Schoolpijn

We zijn weer vertrokken.

Net zoals bij het zoeken naar een crèche zijn door het stadsbestuur vele mooie idealen uitgewerkt maar werken doen ze niet. Bij de zoektocht voor Junior² naar een crèche op tijd ingeschreven, verschillende crèches bezocht, maar van de stad het mooie en zeer onpersoonlijke antwoord gekregen “helaas voor u geen plaats”. Lees verder

Advertenties

de brief van nonkel Daniël

Vandaag kreeg ik een brief van de burgemeester…Allez, niet persoonlijk he, ’t is een brief die allicht naar alle Gentenaars tegelijk gaat. Nonkel Daniël stelt er in’t kort voor waar hij voor staat en dat hij goed kan luisteren dat we misschien wel al eens een klapke hebben gedaan op ’t een of ’t ander evenement. Om dan uiteindelijk te besluiten dat ge op hem moet stemmen en voor mocht ge’t nog niet weten dat hij bovenaan de lijst staat van SP.aGroen…

Ik heb het bijzonder moeilijk met deze verkiezingen. Ik heb het al een tijdje moeilijk met het huidige rode bestuur. Niet dat ik niet sociaal voelend ben, ik denk dat ik van mezelf wel mag stellen dat ik mijn best doe naar de mens en de maatschappij toe. Maar er zijn de laatste tijd wel wat grenzen aan dat socialisme van me gekomen. Want socialisme is goed maar profitariaat en onrecht daar heb ik het bijzonder moeilijk mee.

En dan mag je in Gent geen namen noemen of je wordt in de hoek van de racisten geduwd. Neen hoor, niet voor mij. Voor wat mij betreft mogen in bepaalde wijken en straten meer zaken dan in andere wijken. Of laat het mij anders stellen: het mag evenzeer in die andere wijken maar daar komt het gewoon niet voor. En ja, ook dat maakt voor mij deel uit van mijn veiligheidsgevoel binnen deze prachtige stad. Wanneer ik met mijn fiets door de Bevrijdingslaan rijdt om naar het centrum te gaan en daar 3 dubbel geparkeerde auto’s voorbij moet dan vind ik dat onveilig. Wanneer ik over het hele tracé van Mariakerke tot het Belfort geen enkel probleem ken behalve in die straat dan durf ik te stellen dat zich daar een probleem stelt. Wanneer ik zie dat ook de politie hier geen reactie op geeft, dan stel ik mij vragen. Ben ik een racist omdat ik durf te stellen dat het meestal allochtonen zijn die dubbel parkeren? Ik denk het niet. Men mag de zaken ook wel eens feitelijk benaderen zonder ze te verbloemen.

Ben ik een asociale mens wanneer ik het een beetje blauwer zie en stel dat sociale steun prima is maar dat die sociale steun er niet altijd onvoorwaardelijk moet komen? Dat men ipv meer en enkel te investeren in meer sociale woningen ook moet investeren in “de mens”, in het onderwijs, in kinderopvang, in integratie, in educatie, in manieren om ervoor te zorgen dat de mensen (lees: ook de kinderen) die in het sociale circuit verankerd zitten er op de ene of andere manier misschien ook uit kunnen komen? En als het ook even kan, wil u die steun dan bieden ZONDER dat u de andere burgers hierbij uitsluit van steun (lees: bvb kinderopvang)? Het geld gaan halen bij de werkmens om het uit te delen is behoorlijk OK maar mogen we daar, als werkmens, ook vragen om dat geld met een toekomstgerichte visie te investeren? *en geeft u mij nu aub niet het antwoord dat ik maar gelukkig moet zijn omdat ik werk heb, ik werk omdat ik geen profiteur wil zijn*

Na de vele jaren SP(a)-bestuur heeft de madam van Groen die eerder aan de deur kwam misschien wel gelijk en komt er wat “rek” op de het spel. Is de fut er uit. Wordt het allemaal wat te gemakkelijk voor SP.a.

Als de brief van nonkel Daniël lees dan vraagt hij vertrouwen. Gelukkig voor hem hebben vele Gentenaars vertrouwen in nonkel Daniël. Maar of de burgers nog evenveel vertrouwen hebben in het SP.a-Groen-team dat weet ik niet. Ik geef graag het vertrouwen maar waarom toch dat systematisch het negationisme rond de cultuurgebonden sociale problemen? (voor de goede verstaander, cultuur <> geloofsovertuiging) Waarom steeds die sussende pleister zonder waarschuwing of advies? Volgens mij is het dat wat de Gentenaar naar rechts drijft. Misschien heeft Gent wel nood aan een GEDRUFD socialisme…

PS: mijnheer Termont, mocht u verkozen zijn, doet u dan ineens ook iets aan die partij-politieke-cadeautjes die binnen uw bestuur worden uitgedeeld? Het wordt opvallend en vervelend om aan te zien. En daarnaast, neen, helaas, ik heb nog niet het genoegen gehad u aan mijn deur te hebben, ook al wonen we maar 3 straten ver van mekaar…