende triptiek (van het leven) gaat in première in Drongen op 1 november.

Dat het leuk was

Gisteren was het de vernissage van Curieus-expo Campo Santo (zie eerdere blogs) en er was wel wat belangstelling voor mijn torens. Met veel plezier haalde ik een paar keer mijn vergrootglas uit mijn jaszak om de mensen tot in detail te laten genieten van de tekening. Daarbij meteen verwijzend naar de verhalen op de blog. Dank aan iedereen die langs kwam.

Recordhouder van de avond was Joris die met een warm en oprecht enthousiasme zich ten volle liet gaan om het werk te bestuderen Merci voor uw enthousiasme Joris 🙂

 

De Curieuze Collectie 2019: Bruegel Revisited

Vrijdagavond is het zo ver! Om 19u30 openen de deuren van de kapel van Campo Santo te Sint-Amandsberg (Gent) voor de tentoonstelling met als centrale titel “Bruegel revisited”. Een selectie van werken badend in de sfeer van Breugel, in de onderwerpen van Breugel, in de thematieken van Bruegel.

Ik presenteer er in première mijn Toren(s) van Babel: de ene tekening naar Bruegel, de andere geïnspireerd door Bruegel.

De tentoonstelling is op 4 (10-13u & 15u-20u) en 5 mei (10-13u & 15u-18u) te bezichtigen in de kapel bovenop de heuvel. Campo Santo is het (wereld)bekende kerkhof met zijn prachtige graven. Een beetje pêre Lachaise van Gent. De locatie vind je via deze Google-link. Wie met de auto komt kan parkeren achter het oude gemeentehuis of langs de Antwerpse steenweg.

 

De Curieuze collectie: geselecteerd!

Ik heb het niet voor wedstrijden. In de regel verlopen kunstwedstrijden als volgt:

  1. een oproep wordt in het wild rondgestrooid en per toeval zie je die ergens landen (ik weet niet hoe het zit in andere steden maar in Gent, als je niet in een academie, Nucleo of dergelijke groeperingen zit, ben je een outcast)
  2. dan reageer je, brengt werk binnen voor de selectie
  3. doodgaan van de stress
  4. een paar dagen/weken later mag je het werk terug komen afhalen en ben je geselecteerd/afgewezen en meestal ook zonder uitleg

Ik begrijp dat het onmogelijk is alle werken te becommentariëren. Vooral – kunstenaars kennende – ze gaan dan graag uren in discussie over hoe fout de jury het wel heeft.

Bij De Curieuze Collectie loopt het een beetje anders. De jurering is publiek en direct. Alle aanwezige inschrijvers kunnen de werken van hun collega’s zien en horen de verdediging. Zo kan je voor jezelf al op zijn minst zien wat de anderen indienen, wat ze er bij vertellen en hoe de jury daarop reageert. De jury krijgt ineens ook een gezicht (net als de kunstenaar trouwens). Je ziet wie er rond de tafel zit. Mensen onder mekaar.

De keuzes blijven moeilijk en hard. En ik ben blij dat ik voor deze gerenommeerde wedstrijd geselecteerd werd als laureaat. Ik vind het ook mooi dat er bij het einde van de jurering (nogmaals) herhaald wordt dat een non-selectie geen afbreuk doet aan het werk. De wedstrijd heeft een thema, de samenhang van de aanstaande tentoonstelling is al even belangrijk.

De Toren(s) van Babel worden dus voor het eerst geëxposeerd in de kapel van Campo Sancto in Sint-Amandsberg op 3-4-5 mei 2019. Spannende (eerste) confrontatie met het publiek en meteen ook mijn eerste expo in deze kunstkapel.

Toren van Babel: in de wolken

In deze blog breng ik niet alleen het laatste nieuws van de vorderingen maar ik keer ook even terug naar het originele werk. Er zijn namelijk weer interessante dingen te ontdekken. En in tegenstelling tot eerdere zaken waarvan ik vind dat ze veel beter te zien zijn in een zwart-witte versie is deze enkel in kleur te zien.

Wat situeren ons ergens op de 5e en de 6e vloer en komen daarmee voor zeker in de “rode baksteenzone” terecht.

Wat valt op wanneer we verder over de 5e vloer en de 6e vloer lopen van de linkse kant van de toren? Laten we eerst ’s de tekening verkennen. Op dit niveau niets nieuws wat we niet eerder hebben gezien. Kranen doen hun werk, lasten worden getild, minimensjes nemen plaats in het decor (al zijn het er merkelijk minder dan onder de 5e vloer). Toch moet u ’s kijken naar de meest linkse kraan op de 2e tekening. Daar is iets mis mee. Er zit een soort half wiel, een glijbaan,…zoiets aan. Rechts van die kraan 2 mensen. Maar wat hangt er boven die mensen hun hoofd? Dat leek mij eerst een man op een ladder maar daarvoor klopt de verhouding lang niet meer. Die mens zou wel 4 meter groot moeten zijn.

Slordigheidje? Een dipje in de aandacht? Maybe. Maar dan moest wel dit hele deel er aan geloven. Laten we overstappen naar de kleurenversie. Ik laat u eerst zelf ontdekken hoe het afloopt met die rare halve kraan en de reus op de ladder. Maar dan moet u eens doorklikken naar het detail van de 5e vloer. Blauwe vlekken over de gevel! Slordig van Bruegel of was het een restauratie? En dat is niet de enige slordigheid in deze scene. Bij de volgende (op de 6e vloer) lijken de bakstenen wel te zweven voor de vensteropeningen. Ik kan even niet meer volgen. Hoe kan een mens zoveel details schilderen, met zulke ingestudeerde precisie, om dan in bulk vliegende bakstenen te schilderen? Pieter, maat, ge gaat u moeten herpakken zenne!

 

Toren van Babel: 5e vloer

Ik had even zin in wat anders. Dus speelde ik wat met de camera. Een beetje surrealisme. Ik ben er de laatste maanden toch helemaal in verzeild, dus waarom niet een beetje psychedelisch surrealisme in de toren? Op naar de 5 vloerblok of het 10e verdiep. De schuine foto heeft ook wel iets speciaals zou ik zo zeggen. Get high! (of was u dat nog een beetje na het kerstmenu?)