Toen geluk nog heel gewoon was…

Over de middag las ik het artikel van Fien De Mulder (DS) over de expo Holy Cow waar eigenlijk erg veel tumult wordt gemaakt rond een houten koe in een kapel. Men kan zich dan al de vraag stellen in welke mate het tumult wel degelijk echt is dan wel geënsceneerd om de bezoekers en de media te misleiden maar bon, daar wou ik het nu even niet over hebben.

Waar ik het wel wil over hebben is dat in het midden van het artikel een tekstblokje staat waarin vermeldt staat waar kunst MOET aan voldoen (om kunst te worden genoemd). Als er nu iets is waar ik kriebels van krijg dan zijn het die recensenten die even gaan bepalen voor het hele volk wat kunst nu precies is. Excuseer, ik zeg nog meer, wat kunst “moet”. Ik vind het verwerpelijk. Waarom kan kunst niet gewoon “mooi” zijn, “rust” brengen…Waarom kan ik als kunstliefhebber (want mag ik ook even meerdere facetten in mijn leven invullen) niet gewoon genieten van het zien van een beeld dat mij een goed gevoel geeft? Iets waar ik eenvoudigweg gelukkig van word? En mag ik dat zelf even bepalen zonder dat het “moet”. Of is dat dan ineens geen kunst meer…Tjah…dan ben ik maar liever een gelukkig mens. En ik hoop voor u van’t zelfde. Het debat is open 🙂