KW45: Wintercircus

regelmatig post ik kunst- en cultuurweetjes. Heb je zelf ergens iets leuks gezien, laat het weten. Wie weet komt jouw cultuurweetje dan op de blog 🙂

Kunst is altijd voer voor interessante weetjes. De verhalen achter de beelden/schilderijen, de technieken, de tijdsgeest, de kunstenaar of zijn omgeving leveren al eens leuke verhalen op. Maar gebouwen kunnen ook veel interessante weetjes opleveren. Bij een gezellig onderonsje kwam het oude Gentse circus ter sprake. Dat het momenteel (al jaren) gerenoveerd wordt en er al meerdere mogelijke plannen naar gebruik zijn gelanceerd, dat is geen weetje, dat is bladvulling voor de gazetten 😉

Gent is altijd een circusstad geweest. Dat is het nu nog met circussen die regelmatig opduiken in Mariakerke, de Watersportbaan, op het Sint-Pietersplein of ergens rond Ledeberg/Gentbrugge. Gent heeft zelfs meerdere Lees verder

Op een verlicht 2021

Op een jaar met extra veel licht, een beetje surrealisme en veel warmte. Hou uwen briqué maar al klaar 🙂

Tijdens 2020 kwamen vele ideeën spoken in mijn hoofd. Ideeën die geen uitvoering kenden en voor het gemak snel op een kaartje werden getekend. Ik noem ze mijn demonen. Deze snelle schetsen werkte ik soms uit tot een volwaardige tekening. Meer van die tekeningetjes volgden en postte ik op Instagram. Een aantal mensen kregen al zo’n kaartje tijdens de eerste lockdown, voor een speciale gelegenheid of bij een toevallige ontmoeting. Een kijkje achter de schermen en in mijn hoofd. Meer van dit via: https://www.instagram.com/maxvanhemel/?hl=nl

Eigenlijk was het eens een ander jaar dan van gewoonte en dat was tegelijk ook ideaal om dingen uit te testen. Net zoals The Beatles er na een tijd de brui aan gaven om te toeren denk ik er al erg lang over wat de meerwaarde nog is van veel exposeren. Waarom niet focussen op waar het om draait: tekenen en verhalen vertellen. De kwaliteit steeg bij The Beatles ook vanaf de toerstop. En dat ik dat ook via een virtuele weg kan, dat heb ik dit jaar wel gezien aan de statistieken. Vorig jaar dacht ik dat ik een niet-te-overtreffen aantal bezoeken op mijn site had gehaald (de kaap van 20.000) maar dit jaar passeerde ik de 23.500 bezoeken. Met gemiddeld 65 bezoekers per dag ben ik meer dan tevreden. Het is en het blijft wel de interactie met de kijker/lezer die motiveert. OK, OK, geen paniek, ik exposeer nog wel ’s maar over de frequentie hebben we’t nog wel eens 😉

Nu te zien: Expo 142 Art Gallery te Desselgem

Dit weekend (19-20/12) en volgend weekend (26-27/12) is er in  142 ART Gallery te Desselgem de groepsexpo van het jaar! Met Frank Vanhooren, Mag Vermeiren, Max Van Hemel en Katleen Van Huffel krijg je een prachtige tentoonstelling met een warm, gezellig, familiaal karakter. Onze eigen feelgood uitsmijter voor 2020. Met de garantie dat het de omtoer waard is.

Waarom mag u dit niet missen? 

  • Voor het eerst pakt Katleen Van Huffel uit naar een breed publiek met haar pakkend fotowerk
  • Nieuwe beelden van Mag Vermeiren
  • Ontdek de grappige grimassen in de beeldjes van Frank
  • Première van de tekening Baldassare Castiglione & performance door Max Van Hemel
  • En vele boeiende verhalen gebracht door de kunstenaars zelf

De expo bezoek je op 19-20 & 26-27 december telkens van 14u tot 17u30. Adres: Liebaardstraat 142 – 8792 Desselgem (op 10 min. rijden van de afrit Waregem aan de E-17).

December-expo 142 ARTGALLERY (Desselgem – Waregem)

Nu we weer mogen vliegen we er meteen in. Met de kern van de ART-tist-expo’s over 2 weekends in Desselgem.

Er zijn beelden van Mag Vermeiren en Frank Vanhooren, foto’s van (prijsbeest) Katleen Van Huffel en ik vertel er mijn verhaal van de triptiek van de dood (met o.a. de alom beroemde Simonetta Vespucci). Als jij je mondmasker meebrengt, dan zorgen wij ervoor dat alle andere veiligheidsmaatregelen worden gerespecteerd. En zo kan je in alle rust (en bijna helemaal privé) in de galerij een kijkje komen nemen.

We zijn u ook graag (terug) aan de Liebaardstraat 142 te Desselgem

Ps: kom je langs, stuur me alvast een berichtje op voorhand. Ik ben tijdens het eerste weekend zeker aanwezig.

kooptip: Zwarte Toren op Zomersalon

niet te vergeten: parallel met de straatexpo OPEN AIR loopt ook de grote kunstexpo ZOMERSALON te Gent waar ik mijn ZWARTE TOREN presenteer. Deze is daar te koop (rechtstreeks via mij) en is voorzien van een prachtige zwarte lijst, speciaal voor dit werk gemaakt en het extra diepte geeft. De Zwarte Toren is het moderne luik van de Toren van Babel (Breugel de oude). Het toont nog maar eens dat moderne kunst perfect kan gecombineerd worden met onze eigenste Vlaamse klassiekers 🙂

Het Zomersalon loopt eveneens tot eind augustus. Toegang is gratis maar – zoals in elk museum – moet je wel even op voorhand laten weten wanneer je langs komt. Het Zomersalon vind je in het voormalige Caermersklooster, Langesteenstraat 14, weekends van 10-18u.

foto en commentaar van kunstvriending Tessa Kerra 🙂

 

De Facebookgroep

Een tijdje geleden was ik in gesprek met een voorzitter van een vereniging. Geen Gentse vereniging maar toch. Een vrouwenvereniging. Iets Femma-achtig.

Het was een behoorlijk confronterend gesprek. Het draaide grotendeels rond een bestuur dat voornamelijk bestaat uit oudere leden (zowel in leeftijd als in lidmaatschap) en het toetreden van een aantal nieuwe, jongere, leden.

Een hele moreel-ethische kwestie waarbij de senior-voorzitter (die met pensioen is en zich grote delen van haar vrije tijd wijdt aan de vereniging) zich ergert aan het gebrek aan engagement van de nieuwe leden. Je voelt zo de drang om meer te gaan doen dankzij de nieuwe toetredingen maar evengoed het niet willen loslaten aan de vastgeroeste waarden van de vereniging.

Het was des te confronterender toen ik vroeg: “wat is jullie visie?”, “waar groeien jullie in?”, “waarom betrekken jullie geen vrije, losse medewerkers bij de vereniging? Mensen die graag ’s bijspringen of een handje toesteken voor één projectje maar zich verder niet willen engageren als bestuurslid ofzo”. Dat lijkt toch wel een hedendaags probleem te zijn bij de bestaande – traditionele – verengingen: “vrijheid van medewerking”. Met de gedachte aan gebrek aan engagement door “de jeugd” nijpen ze zichzelf langzaam maar zeker de keel dicht. Het loslaten van controle en het geven van vertrouwen is onbestaande wanneer je niet “part of the club” bent.

En ik die dacht dat verenigingen er waren om mensen samen te brengen…tjah…Zal ik mij nog maar eens een uurtje op Facebook bezig houden dan?

0616_facebook-800x480

Exit Cultuurplatform Mariakerke

Ook deze kogel is door de kerk. Vorige week stapte ik uit het Cultuurplatform Mariakerke. Het waren 4 mooie jaren met veel leuke momenten en toch wel wat realisaties maar het is voor mij nu tijd nieuwe horizonten te gaan ontdekken en me toch iets meer te gaan concentreren op de eigen carrière.

Nog tijdens de vorige legislatuur stapte ik in het -toen- erg uitgedunde en erg stille, pre-mortem Cultuurplatform. Het was tijdens één van de debatcafés georganiseerd door het stadsbestuur dat ik aan de schepen van Cultuur Decaluwé vroeg of het niet mogelijk was om een wijksite voor Mariakerke op te zetten. In zijn eigenste (op het arrogante af) zelve antwoordde Decaluwé arrogant “waarom doet ge dat niet zelf?”

Daar stond ik dan met mijn vraag. “trekt uwe plan” of…zoals het bij mij binnen kwam “wat voor een achterlijk idee is dat, daar hou ik mij niet mee bezig”. Gelukkig was er ene Jos De Baets die me een por in de ribben gaf en zei “ik weet wie gij moet hebben”. En zo kwam ik, een beetje zenuwachtig, voor het eerst in het bureau van Roel Bohez terecht. Er ontstond een warme vriendschap met Roel en Walter en samen met ons 3 zetten we er nog’s de schouders onder. Een nieuw bestuur werd samengesteld en nieuwe initiatieven volgden.

De wijksite werd een cultuursite en die heeft vandaag toch wel wat succes. Ik stak er alle ervaring die ik had van bij Gentblogt in en – zeker in het begin – plukte ik wel wat artikels uit de redactiemailbox. De site staat er en dat was mijn doel, mijn bijdrage aan Mariakerke.

Maar vandaag loopt de site flatline. En na 4 jaar ben ik (gelukkig maar) ook gegroeid als persoon en zie ik mezelf ook graag nog andere dingen gaan doen. Dingen die verder liggen dan het Cultuurplatform…Mariakerke… Daar waar het cultuurplatform een bondgenoot kon zijn, beperkt het nu mijn mogelijkheden. Niet alleen dat het te territoriaal wordt maar evengoed dat de tijd ik aan het Cultuurplatform besteed (en dat loopt snel op tot 4uur/week) geen ruimte meer laat om mij meer bezig te houden met tekenen of exposities te gaan organiseren.

Ik wil ook IEDEREEN en vooral Mario D’hont bedanken voor de vele berichtjes die ik kon gebruiken om de website te voeden. Een sterk en stevig netwerk is erg belangrijk om een nieuwsblog op te zetten. Iedereen die ook maar één berichtje heeft doorgestuurd mag zich dan ook als persoonlijk “lid” van mijn netwerk rekenen. Het was heel leuk met jullie samen te werken.

Ik hoop dat het initiatief wordt verder gezet, maar dat zal ook wel aan “de jeugd” liggen. We zien nog wel, ook cultuur moet evolueren…

o-bed-change-facebook