Op visite bij Bruegel

De laatste weken waren (alweer) Bruegel-weken. Niet met eigen creaties maar wel met het bezoeken van Bruegel-evenementen te Brussel.

Eerst ging ik met junior² naar Bruegel de Bruegel Immersive in het Dynastiepaleis aan de voet van de kunstberg. Een interessante projectie-expo waar je Bruegels werk op zeer groot formaat kan bekijken en uitleg krijgt over de details in het werk. De wandeltocht door het Dynastiepaleis eindigt in een projectiezaal met Bruegelschilderijen langs alle kanten (bonven, onder, links, rechts) en een interessante verhaallijn. Bezoek duurt in totaal ongeveer 1 uur.

Hier meer info

Later ging het met vriend Jan naar het KSMKB voor “Bruegel Unseen”. Bruegelschilderijen in gigapixel geprojecteerd in het KMSKB. Ik had begrepen dat het met zo’n VR-bril zou zijn en we in het schilderij zouden stappen maar dat was eerlijk gezegd veel minder. Net zoals hierboven maar op veel kleiner formaat worden schilderijen geprojecteerd. Beetje ontgoochelend daar het ook maar over 3 schilderijen gaat. In ruil kan je met je ticket ook wel binnen in de vaste collectie van het KMSKB.

Enfin, de algemene regel geldt ook hier: hoe meer blabla er rond gemaakt wordt, hoe minder de prestatie.

De video’s van het KMSKB zijn ook te vinden via Google:

het bezoek van Johannes de Doper

uitleg rond het leven van Bruegel

 

 

Star Wars: Rogue One (review)

Kerstdag is altijd wat bekomen van de eerste vreetbui der laatste jaarsdagen. Omdat meter Sophie zo vriendelijk was om junior² te komen oppikken voor een nachtje dachten we zo aan iets te doen onder “grote mensen” (ik moet nu wel opletten wat ik zeg want junior1 is al groter dan ik). Voor de grap zei ik dan zo “we kunnen naar de nieuwe Star Wars gaan kijken”.
En van de slag was mijn madam ’t akkoord. Zelfs toen ik er aan toevoegde dat dat enkel in de IMAX in Brussel kon. Want, voor wie het nog niet wist, in Brussel is de IMAX terug open (na meer dan een decennium gesloten te zijn).

Deze Star Wars situeert zich ergens vlak voor deel IV ofte de allereerste Star Wars. Een spannend tussen-hoofdstuk waar we niet voor de zoveelste keer hetzelfde verhaal herkauwen (want laat ons toegeven, de eerste 3 films zijn dezelfde dan de volgende 3 en het ziet er sterk naar uit dat de volgende 3 niet anders zullen zijn). We maken in dit hoofdstuk kennis met de architect achter de Death Star en hoe the rebellion aan de plannen van de Death Star geraakt. Die plannen worden dan, cfr deel IV, door prinses Leia in R2D2 gestopt samen met haar smeekbede om hulp.

Maar…hoe maak je een logische prequel op een film uit 1977? Want wie er al met zijn volle verstand bij was, weet hoeveel verschillen er al niet waren tussen de “analoge” versie van die filmtrilogie en de digitaal geremasterde versie. Ik vond zelfs dat de delen 1-3 te “modern” leken tov de delen 4-6 (die dus in de chronologische verhaallijn later komen). Lijkt me daar nog een film tussen wringen nog gevoeliger. Maar dat is héél erg goed gelukt. En nog veel meer, door de hedendaagse technieken komen oude – zelfs overleden- acteurs helemaal terug tot leven.
Een mooie spektakelfilm waar eindelijk eens iets nieuws in zat que verhaallijn, prachtige panorama’s, niet-storende en zelfse verrassende CGI’s en voor wie de moeite doet om naar Brussel te gaan: extra scherp beeld op supergroot scherm met super geluid.

En ga je dan toch naar Brussel, vertrekt wat vroeger en stapt de kerstmarkt eens af. ’t Is toch wel een plezantere markt dan Gent.

C’était au temps

Tijden van bezinning in deze donkere decemberdagen. Gedachten gaan van links naar rechts, van vroeger naar later en hoog naar laag. Het lijkt wel een Nederlands Amerikaan.

In gedachten ga ik dikwijls terug naar mijn jeugd. Naar de tijden op de fiets door het pajottenland, de uren rondlopen door Brussel, de cafeekes in Halle of  ’s naar de discotheek van Dilbeek op zoek naar nieuwe filmmuziek…op ontdekking naar nieuwe horizonten, grenzen verleggen, graven in ’s lands glorie.

Met de Stromae-hype tegenwoordig kan ik niet anders dan meer en meer herinnerd worden aan “de bekendste B(r)elg”, Jacques. De uitgemergelde blik en de bijna griezelige manier bewegen door de sterk zwetende man, maakten mij -als kind- dikwijls bang. Ik begreep ook nooit wat mijn vader in die zingende skelet zag. Claude François was dan toch wel duizend keer beter. Die zag er tenminste goed uit en die had danseressen op het podium en alles.

Maar met de jaren ben ook ik Brel gaan waarderen. Niet alleen omwille van zijn muziek, de teksten, de kracht waarmee die man zijn liedjes bracht maar meer dan dat omdat Brel mij altijd terugbrengt naar mijn jeugd. Naar Brussel, naar De Brouckère, de boulevards en de suikerwafels aan 20frank. C’était au temps ou Bruxelles révait…

131220_brel

http://www.youtube.com/watch?v=bRCBpMmhrgg

neen, ik heb mij niet vergist van URL…dit is ook een schoon lieken…